بخش 3: مقاله ویژه

اطلاعات شناسایی شده به عنوان بایگانی شده برای اهداف مرجع، تحقیق یا نگهداری سوابق ارائه می شود. این استاندارد تابع استانداردهای وب دولت کانادا نیست و از زمان بایگانی شدن آن تغییر یا به روز نشده است. لطفاً برای درخواست قالبی غیر از موارد موجود، "با ما تماس بگیرید".

چشم انداز حساب های ملی در مورد رویدادهای مالی اخیر

توسط فیلیپ کراس، اریک بولای، جو ویلکینسون و آلن توماس*

از زمان شروع شرایط نابسامان بازار اعتبار جهانی در اوت 2007 و وخامت قابل توجه بازارهای مالی در سراسر جهان در سپتامبر 2008، علاقه به تحولات مالی و اقتصادی در کانادا افزایش یافته است. برخی از این داده ها در حساب های ملی برای کاربران آشنا هستند، به ویژه تولید ناخالص داخلی و حساب های بخشی آن در مورد درآمدها، هزینه ها و پس انداز. مجموعه گسترده ای از داده ها در مورد ترازنامه، جریان های مالی و سرمایه گذاری های بین المللی کانادا کمتر شناخته شده است. این داده های مالی یکپارچه به تحلیلگران اجازه می دهد تا تغییرات بخشی را در خالص وام، استقراض و ارزش خالص پیگیری کنند. این مقاله سعی دارد نشان دهد که چگونه این داده های مالی می توانند تغییرات بازارهای مالی و اقتصاد را در یک سال و نیم گذشته روشن کنند.

این مقاله ابتدا به روندهای بلندمدت در رفتار مالی نگاه می کند، به ویژه آنهایی که برخی از کانادایی ها را در معرض خطر بیشتری از سقوط تحولات نامطلوب در بازارهای مالی قرار می دهد. سپس تأثیر گسترده آشفتگی در بازارهای مالی پس از آگوست 2007، به ویژه بدتر شدن قابل توجه شرایط بازار پس از اواسط سپتامبر 2008 را بررسی می کند. مقایسه با تحولات مالی ایالات متحده همچنین نشان می دهد که چرا کانادایی ها کمتر تحت تأثیر قرار گرفته اند.

محدودیت هایی برای نوع تحلیل کلان ارائه شده توسط حساب ها وجود دارد. همانطور که در مقاله اخیر NBER اشاره شد، 1 این داده های بخشی ریسک های مالی خاص شرکت را که ممکن است ناشی از اهرم بیش از حد یا عدم تطابق بین ساختار مدت دارایی ها و بدهی ها باشد، نشان نمی دهد. شکست شرکت های منفرد، به ویژه بیر استرنز و لیمن برادرز، در بحران اخیر بسیار مهم بود، اما نمی توان آن را در داده های جریان مالی ایالات متحده پیش بینی کرد. همچنین این داده ها نشان نمی دهند که چگونه ریسک سرمایه گذاری در اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن به سرمایه گذاران در سرتاسر جهان سرایت کرده است، که برای سرعت و شدت گسترش این بیماری پس از آگوست 2007 مهم بود.

تنظیمات

وقایع در بازارهای مالی در دو سال گذشته در برابر تغییر در رفتار مالی طی یک دهه یا بیشتر اتفاق افتاد. در کانادا ، الگوهای وام خالص یا وام بخش بخش تغییر کرده است ، به ویژه به عنوان شرکت ها و دولت ها مازاد مالی زیادی را در حالی که خانواده ها بیشتر وام می گرفتند ، طی کردند. برخی از این روندها نشان دهنده تغییر در رفتار خانگی به سرمایه گذاری بیشتر در دارایی های مسکن و مالی (اغلب با بدهی) است. خانوارها و سرمایه گذاران همچنین سرمایه گذاری های خارجی را از طریق دارایی های خود از صندوق های متقابل و دارایی های بازنشستگی افزایش دادند.

