چه کسی مقصر حباب است؟

اکنون موج دوم شرکت های اینترنتی شکل می گیرد و محصولات و خدمات پیشرفته این افراد تازه وارد شبکه را به یک بستر بسیار قدرتمندتر برای تجارت تبدیل می کند. سیستم های ناوبری هوشمند ، مانند آنهایی که توسط Endeca توسعه می یابند ، به مشتریان این امکان را می دهد تا آنچه را که به دنبال آن هستند ، بدون اینکه از طریق لیست های طولانی موتورهای جستجوی امروز تولید کنند ، پیدا کنند. ابزارهایی برای تثبیت و به روزرسانی پویا ارائه خدمات آموزشی و سایر خدمات ، مانند مواردی که توسط SCT و MindEdge ساخته می شوند ، به مشتریان این امکان را می دهد که بدون نیاز به گزاف گویی از سایت به سایت ، دقیقاً آنچه را که لازم دارند دریافت کنند.

برای تحقق وعده خود ، این شرکت ها به بودجه قابل توجهی نیاز دارند. اما ترکیدن حباب Dot-Com باعث شده است که بازارها را لرزاند و سرمایه گذاران عصبی ممکن است پشت خود را به دور جدید فرصت ها تبدیل کنند. این فقط خبر بدی برای استارتاپ ها نخواهد بود. این یک ضربه برای کل اقتصاد خواهد بود ، زیرا این امر نوآوری را در یک دوره مهم پیشرفت تکنولوژیکی خنثی می کند.

چگونه به این مقطع خطرناک رسیدیم؟مقصر دانستن حباب Dot-Com بر روی خود Dot-Com اشتباه خواهد بود. فروپاشی قیمت سهم آنها به این معنی نیست که به عنوان گروهی که آنها فاقد پتانسیل اقتصادی بودند یا به شدت مدیریت می شدند - البته برخی از آنها ضعیف بودند ، اما بیشتر آنها نبودند. قیمت سهم به این دلیل که به سطوح غیر منطقی و ناپایدار پیشنهاد داده بودند ، فروپاشید. حباب پشت سر هم قرار گرفت زیرا حباب بود.

که ما را به مقصر واقعی می رساند: بازارهای سرمایه. سرمایه داران سرمایه گذاری مسئولیت قابل توجهی برای فاجعه Dot-Com دارند ، مانند بانک های سرمایه گذاری و خانه های کارگزاری که سهام DOT-COM را پشت سر می گذارند. و در پشت هر سه ایستاده فدرال رزرو.

بله ، بازارهای سرمایه کار بسیار خوبی را برای انتقال پول به بخش تجاری جدید که Dot-Coms نشان می داد ، انجام داد. اما آنها یک کار بد را برای انتخاب کدام یک از راه اندازی ها برای پشتیبانی انجام دادند. Dot-Coms با تولید و خدمات تولیدی متفاوت است که شرکت های سرمایه گذاری و بانک های سرمایه گذاری برای کار با آنها استفاده می شدند. از آنجا که Dot-Coms بر روی مدل های تجاری جدید ساخته شده است ، نه بر روی فناوری های اختصاصی یا محصولات ، برنامه های تجاری سنتی و اقدامات مالی اعمال نمی شود. با این حال ، سرمایه گذاران همچنان از ابزارهای قدیمی استفاده می کردند و فشار را برای ویژگی های غیرممکن در استراتژی های خود و سرعت بی پروا در اجرای آنها فشار می دادند.

به عنوان مثال ، بسیاری از بنگاه های سرمایه گذاری برای ایجاد نام تجاری ، شرکت های نوپا را برای ریختن پول به تبلیغات فشار می دهند. برخی از راه اندازی های اولیه ده ها میلیون دلار به آنها ارائه شد که از این تعداد بیش از 90 ٪ برای تبلیغات رسانه های جمعی از گوش استفاده شده بود. از آنجا که جامعه سرمایه گذاری آنقدر پول را به Dot-Coms انداخت و برای بازده های بزرگ بسیار بی تاب بود ، کارآفرینان غالباً چاره ای جز پرتاب مسئولیت مالی از پنجره نداشتند. سرمایه گذاران باید به دنبال تیم های مدیریتی انعطاف پذیر بیمار و انعطاف پذیر باشند که بتوانند از طریق آزمایش و خطا ، مدل های مناسب تجاری را برای بخش های اقتصاد جدید خود کار کنند.

