چگونه پول فیات بی عیب و نقص جامعه را فاسد می کند

همانطور که کریس پاول از گاتا آن را به خوبی بیان می کند: "قیمت سالیناس اساساً از نتیجه گیری پیتر واربورتون ، اقتصاددان انگلیس حمایت می کند که هدف اصلی بانکداری مرکزی این است که مردم را از هرگونه استاندارد ماندگار از اقدامات پولی محروم کند (http://www. gata. org/گره/8303) و نتیجه گیری منشی/خزانه دار شما مبنی بر اینکه هدف اصلی دیگر بانکداری مرکزی جلوگیری از وقوع بازارهای معمولی به هیچ وجه است (http://www. gata. org/node/6242). "

ما چند مورد در مورد تاریخ پولی آموختیم که قبلاً نمی دانستیم. شانس شما هم خواهید بود ...

حکایات و یادآوری ها

توسط Hugo Salinas Price - که در ابتدا در Plata. com. mx ارسال شده است

داستانی مشهور از سالهای گذشته: وقتی Venustiano Carranza رئیس جمهور مکزیک (1920-1917) بود. کارانزا مقدار زیادی پول کاغذی بی ارزش صادر کرد و این باعث نارضایتی زیادی از طرف جمعیت شد. شخصی (که هویتش هرگز کشف نشده بود) برخی از مقالات را چاپ کرد ، و این یک شب روی دیوارهای ساختمانها در قلب مکزیکو سیتی چسبانده شد. مقالات متن زیر را داشتند:

"عقاب مکزیکی یک حیوان بسیار بی رحمانه است: فقط نقره می خورد و فقط کاغذ می خورد."

رئیس جمهور کارانزا به دلیل توهین خشمگین شد و دولت وی برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری مقصر شد ، پاداش 5000 دلار پزو را ارائه داد.

نویسنده شوخ طبع با متن جدیدی که در طول شب بعد بر روی دیوارهای مرکز شهر مکزیکو چسبانده شده بود پاسخ داد:

"و با پرداخت هزینه چیست؟با آنچه عقاب می خورد ، یا با آنچه عقاب می خورد؟

یک داستان دیگر از زمان کارانزا: یک روز خوب ، یکی از زنان فروتن دهقانی که در بازار بزرگ "مرسد" در مرکز شهر مکزیکو سیتی می فروشند ، از دریافت پرداخت سبزیجات خود در پول کاغذ خودداری کردند. او خواستار پرداخت سکه نقره شد. نمونه او به سرعت توسط بقیه زنانی که مواد غذایی را در بازار می فروشند ، دنبال شد. من هیچ اطلاعات دیگری در مورد آنچه پس از آن اتفاق افتاده است ندارم ، اما من گمان می کنم که این امتناع از پذیرش پول کاغذ منجر به پایان طرح پول کاغذ دون ونوستیانو شد. در سال 1920 ، او 0. 720 پزو (یعنی 72 ٪ نقره خالص) را ایجاد کرد که پولی بود که مکزیک تا سال 1945 از آن استفاده کرد ، وقتی که سکه دیگر نمی تواند از آن استفاده کند زیرا قیمت نقره در سکه بیش از 1 دلار پزو شد.

فکر می کنم جالب است بدانید که چرا واحد پولی مکزیکی "پزو" نامیده می شود. در سال 1535 ، نعناع مکزیکی در مکزیکو سیتی شروع به نعناع سکه های نقره ای کرد که سرانجام به بیشترین پول در جهان تبدیل شد: معروف "قطعات هشت".(در زمان رئیس جمهور جفرسون ، الگوی "قطعات هشت" مکزیکی الگویی بود که برای دلار نقره آمریکا استفاده می شد.) پس از استقلال مکزیک ، "قطعات هشت" که تحت قانون اسپانیا ریخته می شد ، باید در ویژگی های صورت آنها اصلاح شود ، درمطابق با وضعیت جدید استقلال از اسپانیا. جهان "پزو" به زبان اسپانیایی ، به معنای "وزن" است. این سکه جدید "پزو" نامیده می شد ، زیرا حاوی وزن همان نقره به عنوان سلف خود ، "قطعات هشت" بود. این پزو نقره ای مکزیکی از سال 1812 ، اندکی پس از استقلال ، تا وقوع انقلاب مکزیک ، در سال 1910 ، پول مکزیک را ادامه داد. بنابراین پول نقره ای که تحت سلطنت مستقر شده است بدون تغییر تقریباً چهار قرن ، از 1535 تا 1910 - ادامه یاف ت-یک مورد قابل توجه از ثبات پولی ، شاید تنها از طلای طلای امپراتوری بیزانس فراتر رود.