حساب های ترازنامه ملی نشان می دهد که ترازنامه های خانگی در دهه گذشته به طور قابل توجهی تغییر کرده است. بدهی بخش شخصی از 68 ٪ تولید ناخالص داخلی در سال 2000 به بیش از 84 ٪ در اواخر سال 2008 افزایش یافته است (شکل 1). بخش اعظم این بدهی در حال افزایش با هزینه مسکن در پاسخ به نرخ وام های پایین ، کاهش پرداخت و شرایط وام مسکن طولانی تر و افزایش وجوه در دسترس وام گیرندگان از طریق اوراق بهادار ، هدایت می شود.

نمودار 3. 1

اوراق بهادار به فرایندی که وام ها به سرمایه گذاران فروخته می شوند ، اشاره دارد. مبدأ وام وام مسکن این وام را به موسسه دیگری می فروشد ، که ممکن است چندین وام را با هم بسته بندی کند و جریان پرداخت را به سرمایه گذاران بفروشد. به عنوان یک مرحله جداگانه ، این سرمایه گذاران می توانند از این حقوق پرداخت ها برای حمایت از سایر اوراق بهادار مورد نظر خود استفاده کنند (همانطور که برای برخی از مقاله های تجاری تحت حمایت دارایی رخ داده است). در ایالات متحده ، با داشتن سیستم بانکی پراکنده تر ، وام دهندگان وام مسکن اولیه اغلب قبل از وقوع اوراق بهادار ، وام رهنی را به شرکتهای مالی بزرگتر می فروختند.

در کانادا ، وام های اوراق بهادار از 5 ٪ از کل وام ها در سال 1997 به 20 ٪ در اوایل سال 2007 و 28. 6 ٪ در اواخر سال 2008 افزایش یافت. رشد وام های اوراق بهادار معادل نیمی از افزایش ارزش املاک بین سالهای 2003 و 2008 بود. رشد وام های اوراق بهادار در کانادا بسیار کندتر از ایالات متحده بود ، جایی که تا اواسط دهه 1990 آنها بیش از نیمی از کل وام ها را به خود اختصاص دادند. 2

نمودار 3. 2

هیچ چیز ذاتاً در مورد وام های اوراق بهادار خطرناک نیست. با این حال ، افزایش بسته بندی وام های فرعی ایالات متحده به اوراق بهادار تحت حمایت وام (MBS) اعتماد به نفس سرمایه گذار را پس از افزایش نرخ پیش فرض در این وام های فرعی در سال 2007 از بین برد. وام های فرعی در کانادا بسیار کمتر بود. این ممکن است به همین دلیل باشد که بازار MBS در سال 2008 در کانادا گسترش یافت ، در حالی که اخیراً در ایالات متحده کاهش یافته و کاهش یافته است. سایر تفاوت های ساختاری در وام وام منجر به پیش فرض یا ضرر کمتری در کانادا نسبت به ایالات متحده شد. وام دهندگان می توانند یک خانه را در کانادا راحت تر از بسیاری از کشورهای آمریکایی دوباره به دست آورند. و وام های ارائه شده توسط بانکهای منشور که بیش از 80 ٪ از ارزش خانه دارند باید با CMHC بیمه شوند. 3

خانواده ها همچنین در طی دو دهه گذشته سمت دارایی ترازنامه خود را تغییر دادند. خانوارها سهم فزاینده ای از دارایی های خود را در املاک و مستغلات و بورس سهام (از 63 ٪ ترکیبی در سال 1991 به 77 ٪ در سال 2008) و در دارایی های پایدار مانند سپرده های کوتاه مدت و اوراق قرضه کمتر (که از 24 ٪ کاهش یافته است ، در اختیار داشتند (که از 24 ٪ کاهش یافته است. به 14 ٪). این ثروت خانوار را بیشتر در معرض تغییرات ناگهانی در قیمت مسکن و سهام قرار داد ، در حالی که پس انداز شخصی بعد از سال 2002 نقش کمتری در ارزش خالص خانوار داشت.

در حالی که خانوارهای کانادا وام خود را افزایش می دادند ، دولت ها و شرکت ها بدهی خود را کاهش می دادند. بدهی های بدهی دولت نسبت به تولید ناخالص داخلی از اوج 94. 6 ٪ در اواسط دهه 1990 به 52. 4 ٪ تا اواسط سال 2008 ، به رهبری دولت فدرال کاهش یافت (شکل 3). در صورت افزایش دارایی صندوق های تأمین اجتماعی که توسط دولت ها کنترل می شد ، بهبودی در امور مالی حتی بیشتر مشخص می شد: بدهی خالص پس از سال 2000 به 35. 5 ٪ از تولید ناخالص داخلی به شدت سقوط کرد ، که بخشی از آن منعکس کننده تعمیرات CPP/QPP است که منجر به نرخ سهم بالاتر می شودبشر4

نمودار 3. 3

شرکت های غیر مالی نسبت بدهی خود را به تولید ناخالص داخلی از 54 ٪ در سال 1990 به 46 ٪ در سال 2008 کاهش دادند. بنگاهها با استفاده از سود رکورد برای پرداخت بدهی در اوایل این دهه ، به ویژه افت 10. 2 میلیارد دلار برای اوراق بلند مدت بین 2002 و بین سالهای 2002 و به دست آوردند. 2006 (مسائل اوراق قرضه در طی سال 2008 14 ٪ دوباره برگشت). بهبود ترازنامه بخش شرکت ها در اقدامات دیگر منعکس شده است - به ویژه نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام ، که به یک رکورد پایین رسید.

روند وام بخش و وام گرفتن در ایالات متحده بسیار متفاوت از کانادا بود. غیر مقیم تنها منبع مداوم وام خالص در ایالات متحده از سال 2003 تا 2007 بود. دولت ها در ایالات متحده وام گیرندگان خالص در این دوره بودند ، در حالی که آنها وام دهندگان خالص در کانادا بودند. شرکت های ایالات متحده بین مقادیر کمی وام خالص و وام گرفتن متناوب بودند ، در حالی که شرکت های کانادایی تا اواخر سال 2008 مازاد بالایی را ثبت کردند. و خانوارهای ایالات متحده خیلی بیشتر از کانادا وام گرفته اند. 5 اعتماد به نفس پایین به بدهی همه بخش ها در کانادا مهم شد که شرایط اعتباری در برخی از بازارها پس از آگوست 2007 محکم شود.

نرخ پس انداز ملی تفاوت های رفتارهای مالی کلی در کانادا و ایالات متحده پس از سال 2000 را برجسته می کند (شکل 4). در کانادا ، نرخ پس انداز ملی به بیش از 12 ٪ افزایش یافت ، زیرا افزایش پس انداز شرکت ها و دولت ها کاهش جزئی برای پس انداز شخصی را جبران کردند. در ایالات متحده ، نرخ پس انداز ملی بین 1 تا 2 ٪ از سال 2002 شروع شد ، قبل از اینکه منفی در سال 2008 شود: نرخ پس انداز پایین شخصی (زیر 1 ٪ در سالهای اخیر) با پس انداز بیشتر دولت ها یا بنگاه ها جبران نشد. این وام چپ در خارج از کشور به عنوان منبع اصلی بودجه در ایالات متحده ، مطابق با ثبت کسری حساب جاری است. 6

نمودار 3. 4

عوامل خطر

چندین مورد از این تغییر دهه در رفتار ، قرار گرفتن در معرض برخی از کانادایی ها را به خطر می اندازد. به طور خاص ، پس از تصرف برخی از بازارهای اعتباری در آگوست 2007 ، اعتماد به نفس خانواده ها به استقراض مشکل ساز شد.

هنگامی که نرخ بهره در اوایل دهه 2000 کاهش یافت و در نزدیکی پایین ترین سطح آنها در یک نسل باقی ماند ، خانوارها سرمایه گذاری بیشتری در املاک و مستغلات داشتند. در نتیجه ، سهام بخش شخصی در املاک و مستغلات به بیش از 70 ٪ افزایش یافت. با این وجود ، کانادا از زیاده روی در ایالات متحده جلوگیری کرد ، جایی که بدهی مسکن سریعتر از ارزش خانه رشد کرد و از اوج خود در املاک و مستغلات از اوج خود در سال 2000 برخوردار شد (روند به شدت با افت قیمت خانه پس از سال 2006 تقویت شد).

نمودار 3. 5

در حالی که خانوارها در کانادا مقادیر فزاینده ای از بدهی خود را متحمل شدند، هزینه خدمات بدهی متناسب با آن افزایش پیدا نکرد. پرداخت های خدمات بدهی (که شامل بخش مربوط به هزینه بهره است اما نه اصل سرمایه) به عنوان سهم درآمد قابل تصرف شخصی از 7% به 8% بین سال های 2003 و 2007 افزایش یافته است. در مقایسه، این نسبت خدمات بدهی به بالاترین میزان رسیده است. 10. 7 درصد در اوایل دهه 1990، و به ندرت در آن دهه به زیر 8 درصد رسید. نرخ های بهره پایین بار خدمات بدهی را در سال های اخیر محدود کرد و حتی در سال 2008 و اوایل سال 2009 زمانی که نرخ های بهره به پایین ترین حد خود رسید (کاربران باید آگاه باشند که داده های ایالات متحده در مورد خدمات بدهی منتشر شده توسط فدرال رزرو شامل پرداخت های هر دو سود می شود) آن را کاهش داد. و اصلی، و بنابراین با داده های کانادا قابل مقایسه نیستند).

طبق داده های وضعیت سرمایه گذاری بین المللی کانادا، قرار گرفتن کانادا در بازارهای مالی خارجی افزایش یافته است. دارایی های پرتفوی که در خارج از کشور نگهداری می شود پس از سال 2002 تقریباً دو برابر شد و به 700 میلیارد دلار رسید که بیشتر منعکس کننده سرمایه گذاری رو به رشد خارج از کشور در سهام و اوراق قرضه است. بیشتر این افزایش ها منعکس کننده کاهش تدریجی محدودیت ها بر محتوای خارجی طرح های بازنشستگی ثبت شده بود که به حذف آنها در سال 2005 ختم شد. نسبت رو به رشد دارایی های خانوار در معرض بازارهای سهام، خطر بالقوه آنها را افزایش داد. همچنین، نگهداری قابل ملاحظه ای بالاتر اوراق بهادار خارجی باعث افزایش قرار گرفتن در معرض تغییرات در نرخ ارز شد، همانطور که در طول رونق قیمت کالاها پس از سال 2003 (زمانی که دلار بالاتر از برابری با دلار آمریکا افزایش یافت) و رکود آن در نیمه دوم سال 2008 (زمانی کهدلار به سرعت تا نزدیک به 80 سنت عقب نشینی کرد). این تغییرات در ارزش گذاری ها فقط روی کاغذ اتفاق می افتد تا زمانی که سرمایه گذاران واقعاً سرمایه گذاری های خارجی خود را بفروشند و آنها را به دلار کانادا تبدیل کنند.

آشفتگی در بازارهای جهانی از سال 2007 آغاز شد…

آشفتگی در بازارهای مالی جهانی برای اولین بار در آگوست 2007 شروع شد. تأثیر اولیه نگرانی ها در مورد قرار گرفتن در معرض وام های مسکن فرعی ایالات متحده، مسدود کردن بازار اوراق بهادار با پشتوانه دارایی (ABS) بود. همانطور که قبلا ذکر شد، برخی از این اوراق بهادار در معرض وام های رهنی فرعی قرار گرفتند که ناگهان توسط سرمایه گذاران سمی تلقی شد. سرمایه گذاران کانادایی رکورد 10 میلیارد دلار بدهی کوتاه مدت خارجی را در سه ماهه سوم سال 2007 فروختند (عمدتاً بدهی شرکت های مالی خارجی) و از آن زمان تاکنون هر سه ماهه به فروش خود ادامه داده اند.

در کانادا ، پس از سه سال رشد مداوم ، بازار مقاله تجاری تحت حمایت دارایی (ABCP) در سه ماهه چهارم سال 2007 تقریباً 10 میلیارد دلار کاهش یافت و هر سه ماهه در سال 2008 به قرارداد ادامه داد. از طریق مقاله تجاری با حمایت دارایی مانند وام های اتومبیل یا تجاری ، در حالی که بازار اوراق بهادار تحت حمایت وام که توسط CMHC تسهیل شده است ، مایع باقی مانده است (بخشی از بازار ABS که توسط این اوراق بهادار بلند مدت حمایت می شود تقریباً سه برابر بیشتر از 116 دلار بودمیلیارد بازار کاغذ کوتاه مدت).

نمودار 3. 6

یخ در اوراق بهادار تحت حمایت دارایی پیامدهای مهمی برای اعتبار مصرف کننده داشت. مصرف کنندگان از دو نوع موسسه اعتبار دریافت می کنند: بانکهای منشور (و بانکهای نزدیک مانند اتحادیه های اعتباری) و طیف گسترده ای از شرکتهای مالی دیگر مانند امور مالی فروش و شرکت های وام مصرف کننده. دومی برای بخشی از بودجه آنها به شدت بیشتر به کاغذهای تجاری اعتماد داشت. هنگامی که بازار ABCP در سه ماهه چهارم سال 2007 خشک شد ، وام های اعتباری مصرف کننده توسط بنگاه های مالی غیر بانکی با 3. 1 میلیارد دلار کاهش یافت و براساس داده های حسابهای جریان مالی ، در هر سه ماهه 2008 و اوایل سال 2009 کاهش یافت.

نمودار 3. 7

بانکها با افزایش وام خود به مصرف کنندگان ، برخی از این کاهش اعتبار مصرف کننده را جبران کردند. اعتبار مصرف کننده از بانک ها به طور متوسط 9. 1 میلیارد دلار افزایش در شش چهارم منتهی به سه ماهه اول سال 2009 ، از 6. 1 میلیارد دلار در پنج چهارم قبلی افزایش یافته است. شتاب تجمعی در وام بانکی در کل 24. 0 میلیارد دلار ، جبران برخی از کاهش 26. 6 میلیارد دلاری وام توسط غیر بانکی ها (از 13. 4 میلیارد دلار افزایش بین اواسط سال 2006 و سه ماهه سوم 2007 به 13. 2 میلیارد دلار کاهش از سه ماهه سوم 2007به اوایل سال 2009). در نتیجه ، سهم بانک ها در اعتبار مصرف کننده از 73 ٪ در سه ماهه سوم سال 2007 به 78 ٪ افزایش یافت تا پایان سال 2008 (از 373 میلیارد دلار وام مصرف کننده برجسته). با این وجود ، برخی از مصرف کنندگان متوجه شدند که کانال های اعتباری معمول خود را مختل می کنند و باعث می شوند حتی در حالی که رشد اعتبار کلی توسط وام های بانکی پایدار است ، باعث ایجاد یک اعتبار اعتبار انتخابی شود.

