سفارش

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

خلاصه ای از این موضوع را بخوانید

نظم ، همچنین به نام نظم معماری ، هر یک از چندین سبک معماری کلاسیک یا نئوکلاسیک که توسط نوع خاصی از ستون و تطبیق آنها به عنوان یک واحد اساسی تعریف می شود ، تعریف می شود. یک ستون از یک شافت به همراه پایگاه و سرمایه آن تشکیل شده است. این ستون از بخشی از یک محفظه پشتیبانی می کند ، که قسمت فوقانی افقی یک ساختمان کلاسیک را تشکیل می دهد و خود از (از پایین به بالا) یک بایگانی ، یخبندان و قرنیز تشکیل شده است. شکل پایتخت متمایزترین ویژگی یک نظم خاص است. پنج دستور اصلی وجود دارد: Doric ، Ionic ، Corinthian ، Tuscan و کامپوزیت.

بسیاری از عناصر جداگانه وجود دارد که یک ستون کامل و entablature را تشکیل می دهند. در پایین ستون Stylobate قرار دارد. این یک آسفالت مسطح مداوم است که روی آن یک ردیف ستون پشتیبانی می شود. طغیان از استایلوبات ، تخته سنگ ، یک بلوک مربع یا دایره ای است که پایین ترین قسمت پایه است. در بالای تخته سنگ و تشکیل باقیمانده پایه یک یا چند قالب دایره ای است که دارای پروفایل های مختلفی هستند. اینها ممکن است شامل یک توروس (یک قالب محدب که از نظر مشخصات نیمه دایره ای است) ، اسکوشیا (با مشخصات مقعر) و یک یا چند فیله یا باند باریک.

شافت ، که بر روی پایه قرار دارد ، یک سیلندر عمودی طولانی ، باریک و عمودی است که در بعضی از سفارشات با فلاکت (شیارهای عمودی) بیان می شود. این شافت همچنین ممکن است به سمت داخل کمی کاهش یابد تا در انتهای آن گسترده تر از بالا باشد.

در بالای شافت پایتخت است که به تمرکز وزن حصار بر روی شافت است و همچنین به عنوان یک انتقال زیبایی شناسی بین این دو عنصر عمل می کند. در ساده ترین شکل (Doric) ، سرمایه (به ترتیب صعودی) از سه بخش تشکیل شده است. گردن ، که ادامه شافت است اما توسط یک یا چند شیار باریک از آن به صورت بصری خاموش می شود. Echinus ، یک بلوک دایره ای که به منظور پشتیبانی بهتر از چرتکه ، در قسمت بالایی خود به سمت بیرون می رود. و خود چرتکه ، یک بلوک مربع است که مستقیماً از داخل آن پشتیبانی می کند و وزن خود را به بقیه ستون زیر منتقل می کند.

این قسمت از سه بخش افقی تشکیل شده است که از لحاظ بصری توسط قالب ها و باند ها از یکدیگر جدا می شوند. سه قسمت از entablature (به ترتیب صعودی) به نام Architrave ، Frieze و Coice نامیده می شود.

واحد مورد استفاده در اندازه گیری ستون ها قطر شافت در پایه است. بنابراین ، یک ستون ممکن است به عنوان هشت قطر (پایین) بلند توصیف شود.

معماری یونان باستان دو دستور مجزا به نام Doric و Ionic به همراه یک پایتخت سوم (Corinthian) ایجاد کرد که با اصلاحات توسط رومی ها در قرن اول قبل از میلاد به تصویب رسید و از آن زمان تاکنون در معماری غربی استفاده شده است.

ترتیب دوریک با یک ستون کمی مخروط مشخص می شود که بیشترین چمباتمه از تمام سفارشات است و از نظر ارتفاع (از جمله سرمایه) فقط در حدود چهار تا هشت قطر پایین تر اندازه گیری می شود. اشکال یونانی از نظم Doric هیچ پایه ای جداگانه ندارد و در عوض مستقیماً روی استایلوبات قرار می گیرد ، اگرچه اشکال بعدی Doric اغلب به یک پایگاه تخته سنگ و تورو معمولی داده می شد. شافت Doric با 20 فلوت کم عمق هدایت می شود. پایتخت ، همانطور که قبلاً گفته شد ، شامل یک گردنبند ساده است. اکونونوس در حال پخش و محدب ؛و یک چرتکه مربعبخش Frieze از Doric Entablature متمایز است. این مجموعه از Triglyphs Produging (واحدهای تشکیل شده از سه باند عمودی از هم جدا شده توسط شیارها) تشکیل شده است که متناوب با پانل های مربع در حال برگشت به نام Metopes است که ممکن است ساده باشد یا با تسکین های مجسمه ای حک شده باشد. اشکال رومی نظم دوریک نسبت های کمتری دارد و از همتایان یونانی خود سبک تر و برازنده تر به نظر می رسد.

ترتیب یونی در داشتن فلوت های بیشتر روی شافت و در کتیبه ها یا Volutes ، که از قسمت های جلو و عقب اکینوس در پایتخت فرو می رود ، با Doric متفاوت است. خود اکینوس با یک نقوش تخم مرغ و دارت حک شده است. ارتفاع کل سفارش یونی - کلون ، پایه ، سرمایه و intablature - نه قطر پایین تر است. پایه ستون دارای دو TORI (قالبهای محدب) است که توسط یک اسکوشیا از هم جدا شده است. این شافت که هشت قطر پایین تر است ، دارای 24 فلوت است. در قسمت داخلی ، Architrave معمولاً از سه مرحله فاشیا (باند) ساخته شده است. این یخبندان فاقد تریلف و متوپ Doric است و از این رو این منطقه می تواند یک باند مداوم از تزئینات حک شده مانند گروه های انجیر را در خود جای دهد.

