مزایای معاملات الکترونیکی در بورس کالا

نویسنده

1. Adu Owusu Sarkodie مدرس، گروه اقتصاد، دانشگاه غنا

بیانیه افشاگری

Adu Owusu Sarkodie برای هیچ شرکت یا سازمانی که از این مقاله بهره می برد، کار نمی کند، مشاوره می کند، سهام ندارد یا از آن کمک مالی دریافت نمی کند، و هیچ وابستگی مرتبطی را فراتر از انتصاب علمی خود فاش نکرده است.

شرکا

دانشگاه غنا به عنوان یک شریک تایید کننده The Conversation AFRICA پشتیبانی می کند.

جمع آوری درآمد دولت غنا چند سالی است که عملکرد ضعیفی داشته است. متوسط نرخ رشد کل درآمدها و کمک های مالی دولت به شدت از 32. 6 درصد (2009-2012) به 19. 9 درصد (2013-2016) و 14. 6 درصد (2017-2020) کاهش یافته است. کل درآمد به عنوان نسبت تولید ناخالص داخلی در حال حاضر 16٪ است. این کمتر از میانگین 25 درصد تولید ناخالص داخلی کشورهای جنوب صحرا است.

این باید بهبود یابد. هیچ جایگزینی برای بسیج منابع داخلی وجود ندارد. حتی اگر دولت برای تامین مالی پروژه ها و برنامه ها وام می گیرد، باز هم نیاز به بسیج درآمد داخلی برای خدمات رسانی و بازپرداخت بدهی دارد.

دولت غنا باید بسیج درآمد داخلی را تشدید کند. باید بسیار استراتژیک باشد و از همه بخش های اقتصاد کمک مالی کند. یکی از اقداماتی که دولت برای افزایش جمع آوری درآمد پیشنهاد کرده است، مالیات 1. 5 درصدی بر تراکنش های الکترونیکی است. این پیشنهاد از سوی حزب اصلی اپوزیسیون، کنگره ملی دمکراتیک و بخشی از مردم غنا رد شده است. بسیاری از تحلیلگران نیز از این سیاست انتقاد کرده اند و برخی از آنها هیچ جایگزینی ارائه نمی دهند.

دلایل دولت برای این مالیات این است که می خواهد از درآمد بخش بزرگ غیررسمی غنا مالیات بگیرد. طبق سرشماری نفوس و مسکن 2021، حدود 10 میلیون کارگر در غنا وجود دارد. از این تعداد، 2. 3 میلیون غنا در بخش رسمی کار می کنند و به طور خودکار مالیات بر درآمد شخصی را پرداخت می کنند. دولت برای مالیات بر درآمد 7. 7 میلیون کارگر باقی مانده در بخش غیررسمی مشکل دارد.

این مالیات همچنین در حوزه ای از اقتصاد - بخش خدمات - که شاهد افزایش فعالیت های اقتصادی بوده و به درستی دارای پتانسیل درآمدزایی بالایی است، در نظر گرفته می شود. بخش خدمات سهم عمده ای از تولید ناخالص داخلی و اشتغال را به خود اختصاص می دهد. طبق گزارش سرویس آماری غنا، حدود 53. 3 درصد از سهم اشتغال و 49. 2 درصد از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده است. تنها شایسته است که فعالیت اقتصادی این بخش به درستی بررسی و مالیات گرفته شود.

علاوه بر این ، بخش اطلاعات و ارتباطات از راه دور یکی از سریعترین بخش های در حال رشد در کشور است. معاملات پول موبایل (MOMO) بسیار سریع در حال رشد است. به گفته وزیر دارایی ، معاملات MOMO از 78. 5 میلیارد GHS در سال 2016 به 953. 2 میلیارد GHS (150 میلیارد دلار) در سال 2021 افزایش یافته است.

در اصل ، من با تحمیل مالیات بر معامله الکترونیکی (E-Levy) موافقم ، اما باید برای دستیابی به هدف افزایش درآمد از بخش غیررسمی طراحی شود. من امیدوارم که دیدگاه ها و پیشنهادات مختلفی که ارائه شده است مورد توجه قرار گیرد و به درستی برای افزایش درآمد مورد نیاز طراحی شده است.

