هزینه ETFS: نسبت هزینه کل (TER) در مقابل کل هزینه مالکیت (TCO)

با این حال ، کل هزینه داشتن ETF (یا هر وسیله نقلیه سرمایه گذاری دیگر) به طور کامل با نسبت هزینه کل (TER) اسیر نمی شود. TER یا دوقلوی تقریباً یکسان آن شکل شارژ مداوم (OCF) هزینه سالانه تخمین زده شده برای داشتن ETF است. این هزینه هایی است که به نقل از وب سایت یک محصول یا در سند اطلاعات کلیدی سرمایه گذار (KIID) خواهید دید.

این هزینه روزانه از منابع مالی شما کسر می شود ، اما این قیمت کامل نیست که شما می پردازید. برای این کار ، ما باید به کل هزینه مالکیت (TCO) روی آوریم.

• TER درصدی است که نشان دهنده هزینه های سالانه یک ETF است.
• این هزینه ها هیچ ارتباطی با هزینه های قابل پرداخت به کارگزار برای قرار دادن سفارشات یا اجرای برنامه های پس انداز ندارد.
• TER شامل تمام هزینه های ETF نیست.
• ETF هایی با TER پایین تر لزوماً از ETF با TER بالاتر عمل نمی کنند.

چه هزینه هایی در TER گنجانده شده است؟

• هزینه های مدیریتی: اینها هزینه های مدیریت و عملیاتی است که توسط ارائه دهنده ETF برای ردیابی شاخص انجام می شود. به عنوان مثال ، هزینه های مدیریت نمونه کارها ، حسابرسی ، بررسی و سایر هزینه های عملیاتی را شامل می شود.
• هزینه های نگهبان: اوراق بهادار که در آن سرمایه گذاری ETF در یک حساب حضانت جداگانه برگزار می شود. این هزینه را در بانک نگهبان ETF متحمل می شود.
• هزینه های مجوز: ارائه دهنده ETF باید برای شاخصی که ردیابی می کند ، مجوز پرداخت کند.
• هزینه های توزیع: این شامل هزینه های انجام شده برای بازاریابی یا توزیع محصول مانند تهیه اسناد صندوق و بروشور است.

چه هزینه هایی در TER گنجانده نشده است؟

• هزینه های مبادله: برای بازده شاخص ، به صورت مصنوعی تکرار می شود.
• درآمد وام دهی اوراق بهادار: این سود حاصل از وام اوراق بهادار است.
• هزینه های معاملات در سطح صندوق: این موارد هنگامی بوجود می آیند که ETF نمونه کارها خود را تغییر می دهد ، یعنی آن را به شاخص تنظیم می کند یا بازپرداخت مجدد می کند. این موارد شامل ، به عنوان مثال ، هزینه های کارگزار و گسترش (گسترش پیشنهادات) است. از آنجا که ترکیب اکثر ETF به سختی تغییر می کند ، چنین هزینه های معامله بسیار پایین تر از بودجه فعال است.

هزینه کل مالکیت (TCO): تمام هزینه ها با یک نگاه

شما به طور کلی TCO را در هر وب سایت یا صفحه واقعیت پیدا نمی کنید. این امر به این دلیل است که TER و OCF بین صنعت سرمایه گذاری و اتحادیه اروپا توافق شده اند ، در حالی که هیچ تعریف استانداردی از TCO وجود ندارد.

با این وجود ، سرمایه گذاران باید هنگام انتخاب ETF ، TCO را در نظر بگیرند زیرا محصول با ارزانترین TER لزوماً ارزانترین محصولی نیست که می توانید خریداری کنید. ما به شما خواهیم گفت که چگونه TCO را در زیر کار کنید.

نگاهی به پشت صحنه چهره های هزینه

TER و OCF شامل هزینه مدیریت سالانه ETF به علاوه هزینه های مختلف دیگر از جمله هزینه های مجوز شاخص ، هزینه های حقوقی ، مدیریت ، بازاریابی ، تنظیم ، حسابرسی و غیره است.

در همین حال ، TCO هزینه های داخلی اضافی را که توسط TER از دست رفته است ، از جمله هزینه های معامله ، گسترش و مالیات یا هزینه های مبادله در صورت بروز تکثیر مصنوعی ، که در دارایی های اساسی ETF متحمل شده اند ، ضبط می کند. سود حاصل از وام های امنیتی نیز به آن نسبت داده می شود. این هزینه ها بخش اجتناب ناپذیر برای اداره هر نوع صندوق سرمایه گذاری است.

مهمتر از آن هزینه های مختلف خارجی که برای سرمایه گذار قابل مشاهده تر است: این شامل هزینه های پلتفرم ، هزینه های معامله و پیشنهاد پیشنهاد است که هنگام تجارت ETF پرداخت می کنید.

این هزینه های خارجی نسبتاً شفاف است زیرا پلت فرم شما باید هزینه های پلتفرم و هزینه های معامله خود را برای شما فاش کند در حالی که می توانید گسترش پیشنهاد را بررسی کنید (تفاوتی که می فروشید و برای آن خریداری می کنید - فکر می کنید خرید ارز خارجی هنگام تعطیلات) با جستجوی بالاقیمت ETF شما.

هزینه کل مالکیت برای یک سرمایه گذاری ETF

منبع: تحقیقات Justetf

اختلاف پیگیری به عنوان رقم هزینه

اما چگونه می توانید هزینه های داخلی اضافی ETF را در صورتی که در TER گنجانده نشده اند ، کشف کنید؟پاسخ این است که به تفاوت ردیابی ETF نگاه کنیم.

تفاوت ردیابی اختلاف بین بازده ETF و بازده ایندکس است که هدف آن تکرار است. به عنوان مثال ، اگر یک شاخص 10 ٪ و ETF 9 ٪ بازگردد ، اختلاف ردیابی 1 ٪ است. در این مثال ، هزینه های داخلی ETF به این نتیجه منجر به تحقق بخش 1 درصد بازده پایین تر از شاخص زیرین می شود. و این تفاوت 1 ٪ به طور مؤثر TCO شما به علاوه هزینه های سرمایه گذار خارجی که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، است.

به طرز عجیبی ، تفاوت ردیابی می تواند به مناسبت به نفع ETF باشد. این امر به این دلیل است که ETF می تواند از فعالیت هایی مانند وام های اوراق بهادار درآمد بیشتری کسب کند ، یا می تواند از یک رژیم مالیاتی مطلوب تر از آنچه با محاسبه بازده شاخص در نظر گرفته می شود ، بهره مند شود. حتی ممکن است به این دلیل باشد که ترکیب ETF کمی با شاخص متفاوت است و این برای یک دوره به نفع ETF است.

بهترین راه برای دیدن تفاوت ردیابی ، ترسیم لیست کوتاه ETF های خود در برابر شاخصی است که در یک دوره زمانی طولانی تر دنبال می کنند. شما ممکن است هر مقایسه زیر یک سال را نادیده بگیرید.

با این حال ، یافتن داده های شاخص مناسب برای مقایسه قابل توجهی مانند ذکر شده در بالا دشوار است. از طرف دیگر ، می توانید بازده چندین ETF را تکرار کنید که همان شاخص را تکرار می کنند. فقط ETF های مناسب را انتخاب کرده و آنها را در برابر یکدیگر ترسیم کنید. معمولاً ، یک ETF با بالاترین بازده - در طی چند دوره زمانی - کمترین TCO را نشان می دهد.

لطفاً توجه داشته باشید که چنین مقایسه هایی فقط به گذشته اشاره دارد. عملکرد آینده نیز ممکن است متفاوت باشد. به عنوان مثال ، این امکان وجود دارد که ETF اخیراً هزینه های خود را کاهش داده باشد. چنین کاهش هزینه تأثیر کمی در دیدگاه تاریخی بلند مدت خواهد داشت ، اما تأثیر بسیار زیادی بر عملکرد آینده ETF دارد.

به همین دلیل ، شما باید هنگام انتخاب ETF ، TER را به عنوان یک معیار اساسی در نظر بگیرید - با در نظر گرفتن محدودیت های ذکر شده در بالا.

نکته ما: برای محبوب ترین شاخص ها ، ما راهنماهای سرمایه گذاری را با مقایسه واضح و رتبه بندی ETF های موجود ، مانند ETF های MSCI World ارائه می دهیم.