مقدمه ای برای مبادلات دائمی

مبادله دائمی ، که به عنوان یک قرارداد آتی دائمی نیز شناخته می شود ، شبیه به یک قرارداد آتی است زیرا به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا در مورد حرکات قیمت آینده یک دارایی اساسی حدس بزنند. تفاوت اصلی این است که یک مبادله دائمی فاقد تاریخ تحویل از پیش تعیین شده یا تاریخ انقضا است و بنابراین می توان آن را به طور نامحدود نگه داشت بدون اینکه نیاز به پرداخت قراردادها با نزدیک شدن به انقضا باشد.

مفهوم مبادله های دائمی در ابتدا توسط رابرت شیلر در سال 1992 ارائه شد. با این حال ، آنها فقط پس از معرفی آنها در سال 2016 توسط Bitmex ، برای ارزهای رمزنگاری توسعه یافته اند. مبادلات همیشگی برای طیف گسترده ای از سرمایه گذاران جذاب است ، زیرا به معامله گران این امکان را می دهد تا با یک سرمایه گذاری کوچک موقعیت های بزرگی را به دست بگیرند. با این حال ، پتانسیل پاداش های بزرگ می تواند با خطر بسیار زیادی همراه باشد.

در یک قرارداد آتی ، دیگر نیازی به حفظ یک قیمت قیمت به قیمت نقطه ای نیست زیرا ارزش قرارداد و زیربنایی به طور خودکار در انقضا همگرا می شوند. برای یک قرارداد همیشگی ، قیمت آن باید به قیمت نقطه ای از دارایی زیربنایی آن لنگر زده شود زیرا هیچ انقضا وجود ندارد.

برای حفظ PEG ، مبادلات یک سیستم لنگر قیمت را به نام مکانیسم نرخ بودجه اجرا می کنند. با ایجاد انگیزه یا مجازات کردن معاملات ، مکانیسم موقعیت های کوتاه و طولانی را متعادل می کند و بنابراین قیمت قرارداد را با قیمت نقطه حفظ می کند.

نرخ بودجه چگونه کار می کند؟

نرخ بودجه پرداخت های دوره ای است که بر اساس موقعیت های نسبی قیمت قرارداد و قیمت های نقطه ای به معامله گران طولانی یا کوتاه انجام می شود. هنگامی که قیمت یک قرارداد همیشگی بالاتر از قیمت دارایی زیربنایی است ، نرخ بودجه مثبت است. در این حالت ، دارندگان موقعیت طولانی هزینه ای را برای دارندگان موقعیت کوتاه پرداخت می کنند. نتیجه این امر این است که موقعیت های کوتاه تر را تشویق می کند و دارندگان موقعیت طولانی را دلسرد می کند ، و بنابراین قیمت قرارداد را با قیمت نقطه به دست می آورد.

در مقابل ، معامله قرارداد زیر قیمت دارایی زیربنایی آن نرخ بودجه منفی دارد. معامله گران دارای موقعیت های کوتاه می توانند به بازرگانان که دارای موقعیت های طولانی هستند ، بپردازند.

نرخ بودجه بسته به چند عامل مانند نوع مبادله ، فاصله پرداخت ، دارایی اساسی و غیره متفاوت است. مبلغ دقیق پرداخت شده یا دریافت شده به اندازه موقعیت یک معامله گر ، نرخ بودجه و فاصله پرداخت بستگی دارد. به عنوان مثال ، اگر نرخ بودجه مبادله دائمی BTC/USD T-0. 010 ٪ با فاصله پرداخت هشت ساعت باشد ، یک معامله گر با 50،000 USDT از این مبادله دائمی ، باید مبلغ 5 USDT را به معامله گران که آرزو می کنند این جفت را بپردازند ، پرداخت می کند. این فاصله پرداخت5 USDT از ضرب 50،000 USDT با 0. 010 ٪ است. مبلغ کل هزینه دریافت شده یا پرداخت شده ، مبلغ کل هزینه ها در هنگام نگه داشتن موقعیت است.

مبادله دائمی چگونه کار می کند؟

بیایید از یک مثال استفاده کنیم تا توضیح دهیم که چگونه یک تعویض دائمی دقیقاً کار می کند. Alice Longs 1 BTC/USDT مبادله دائمی با قیمت 50،000. او 50،000 USDT را به عنوان وثیقه واریز کرد. هنگامی که قیمت BTC/USDT دقیقاً یک روز بعد به طور ناگهانی به 60،000 افزایش می یابد ، آلیس تصمیم می گیرد موقعیت خود را ببندد و سود را قفل کند. در صورت عدم توجه به نرخ بودجه در زمان معاملات ، آلیس سود 10،000 USDT را به دست می آورد.

