با وجود تورم به طور قابل توجهی بالاتر از هدف در اکثر اقتصادهای پیشرفته ، فراخوان های تجدید شده برای بانکهای مرکزی وجود دارد تا اهداف خود را از 2 ٪ به 3 ٪ یا 4 ٪ بالا ببرند تا هزینه های آینده نگر ضد انعطاف پذیری را محدود کنند. در این پست ، مزایا و هزینه های یک هدف تورم بالاتر را مرور می کنیم.

با این حال ، صرف نظر از تعادل بین هزینه ها و مزایای افزایش هدف تورم ، نظر ما این است که بانک های مرکزی نباید قادر به انتخاب اهداف تورم خود باشند. مشکل اصلی چنین اختیار شیب لغزنده است. اگر خانوارها و بنگاهها انتظار داشته باشند که یک بانک مرکزی به طور فرصت طلبانه هدف تورم خود را برای جلوگیری از فداکاری اقتصادی مرتبط با ضد عفونی ، بالا ببرد ، انتظارات تورم دیگر در هدف لنگر نمی رود (هر آنچه که هست).

برای محدود کردن "انتظارات تورم انتظارات" - ادراکات مربوط به اختیار بانک مرکزی فرصت طلب - فدرال رزرو باید از رویکردی که اکنون در مورد معرفی احتمالی ارز دیجیتال بانک مرکزی استفاده می کند ، پیروی کند: یعنی فدرال رزرو باید اعلام کند که تغییر نخواهد کردهدف تورم آن بدون حمایت صریح از شاخه های قانونگذاری و اجرایی ، از نظر ایده آل در قالب قانون ...

برای بهبود سیاست فدرال رزرو ، ارتباطات را بهبود بخشید

از ماه مه سال 2021 ، ما از پاسخ عقب افتادگی فدرال رزرو به افزایش تورم انتقاد کرده ایم. از نظر ما ، هر دو سیاست و ارتباطات برای رسیدگی به چالش فراوان ناکافی بودند. در اوایل سال جاری ، ما استدلال كردیم كه فدرال رزرو با امتناع از افزایش تورم روند ، حفظ یك سیاست بیش از حد گسترده پس از تورم روند به سطح بسیار بالاتر از هدف 2 ٪ خود ، بحران سیاسی را ایجاد كرد و نتوانست از سطح 2 ٪ خود برخوردار شود و نتواند كم را بیان كندسیاست تورم.

در برابر این پیشینه ، ما از FOMC بخاطر تلاش های اخیر آن تقدیر می کنیم. نه تنها سیاست به سرعت در جهت درست حرکت می کند ، بلکه ارتباطات به طور قابل توجهی بهبود یافته است. به طور خاص ، با وجود افزایش احتمال رکود اقتصادی نزدیک ، رئیس پاول اظهار داشت که ثبات قیمت برای دستیابی به قسمت دوم وظیفه دوگانه فدرال رزرو ضروری است. ما گمان می کنیم که ترکیب وعده اخیر فدرال رزرو برای محدود کردن سیاست ، همراه با ارتباطات بهبود یافته آن ، نقش اساسی در لنگر انداختن انتظارات تورم طولانی مدت دارد.

در این پست ، ما بر ارتباطات بانک مرکزی و پیوند آن به تنظیم سیاست تمرکز می کنیم. تا کنون مهمترین هدف ارتباطات ، روشن کردن عملکرد واکنش مقامات است: پاسخ سیستماتیک سیاست بانک مرکزی به تغییرات آینده نگر در اصول کلیدی در کل اقتصاد-معمولاً تورم و نرخ بیکاری.

برای پیش بینی نتیجه گیری های خود ، ما برای دو تغییر در خلاصه فصلنامه FOMC از پیش بینی های اقتصادی برای روشنایی بهتر عملکرد واکنش کمیته استدلال می کنیم. اول ، ما انتشار جزئیات بیشتر در مورد پاسخ شرکت کنندگان را برای پیوند پیش بینی های فردی تورم ، رشد اقتصادی و بیکاری به مسیر نرخ سیاست تشویق می کنیم. دوم ، ما نقشی را برای تجزیه و تحلیل سناریو مشاهده می کنیم که در آن شرکت کنندگان FOMC مسیر سیاست پیش بینی شده خود را در مورد یک یا چند شوک عرضه نامطلوب ارائه می دهند که دارای تجارت سیاست های ناپایدار است (به عنوان مثال ، بین سرعت بازگشت تورم به هدف آن و سرعت در آننرخ بیکاری به سطح پایدار خود باز می گردد)….

