استراتژی های شکار مار - قسمت 2: زهر و انقباض

هفته گذشته ، در استراتژی های شکار ما - قسمت 1: وبلاگ بدن و رفتارها ، ما در مورد پیوندهای بین مورفولوژی یک مار (شکل و ساختار بدن) و استراتژی شکار آن بحث کردیم. این هفته ، ما نگاهی دقیق تر به استراتژی های فرسوده طعمه می اندازیم - یعنی استراتژی های مارها برای غلبه بر طعمه های خود استفاده می کنند.

استراتژی های بقا

در وبلاگ های قبلی ، ما مفهوم حیوانات را که در محیط خود تخصص دارند (اقتباس) معرفی کرده ایم و در مورد تعدادی از سازگاری هایی که مارها به زنده ماندن ، به ویژه استراتژی های شکار آنها کمک می کنند ، بحث کردیم. اندام استفراغ آنها به آنها کمک می کند تا دنباله رایحه ای را انتخاب کنند و میزان متابولیک خارج از کشور و پایین آنها به آنها اجازه می دهد تا برای مدت طولانی بین وعده های غذایی بروند. بسیاری از مارهای شکار کمین دارای چاله های سنجش گرما هستند ، و به عنوان یک قاعده کاری بیشتر تمایل به داشتن بدن ضخیم و قدرتمند دارند ، که به آنها کمک می کند تا به سرعت اعتصاب کنند یا بر طعمه های خود غلبه کنند. در مقابل ، شکارچیان فعال تمایل به داشتن اجسام طولانی تر و نازک تر با چابکی بیشتر دارند که استراتژی ضبط طعمه آنها را تکمیل می کنند.

مار تاج کوتوله (Cacophis Kreffti) یک الاپید سمی کوچک است که مارمولک ها را شکار می کند. تصویر: Scott Eipper CC2.

هنگام انجام این تعمیم ها در مورد پیوندهای بین مورفولوژی مار (شکل بدن) و استراتژی شکار ، مهم است که به یاد داشته باشید که استثنائات زیادی در این قانون وجود دارد. ممکن است از هفته گذشته به یاد بیاورید که سازگاری حیوانات شانس زنده ماندن خود را افزایش می دهد ، که به نوبه خود شانس موفقیت تکاملی - تناسب اندام آن را افزایش می دهد. با این حال ، تناسب اندام تحت تأثیر همه جنبه های بوم شناسی حیوانات - تعامل آن با سایر موجودات زنده ، شرایط محیط و نقش آن در آن محیط است. طاقچه آنبنابراین سازگاری یک مار متغیرهای طاقچه آن را منعکس می کند. اگر ما میکرو هابیتات را در نظر بگیریم ، به عنوان مثال ، مارهایی که هفته ها در پرچم مخفی می نشینند ، مورفولوژی و رنگ بسیار متفاوتی نسبت به مارها دارند که در میان تاک ها و شاخه های درختان زندگی می کنند - حتی اگر هر دو شکارچی کمین باشند ، مانند این دومارها در ردیف بالای زیر تصویر شده اند. از آنجا که همه این عوامل در شکل دادن به سازگاری مارها نقش دارند ، ترکیبی متنوعی از مورفولوژی و رفتارها وجود دارد ، از جمله برخی از مارهای چابک که طعمه های خود را کمین می کنند و همچنین برخی از مارهای تند و تیز که به طور فعال شکار می شوند (ردیف پایین).

بالا سمت چپ: Copperhead (Agkistrodon contortrix) ، Image Judy Gallagher ، CC2 ؛بالا سمت راست: گودال چشم بزرگ (Trimeresurus Macrops) ، تصویر Rushen ، CC2 ؛پایین سمت چپ: Amazon Tree Boa (Corallus Hortulanus) ، تصویر چارلز (چاک) پترسون ، CC2 ؛پایین سمت راست: Cobra (Scutatus Aspidelaps) ، Mokele ، CC2.

