مسیرهای گردش خون

رگ های خونی بدن از لحاظ عملکردی به دو مدار متمایز تقسیم می شوند: مدار ریوی و مدار سیستمیک. پمپ برای مدار ریوی ، که خون را از طریق ریه ها گردش می کند ، بطن راست است. بطن چپ پمپ برای مدار سیستمیک است که خون را برای سلولهای بافتی بدن فراهم می کند.

مدار ریوی

گردش خون ریوی خون فقیر اکسیژن را از بطن راست به ریه ها منتقل می کند ، جایی که خون خون جدید را به خود اختصاص می دهد. سپس خون غنی از اکسیژن را به دهلیز سمت چپ برمی گرداند.

مدار سیستمیک

گردش خون سیستمیک خون عملکردی را برای تمام بافت بدن فراهم می کند. این ماده اکسیژن و مواد مغذی را به سلول ها منتقل می کند و دی اکسید کربن و مواد زاید را جمع می کند. گردش خون سیستمیک خون اکسیژن دار را از بطن چپ ، از طریق شریان ها ، به مویرگهای موجود در بافت بدن منتقل می کند. از مویرگهای بافت ، خون دفع اکسیژن از طریق سیستم رگها به دهلیز راست قلب باز می گردد.

شریان های کرونر تنها کشتی هایی هستند که از آئورت صعودی شاخه می شوند. شاخه های Brachiocephalic ، Carotid مشترک ، و شاخه شریان های Subclavian را از قوس آئورت سمت چپ می کند. خونریزی برای مغز توسط شریان های داخلی کاروتید و مهره فراهم می شود. شریان های فرعی خون را برای اندام فوقانی فراهم می کنند. شاخه شریان های مزانتریک سلیاک ، برتر ، فوقانی ، کلیوی ، گنادال و تحتانی از آئورت شکم برای تأمین احشای شکمی. شریان های کمر خون را برای عضلات و نخاع فراهم می کنند. شاخه های شریان ایلیاک خارجی خون را برای اندام تحتانی فراهم می کند. شریان ایلیاک داخلی احشای لگن را تأمین می کند.

شریان های عمده سیستمیک

تمام شریان های سیستمیک شاخه هایی هستند ، مستقیم یا غیرمستقیم ، از آئورت. آئورت از بطن چپ صعود می کند ، به صورت خلفی و سمت چپ منحنی می شود ، سپس از طریق قفسه سینه و شکم فرود می آید. این جغرافیا آئورت را به سه بخش تقسیم می کند: آئورت صعودی ، قوس آروتیک و آئورت نزولی. آئورت نزولی بیشتر به آروتای قفسه سینه و آئورت شکم تقسیم می شود.

رگهای عمده سیستمیک

بعد از اینکه خون اکسیژن را به بافت ها منتقل می کند و دی اکسید کربن را جمع می کند ، از طریق سیستم رگها به قلب باز می گردد. مویرگها ، که در آن مبادله گازی اتفاق می افتد ، در ونول ها ادغام می شوند و این همگرا می شوند تا رگهای بزرگتر و بزرگتر تشکیل دهند تا اینکه خون به گاو ونا برتر یا گاو ورید تحتانی برسد ، که به دهلیز سمت راست تخلیه می شود.

گردش جنین

بیشتر مسیرهای گردش خون در جنین مانند مواردی است که در بزرگسالان وجود دارد اما تفاوت های قابل توجهی وجود دارد زیرا ریه ها ، دستگاه گوارش و کلیه ها قبل از تولد کار نمی کنند. جنین اکسیژن و مواد مغذی خود را از مادر به دست می آورد و همچنین به گردش مادر بستگی دارد تا دی اکسید کربن و مواد زاید را از بین ببرد.

بند ناف حاوی دو شریان ناف برای حمل خون جنین به جفت و یک ورید ناف برای حمل خون غنی از اکسیژن و مواد مغذی از جفت به جنین است. ونوس مجرای مجرای اجازه می دهد تا خون در گردش جنین از کبد نابالغ دور شود. foramen ovale و ductus arteriosus تغییراتی هستند که اجازه می دهد خون ریه ها را در گردش جنین دور کند.