سیاست پولی در بحران تغذیه می شود

کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) با بحران ساخت خود روبرو است. این بحران چهار عنصر دارد. سیاست گذاران نتوانستند پیش بینی افزایش تورم را داشته باشند. آنها نتوانستند درک کنند که تورم پایدار می تواند چقدر باشد. آنها در بیان سیاست معتبر تورم پایین ناکام هستند. و تا کنون ، نشانه کمی وجود دارد که سیاست گذاران پولی نیاز به واکنش قاطع را تشخیص می دهند.

ترس ما این است که اکنون مسائل به مرحله ای رسیده اند که اعتبار فدرال رزرو برای ارائه ثبات قیمت در معرض خطر جدی است. و ، همانطور که تجربه به ما می آموزد ، هرچه بانک مرکزی از اعتبار کمتری برخوردار باشد ، کاهش تورم برای هدف قرار دادن دردناک تر است.

در این پست ، ما در مورد بحران سیاست بحث می کنیم و نحوه پاسخگویی را پیشنهاد می کنیم. از نظر ما ، FOMC برای افزایش سریع و قابل ملاحظه به برنامه ای نیاز دارد. برای اطمینان از بازده تورم به هدف 2 ٪ خود ، سیاست گذاران احتمالاً باید نرخ سود واقعی کوتاه مدت را در قلمرو به طور قابل توجهی مثبت قرار دهند. با بیان کمی متفاوت ، ما گمان می کنیم که نرخ سیاست باید حداقل به یک درصد بالاتر از تورم مورد انتظار افزایش یابد.

آیا یک سخت گیری سیاست تیز باعث ایجاد رکود بزرگ نمی شود؟از نظر ما ، اعتبار مهمترین میزان ضد عفونی درد است. استفاده از درس دردناک دهه 1970 و اوایل دهه 1980 ما را به این نتیجه می رساند که FOMC اکنون باید عزم روشنی را نشان دهد. تورم در طی سال گذشته خیلی سریع افزایش یافت ، بنابراین ممکن است هنوز هم بدون رکود اقتصادی به شدت کاهش یابد. هرچه سیاست گذاران قاطع تر عمل کنند ، احتمالاً هزینه های طولانی مدت نیز کمتر خواهد بود. عدم بازگرداندن ثبات قیمت به موقع تقریباً مطمئناً این گسترش را در مقایسه با هنجارهای اخیر بسیار نگران کننده می کند.

stagflation: آغازگر

اصطلاح رکود در اواسط دهه 1970 ، هنگامی که بسیاری از اقتصادهای پیشرفته تورم بالاتری و رشد کندتر را نسبت به دهه 1960 تجربه کردند ، مورد استفاده مشترک قرار گرفت. در آن زمان ، رفتار مشترک تورم و رشد اقتصادی بسیاری از اقتصاددانان را گیج می کرد. در طول دهه 50 و 1960 ، رشد و تورم به طور کلی در همان جهت حرکت می کرد. از همه مهمتر ، تورم در هنگام رکود اقتصادی سقوط کرده و باعث افزایش رونق می شود. رکود به معنای این بود که این دو اقدام خلاصه کلیدی عملکرد کلان اقتصادی در جهت های مخالف حرکت می کنند. چه عواملی باعث این تغییر چشمگیر ، دردناک و مداوم شده است؟

برای درک منابع رکود در دهه 1970 - و اینکه چگونه متعاقباً از تکرار آن قسمت (حداقل تاکنون) جلوگیری کردیم - ما با این فرض ساده شروع می کنیم که دو نوع اختلال وجود دارد که به اقتصاد ضربه می زنند: تقاضا و عرضه. اولین ، تغییرات در تقاضا ، تورم و رشد را در همان جهت حرکت می دهد. طیف گسترده ای از مواردی که تقاضا را تغییر می دهد شامل نوسانات اعتماد به نفس مصرف کننده یا تجاری ، تغییر در سیاست مالیات و هزینه های دولت و تغییر در درخواست واردات به ساکنان داخلی یا صادرات به خارجی ها است. هنگامی که هر یک از این موارد بالا یا پایین می رود ، تورم و خروجی با هم افزایش می یابد.