استراتژی های تسلیم

در وبلاگ های قبلی ، ما بیشتر در زمینه یافتن طعمه بر اقتباس ها متمرکز شده ایم. بنابراین ، چه سازگاری ها و رفتارهایی مارها باید در واقع طعمه های خود را بگیرند و از بین ببرند؟قبل از ورود به آن ، شایان ذکر است که شکار موفقیت آمیز با دستگیری طعمه تعیین می شود - نه لزوما مرگ طعمه. اگر وعده غذایی آن هنوز هم ضربان قلب داشته باشد ، یک مار خیلی زحمت نمی کشد ، تا زمانی که این ضربان قلب به یک حمله دفاعی یا پیشنهاد آزادی نرسد. این اتفاق می افتد که ایجاد سریع مرگ اغلب نتیجه ای برای تحقق این معیارها است. به همین دلیل ، ما ترجیح می دهیم از اصطلاحی مانند "تسلیم شدن" (تحت کنترل) یا "بی حرکت کردن" استفاده کنیم که بر خلاف "کشتن" وقتی در مورد مار صحبت می کنیم و بر طعمه آن غلبه می کنیم.

وقتی صحبت از عمل تسخیر طعمه می شود ، دو استراتژی غالب را که توسط مارها استفاده می شود ، می یابیم: زهر و انقباض. با این حال ، گسترش جالبی از این دو استراتژی در بین شکارچیان فعال و کمین وجود دارد. به ویژه زهر در بین مارهای به اصطلاح "پیشرفته" گسترده است (Colubroides - کلاد که شامل 85 ٪ از کل گونه های مار است). اما این ساده نیست که بگوییم برخی از مارها از زهر استفاده می کنند در حالی که برخی دیگر محدود کننده هستند. ما می توانیم نمونه هایی را در امتداد پیوندهای "سمی به غیر هوندی" و "محدود کننده به غیر سازگار" و همچنین نقاط تقاطع بین این دو پیدا کنیم. محدود کننده های غیر هووشی در کمین (مانند پایتون و BOA) وجود دارند که در کمین غیر سازندگان سمی (مانند اکثر ویپرها) ، غیر سازندگان فعال سمی (مانند بسیاری از الاپیدها) ، محدود کننده های فعال غیر غیرانتفاعی (برخی از کلوبریدها) ، وحتی محدود کننده های سمی فعال (سایر کلوبرها). و البته ، تعداد زیادی از خیاط ها وجود دارد!

وقتی زهر انقباض می کند. مار که سرش ماسه را لمس می کند ، یک پایتون چرخانده شده (مالائوپیرتون رتیکولاتوس) است که از انقباض برای تحقیر طعمه استفاده می کند. مار دیگر یک پادشاه سمی کبرا (Ophiophagus Hannah) است که برای تغذیه تقریباً به طور انحصاری در سایر مارهای بدنام بدنام است. پادشاه کبرا احتمالاً سعی در خوردن پایتون داشت ، اما به نظر می رسد که زهر آن به اندازه کافی سریع عمل نکرده است تا حمله دفاعی پایتون را کاهش دهد. در این حالت ، این دو مار به طور مساوی مطابقت داشتند - و برای هیچ یک از آنها خوب پایان یافت. عکس: شکارچی خزندگان.

انقباض

پیتون ها و Boas بیشتر به این استراتژی مشهور هستند ، و همچنین شکارچیان کمین غیر اجباری هستند. این مارها معمولاً از سر بزرگ و برنامه بدنه قوی و ضخیم که معمولی برای مارهای پیش بینی شده کمین است ، پیروی می کنند. بخش عمده آنها به این معنی است که آنها به خصوص سریع یا چابک نیستند ، اما وقتی بعد از مدت زمانی که در انتظار خوابیدن با حیوان طعمه ای روبرو می شوند ، اعتصاب می کنند و به سرعت حیوان را با سیم کشی در اطراف آن بی حرکت می کنند. پایتون ها و Boas همچنین به طور معمول بدن طولانی دارند زیرا برای پیچیدن و بی حرکت کردن هدف خود به طول زیادی نیاز دارند. سرهای بزرگ و دندانهای بیشمار آنها به آنها کمک می کند تا حیوان را در اولین لحظه های مهم تماس با آنها تأمین کنند - آنها نیش می زنند و رها نمی شوند. در حقیقت ، برای کمک به آنها در انجام این کار ، Pythons و Boas دارای دو ردیف دندانهای قلاب مانند در فک فوقانی خود هستند. این مارها تا زمانی که گردش طعمه آنها دستگیر نشود ، انقباض خود را حفظ می کنند. بنابراین ارزش تطبیقی سر و بدن جامد آنها بر این اساس ساخته شده است که قدرت برای غلبه بر فیزیکی طعمه های خود را بر عهده دارد. این ، همراه با اندازه و طول بدن آنها ، همچنین به این معنی است که آنها قادر به مصرف حیوانات بسیار بزرگ هستند. چنین وعده های غذایی می تواند آنها را برای ماهها قبل از اینکه مجدداً تغذیه کنند ، ادامه دهد. پایتون ها همچنین رکورد شدیدترین شیفت های متابولیک قبل و بعد از غذا را در اختیار دارند (به این وبلاگ مراجعه کنید تا در مورد متابولیسم استفاده کنید) ، و این به شدت با استراتژی های شکار و اندازه بدن آنها مرتبط است.

الماس پایتون (Morelia spilota) دارای بدن بزرگ و ضخیم و قوی است که نمونه ای برای محدود کننده ها است. تصویر Doug Beckers CC2.

با این حال ، بسیاری از گونه های کوچک دیگر مار وجود دارند که طعمه آنها را نیز محدود می کنند ، از جمله برخی از شکارچیان فعال و برخی از گونه های سمی. وقتی صحبت از محدود کننده های شکار فعال می شود ، به نظر می رسد اهمیت یک بدن چابک تا حدودی از نیاز به قدرت فیزیکی محض برای غلبه بر طعمه های بزرگ فراتر می رود ، زیرا مارهایی که در این گروه مناسب هستند ، معمولاً طولانی و باریک با سرهای کوچک هستند (البته البته وجود دارد. استثنائات ، مانند مارهای موش بزرگ ، قوی و چابک). با این حال ، انقباض شکار فعال در بین گونه هایی که دارای زهر خفیف هستند ، مانند بسیاری از کلوبریدها (اعضای خانواده Colubridae) نیز رایج است. این مارها دارای حصارهای تخصصی در قسمت عقب دهان خود هستند. با این حال ، این نیش ها به ویژه در تزریق زهر کارآمد نیستند ، که واقعاً نمی توان گفت وسیله اصلی آنها برای تحقیر طعمه است. با این حال ، از آنجا که وسایل تحقیر فیزیکی آنها نسبت به یک محاصره کننده کمین معمولی قدرتمندتر است ، ممکن است این سم طعمه های خود را به اندازه کافی تضعیف کند تا به غلبه بر مضرات مرتبط با تجارت بین چابکی و قدرت کمک کند (عمیق تربحث در مورد این موضوع را می توان در اینجا یافت).

مار درخت قهوه ای (Boiga Irregularis) از سم و انقباض در هنگام دستگیری طعمه استفاده می کند - اما سهم زهر آن در تحقیر طعمه ها بحث برانگیز است. تصویر Teejaybee CC2.

زهر

زهر یک سازگاری مولکولی است ، بنابراین ما واقعاً نمی توانیم آن را به درستی ببینیم. با این حال ، ما می توانیم به رفتار و مورفولوژی یک مار سمی نگاه کنیم تا سازگاری هایی را که در ارتباط با سمی است ، ببینیم.

مارهای شکار کمین سمی ، مانند اکثر ویپرها (اعضای خانواده Viperidae) دارای اجسام ضخیم مرتبط با شکار کمین هستند. با این حال ، هنگامی که آنها طعمه های خود را به روشی کاملاً متفاوت با همتایان محدود کننده خود-با استفاده از سلاح های شیمیایی و نه قدرت بدنی ، تسلیم می کنند-تفاوت های زیادی بین گونه های کمین سمی و غیر عادی مشاهده می کنیم. از آنجا که آنها از نظر جسمی طعمه های خود را بی حرکت نمی کنند ، یعنی از طریق انقباض ، بسیاری از ویپرها به منظور کاهش خطر آسیب دیدگی به خودشان در صورت تلافی حیوانات ، گاز می گیرند. Vipers دارای یک سیستم زهر بسیار پیشرفته در قالب حصارهای طولانی و توخالی است که با غدد زهر بزرگ و عضلات کمپرسور قدرتمند همراه است. این امر آنها را قادر می سازد تا از طریق یک سیستم تحویل زهر با فشار بالا در عمق بافت طعمه خود ، عملکرد بزرگی از سم سمی را تحویل دهند. بدنهای ضخیم و ضخیم این مارها قدرت اعتصاب انفجاری خود را ایجاد می کنند که می توانند در حدود یک دهم ثانیه اجرا کنند. شتاب آنها هنگام اعتصاب سریع-حدود 2. 5 متر در ثانیه-دو برابر حداکثر شتاب که توسط یک خلبان جت جنگنده تجربه می شود ، تجربه می کنند. آنها سپس برای یافتن حیوان ، به زبان چنگال و غده استفراغ خود متکی هستند ، که ممکن است قبل از تسلیم شدن در اثر زهر ، مسافت عادلانه ای را طی کرده باشد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مؤلفه های زهر خود به عنوان یک برچسب شیمیایی عمل می کنند تا به آنها در انجام این کار کمک کنند.