Venustiano Carranza در سال 1920 ترور شد: برخی از مورخان ادعا می کنند که وی ترور شده است زیرا سیاست وی منافع ایالات متحده را در خود جای نمی دهد ، که هدف آنها پایان دادن به بهره وری بزرگ کشاورزی مکزیک بود ، در آن زمان در دست بزرگانصاحبان زمین کشور. دون ونوستیانو با "اصلاحات کشاورزی" که ایالات متحده آرزو داشت به مکزیک تحمیل کند ، مخالف بود.

شاید ترور دون ونوستیانو نیز راه ایجاد یک بانک مرکزی در مکزیک را که در سال 1925 اتفاق افتاد ، باز کرد. سازمان آن به موازات ایجاد فدرال رزرو در سال 1913 بود. ما نمی توانیم بدانیم که آیا او طرفدار ایجاد استاز یک بانک مرکزی ، یا نه.

تا سال 1925 در بانکهای خصوصی مکزیک وجود داشت که به خوبی مدیریت می شدند ، به عنوان مثال بانک Terrazas در ایالت Chihuahua در شمال مکزیک ، که اسکناس های آنها به عنوان بازنمایی ثروت از شهرت ناخوشایندی برخوردار بودند-یعنی اسکناس های آنها به طور کامل بودپس از ارائه به بانک ، در پول نقره قابل بازخرید است. با این حال ، برخی از بانک های خصوصی نیز وجود داشتند که توسط صاحبان آنها به خوبی اداره نمی شدند ، که از بانک های خود برای تأمین مالی سرمایه گذاری های خود استفاده می کردند ، که دیر یا زود منجر به ورشکستگی آنها شد ، به ضرر سپرده گذاران و طلبکاران خود ، از جمله این موارد بودند. صاحبان اسکناس هایی که آنها به عنوان پول صادر کرده بودند.

یکی از دلایلی که هم برای ایجاد فدرال رزرو در سال 1913 و هم برای ایجاد بانکو د مکزیک در سال 1925 ذکر شده بود ، این بود که با "ورشکستگی بانکها" لازم بود - هرچند رهبران این حرکتایجاد فدرال رزرو ، بانکداران بزرگ ایالات متحده بودند که می خواستند یک نهاد ایجاد کنند که آنها را از سوء مدیریت خود محافظت کند ، با استفاده از ضمانت حمایت مالی از فدرال رزرو در صورتی که و چه موقع باید در وضعیت ورشکستگی قرار بگیرندبشر

نتیجه "ضمانت" از طرف فدرال رزرو این بود که تمام بانکهای مرتبط با سیستم بانکی تحت کنترل فدرال رزرو بلافاصله اقدام به عملیاتی غیرقانونی کردند: اگر یک بانک به طور غیرقانونی و بدون هیچ گونه خطری عمل کند ،مزیت رقابتی نسبت به رقبای خود ؛بنابراین همه مجبور شدند که به طور غیرقانونی عمل کنند یا از آن عقب بمانند. سوء مدیریت شامل "وام گرفتن کوتاه و وام طولانی" بود ، به عبارت دیگر با استفاده از وجوه به دست آمده یا "در دید" یا برای مدت کوتاهی از سپرده گذاران و سرمایه گذاران و وام دادن آنها برای مدت طولانی تر ، که سودآورتر بود. همین نتیجه در حال حاضر در سیستم بانکی مکزیک به دست می آید.

دلیل دیگری که برای ایجاد یک بانک مرکزی در مکزیک وجود دارد ، این بود که مسئله اسکناس ها به بانک های خصوصی مجاز نخواهد بود ، بلکه تابعی خواهد بود که منحصراً توسط بانک مرکزی از آن لذت می برد ، که از این رو می تواند یک سیستم پولی سالم و قابل اعتماد را ایجاد کندکشور.