نظم Corinthian ظریف ترین از پنج سفارش است. ویژگی بارز آن ، پایتخت چشمگیر است که با دو ردیف مبهم از برگهای Acanthus و چهار پیمایش حک شده است. این شافت دارای 24 فلوت لبه تیز است ، در حالی که ستون 10 قطر است.

نظم توسکانی اقتباسی رومی از دوریک است. Tuscan دارای یک شافت ناشناخته و یک پایتخت ساده Echinus-Abacus است. از نظر متناسب و مشخصات با رومی دوریک مشابه است اما بسیار ساده تر است. ستون هفت قطر ارتفاع دارد. این ترتیب از نظر ظاهری از نظر همه سفارشات محکم ترین است.

نظم کامپوزیت ، که تا زمان رنسانس به عنوان یک دستور جداگانه رتبه بندی نشده است ، یک تحول در اواخر رومی Corinthian است. به آن کامپوزیت گفته می شود زیرا سرمایه آن از دکوراسیون یونی و دکوراسیون برگ کورینتیان تشکیل شده است. ستون 10 قطر ارتفاع دارد.

دستورات دوریک و یونی تقریباً همزمان در سواحل مخالف دریای اژه سرچشمه گرفت. Doric در سرزمین اصلی یونان و یونی در شهرهای یونان آسیای صغیر.. هر دو دستور در معابد ساخته شده از چوب سرچشمه گرفته اند. اولین نمونه خوب از معماری Doric معبد هرا در المپیا است که به زودی پس از 600 سال قبل از میلاد ساخته شده است. از این آغاز ها ، تکامل ستون Doric Doric را می توان در بقایای معماری در یونان ، سیسیل و جنوب ایتالیا ردیابی کرد ، جایی که Doric قرار بود برای هشت قرن بعدی دستور اصلی ساختمانهای یادبود باقی بماند.

یونانیان و همچنین رومی ها Corinthian را تنها یک سرمایه مختلف برای جایگزین کردن یونی می دانستند. اولین استفاده شناخته شده از پایتخت Corinthian در خارج از یک ساختمان ، از بنای تاریخی Choragic Lysicrates است (آتن ، 335/334 قبل از میلاد).corinthian توسط نویسنده و معمار رومی ویتروویوس ، قرن اول- قبل از میلاد ، به درجه نظم مطرح شد.

رومی ها دستورات Doric ، Ionic و Corinthian را به تصویب رساندند و آنها را برای تولید نظم توسکانی اصلاح کردند ، که این یک شکل ساده از Doric و دستور کامپوزیت است که ترکیبی از دستورات یونی و Corinthian است. یک نوآوری دیگر رومی نظم فوق العاده بود. هنگامی که ستون ها چندین داستان پی در پی یک ساختمان را آراسته می کردند ، آنها به طور معمول از سفارشات مختلف بودند ، در یک سکانس صعودی از سنگین ترین تا باریک ترین. بدین ترتیب ستون هایی از نظم دوریک به طبقه همکف یک ساختمان ، یونی ها به داستان میانه و کورینتیان یا کامپوزیت ها به داستان برتر اختصاص داده شد. برای جلوگیری از عوارض سفارشات جداگانه برای هر داستان ، معماران رنسانس نظم عظیم را اختراع کردند ، که از ستون هایی تشکیل شده است که ارتفاع دو یا چند داستان یک ساختمان را گسترش می دهد.

ویتروویوس تنها نویسنده یونان یا رومی باستانی در معماری بود که آثار او از قرون وسطی جان سالم به در برد. هنگامی که کتابچه راهنمای وی برای معماران رومی ، د معماری ، در اوایل قرن 15 دوباره کشف شد ، ویتروویوس به یکباره به عنوان اقتدار در معماری کلاسیک مورد ستایش قرار گرفت. بر اساس نوشته های خود ، معماران ایتالیایی دوره های رنسانس و باروک یک کانون زیبایی شناسی ایجاد کردند که قوانینی را برای سوپر کردن دستورات کلاسیک ایجاد می کرد. معماران همچنین قوانینی را برای نسبت سفارشات و قطعات آنها به بیشترین اعضای دقیقه ای تعیین کردند. ابعاد متناسب دقیق هر عنصر یک سفارش مشخص شده است ، به طوری که با توجه به قطر ستون یا هر بعد دیگر ، کل نظم و تمام عناصر جداگانه آن می توانند از طریق محاسبات روتین بازسازی شوند. بدین ترتیب این قوانین به طول های عجیب و غریب که توسط یونانیان از آن غافلگیر شده و به ندرت توسط رومی ها مشاهده می شود ، انجام شد.

دوره های هنری موفق شاهد احیای استفاده از باستان شناسی "صحیح" از سفارشات بودند ، اگرچه بسیاری از معماران همچنان با حداکثر آزادی از سفارشات مختلف استفاده می کردند. در معماری مدرنیستی قرن بیستم ، دستورات منتقل شده از استفاده به عنوان زینت اضافی ، عملکردهای ساختاری آنها توسط ستون ها و اسکله های ساخته شده از فولاد یا بتن مسلح انجام شده است.