با این حال ، بسیاری از ویپرهای زراعی وجود دارند که کمی از این روندهای کلی منحرف می شوند. آنها به طور معمول اجسام طولانی تر و نازک تری دارند ، بازتابی از نیاز به حرکت بهتر و استتار در زیستگاه زراعی خود. آنها همچنین غالباً بعد از گاز گرفتن طعمه خود را نگه می دارند ، احتمالاً پیروی از دنباله عطر حیوان که از درخت خارج می شود بسیار دشوار است!

شکارچیان سمی. سمت چپ: یک شکارچی کمین زمینی ، Bushmaster (Lachesis Muta) (تصویر توماس استرومبر CC2) ؛سمت راست: یک شکارچی فعال اکثراً زمینی ، کبرا هندی (نجا نجا) (تصویر Chandan Singh CC2).

وقتی به اقتباس از شکارچیان فعال بسیار سمی نگاه می کنیم ، می بینیم که آنها شباهت مورفولوژی و رفتار بدن را با شکار فعال خود با همتایان غیر سمی یا خفیف سمی به اشتراک می گذارند. این به ما می گوید که داشتن بدن چابک برای یک استراتژی شکار فعال بسیار مهم است. گرچه برخی از کلوبرها بسیار سمی هستند ، اما وقتی صحبت از استراتژی های شکارچی فعال با استفاده از زهر می شود ، Elapids (اعضای خانواده Elapidae) استادان هستند. این وسیله اصلی فرسودگی طعمه آنهاست و سم آنها به طور معمول بسیار قدرتمند است.

گفته می شود ، بسیاری از elapids نیز در حالی که منتظر تأثیرات زهر خود هستند ، در اطراف طعمه خود سیم پیچ می کنند. نقشی که انقباض در تسخیر طعمه ایفا می کند در این موارد کمی نامشخص است ، اما با مشاهده رفتارهای غارتگر و طعمه مامی تواند برخی فرضیه ها را بسازد. به عنوان مثال ، این ممکن است وسیله ای برای بی حرکت کردن حیوان باشد تا نتواند مار را مجروح کند. با این حال ، حوزه های بسیاری از الاپیدها در مقایسه با مواردی از یک Viper معمولی نسبتاً کوتاه هستند. مورفولوژی نیش بر توانایی آنها در نفوذ به پوست گونه های مختلف تأثیر می گذارد. ما غالباً روندی را می بینیم که به موجب آن نیش و انتشار توسط elapids هنگام تسلیم طعمه ای که پتانسیل ایجاد صدمات جدی (مانند گزش جوندگان) را دارد ، استفاده می شود ، در حالی که از انقباض هنگام پیش بینی حیوانات طعمه ای که پوست آنها سخت تر است استفاده می شود (از این دست. به عنوان پوسته پوسته پوسته). در این مارها ، بنابراین ، انقباض ممکن است با فعال کردن مار بتواند مقیاس های محافظ طعمه خود را به طور مؤثر سوراخ کند.

هنوز چیزهای زیادی در مورد مارها ، استفاده آنها از زهر یا حتی نحوه عملکرد آن برای تحقیر طعمه ها وجود ندارد. اما دفعه بعد ما در مورد برخی از مواردی که می دانیم بحث خواهیم کرد (یا فکر می کنیم می دانیم!) - بنابراین از خواندن متشکرم ، و برای اقساط بعدی با ما در ارتباط باشید!