اما حتی خطاهای تاکتیکی که توسط سرمایه گذاران مرتکب شده بود برای ایجاد حبابی که سال گذشته به طرز چشمگیری پشت سر هم قرار گرفت ، کافی نبودند. برای این کار ، ما به یک مشارکت خصوصی و خصوصی و عمومی به رهبری وال استریت و فدرال رزرو نیاز داشتیم. فدرال رزرو به اشتباه در پاییز سال 1999 پول زیادی ایجاد کرد تا بتواند تأثیر تورم مورد انتظار از اشکال Y2K را برطرف کند - به طور موقت بنزین را بر روی آتش سوزی ذوبین در بورس سهام می ریزد - و بانک ها و خانه های کارگزاری از برخی از نقدینگی اضافی استفاده می کردند تا از آن استفاده کنند. حباب قیمت سهم را تأمین کنید. در سه ماهه چهارم سال 1999 ، فدرال رزرو عرضه پول را با نرخ سالانه 22 ٪ (9. 6 ٪ پس از تعدیل فصلی) گسترش داد. در مقایسه ، نرخ رشد عرضه پول در سه ماهه چهارم سال 2000 9. 2 ٪ (8 /2 ٪ پس از تعدیل فصلی) بود. رئیس فدرال فدرال آلن گرینسپن ، با دیدن سیل پول در استارت آپ های خطرناک ، بادکنک Dot-Com را با سفت شدن پولی در بهار سال 2000 فریب داد. این بدبختی Dot-Coms بود که ابتدا ذینفع و سپس قربانیان اینها باشدنیروهای بزرگتر اقتصادی.

حتی خطاهای تاکتیکی که توسط سرمایه گذاران مرتکب شده بود برای ایجاد حبابی که سال گذشته به طرز چشمگیری پشت سر هم قرار گرفت ، کافی نبودند. برای این کار ، ما به یک مشارکت خصوصی و خصوصی و عمومی به رهبری وال استریت و فدرال رزرو نیاز داشتیم.

بنابراین از کجا باید از اینجا برویم؟مدیران موج بعدی شرکتهای اینترنتی باید به اصول اولیه برگردند: آنها باید برای آینده بسازند و از انعطاف پذیری و آگاهی هزینه ای که مدت هاست سرمایه گذاری های موفق جدید را نشان می دهد ، تقلید کنند. شرکای سرمایه گذاری آنها باید در یک بازه زمانی معقول از فرصت های خروج و وقایع نقدینگی انتظار داشته باشند. قانون قدیمی شش سال بود. فقط به این دلیل که رایانه ها امروز سریعتر پیش می روند ، به این معنی نیست که عمل ساخت و ساز مشاغل نیز به همین ترتیب افزایش یافته است. سایر سرمایه گذاران باید از این مبتدیان استقبال کنند-پتانسیل آنها قابل توجه است-اما هنگام تخصیص بودجه باید محدودیت خود را نشان دهند. در مورد فدرال رزرو ، باید به چشم انداز میلتون فریدمن در مورد یک بانک مرکزی که رشد پایدار و قابل پیش بینی در عرضه پول را تقویت می کند ، بازگردد و از مداخله تهاجمی که باعث ایجاد شعله های شیدایی اینترنت می شود ، جلوگیری کند.

با این حال ، برخی از شیوه های قدیمی وجود دارد که باید از آن اجتناب کرد. هنگامی که به دنبال فرصت هایی در فضای اینترنت هستید ، سرمایه گذاران باید در برابر وسوسه در جستجوی برنامه های تجاری سنتی ، مشتریان به وضوح شناسایی شده و جریان های نقدی و سود قابل پیش بینی مقاومت کنند. تجارت الکترونیکی مرز جدیدی است که در آن انعطاف پذیری ، تخیل و صبر پاداش می گیرد. برنامه های تجاری استاتیک و قابل پیش بینی اقتصاد قدیمی به تازگی کار نمی کنند.