ارزشیابی در مددکاری اجتماعی: راهنمای یادگیری و آموزش

ارزیابی ریسک جزء مهمی از بسیاری از ارزیابی ها است و به خودی خود نیازمند بحث است. ریسک فقط به طور خلاصه در تجزیه و تحلیل بالا ذکر شده است، اما مسائل مربوط به ریسک می تواند در همه انواع تعریفی مشخص شود.

ریسک جنبه ای از ارزیابی در تعدادی از کتاب های درسی مددکاری اجتماعی است، به ویژه آنهایی که در بریتانیا منتشر شده اند (کریسپ و همکاران، 2005). ریسک همچنین یکی از ویژگی های مشترک چهار چارچوب ارزیابی است که توسط کریسپ و همکارانش بررسی شده است، واقعیتی که نشان دهنده تألیف چارچوب ها توسط سازمان های دولتی بریتانیا و عزم دولت ها برای قرار دادن مسائل مربوط به خطر در خط مقدم سیاست های مراقبت اجتماعی و سلامت است.. این تصمیم از اهمیتی که به مسائل مربوط به ریسک در چندین پرس و جو عمومی داده شده است، قدرت می گیرد. در انگلستان، تحقیقات ویکتوریا کلیمبی در مورد عناصر اساسی عملکرد خوب آینده در مراقبت از کودکان گزارش داد و اهمیت آموزش در ارزیابی ریسک و مدیریت ریسک را بیان کرد (وزرای امور خارجه، 2003، بند 17. 61). در ایرلند شمالی، عدم آگاهی از عوامل خطر در سطوح مدیریتی و عملیاتی به عنوان شکست قابل توجه در مورد کودکان دیوید و ساموئل بریگز (DHSSPS، 2005) تعریف شد. این مثال ها نگرانی در مورد کودکان در معرض خطر را نشان می دهند، اما نگرانی در مورد خطر نیز، برای مثال، «در کار ارزیابی با افراد مسن تر نفوذ می کند» (Nicholls, 2006, Sec. 3).

ریسک را می توان به عنوان "احتمال پیامدهای مفید و مضر و احتمال وقوع آنها در یک مقیاس زمانی مشخص" تعریف کرد (آلبرگ و همکاران در تیترتون، 2005).

هدف ارزیابی ریسک، در نظر گرفتن یک موقعیت، رویداد یا تصمیم و شناسایی جایی است که خطرات در ابعاد «محتمل یا بعید» و «مضر یا مفید» قرار می گیرند. هدف مدیریت ریسک ابداع استراتژی هایی است که به انتقال ریسک از دسته احتمالی و مضر به دسته های بعید یا سودمند کمک می کند. یک ایده بزرگ از مدیریت ریسک مبتنی بر مفهوم "حفاظت از حوادث" ایده یادگیری حرفه ای و سازمانی را از اشتباهات نزدیک معرفی می کند (Bostock et al, 2005).

اکثر مدل های ارزیابی ریسک تشخیص می دهند که با وجود فشار بر مقامات دولتی برای اتخاذ مدیریت ریسک دفاعی ، امکان از بین بردن ریسک امکان پذیر نیست (پاور ، 2004). تلاش هایی برای مقابله با این تمایلات دفاعی از طریق ارزیابی ریسک فرد محور (تیترتون ، 2005) و خواستار برخی از کاربران خدماتی که از مدلهای غیر مصالح ارزیابی و مراقبت حمایت می کنند و به دنبال پشتیبانی از ریسک پذیری محاسبه شده و مفید هستند (وزارت بهداشت، 2005). همچنین مقاومت نهادی در حال رشد است که توسط کمیسیون تنظیم تنظیم بهتر نشان داده شده است ، که اعلام کرده است "کافی است" و استدلال می کند که زمان آن است که رانش افزایشی را به صورت نامتناسب تنظیم ریسک معکوس کنیم (بری و همکاران ، 2006).

Crisp و همکارانش توجه بیشتری به تأکید بر ارزیابی ریسک در انگلستان در سالهای اخیر دارند و بررسی آنها شامل دو کتاب درسی است که در آن این موضوع اصلی است. همانطور که با تعاریف ارزیابی ، هیچ رویکرد مشترکی برای ریسک یافت نشد. درمان ریسک متفاوت از مفصل ، از جمله نمونه های موردی ، به طور خلاصه ، با برخی از کتاب ها که به هیچ وجه در زمینه ارزیابی ذکر نشده است (Crisp et al ، 2005 ، p 21). این یافته نشان می دهد که مربیان در صورت عدم حذف موضوع مهم ، باید متون تدریس را با دقت انتخاب کنند.

هدف اصلی هر چهار چارچوب ارزیابی ، شناسایی و مدیریت ریسک است. با این حال ، اهداف چارچوب ها متفاوت است و بنابراین ماهیت خطرات مورد نگرانی نیز متفاوت است. چارچوب های ارزیابی کودکان و خانواده ها و افراد مسن ، به آسیب پذیری کاربران خدمات و جلوگیری از آسیب های قابل توجه و در رابطه با افراد مسن ، از دست دادن استقلال پرداخته است. راهنمای ارزیابی سرپرستان بر خطر تجزیه نقش مراقب متمرکز است (Crisp et al ، 2005 ، p 47). این یافته نشان می دهد که یادگیری ارائه شده توسط هر چارچوب متفاوت است و هر یک از آنها ممکن است برای پوشش دامنه لازم موضوع کافی نباشد.

الزامات مدرک کار اجتماعی مستقیماً از توجه به یادگیری در ارزیابی ریسک حمایت می کند. نقش اصلی 4 NOS و قانون مراقبت های اجتماعی هر دو ارزیابی ریسک را پوشش می دهند. با این حال ، با توجه به رویکرد کمتر ریسک پذیر که در بالا توضیح داده شد ، هم NOS و هم کدها نیز انتظار دارند که مددکاران اجتماعی به حقوق ریسک پذیری احترام بگذارند و به آگاهی از ریسک پذیری کمک کنند. علاقه های کاربر و منافع سرپرست ، با مشاوره در مورد انتظارات خود از NOS ، به دنبال حمایت از ریسک مناسب بودند (مشارکت Topss UK ، 2004 ، بند 2J). NOS این اهداف لیبرال را با مجموعه ای از انتظارات تقویت می کند که هم متناسب نقش ارزیابی ریسک را انجام می دهد و هم پیچیدگی آن را منتقل می کند. از مددکاران اجتماعی انتظار می رود که حقوق و مسئولیت ها را در رابطه با ریسک متعادل کنند ، به طور مرتب ریسک را دوباره ارزیابی کنند ، خطر خود و همکاران را تشخیص دهند و در رویه های ارزیابی ریسک خود و سایر سازمانها و حرفه ها کار کنند (نقش اصلی 4).