نحوه رفع طرح

مالیات به افزایش درآمد کمک می کند. اصل اصلی تعیین درآمد ملی بیان می کند که تأثیر ضرب مالیات بر تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) منفی است ، اما تأثیر ضرب هزینه دولت بر تولید ناخالص داخلی مثبت است. پس چرا دولت باید مالیات را جمع کند؟

دولت ها باید برای جمع آوری درآمد و هزینه های محتاطانه با این امید که تأثیر ضرب هزینه مثبت دولت بر تولید ناخالص داخلی از اثر ضرب مالیات منفی بر تولید ناخالص داخلی بالاتر باشد ، با تأثیر مثبت کلی بر تولید ناخالص داخلی ، مالیات جمع کنند. براساس این اصل ، E-LEVY درآمد یکبار مصرف را کاهش می دهد ، اما در صورت استفاده صحیح ، مانند هر درآمد مالیاتی دیگر ، به دولت کمک می کند تا توسعه خود را تأمین کند.

اصل اقتصادی مالیات بر درآمد است و نه واسطه پرداخت. اگر یکی از اهداف E-LEVY مالیات بر درآمد کارگران در بخش غیررسمی باشد ، فقط گیرنده باید بار الکترون E را تحمل کند. درخواست از فرستنده برای پرداخت هزینه الکترونیکی به مبلغ مالیات بر درآمد Wokers در بخش غیررسمی نخواهد بود. اگر گیرنده برای تحمل کل بار الکترونیکی ، دو مزایای زیر را ارائه دهد: درآمد مالیات می شود-و نه واسطه پرداخت ، و ثانیا ، کارگران بخش غیررسمی غنا اکنون مالیات بر درآمد را پرداخت می کنند.

برای اطمینان از اینکه کارگران در بخش غیررسمی مالیات بر درآمد شخصی را پرداخت می کنند ، باید سیاستی وجود داشته باشد که تنها شیوه پرداخت کارگران بخش غیررسمی باید از طریق سیستم الکترونیکی باشد (به طوری که می توان درآمد آنها را مالیات داد). ثانیا ، برای جلوگیری از مالیات های متعدد ، معاملات خاص باید از جذب LEVY E معاف شود. به عنوان مثال ، استفاده از معاملات پول موبایل برای پرداخت مالیات ، هزینه مدرسه ، صورتحساب و موارد مشابه.

من همچنین معتقدم که بسیاری از ناهنجاری های مرتبط با E-Levy می توانند از طریق تشکیل بازده اصلاح شوند. با دیجیتالی شدن و هماهنگ سازی کارت شناسایی ملی ، معروف به کارت غنا ، با شماره تلفن های همراه و شماره شناسایی مالیاتی ، شناسایی همه پرداخت کنندگان مالیات آسان تر خواهد بود. حتی غیر غنائانی که کارت ندارند اما هنوز هم در غنا تجارت می کنند به دلیل دیجیتالی شدن نمی توانند فرار کنند.

E-Levy می تواند شکل دیگری داشته باشد. دولت به جای مالیات بر معامله ، دولت می تواند مالیات را به اتهامات جمع آوری شده توسط شرکت های ارتباطات از راه دور تحمیل کند. برخی از آنها 1 ٪ در هر معامله پول موبایل هزینه می کنند. پس از درج مالیات دولت ، هزینه معاملات پول موبایل می تواند از 1 ٪ افزایش یابد تا 2 ٪ یا 3 ٪ بگوییم. بسته به کشش قیمت تقاضا برای کالا ، Telcos می تواند تصمیم بگیرد که بار مالیاتی را با مشتریان خود به اشتراک بگذارد یا کل بار مالیاتی را جذب کند.

همچنین مهم است که دولت به وضوح تصمیم خود را برای معرفی E-Levy توضیح دهد. مالیات باید کارآمد باشد و نرخ مالیات باید بهینه باشد.

برای کمک به دولت بهینه سازی درآمد حاصل از مالیات ، باید قبل از رسیدن به نرخ مالیات بهینه ، تجزیه و تحلیل هزینه و سود الکترونیکی انجام شود. من فرض می کنم نرخ مالیات پیشنهادی 1. 5 ٪ نرخ بهینه مالیات بر اساس محاسبات دولت است. تجزیه و تحلیل هزینه و فایده دولت در مورد مالیات برقی باید برای بررسی عمومی در دسترس باشد. اگر تجزیه و تحلیل هزینه و فایده انجام نشده باشد ، دولت باید یک مشاور را منعقد کند تا این کار را از طرف آنها انجام دهد.

سرانجام ، دولت باید از شفافیت و پاسخگویی در استفاده از E-Levy اطمینان حاصل کند. اگر مردم ببینند که پول آنها به خوبی مورد استفاده قرار می گیرد ، می پردازند و حتی هزینه بیشتری نیز می پردازند.