نمودار 3. 8

تصرف در بازارهای اعتباری همچنین منجر به کاهش شدید در بازار اوراق قرضه خارجی در سه ماهه سوم سال 2007 شد، به ویژه اوراق قرضه افرا. اوراق قرضه افرا اوراق قرضه ای هستند که به دلار کانادا توسط خارجی ها منتشر می شوند و سال ها بازار به سرعت رشد کرده بود که منعکس کننده مازاد مالی در کانادا بود که باعث شد سرمایه گذاران به دنبال راه های فروش جدید برای قرار دادن وجوه باشند. خشک شدن این بازار، ریسک تغییرات نرخ ارز را به سرمایه گذاران کانادایی منتقل کرد و همچنین منبع سودآوری را برای مؤسسات مالی که انتشار اوراق قرضه را تنظیم می کردند، از بین برد.

در همین حال، سرمایه گذاران کانادایی برای اولین بار در سه دهه گذشته وجوهی را از بازارهای مالی بین المللی بازگرداندند. بسیاری از وجوهی که به کانادا باز می گردند در جستجوی پناهگاهی امن در اوراق بهادار دولتی، به ویژه اسناد خزانه داری بودند.

... و در سپتامبر 2008 تشدید شد

آشفتگی اولیه در بازارهای مالی در سال 2007 تنها مقدمه ای برای تشدید آن در سپتامبر 2008 بود. پس از شکست بانک سرمایه گذاری Lehman Brothers و شکست نزدیک AIG، بحران در ایالات متحده در کمتر از یک هفته از بین بانکی گسترش یافت. وام دادن به صندوق های بازار پول و سپس انجماد بازار اوراق تجاری. نقدینگی که به دلیل ترس از نکول یا عدم پرداخت فلج شده بود، به سرعت در بازارهای اعتباری در سراسر جهان ناپدید شد.

پیامدهای متعددی از تشدید آشفتگی مالی در اواخر سال 2008 وجود داشت. اختلاف بین نرخ های بهره برای بدهی های دولتی و شرکت ها به رکورد بالایی رسید، زیرا سرمایه گذاران از بدهی های شرکتی اجتناب کردند و ریسک پایین تر مربوط به بدهی های دولتی را افزایش دادند. بازارهای سهام در کانادا و سراسر جهان به شدت سقوط کردند، در حالی که دلار کانادا با کاهش شدید قیمت کالاها، یک رکورد سه ماهه کاهش یافت.

داده های مالی از حساب های ترازنامه ملی نشان می دهد که چگونه بخش های مختلف تحت تأثیر بحران مالی قرار گرفتند. ارزش خالص خانوارها در نیمه دوم سال 2008 تقریباً 7 درصد کاهش یافت که منعکس کننده کاهش در بازار سهام و قیمت مسکن است. با این حال، این بسیار کمتر از 20 درصد کاهش ارزش خالص خانوارها در ایالات متحده در سال گذشته بود که منعکس کننده کاهش بیشتر در بازار مسکن و به ویژه در بازار سهام آنها بود.

همانطور که قبلاً اشاره شد ، سرمایه گذاران کانادایی وجوه را از خارج از کشور به پناهگاه امن درک شده کانادا برگردانند (سرمایه گذاران همچنین سهام را در بازارهای کانادا فروختند). با سرمایه گذاران که به دنبال امنیت بدهی های عمومی هستند ، دولت فدرال در سه ماهه چهارم سال 2008 بیش از 50 میلیارد دلار بدهی جدید صادر کرد تا این تقاضا برای دارایی های ایمن را برآورده کند. بخشی از افزایش صندوق های دولت فدرال که از طریق مسئله T-Bills مطرح شده است به بانک کانادا واریز شده است که به نوبه خود نقدینگی را از طریق وام به سیستم بانکی ارائه می داد. بانکهای منشور در سه ماهه چهارم سال 2008 ، وام های بانک کانادا را افزایش دادند ، که نشانه ای از افت بازارهای وام بین بانکی در کانادا (که بسیار کمتر از ایالات متحده و اروپا بود). بخش دیگر درآمد حاصل از وام فدرال به CMHC پیش رفته است ، که از این برای خرید 25 میلیارد دلار اوراق بهادار تحت حمایت وام (از طریق برنامه خرید وام مسکن بیمه شده) استفاده کرده و تزریق بیشتر نقدینگی را به موسسات مالی فراهم می کند.