اختلالات عرضه - که هزینه تولید را تغییر می دهد - اساساً متفاوت هستند. این شوک های رکودگی رشد و تورم را در جهات مخالف حرکت می دهند. به عنوان مثال ، یک شوک عرضه منفی که هزینه تولید را حداقل به طور موقت تورم و رشد را به سمت بالا سوق می دهد.

مهمتر اینکه ، این شوک های هزینه نمی توانند کل داستان پشت یک دهه افزایش تورم باشند. این که آیا عواقب شوک هزینه تعدیل یک طرفه در سطح قیمت است یا افزایش روند تورم بستگی به پاسخ سیاست پولی دارد. به طور متفاوتی ، سیاست پولی تعیین می کند که آیا ما در هر بازه ای طولانی تر رکود را تجربه می کنیم ...

درک چگونگی استفاده از بانکهای مرکزی از ترازنامه های خود: یک طبقه بندی مهم

این اظهار نظر به طور مشترک توسط استفان جی. سچتی و سر پل M. W. Tucker تألیف شده است.

بانک های مرکزی طی یک دهه گذشته دوباره اختراع شده اند ، ابتدا در پاسخ به بحران مالی ، و سپس به عنوان یک نتیجه از Covid-19. در حالی که سعی در حفظ ثبات پولی و ارتقاء بهبود اقتصادی دارند ، ترازنامه آنها بالون شده است. در سال 2007 ، بانکهای مرکزی در ایالات متحده ، منطقه یورو ، انگلستان و ژاپن دارای کل دارایی از 6 ٪ تا 20 ٪ تولید ناخالص داخلی اسمی بودند. در پایان سال 2020 ، ترازنامه فدرال رزرو 34 ٪ از تولید ناخالص داخلی ، 59 ٪ بانک مرکزی اروپا ، 40 ٪ بانک انگلیس و 127 ٪ بانک ژاپن بود.

قبل از اینکه بتوانید در نظر بگیرید که این کار چقدر خوب کار کرده است ، لازم است که در مورد عملکردهای مختلف سیاست گذاران در تلاش برای دستیابی به آن روشن باشید. اعلامیه های تیتر در مورد هدف "ثبات قیمت" یا "ثبات مالی" رضایت بخش نیست زیرا آنها بدون حضور در انگیزه های عملیات و امکانات خاص ، به اهداف پایان می یابند. مورد فدرال رزرو نشانگر است. از جمله موارد دیگر ، آنها اوراق بهادار خزانه داری آمریكا را خریداری كردند ، پیشنهاد كردند كه برای خرید كاغذ تجاری ، اوراق بهادار شرکتی و شهرداری ، و تسهیلاتی برای وام دادن مستقیم به مشاغل اقتصاد واقعی و همچنین فروشندگان اوراق بهادار فراهم كنند. این موارد فقط در مورد اینکه آیا به تنهایی یا با هم ، هر یک از نظر مادی چشم انداز فعالیت اقتصادی و تورم را بهبود بخشیده است ، قابل ارزیابی نیست.

بدون احساس هدف در نظر گرفته شده از هر اقدام بانک مرکزی ، برای ناظر سیاسی یا اعضای علاقه مند مردم پاسخگو است. دقیقاً به این دلیل که بانکهای مرکزی مستقل هستند (به درستی از نظر ما) ، پاسخگویی به شکل بررسی و بحث عمومی می شود. اما ما استدلال می كنیم كه برای خود بانكداران مرکزی نیز سخت است كه كار خود را انجام دهند ، مگر اینکه آنها با دقت - در جلسات داخلی و ارتباطات خارجی - دلیل منطقی برای مداخلات مختلف را تشخیص دهند.

