تفاوت بین گزینه های ارزی و آینده

هر دو آینده و گزینه ها متعلق به دسته گسترده ای از محصولات مالی است که به عنوان مشتقات مالی شناخته می شوند. ارزش یک قرارداد مشتق به قیمت دارایی مالی دیگر بستگی دارد یا از آن مشتق شده است. معاملات آتی و گزینه ها می توانند افزودنیهای ارزشمندی برای یک نمونه کارها متنوع باشند. با این حال ، آنها از نظر خطر و پروفایل پاداش آنها تفاوت چشمگیری دارند. شما باید این سازها را قبل از سرمایه گذاری در آنها کاملاً درک کنید.

درک قراردادهای آتی

یک قرارداد آتی یک توافق نامه قانونی الزام آور بین دو طرف برای تجارت مقدار خاص دارایی خاص با قیمت و تاریخ ثابت است. در حالی که یک قرارداد آتی می تواند قیمت هر دارایی را قفل کند ، ارز ، سهام و اوراق قرضه بیشتر با استفاده از معاملات آتی رد و بدل می شوند.

یک قرارداد آتی معمولی ممکن است مبادله یورو به دلار باشد. به عنوان مثال ، طرفین ممکن است موافقت کنند که 1000 یورو را با قیمت 1100 دلار در 5 فوریه مبادله کنند. هنگام کار با ارز ، شرایط "خریدار" و "فروشنده" می تواند گیج کننده باشد. در این مثال ، هر دو طرف خریدار هستند ، زیرا یکی یورو خریداری می کند و دیگری دلار خریداری می کند. هر دو نیز فروشنده هستند. بنابراین ، بدون تعریف آنچه که فروخته می شود یا خریداری می شود ، از اصطلاحات "خریدار" یا "فروشنده" استفاده نکنید.

درک گزینه های ارز

یک گزینه ارزی به دارنده این حق را می دهد ، اما نه تعهد ، یک ارز را برای دیگری در تاریخ آینده مبادله می کند. قرارداد گزینه ها مشخص می کند که کدام ارز صاحب گزینه ارائه می دهد و کدام یک را دریافت می کند ، و همچنین مقادیر هر ارز برای ارسال و دریافت. این گزینه ممکن است به عنوان مثال امکان تحویل 1000 یورو و دریافت 1100 دلار در ازای 5 فوریه را به دارنده دهد.

با این حال ، اگر می توان بیش از 1100 دلار با 1000 یورو در 5 فوریه در بازارهای مالی خریداری کرد ، دارنده گزینه حق دارد به سادگی قرارداد گزینه را نادیده بگیرد و یورو را برای دلار با نرخ مطلوب تر بازار مبادله کند. این "اجازه می دهد گزینه منقضی شود" نامیده می شود.

پرداخت مقدماتی در مقابل ابتکار رایگان

هنگام امضای قرارداد آتی ، هیچ پولی بین طرفین رد و بدل نمی شود. این امر به این دلیل است که آنها صرفاً توافق منصفانه ای را برای ایجاد تجارت آینده امضا می کنند. با این حال ، گزینه ها به گونه ای طراحی نشده اند که عادلانه باشند بلکه یک طرف را در موقعیت ممتاز قرار دهند. دارنده گزینه در صورت تمایل یا نادیده گرفتن قیمت قفل شده در صورت انجام این کار ، این امتیاز را برای تجارت خریداری می کند. بنابراین ، شخصی که خرید گزینه را انجام می دهد ، پرداخت مقدماتی را انجام می دهد. یک تفاوت بین معاملات آتی و گزینه ها ، پرداخت اولیه است که باید در یک تجارت گزینه قرار دهید - علاوه بر ارز که بعداً تحویل خواهید داد.

محدود در مقابل خطر نامحدود

بدترین چیزی که می تواند هنگام خرید گزینه ای اتفاق بیفتد ، از دست دادن پرداخت پیش فرض است. اگر هنگام رسیدن تاریخ تجارت ، قیمت قفل شده را دوست ندارید ، می توانید به سادگی گزینه را نادیده بگیرید. با این حال ، شما می توانید مبالغ عظیمی را در تجارت آینده از دست دهید. قیمت قفل شده توسط قرارداد آتی می تواند شما را وادار به خرید ارز با نرخ های حاکم بسیار بالا و فروش بسیار پایین کند.

به عنوان مثال فرض کنید ، شما یک قرارداد آتی را امضا کردید تا 1000 یورو بدهید و 1100 دلار دریافت کنید حتی اگر یورو در دست داشته باشید و در 5 فوریه ، یک یورو برابر با 2 دلار است. اکنون ، شما باید 2،000 دلار برای خرید 1000 یورو بپردازید ، که پس از آن به طرف مقابل می دهید و در عوض 1100 دلار دریافت می کنید. در این معامله 900 دلار از دست خواهید داد.

• OptionTradingPedia: تفاوت بین گزینه های آینده و سهام
• نقطه ارزی - ویکی پدیا
• Diffen: Futures در مقابل گزینه ها
• مدیریت اطلاعات انرژی."بنزین توضیح داد."دسترسی به 22 آگوست 2020.

Hunkar Ozyasar استراتژیست سابق اوراق بهادار با بازده بالا برای Deutsche Bank است. وی در نشریاتی از جمله "Financial Times" و "وال استریت ژورنال" نقل شده است. کتاب وی با عنوان "وقتی مدیریت زمان شکست می خورد" در 12 کشور منتشر می شود در حالی که مقالات مالی Ozyasar در Nikkei ، سرویس خبری برتر مالی ژاپن به نمایش گذاشته شده است. وی دارای یک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی از دانشکده تحصیلات تکمیلی Kellogg است.