بحران اعتباری کمتر در کانادا تلفظ می شود

قابل مشاهده ترین ویژگی بحران اعتباری جهانی در پاییز سال 2008 خشک کردن بازارهای بدهی بحرانی در ایالات متحده بود ، به ویژه بازارهای وام دهی بانکی و بازارهای تجاری. مقاله تجاری در ایالات متحده 10 ٪ (یا 15 میلیارد دلار) در سه ماهه چهارم سال 2008 کاهش یافته است. اعتبار سه ماهه خانوار قرارداد بسته شد ، بخشی از آن به دلیل افت صریح وام توسط بانکهای تجاری مستقر در ایالات متحده.

ثبات سیستم مالی کانادا تضمین می کند که اعتبار برای اکثر وام گیرندگان همچنان جریان دارد ، اگرچه اغلب با قیمت های بسیار بالاتر. علیرغم بحران اعتبار جهانی ، کل وام گرفتن خانواده (یا بدهی های مالی) بین سه ماهه سوم سال 2007 و سه ماهه چهارم سال 2008 12. 1 درصد رشد داشته است ، در مقابل یخ در رشد اعتبار خانوار در ایالات متحده (شکل 9). وام ها کمی سریعتر از اعتبار مصرف کننده رشد کردند (اگرچه ، همانطور که قبلاً نیز اشاره شد ، تغییر قابل توجهی از منابع اعتبار غیر بانکی وجود داشت). معیار عدم اطمینان از خانواده ها این بود که آنها در سه ماهه چهارم سال 2008 ، 7/4 درصد از سهام نقدی خود را با 4. 8 ٪ افزایش دادند ، بیشترین افزایش از زمان پرش 16 درصدی در نوبت هزاره.

نمودار 3. 9

شرکت های خصوصی غیر مالی الگوی مشابهی را به عنوان خانوارها نشان دادند. وام های کوتاه مدت نسبت به سه ماهه سوم سال 2007 تا پایان سال 2008 7. 1 ٪ رشد داشته است ، به عنوان افزایش 20 درصدی وام های بانک ها باعث کاهش وام های دیگر می شوند. برخی از افزایش اعتبار تجاری می تواند بنگاه هایی باشد که خطوط اعتباری از پیش تنظیم شده را فعال می کنند ، بنابراین در دسترس بودن واقعی اعتبار جدید می تواند پایین تر باشد. وام و بدهی اوراق قرضه با نرخ دو رقمی افزایش یافت. هیچ علامتی از شرکت های احتکار در کل پول نقد وجود نداشت ، زیرا سهم آن از دارایی های مالی در این دوره 23. 5 ٪ ثابت بود.

پس از کندی به طور قابل توجهی نسبت به سال گذشته ، اقتصاد واقعی تولید و مشاغل در پاییز سال 2008 به سرعت منقبض شد. منبع اصلی این ضعف کاهش سریع صادرات بود ، زیرا اعتبار در بازارهای کلیدی خارج از کشور فشرده شد (به ویژه در این کشورما)همچنین ، هزینه های داخلی به ویژه برای اتومبیل و مسکن کاهش یافته است.

یکی از معماهای اسلایدهای شدید اقتصادی در اواخر سال 2008 این است که به همین دلیل هزینه های خانوار در کانادا به شدت کاهش یافته است. به طور خاص ، فروش خودرو بین سپتامبر و دسامبر 18. 8 ٪ کاهش یافته است ، در حالی که فروش خانه موجود 30 ٪ کاهش یافته است ، در مقابل کاهش 17. 5 ٪ و 13 ٪ در ایالات متحده در اواخر سال 2008. این فروش در کانادا سریعتر از ایالات متحده کاهش یافته است. ضررهای واضح تر مشاغل و ثروت در ایالات متحده و اختلال شدیدتر در بازارهای اعتباری در جنوب مرز (گرچه فروش اتومبیل و خانه در ایالات متحده در اوایل سال قبل از کانادا شروع به قرارداد کرده بود).