محدود کردن بانکداری مرکزی

از سال 2007 ، و به ویژه در طول سال گذشته ، اقدامات مقامات دولتی خطوط بین سیاست های پولی و مالی را تقریباً فراتر از شناخت ، تار کرده است. بانک های مرکزی هم دامنه و هم مقیاس مداخلات خود را به روشی بی سابقه گسترش داده اند. این مالی ، استقلال بانک مرکزی را به خطر می اندازد و از این طریق توانایی سیاست گذاران در ارائه دستورالعمل های خود برای قیمت و ثبات مالی را تضعیف می کند. از نظر ما ، برای یافتن راهی برای بازگشت به بخش مسئولیت های قبل از سال 2008 ، مقامات باید محدودیت های واضح تری در مورد آنچه بانک های مرکزی می توانند و نمی توانند انجام دهند تعیین کنند.

در آن بخش از کار رسمی ، این مقامات مالی هستند که باید انتخاب های غیرقابل اجتناب سیاسی را انجام دهند که مستقیماً بر تخصیص منابع تأثیر می گذارد. و دولت ها نباید چنین اقدامات مالی را در ترازنامه بانک مرکزی پنهان کنند. در یک دموکراسی ، انجام این کار فاقد مشروعیت است و ناپایدار می شود ...

چوب بزرگ فدرال اجازه می دهد تا با قدرت صحبت کند

تأثیر تثبیت کننده قدرتمند پاسخ COVID فدرال رزرو تقریباً در بازارهای مالی ایالات متحده قابل مشاهده است. نکته قابل توجه در این مورد این است که چقدر فدرال رزرو برای دستیابی به این نتایج انجام داده است. مطمئناً ، بانک مرکزی اکنون 7 تریلیون دلار دارایی دارد که از اوایل ماه مارس 2. 8 تریلیون دلار افزایش یافته است. با این حال ، تقریباً تمام این افزایش منعکس کننده خریدهای بزرگ از ابزارهای تضمین شده دولت است. آنچه ما حیرت انگیز می دانیم این است که کسب بدهی غیر مالی خطرناک باقی مانده است.

نکته واضح است: با حمایت از حمایت گسترده مالی ، اعلامیه صرف فدرال رزرو از تمایل خود برای خرید اوراق بهادار شرکتی و شهرداری و همچنین اوراق بهادار تحت حمایت دارایی ، با وجود بدترین شوک اقتصادی از زمان جنگ جهانی دوم ، برای تثبیت بازارها کافی است. به عبارت دیگر ، تمایل فدرال رزرو به بازارهای پشت صحنه ، نیاز به خدمت فعال به عنوان سازنده بازار آخرین راه حل را برطرف کرده است.

در این پست ، ما این تحولات را مستند می کنیم و سپس در مورد پیامدهای آنها حدس می زنیم. از یک چیز ، در یک بحران آینده که مقامات مالی و پولی ایالات متحده اهداف کلیدی را به اشتراک می گذارند ، اکنون مردم پیش بینی می کنند که بانک مرکزی بازارهای مالی را پشت سر بگذارد. از آنجا که یک بانک مرکزی تقریباً در هنگام افزایش خطرات سیستمیک مداخله می کند ، از این قدرت های تثبیت کننده استقبال می شود.

در عین حال ، پشت پرده بانک مرکزی منبع خطر جدی اخلاقی است. ما گمان می کنیم که سرمایه گذاران اکنون برای حمایت از قیمت سهام و اوراق قرضه (و احتمالاً وام های بانکی) حتی با افزایش ورشکستگی های خانگی و تجاری ، روی محرک های فدرال رزرو حساب می کنند. با این حال ، در یک اقتصاد بازار ، سهامداران و طلبکاران هستند که در نهایت باید این ضررها را تحمل کنند. در واقع ، آیا بازار سهام ایالات متحده در باقیمانده سال 2020 40 درصد کاهش می یابد ، که به خودی خود تهدیدی برای سیستم مالی ایجاد می کند ، و نباید باعث ایجاد اوراق قرضه بزرگ شرکت ها (چه رسد به حقوق صاحبان سهام) توسط بانک مرکزی ...

محافظت از فدرال رزرو

هفته گذشته ، رئیس جمهور ترامپ توئیت کرد که قصد خود را برای نامزد دکتر جودی شلتون به هیئت مدیره سیستم ذخیره فدرال رزرو کرد. از نظر ما ، دکتر شلتون نتوانسته است معیارهایی را که قبلاً برای عضویت در هیئت مدیره بیان کرده بودیم ، رعایت کند. امیدواریم که سنا نامزدی وی را مسدود کند.

مخالفت ما از چهار مشاهده ناشی می شود. اول ، به نظر می رسد رویکرد دکتر شلتون به سیاست پولی حزبی و فرصت طلب است و تهدیدی برای استقلال تغذیه می کند. دوم ، سالها ، دکتر شلتون استدلال می کند که جایگزین رژیم هدف گیری تورم فدرال رزرو با یک استاندارد طلا ، به همراه یک رژیم جهانی نرخ تبادل ثابت است. به نظر ما ، این نیز به طور جدی رفاه تقریباً همه آمریکایی ها را تضعیف می کند. سوم ، اگر دکتر شلتون عضو هیئت مدیره شود ، این احتمال وجود دارد که وی بتواند به دنبال دوره رئیس پاول ، رئیس آن شود: صندلی وی به طور جدی استقلال فدرال را تضعیف می کند. سرانجام ، دکتر شلتون پیشنهاد کرده است که ابزار اصلی فدرال رزرو (در دنیای ذخایر فراوان) را برای کنترل نرخ بهره از بین ببرد - پرداخت بهره در ذخایر ...

واجد شرایط برای فدرال رزرو

اقتصاددانان پولی تقریباً همه اقناع در محکومیت خود از تمایل رئیس جمهور ترامپ برای انتصاب استفان مور و هرمان قابیل به کرسی های خالی در هیئت مدیره فدرال رزرو بسیار زیاد است. پرونده کامل برای یک هیئت باکیفیت که توسط گرگ مانکیو-رئیس مدرس شورای مشاوران اقتصادی تحت عنوان رئیس جمهور جورج دبلیو بوش ارائه شده است-فقط یک نمونه قانع کننده است.

به جای بررسی انتخاب های رئیس جمهور ترامپ ، در این پست ما ویژگی های کلیدی را که ما معتقدیم باعث می شود یک شخص مناسب برای خدمت در هیئت مدیره باشد ، ذکر می کنیم. قبل از رسیدن به هرگونه جزئیات ، باید بر این دیدگاه کاملاً تأکید کنیم که هیچ نسخه ساده ای - در قانون یا عمل - وجود ندارد ، زیرا چه چیزی باعث می شود یک فرماندار موفق فدرال رزرو شود. علاوه بر این ، هیچ شخص مجرد تمام ویژگی های لازم برای ایجاد یک هیئت مدیره موفق را ترکیب نمی کند. به همین دلیل ، تنوع در اندیشه ، ترجیحات ، چارچوب ها ، تصمیم گیری و تجربه ضروری است.

با توجه به فواید تنوع ، ما سه ویژگی مشترک را برجسته می کنیم که برای هر کسی که یک فرماندار مؤثر (یا رئیس بانک ذخیره) باشد ، حیاتی می دانیم. اینها عبارتند از: احترام عمیقی برای وظیفه حقوقی فدرال رزرو ؛درک روشنی از یک چارچوب تحلیلی که انتخاب سیاست را به طور منطقی پیش بینی و مؤثر می کند. و یک ذهنیت آزاد همراه با فروتنی که باعث استفاده از آن چارچوب می شود ...

