زاویه سرمایه گذاری تغییرات گسترده تر ریسک < PAN> زاویه سرمایه گذاری از زاویه سرمایه گذاری گسترده تر از ریسک و گسترده تر از تغییرات گسترده ریسک

عملکرد گذشته صندوق نشانه ای از عملکرد آینده آن نیست. "این مشاوره برای همه سرمایه گذاران صندوق های متقابل محلی اعلان اجباری است. واقعیت این است که احتمالاً حقیقت بسیار کمتری در آن جمله وجود دارد تا اینکه چشم را برآورده کند. احتیاط باید این باشد که این بیانیه فقط در صورتی اعمال می شود که مدیر صندوق یا تیم مدیریت صندوق یا رویکرد به زور تغییر کرده باشد. در غیر این صورت ، احتمال بالایی وجود دارد که ویژگی های عملکرد نسبی این صندوق به طرز چشمگیری مشابه باقی بماند. سابقه عملکرد یک صندوق ، مجموع تاریخچه طولانی تصمیمات است. بنابراین ، مگر اینکه فرایند تصمیم گیری با فشارهای نظارتی یا تغییر در دستورالعمل های داخلی به طرز چشمگیری تغییر یابد ، تجزیه و تحلیل و واکنش مدیران صندوق منعکس کننده تعصبات و عقاید داخلی آنها خواهد بود. این بدان معناست که نتایج تصمیم گیری در سایه های سازگار نقاشی می شود. تأیید کننده ترین واقعیت این است که سوپراستارهای مدیریت طولانی مدت صندوق ، با سوابق گسترده ای از عملکرد ، عموماً به مجموعه اصلی اصول سرمایه گذاری پایبند هستند که به مرور زمان به آنها خدمت کرده است. در یک منظره رقابتی ، کسانی که پروتکل های آنها کمتر موفق هستند معمولاً از بین می روند و وقتی یک محیط در حال تغییر ضعف را در رویکرد خود قرار می دهد. سازگاری ویژگی بارز صنعت نیست. همراه جدایی ناپذیر بازده سرمایه گذاری ریسک است - مدیریت ریسک کلید اصلی برای عملکرد سرمایه گذاری است. رویکرد فزاینده مداخله گر در ایجاد اختلال در ایجاد یا تلاش برای مدیریت چرخه های تجاری و اقتصادی احتمالاً معادله سرمایه گذاری را با تنوع ریسک بیشتر تزریق کرده است. در دو چرخه مهم گذشته ، ایجاد بیش از حد سرمایه بسیار ارزان از طریق اهرم و مشتقات ، جنبش ناآگاه آن پایتخت ، پایداری دستورالعمل های نظارتی و یک سیستم پاداش طراحی شده برای تشویق ریسک عظیم کوتاه مدت و بدتر از همهاین کار را تا حد امکان از افشای اطلاعات محافظت کنید. بر روی آن دولت های بیش از حد و بانک های مرکزی امروز ، و نه تنها خطر سیستمیک جهانی در اوج های جدید قرار دارد بلکه ماهیت آن خطر دارای ویژگی های بسیار متفاوتی است. با پیچاندن بیانیه فوق در مورد عملکرد گذشته در مقابل عملکرد آینده ، این امر مناسب تر است که "... خطرات گذشته نشانگر خطرات آینده نیست ..." - حقیقت بسیار بیشتری در این بیانیه وجود دارد. مشکل اصلی این است که ارزیابی مشکلات آینده به طور کلی تلاشی برای متناسب کردن نتایج آینده نگر در یک زمینه تاریخی است.

تزریق عمده فروشی متغیرهای جدید و آزمایش نشده ، این شکل از تجزیه و تحلیل بسیار ضعیف است. در گرمای یک بازار پرشور ، هنگامی که گاوها از کاتالیزورهای اساسی خارج شده اند و شعله های هشدار دهنده ای وجود دارد که از هر طریق خارج می شوند ، خودداری همیشه "... این بار متفاوت است ..." در نهایت ، همه چیز یکسان می شود. با این حال ، هنگامی که آسمان در حال ریزش است ، نظر متخصص این است که ما قبلاً آن را دیده ایم. خوب این بار ، ما فقط ممکن است اشتباه باشیم و همه چیز به خوبی می تواند متفاوت باشد. در پایان ، کسانی که تأکید بیشتری بر ترسیم و تجزیه و تحلیل خطر دارند و کار کردن طیف جدیدی از سناریوها بهتر می شوند. بازگشت به استدلال قبلی رفتار تکراری که فقط از طریق تغییر در دستورالعمل های داخلی یا تغییر نظارتی اصلاح می شود (به اجبار) ، به نظر می رسد که این پیام سرانجام به تنظیم کننده ها رسیده است ، که احتمالاً توسط غریزه بقا هدایت می شود. نقص بازارهای مالی خود تنظیم شده لخت شده است. بدیهی است که تا زمانی که بنگاه ها از رفتارهای خطرناک کارمندان خود بهره مند شوند ، صنعت و دستورالعمل های داخلی انگیزه یا اراده محدودی برای تغییر دارند. اما در حالی که فشارهای خارجی برای تغییر در حال افزایش است ، صنعت امور مالی هنوز با قدرت لابی که به آن امکان داده است ، هرگونه تلاش برای محدود کردن افراط و تفریط خود را از بین ببرد. تغییرات باید در چارچوب بازپرداخت ریسک (پاداش) مورد توجه قرار گیرد. مورد ترازنامه های مخلوط دیگر نمی تواند مطرح شود. پیش فرض دارایی های ایمن به این دلیل آسیب دیده است زیرا معیارهای خطر در مدل های موجود منسوخ شده است ، در حالی که پارامترهای واقعی قبلاً به شبکه های جدید مهاجرت کرده اند. ظهور ابزارهای جدید و مجتمع جدید و تجمع کوههای قرار گرفتن در معرض اختصاصی نشان می دهد که افسران اصلی ریسک درک کامل یک شرکت را ندارند ، هرگز به میدان های مین احتمالی ناشی از منظره ای لغزنده که به نظر می رسد خارجی تر است ، توجه نکنید. موازی های کشیده شده با سرمایه گذاری را می توان ترسیم کرد. عملکرد گذشته (بخوانید: پاداش) نشانگر عملکرد آینده نیست (و نباید باشد). ترجمه لیبرال از این بدان معناست که ساختار پاداش باید یک تجدید نظر کامل انجام دهد ، به گونه ای که مدیریت عالی و بخش بزرگی از یک شرکت نباید برای به دست آوردن از ریسک پذیری بیش از حد بایستد. در حالی که زیر واحد های یک نهاد می توانند و ممکن است به طرز تهاجمی ریسک را جمع کنند ، سرمایه اصلی این گروه نمی تواند سرمایه گذار آن قرار گرفتن در معرض باشد. ریسک پذیرندگان باید سرمایه خود را داشته باشند ،

که بر پایه و اساس گروه تأثیر نمی گذارد. رفتار این نهادها در غیر این صورت هرگز تغییر نمی کند و نتایج دوباره "بسیار شبیه به آنچه اتفاق می افتد" خواهد بود."... خطرات گذشته نشانگر خطرات آینده نیست ..." حقیقت در اینجا این است که مدل های ریسک را نمی توان در مورد آنچه پیش از این پیش بینی شده است ، پیش بینی کرد. شاید در صورت عدم موفقیت در پیش بینی خطرات نزولی برای سرمایه گذاران ، این موارد باید بر روی سازندگان سازهای جدید باشد تا از طریق پیامدهای کامل خلاقیت های خود کار کنند و سپس در قبال آنها پاسخگو باشند. این ممکن است یک ضرورت باشد زیرا آخرین فاجعه نشان داد که حتی همتایان سطح بالا و همچنین سطح بالا در دریا به نظر می رسید که درک آنچه را که انجام می دهند ، به نظر می رسید. بدیهی است ، سرمایه گذاران خرده فروشی سازه های مبتنی بر مشتقات شخص ثالث پرتحرک شانس ندارند. اگر فشار به بیل بیاید ، گروه بندی جهانی صنعت برای همکاری مداوم با مقامات در چارچوب های جامع تر صنعت صنعت و راه حل های درمانی لازم است. موضوعاتی مانند "خیلی بزرگ برای شکست" و مقادیر غیر قابل قبول می توانند پرچم های قرمز طبیعی باشند. در ضمن ، اگر نمی توانید خطرات را تعیین کنید ، امید بسیار کمی برای پیش بینی بازده های آینده وجود دارد. آنچه پیش بینی می شود این است که اگر اصلاح کننده رفتار وجود نداشته باشد ، تصمیمات مغرضانه و اقدامات ریسک پذیری ما را به یک مسیر بسیار آشنا از نتایج سوق می دهد.