سود = (قیمت فعلی - قیمت ورود) x مقدار قراردادها = (60،000 - 50،000) x 1 = 10،000 USDT

فرض کنید در معاملات آلیس ، نرخ بودجه BTC/USDT در کل زمان 0. 010 ٪ باقی می ماند (در واقعیت ، این بسیار بعید است.) و فاصله پرداخت هشت ساعت است. این بدان معناست که آلیس باید هر هشت ساعت یک بار به دارندگان موقعیت کوتاه بپردازد. برای معاملات یک روزه ، آلیس سه بار هزینه را پرداخت می کند. فرض کنید برای دو هشت ساعت اول ، قیمت BTC/USDT در 50،000 ثابت باقی می ماند ، سپس ناگهان به 60،000 پرش می شود و برای بقیه هشت ساعت گذشته در 60،000 ثابت می ماند. هزینه های آلیس برای هر بازه پرداخت می پردازد:

اولین فاصله پرداخت = 50،000 x 0. 010 ٪ = 5 USDT فاصله دوم پرداخت = 50،000 x 0. 010 ٪ = 5 USDT فاصله سوم پرداخت = 60،000 x 0. 010 ٪ = 6 USDT

و کل هزینه ای که آلیس پرداخت می کند این است:

پرداخت کل = جمع کلیه پرداخت ها = 5 + 5 + 6 = 16 USDT

سود واقعی که آلیس می تواند قفل کند باید پرداخت هزینه را برای برگزاری موقعیت کسر کند.

سود قفل شده = سو د-کل پرداخت = 10،00 0-16 = 9،984 USDT

در مثال بالا ، آلیس از فرصت های اهرم موجود در مبادلات دائمی استفاده نمی کند. برای اعمال اهرم در تجارت خود ، آلیس می تواند USDT کمتری را به عنوان حاشیه واریز کند یا تعداد قراردادهایی را که مدت زمان طولانی دارد افزایش دهد. به عنوان مثال ، برای اعمال یک اهرم 10 برابر ، آلیس 10 مبادله دائمی BTC/USDT را با همان حاشیه خریداری می کند. با همان فرض با مثال فوق ، هنگامی که آلیس موقعیت خود را یک روز بعد بسته می کند ، سود او ده بار یا 99. 840 USDT است.

جالب اینجاست که برخی از صرافی ها به معامله گران اجازه می دهند تا به اهرم 125x دسترسی پیدا کنند. این به بازرگانان این فرصت را می دهد تا سود را تقویت کنند. با این حال ، لطفاً توجه داشته باشید ، اهرم های بالا ضرر را تقویت می کنند.

به عنوان مثال ، استفاده از اهرم 10X در صورت کاهش قیمت قرارداد 10 ٪ به 45000 ، آلیس را در معرض خطر انحلال قرار می دهد.

سود = (قیمت فعل ی-قیمت ورود) x مقدار قراردادها = (45،00 0-50،000) x 10 = -50،000 USDT

آلیس خطر از دست دادن کل وثیقه اولیه 50،000 USD خود را دارد.

بنابراین ، ریسکی که با معاملات اهرم ایجاد می شود قابل توجه است و نباید توسط معامله گران جدید تلاش شود.

از کجا می توان مبادلات دائمی را تجارت کرد؟

مبادلات دائمی برای تجارت از طریق مبادلات مشتق متمرکز و غیرمتمرکز در دسترس است. مبادلات متمرکز شامل Deribit ، Bitmex ، Binance و FTX و مبادلات اصلی غیر متمرکز شامل پروتکل DYDX و دائمی است. به طور فزاینده ای ، مبادله هایی که تبادل آینده سنتی را ارائه می دهند ، مانند سینفاتورس در حال گسترش هستند. Synfutures در حال توسعه نسخه بعدی خود است که به عنوان بخشی از چشم انداز محصول قراردادهای دائمی دارد.

هر مبادله مبادلات کمی متفاوت متفاوت ارائه می دهد. در زیر خلاصه ای از سیستم نرخ بودجه برخی از صرافی های اصلی آورده شده است. کاربران باید پس از انجام تحقیقات خود ، مبادله را به اولویت خود انتخاب کنند.