فروش اتومبیل و خانه در اوایل سال 2009 سریعتر از ایالات متحده در کانادا بهبود یافت. فروش اتومبیل در ماه مارس از ماه دسامبر 8. 8 ٪ افزایش یافت ، در حالی که فروش خانه موجود در ماه آوریل 32 ٪ بالاتر از پایین ژانویه بود. در ایالات متحده ، فروش اتومبیل و خانه در ماه آوریل تنها 2 ٪ بالاتر از پایین ترین آنها بود. این نشان می دهد که اعتماد به نفس مصرف کننده لرزان در اواخر سال 2008 به همراه مشکل در دسترسی به اعتبار ، نقش بزرگی در کاهش هزینه های خانوار در کانادا ایفا کرد و هر دو در بهار 2009 به سرعت تعمیر شدند.

اما این آمار ممکن است تمام جنبه های اعتبار را ضبط نکند. آنها قیمت آن را مطابق با نرخ بهره مؤثر (به جز بخش خانوار) اندازه گیری نمی کنند. همچنین آمار مربوط به عرضه اعتبار ، تقاضای بالقوه را منعکس نمی کند: ممکن است این باشد که بسیاری از بنگاه ها و افراد با کاهش ناگهانی تقاضای جهانی یا ثروت ، از محافظت خارج شدند و دوست داشتند بیشتر وام بگیرند اما قادر نبودند.

نتیجه

هنگامی که اقتصاد به خوبی کار می کند ، سیستم های مالی غالباً در هنگام انجام وظیفه دنیوی تسهیل حرکت پول و اعتبار در اقتصاد ، به گمنامی منتقل می شوند. با این حال ، تحول در بازارهای مالی طی دو سال گذشته اهمیت اساسی برای اقتصاد سیستم های مالی خوب و کارآمد را نشان داد. در این مقاله برخی از طیف گسترده ای از داده های مالی موجود از حساب های ملی کانادا برجسته شده است ، بنابراین کاربران می توانند راحت تر این داده ها را در آینده در همه مراحل تا چرخه تجارت درک کنند.

در این مقاله همچنین تلاش شده است تا برخی از تفاوت های بین کانادا و ایالات متحده را نشان دهد. به ویژه ، اعتماد به نفس روزافزون به بدهی ارزان در ایالات متحده منجر به تغییر در الگوهای سرمایه گذاری و پس انداز شد که در نهایت برای سیستم های مالی و اقتصادی آنها بی نظیر بود. در مقابل ، کانادا از بسیاری از این تغییرات در رفتاری که در ایالات متحده دیده می شود ، جلوگیری کرد. در حالی که بدیهی است که کانادا در ماه های اخیر از کاهش شدید تجارت بین المللی و کالاها تحت تأثیر قرار گرفته است ، اجتناب از اعتماد بیش از حد به بدهی ، هم مؤسسات مالی و هم اقتصاد کلی آن را به خوبی نشان داده است.

این مقاله دلالت بر این ندارد که با تجزیه و تحلیل داده های مالی از حساب های ملی می توان بحران مالی را پیش بینی کرد. بهترین نمونه عدم موفقیت پیش بینی نشده برادران لمان و تأثیر کاملاً غیر منتظره ای که این صندوق در بازار پول داشت که زیر آن قرار داشت. 8 اما خطوط گسترده رفتار سیستم مالی در سالهای اخیر با نگرش به بدهی و ریسک شکل گرفته است که برخی از آنها با داده های مالی قابل روشن شدن هستند. این داده ها همچنین به تفصیل نشان می دهد که چگونه جریان وجوه در کانادا و برای سرمایه گذاران کانادایی در خارج از کشور با آشفتگی آشکار در بازارهای مالی تغییر یافته است.