با این حال ، آنچه به دست آمد وضعیتی بود که بسیار بدتر بود: به جای اینکه از ورشکستگی برخی از بانکهای منزوی املاک خصوصی رنج ببرد ، تأسیس بانکو دو مکزیک به یک نهاد تبدیل شد که در الزامات دولت از هزینه های نامحدود با دولت همکاری می کندبشر

منافع موارد منزوی بانکهای خصوصی که سوء مدیریت آنها تا زمان رسیدن به ورشکستگی و ورشکستگی ادامه یافت ، توسط یک نهاد فدرال ، بانکو د مکزیک جایگزین شد ، که هرگز نمی تواند ورشکسته شود و اسکناس ها و پول دیجیتال آنها باید بدون شک در پرداخت بدهی ها پذیرفته شوند. استهلاک مداوم آنها.

تا سال 1925 ، و عملاً از زمان استقلال ما تا به امروز ، به استثنای دوره انقلابی (1910 - 1925) نسبت پزو/دلار همیشه بیش از 2 دلار پزو با قیمت 1 دلار بود. امروز ، نسبت پزو/دلار حدود 19000 دلار پزو را به قیمت 1 دلار معلق می کند-اگر آرایش اعمال شده به پزو EN 1993 را نادیده بگیریم ، هنگامی که سه صفر از این نسبت پاک شد. و همه ما می دانیم که پزو در معرض خطر سقوط به 20 دلار ، به 23 دلار ، به 25000 دلار یا بیشتر است - خدا فقط می داند چه چیزی برای پزو بانکو د مکزیک است!

برای بدتر شدن اوضاع ، ما باید در همان مدت ، سقوط ارزش دلار خود را در نظر بگیریم - به همین دلیل ، چاپ بیش از حد پول یا ایجاد پول دیجیتالی بیش از حد. محاسبه شده است که دلار آمریکا امروز در سال 1925 فقط 3 سنت یا کمتر از ارزش آن دارد.

یک نتیجه بسیار مهم از سیستم پولی که مجبور به تحمل آن هستیم ، بدتر شدن اخلاقی مترقی جامعه به طور کلی ، چه در مکزیک و چه در ایالات متحده - در واقع در کل جهان بوده است.

متفکران جهان به پیوند بسیار محکمی که بین اخلاق غالب در یک ملت و سیستم پولی آن وجود دارد ، چشم بسته اند. صداقت غالب است که پول واقعی - طلا یا نقره - غالب است. هنگامی که یک ملت مجبور به زندگی با پول دروغین - کاغذ یا دیجیتالی - صداقت به خطر می افتد و معاون رونق است. فقط یکی از بسیاری از علائم تجزیه اخلاقی ، پرواز از وضعیت عدم اطمینان به پناهگاه ناشی از مواد مخدر است ، هنگامی که چگونه می توان به منظور تأمین زندگی به دلیل استفاده اجباری از پول کاذب ، به یک معمای غیرقابل حل تبدیل شد. ظاهراً خود کلیسای کاتولیک نگران پول دروغین نیست. من یک بار با کاردینال نوربرتو ریورا مکالمه کردم ، که در طی آن من حمایت از کلیسا را برای پیشنهاد خود در مورد اونس نقره ای "Libertad" پیشنهاد کردم. دون نوربرتو خمیازه کشید و گفت که او در مورد امور پولی چیزی نمی داند.

من با آخرین حکایات نزدیک می شوم:

پدر و مادر من ، دون گیلرمو پلیگو y پلیگو ، یک بار از تجربه ای که او داشت به من گفت: "من یک کامیون را در مرکز شهر مونتری (مکزیک) در مسیر پالایشگاه در شرکت ذوب و پالایش آمریکایی آمریکایی دیدم ، که دارای 0. 720 نقره است. پزوکامیون یک اشتباه داشت و بار نقره خود را به خیابان ریخت. صدها پزو در خیابان چرخیدند ، اما افرادی که از کنار آن عبور می کردند ، همه آنها را جمع می کردند و آنها را به کامیون برگردانند. "

آیا می توانیم تصور کنیم که مردم امروز چگونه در یک وضعیت مشابه واکنش نشان می دهند؟

برای اطلاعات بیشتر در مورد این موضوع بررسی کنید: