انتخاب یک استراتژی سود برای پرداخت بازرگانان

فضای پرداخت بازرگانان دیجیتال در بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال توسعه توسط چندین تجارت مهم و به هم پیوسته در مدل کسب و کار تعریف شده است. ارائه دهندگان باید با دیدگاه روشنی از این مبادله ها و تعهد بلند مدت به یک استراتژی صریح برای مدیریت آنها ، به پرداخت های بازرگانان بپردازند.

• تضاد آشکار بین سودآوری کوتاه مدت و بلند مدت. ارائه دهندگان برای رسیدن به توده بحرانی باید در مقیاس ساختمان سرمایه گذاری کنند. در عین حال ، شارژ هزینه برای پرداخت های دیجیتالی به موقعیت آنها در تشویق پرداخت های دیجیتال از طریق پول نقد آسیب می رساند ، زیرا پول نقد وارد شده و استفاده رایگان است. اکثر ارائه دهندگان از همان ابتدا تحت فشار شدید قرار دارند تا از ابتدا به سودآوری برسند ، که می تواند دید بلند مدت آنها را به روش های مهم تضعیف کند.
• چه کسی را شارژ می کند و چقدر شارژ می شود. این صنعت هنوز مسیری طولانی از رسیدن به اجماع است. بیشتر ارائه دهندگان با این سؤال مبارزه می کنند ، و متناوب بین رویکردهای مختلف غیر معمول نیست.
• تعادل بین تمرکز بر جنبه پرداخت و تمرکز بر مجموعه گسترده ای از فرصت هایی که یک اکوسیستم موفقیت آمیز دیجیتال می تواند فعال کند. این در نهایت انتخابی بین یک مدل درآمد ساده اما مشکل ساز و پیچیده تر است اما از پتانسیل بیشتری برخوردار است. اکثر ارائه دهندگان حس این پتانسیل را دارند ، اما آنها تمایل دارند با تمرکز انحصاری روی پرداخت ها به بازار عرضه شوند و بقیه را بعداً ترک کنند. از قضا ، محدودیت های یک مدل پرداخت مستقیم ممکن است به این معنی باشد که "بعداً" هرگز نمی آید.
• هزینه و قابلیت فن آوری های مختلف پذیرش. اکثر ارائه دهندگان تصمیم گیری در مورد اینکه کدام فناوری تعادل مناسب بین همه جا ، قابلیت استفاده ، ویژگی ها و برچسب قیمت را ایجاد می کند ، دشوار است. این انتخاب پیامدهای عمده ای برای طرفین هزینه و درآمد استراتژی دارد.

یک ارائه دهنده پرداخت دیجیتال به دنبال ورود به فضای پرداخت بازرگانان در یک اقتصاد در حال توسعه ، معمولاً هنگام در نظر گرفتن استراتژی سود و مدل کسب و کار ، به دو نمونه اصلی نگاه می کند: پول موبایل و کارتهای اعتباری/بدهی. اما در حالی که درسهای مفیدی برای آموختن از هر دو وجود دارد ، ارائه دهندگان بهتر از مدل سوم پیگیری می کنند - چیزی که بیشتر به اکوسیستم های پرداخت دیجیتال در چین نگاه می کند.

پرداخت های تجاری دیجیتال با روش مهم با مدل کسب و کار پول موبایل با حواله متفاوت است.

این یک بازار دو طرفه است. پرداخت های بازرگانان دیجیتال باید نیازهای دو گروه مجزا از کاربران - فرزندان و مشتریان خود را برآورده کند - که ممکن است نیازها ، انگیزه ها و ترجیحات مختلف در مورد پرداخت ها داشته باشد. موفقیت در چنین بازاری با به اصطلاح تأثیر شبکه متقابل ، که در آن تقاضا از یک طرف بازار به طور مستقیم (و نمایی) وابسته به جذب از طرف دیگر است ، به شدت تعریف می شود.

بازار دو طرفه در پرداخت بازرگانان

این پیامدهایی برای محصول دارد که باید دو گزاره ارزش متمایز را که در طرف های مربوطه بازار صحبت می کند ، ترکیب کند. همچنین پیامدهای مربوط به مدل درآمد را دارد ، زیرا هرگونه قیمت گذاری که از جذب هر دو طرف بازار دلسرد می شود ، به صورت تصاعدی تقاضا را از طرف دیگر کاهش می دهد. برای اطلاعات بیشتر در مورد چالش دو طرفه بازارهای ، به "چالش بازارهای دو طرفه در پرداخت بازرگانان" مراجعه کنید.

با رقابت بسیار سخت تر از پول نقد روبرو است. وقتی صحبت از پرونده غالب استفاده از پول موبایل می شود-حواله های Peer-To-Peer (P2P)-ارزش افزوده توسط پرداخت های دیجیتال واضح است: این به مشتریان کمک می کند تا از هزینه ، ریسک ، زمان و سایر اصطکاک هایی که تمایل به طاعون پول دارند ، جلوگیری کنند-رویکردهای حواله مبتنی براین نقاط درد برای مشتریان بسیار واقعی است و اجتناب از این نقاط درد به ارزش هزینه هایی که برای انتقال P2P موبایل پرداخت می شود ، ارزش دارد. اما در تجارت خرده فروشی ، پول نقد تمایل دارد که هم برای بازرگانان و هم برای مشتریانشان کار کند ، بنابراین ارزش افزوده توسط پرداخت های دیجیتال به مراتب کمتر آشکار است.

این پیامدهایی برای مدل درآمد پرداخت بازرگانان دیجیتال دارد زیرا تمایل به پرداخت به دلیل ارزش درک شده هدایت می شود. به عبارت ساده تر ، اگر مشتریان از قبل دلیل قانع کننده ای برای ترجیح دیجیتال بیش از پول نقد نمی بینند ، در صورت تحمل هزینه ، حتی کمتر از این کار نیز انجام می دهند. مشتریان پول نقد در دسترس دارند و استفاده از آن رایگان است. بنابراین چرا آنها هزینه های دیجیتال را پرداخت می کنند؟اگر ارائه دهندگان پاسخی روشن و واقعاً قانع کننده به این سؤال ندارند - برای بازرگانان و مشتریانشان - پس از آن هزینه هرگونه هزینه ای به احتمال زیاد منجر به عدم موفقیت خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر در مورد چالش های مربوط به پول نقد ، به "پول نقد یک رقیب شدید است: آن را دست کم بگیرید ، و شما شکست خواهید خورد."

پرداخت بازرگانان دیجیتال در اقتصادهای در حال توسعه با روشهای مهم با پرداخت کارت متفاوت است.

پرداخت های تجاری دیجیتال نیازی به سخت افزار گران قیمت ندارند. پرداخت کارت در تجارت خرده فروشی به دستگاههای نقطه فروش (POS) نیاز دارد که اغلب صدها دلار آمریکا برای خرید هزینه دارند و به طور معمول با هزینه ماهانه برای بازرگانان اجاره می شوند. این فقط برای بازرگانانی که گردش مالی کافی در پرداخت های الکترونیکی دارند ، برای جبران هزینه سخت افزار ، که می تواند چندین هزار دلار باشد ، ارزشمند است.

این پیامدهای فوری برای استراتژی کسب و کار بازرگان دارد زیرا اکثریت قریب به اتفاق مغازه های خرده فروشی را در اکثر اقتصادهای در حال توسعه رد می کند. این یک دلیل اصلی است که تاکنون پرداخت کارت تاکنون فقط به نفوذ محدود در بخش های بزرگی از جهان در حال توسعه رسیده است. یکی از مزیت های اتخاذ پرداخت های بازرگانان دیجیتال بر اساس فناوری موبایل دقیقاً این است که می تواند از این مشکل اساسی جلوگیری کند.

با این حال ، ارائه دهندگان دیجیتال هنوز هم عاقلانه هستند که به این درس سخت افزاری توجه کنند: حتی دستگاه های POS بسیار ارزان تر می توانند در صورتی که بازرگانان حاضر به پرداخت هزینه های آنها نباشند ، منجر به هزینه های ممنوع برای ارائه دهنده شود. اگر آنها به هیچ وجه مایل به پرداخت هر چیزی باشند ، این فقط به این دلیل است که به آنها یک گزاره ارزش واقعاً قانع کننده و یک مشتری مشتری قابل توجه ارائه می شود که می خواهد از این فناوری استفاده کند. در بازارهای اولیه ، ترغیب بازرگانان از هر یک از آنها دشوار است.

اگر بازرگانان حاضر به پرداخت سخت افزار نباشند ، ارائه دهنده باید هزینه را در کل آنچه که ناگزیر خواهد بود به صدها هزار نفر - و در بسیاری از بازارها ، در نهایت میلیون ها امتیاز پذیرش - بپردازد ، بپردازد. چندین ارائه دهنده پول موبایل آفریقایی این درس را به سختی آموختند: آنها در ابتدا تصمیم به فناوری NFC (ارتباطات نزدیک به میدان) گرفتند ، فقط برای اینكه متوجه شوند كه آنها آمادگی لازم برای حفظ هزینه های سخت افزاری را ندارند. برای اطلاعات بیشتر در مورد تجارت در مورد فناوری پذیرش ، به "فن آوری های پذیرش برای پرداخت بازرگانان" مراجعه کنید.

معاملات کمتر خطرناک هستند. معامله کارت به عنوان یک بدهی بدهی شناخته می شود ، جایی که یک بازرگان با ادعای اینکه بازرگان برای انجام این کار احراز هویت شده است ، پرداخت خود را علیه حساب مشتری آغاز می کند. این ادعا توسط بخش های مختلفی از اطلاعات پشتیبانی می شود ، که ممکن است چیزی بیش از جزئیات چاپ شده روی کارت نباشد. چنین معامله ای خطرناک است زیرا از مشتری سرچشمه نمی گیرد و بازرگان ممکن است اطلاعات را به صورت کلاهبرداری ارسال کند. این خطر به هزینه تبدیل می شود ، که در مدل قیمت گذاری پخته می شود ، از این رو هزینه ها را افزایش می دهد.

پرداختی که از طریق پول موبایل و بسیاری از کیف پول های دیجیتال دیگر انجام می شود به عنوان فشار اعتباری شناخته می شود ، جایی که مشتری با دستور دادن به بانک خود برای ارسال پول به حساب بازرگان ، معامله را آغاز می کند. در حالی که چنین معاملات همچنین می توانند کلاهبرداری باشند ، ریسک تمایل به پایین آمدن دارد زیرا فشار اعتباری به طور معمول نیاز به دسترسی به تلفن مشتری یا سایر ابزار پرداخت فیزیکی و همچنین تأیید اعتبار از طریق شماره هویت شخصی دارد.

این پیامدهایی برای میزان قیمت گذاری دارد. از آنجا که معاملات فشار اعتباری بسیار خطرناک تر است ، هزینه پایه پرداخت بازرگان از کیف پول دیجیتال پایین تر از کارت های بانکی است - و باید بر این اساس قیمت گذاری شود.

هیچ مدل قیمت گذاری میراث وجود ندارد. مدل درآمد ، ساختار هزینه و سطح قیمت گذاری در فضای کارت بیش از نیم قرن تکامل یافته است. در نتیجه ، میزان پذیرش بالایی از همه طرفین پیرامون اصول اساسی آن وجود دارد. علاوه بر این ، ارائه دهندگان پرداخت ها در تنظیم دقیق جنبه های کلیدی مدل بسیار خوب شده اند ، که حتی بیشتر آن را درگیر می کند.

شاید مهمتر از همه ، صادرکنندگان کارت در تقاضای مصرف کننده برای کارتهای اعتباری و بدهی چنان مهارت داشته باشند که بازرگانان قدرت چانه زنی کمی ندارند. در بازاری مانند ایالات متحده امروز ، برای یک بازرگان دشوار است که کارت را قبول نکند ، زیرا تقریباً مطمئناً منجر به از دست دادن درآمد خواهد شد. این بدان معناست که خریداران کارت نیازی به نگرانی در مورد ایجاد یک گزاره ارزش قانع کننده برای بازرگانان ندارند و آنها برای تعیین قیمت های انتخاب شده آزادتر هستند - بازرگانان چاره ای جز پذیرش آن ندارند. به عنوان مثال ، این به وضوح قابل مشاهده است ، به عنوان مثال ، تفاوت در قیمت گذاری به بازرگانان کوچک در مقابل افراد بسیار بزرگ. قدرت چانه زنی زنجیره های خرده فروشی عظیم مستقیماً به هزینه های معامله قابل ملاحظه ای ترجمه شده است. در برخی از بازارها ، این عدم تعادل قدرت به حدی تبدیل شده است که تنظیم کننده ها اقدامات لازم را برای تسویه حساب زمین بازی انجام داده اند ، در حالی که در برخی دیگر ، بازرگانان کوچک دادخواستهای اقدام طبقاتی را علیه شبکه های کارت آورده اند.

ارائه دهندگان پرداخت های دیجیتال در اقتصادهای در حال توسعه ، این میراث برای استراحت ، بهتر یا بدتر ندارند. این پیامدهای مستقیم برای محصول دارد. ارائه دهندگان باید به مراتب بیشتر نگران ایجاد ارزش قانع کننده برای بازرگانان باشند ، زیرا آنها نمی توانند به سادگی تقاضای گسترده مصرف کننده را که شرکت های کارت در طی چندین دهه موفق به ساختن آن کرده اند ، اهرم کنند. همچنین پیامدهای قیمت گذاری و الگوی درآمد زیرین دارد زیرا به مراتب کمتر آشکار است که آنها می توانند با شارژ تجار هر چیزی از بین بروند ، چه رسد به 2-3 درصد از ارزش معامله مانند ارائه دهندگان کارت اعتباری.

نکته اینجاست که ارائه دهندگان پرداخت های دیجیتال نباید به طور پیش فرض به دنبال مدل کارت برای سطح قیمت گذاری یا یک مدل درآمد باشند. درعوض ، آنها باید یک مدل جدید مبتنی بر ویژگی های منحصر به فرد - مقادیر و محدودیت ها - بازارها ، فناوری ها و فرصت های مدل تجاری خود ایجاد کنند.

طرف درآمد

همانطور که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، و با جزئیات بیشتر در "اگر آنچه می فروشید راه حلی برای مشکل پول نقد است ، زحمت نکشید" ، بیشتر ارائه دهندگان با این سؤال که چگونه می توانند از پرداخت های بازرگانان در حالی که با پول نقد رقابت می کنند ، تولید کنند ، می جنگندهمه گیر و رایگان.

هزینه های معامله به ویژه از نظر رفتاری بسیار مشکل ساز است. صرف نظر از اینکه کدام طرف در حال اتهام است ، هزینه های معاملات یک محسوب و ملموس است که نسبت به ارائه دهندگان بسیار اقدام به تبلیغ با یک ابزار دیجیتالی می پردازند. رقابت با "هزینه صفر" پول نقد به اندازه کافی دشوار است بدون اینکه به مشتریان هر بار که معامله می کنند ، به مشتریان یادآوری کنند.

یک روش کمتر مشکل ساز برای پرداخت چنین هزینه هایی از طریق یک مدل اشتراک است که انتخاب پرداخت هزینه خدمات را از انتخاب ابزار پرداخت برای استفاده در هر لحظه شخصی معامله می کند. ارائه دهندگان مانند Vodafone Ghana در حال آزمایش چنین مدلی هستند تا اثر خوبی داشته باشند. اگرچه این امر از نیمی از مشکل جلوگیری می کند ، هنوز هم از نیمی دیگر رنج می برد - هزینه برای حل مشکلی که مردم ندارند ، پرداخت می شود ، زیرا پول نقد شکسته نمی شود.

راه دیگر برای تولید درآمد ، فروش خدمات ارزش افزوده (VAS) بر اساس داده های حاصل از معاملات پرداخت است. این یک منبع درآمدی ایجاد می کند که هر دو مشکل را حل می کند. اول ، این مشکل رفتاری را که هزینه های معامله انجام می دهد ، ندارد. دوم ، این به یک منبع واضح از ارزش کاربر مرتبط است ، که باعث افزایش تمایل به پرداخت می شود. به عبارت دیگر ، با ارائه راه حل هایی که سیستم های مبتنی بر پول نمی توانند ارائه دهند ، پول نقد را ضرب می کند. شواهد حکایتی قابل توجهی از بازارهای جهان وجود دارد که بازرگانان خوشحال می شوند برای راه حلی که به آنها ارزش واقعی می دهد ، پرداخت کنند.

WeChat و Alipay در چین نمرات اعتباری و اطلاعات مشتری را به شرکتهای خدمات مالی که می خواهند خدمات متناسب را به مشتریان خود ارائه دهند ، ارائه می دهند. به همین ترتیب ، ویزا و مستر کارت در اطراف تجزیه و تحلیل و فروش داده های مشتری خود کل صنایع را ایجاد کرده اند.

فرصت های ایجاد VA های قانع کننده احتمالاً برای بازرگانان ، که نقاط درد زیادی در طول کار خود دارند که می توانند از طریق راه حل های مرتبط با پرداخت های دیجیتال مورد بررسی قرار گیرند ، بیشتر خواهد بود. برای اطلاعات بیشتر در مورد آنچه می تواند به نظر برسد ، به "دیجیتالی کردن پرداخت های بازرگانان - چه خواهد کرد؟"و "Vas Playbook."

از طرف مصرف کننده ، رایج ترین منبع ارزش افزوده مورد استفاده در ارائه دهندگان پرداخت ، نوعی طرح وفاداری است ، اگرچه می توان ابزارهای مدیریت مالی شخصی و راه حل های مشابه را نیز تصور کرد. این امر به ویژه در فضای کارت اعتباری صادق است ، اما متقاضیان اخیر مانند Alipay ، WeChat Pay و Google Tez نیز از پاداش وفاداری برای استفاده مؤثر در مصرف مصرف کننده استفاده کرده اند. برای اطلاعات بیشتر در مورد آنچه که طرح های پاداش وفاداری ممکن است در پرداخت های بازرگانان به نظر برسد ، به "نمای کلی وفاداری" و "کتاب بازی وفاداری" مراجعه کنید.

صرف نظر از اینکه کدام طرف در حال شارژ است ، لازم است به یاد داشته باشید که تمایل به پرداخت راه حل فقط به اندازه ارزش واقعی که به ارمغان می آورد ، خواهد بود. در حالی که این ممکن است واضح به نظر برسد ، به نظر نمی رسد بسیاری از ارائه دهندگان پرداخت های بازرگانان به اندازه کافی این موضوع را مورد توجه قرار داده اند.

طرف هزینه

تناقض دیگر بین سودآوری کوتاه مدت و بلندمدت ناشی از هزینه قابل توجه ایجاد توده بحرانی کافی از کاربران در هر دو طرف بازار است. این هزینه به ویژه در مورد سخت افزار POS تجاری بسیار شدید است و بخش مهمی از انتخاب فناوری پذیرش مناسب است. ارائه دهندگان باید فناوری را انتخاب کنند که آنها و/یا سایر خریدارها قادر به توزیع در مقیاس کافی از روز اول و اول هستند که به آنها امکان می دهد به طور قابل توجهی در طول زمان افزایش پیدا کنند.

در عین حال، ارائه دهندگان باید سایر جنبه های اصلی فناوری پذیرش، از جمله هرگونه نیاز سخت افزاری در سمت مصرف کننده و قابلیت استفاده ذاتی راه حل را برای بازرگانان و مشتریانشان در نظر داشته باشند. USSD به وضوح ارزان ترین فناوری پذیرش است، اما با معایب قابل توجهی نیز همراه است که می تواند کسب وکار را از ابتدا نابود کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد مبادلات پیرامون فناوری پذیرش، به «فناوری های پذیرش برای پرداخت های تجاری» مراجعه کنید.

مخارج سرمایه ای (سرمایه) برای ارائه دهندگان برای ایجاد شبکه های پذیرش نیز به میزان تمایل بازرگانان برای تقبل هزینه ها بستگی دارد. اگر تاجران پرداخت های دیجیتال را به تنهایی ارزش پرداخت نبینند، ارائه دهندگانی که با یک پیشنهاد پرداخت ساده وارد بازار می شوند ممکن است مجبور شوند تمام هزینه های هر دستگاه پذیرش را متحمل شوند. با این حال، آنهایی که به بازرگانان یک راه حل واقعاً قانع کننده برای رسیدگی به نکات مهم در تجارت ارائه می دهند، ممکن است بازرگانانی را کاملاً مایل باشند که خودشان این هزینه را متقبل شوند. این معاوضه برای ارائه دهندگان پرداخت های تجاری برای کاوش و درک آن، محوری است. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه ایجاد ارزش برای بازرگانان، به «برای بازرگانان، ارزش واقعی فراتر از پرداخت ها است» مراجعه کنید.

همچنین، سرمایه درگیر در ساخت و نگهداری شبکه های پذیرش را می توان با فعال کردن قابلیت همکاری و خریدارهای شخص ثالث تاجر کاهش داد. ارائه دهندگان با فعال کردن مشتریان خود برای انجام معاملات با تاجران شخص ثالث، یک اثر شبکه مثبت فوری دریافت می کنند که به حرکت و ایجاد حجم بحرانی کمک می کند. و با توانمند ساختن تاجران خود برای پذیرش پرداخت های مشتریان شخص ثالث، ارزش پیشنهادی اولیه و سودمندی هر راه حل VAS با داده های تراکنش دیجیتال را تقویت می کنند.

در حقیقت ، ارائه دهندگان باید در نظر بگیرند که آیا آنها می خواهند خود را به هیچ وجه انجام دهند یا به سمت صادر کننده تمرکز کنند ، و به مشتریان کیف پول خدمت می کنند که از قبل تمایل به پایه اصلی کاربر دارند. همه بانک های موجود در بازارهای توسعه یافته کارت های صادر شده ، اما اکثریت قریب به اتفاق بازرگانان را به دست نمی آورند. آنهایی که در درجه اول از آن به عنوان ابزاری برای فروش متقابل سایر خدمات استفاده می کنند ، نه به خاطر تجارت پرداخت.

و حتی پس از آن ، دستیابی به بانک ها تمایل دارند که برای یافتن ، استخدام و خدمت به اکثریت بازرگانان ، به جمع کننده بازرگانان شخص ثالث اعتماد کنند. این جمع کننده ها در ارائه ارزش بازرگانان تخصص دارند ، از جمله با ایجاد راه حل های بسیار سفارشی با نیاز رستوران ها ، پمپ بنزین ها ، سوپر مارکت ها و موارد دیگر. این درجه از تخصص برای تأمین نیازهای خاص بازرگانان مختلف چیزی است که بیشتر بانک ها به آن علاقه مند نیستند و نه به خوبی برای ایجاد ایجاد می کنند. به همین دلیل است که بانک های موجود در فضای کارت به تجمع های شخص ثالث مانند سازمان های فروش مستقل و تسهیل کنندگان پرداخت برای دستیابی به اکثر بازرگانان کوچک و متوسط متکی هستند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد نقش اشخاص ثالث در تجارت زنجیره ارزش ، به "مدل های دستیابی" مراجعه کنید.

خط پایین

اگر ارائه دهندگان همه این موارد را بپذیرند ، هزینه های تعامل مشکل ساز است. معاملات رایگان به طور قابل توجهی به هدایت حجم کمک می کند. پرداخت های دیجیتال به تنهایی به اندازه کافی برای کاربران قانع کننده نیست. VA ها ارزش بهتر مشتری و فرصت های بهتر برای درآمد را ایجاد می کنند. قابلیت همکاری و خریداران تخصصی ضروری است - پس آنها پایه و اساس نوع بسیار متفاوتی از استراتژی سود را نسبت به مدل های کلاسیک کارت و پول موبایل دارند. این استراتژی به مسیری که توسط Alipay و WeChat Pay انجام شده نزدیکتر خواهد بود ، که تنها در چند سال تغییر سریع از پول نقد در چین را به وجود آورده اند.(به "چین: یک انقلاب پرداخت دیجیتال" مراجعه کنید.)

این استراتژی کاملاً بر مقیاس و غنای اکوسیستم ایجاد شده توسط ارائه دهنده متمرکز است. این بدان معناست که ارائه دهنده باید به شدت روی جذب و استفاده در هر دو طرف بازار متمرکز شود، به طور بالقوه به عنوان یک رهبر ضرر. در عین حال، ارائه دهنده باید به همان میزان تهاجمی مجموعه گسترده ای از خدمات در دسترس مشتریان را دوباره در هر دو طرف بازار ایجاد کند که از طریق آن بتوانند درآمدزایی کنند. این امر مستلزم یک استراتژی بلندپروازانه و پیشگیرانه برای توسعه مشارکت با شرکت های دیگر است - که برخی از آنها ممکن است مایل به ارائه درآمد به جای مشتری باشند. همچنین به یک رویکرد باز به فناوری، از جمله API ها اشاره دارد.

نیازی به گفتن نیست که رسیدن به این چشم انداز زمان می برد و اقتصاد معمولی در حال توسعه تمام مزایایی که چین دارد، از جمله نفوذ بالای حساب های بانکی، تلفن های هوشمند، سواد و غیره را ندارد. اما اگر این چشم انداز آینده ای باشد که ارائه دهندگان آن را هدف قرار می دهند. سپس تصمیمات اصلی در مورد مدل کسب و کار، مدل عملیاتی و استراتژی مشارکت را از روز اول شکل خواهد داد. حتی اگر راه حل ها از برخی جهات ساده تر باشند، می توان همه اصول اولیه مشابه را به کار برد. و در واقع، این درک دقیقاً همان چیزی است که به عنوان مثال، تأکید اخیر GSMA، انجمن جهانی اپراتورهای شبکه تلفن همراه، بر تبدیل پول تلفن همراه به پرداخت به عنوان یک پلتفرم، تصریح شده است.