خطرات تورم و انتظارات تورم

تورم ایالات متحده به مدت سه دهه کم و ثابت بوده است. این ثبات استقبال صرفاً نتیجه ای از ثروت خوب نیست. شوک هایی که در گذشته ممکن است منجر به تورم روند بالاتر - مانند افزایش قیمت انرژی شود - به دنبال ایجاد اقتصاد به همان اندازه که در دهه 1970 و 1980 انجام داد ، هنگامی که تورم به یک رکورد صلح رسید. در عوض ، این نشان دهنده سیاست های پولی بهبود یافته فدرال رزرو ، که در اواسط دهه 1980 به عنوان یک بانک مرکزی هدفمند تورم آغاز شد ، مدتها قبل از آنکه هدف 2 ٪ تورم را در سال 2012 اعلام کند. به عنوان یک نتیجه از تلاش های پایدار فدرال رزروانتظارات تورم بلند مدت بیش از 20 سال نزدیک به 2 ٪ باقی مانده است. یک نتیجه این است که اختلالات موقتی که تورم را از بالا یا پایین تر هدف قرار می دهد به سرعت محو می شود.

این نتیجه گیری خوش بینانه گزارش انجمن سیاست پولی ایالات متحده 2017 (USMPF) است. از زمان تصویب رژیم هدفمند تورم ، شوک های یک طرفه تأثیر کمی در روند تورم دارد. علاوه بر این ، همانطور که بسیاری مشاهده کرده اند ، رابطه بین بیکاری و تورم - منحنی فیلیپس (به آغازگر ما مراجعه کنید) - اکنون به ویژه ضعیف تر است. با این حال ، نویسندگان گزارش قبلی هشدار می دهند که منحنی "صاف کردن" فیلیپس می تواند نتیجه مستقیم موفقیت فدرال رزرو باشد. علاوه بر این ، از آنجا که دوره نمونه از سال 1984 تا 2016 هر دوره پایدار از یک بازار کار بسیار سخت در سطح کار را مستثنی نمی کند ، در صورت وجود ، می توان از بیکاری مداوم در تورم ، تأثیر بزرگ را تشخیص داد.

گزارش USMPF 2019 را وارد کنید ، که این احتمال وجود دارد که وقتی نرخ بیکاری بسیار پایین باشد و پیش بینی می شود برای چندین سال پایین بماند ، تورم ممکن است به گونه ای متفاوت پاسخ دهد (به عنوان مثال آخرین خلاصه FOMC از پیش بینی های اقتصادی). منطق ساده است: اگر نیروی کار برای مدت طولانی بسیار کمیاب باشد ، کارفرمایان دستمزدها را پیشنهاد می کنند و (مگر اینکه آنها آماده پذیرش سود در حال کاهش باشند) از این افزایش هزینه ها به شکل قیمت های بالاتر عبور می کنند ...

پیمایش در آسمان ابری

Stargazers از ابرها متنفر است. حتی سطح متوسط رطوبت و باد ، دیدن "دیدن" شگفتی های آسمان شب را دشوار می کند. مکانهای بسیار کمی در سیاره ما آسمان تاریک و واضح و روشن دارند.

بانکداران مرکزی با یک چالش مشابه ، هرچند زمینی روبرو هستند. حتی ساده ترین مدلهای اقتصادی نیاز به تخمین عوامل غیرقابل کنترل دارند. چیزی که عدم اطمینان قابل توجهی را ایجاد می کند. همانطور که نایب رئیس کلاریدا اخیراً توضیح داده است ، فدرال رزرو نه تنها به ارزیابی وضعیت فعلی اقتصاد ایالات متحده ، بلکه به عواملی که باعث می شود طیف گسترده ای از مدلها را که تصمیمات سیاست گذاران را راهنمایی می کنند ، به داده های جدید بستگی دارد.

در این پست ، ما برجسته می کنیم که چگونه نظرات کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) از دو راهنمای "ستاره دار" - نرخ طبیعی بهره (R*) و بیکاری (U*) در سالهای اخیر تکامل یافته است. مانند ملوانان زیر یک آسمان ابری ، ممکن است بانکداران مرکزی هنگام بخشی از ابرها نیاز به تغییر مسیر داشته باشند و نشان می دهند که آنها به اشتباه این ستاره های اقتصادی را تخمین زده اند. عدم اطمینان ناشی از عدم دقت غیرقابل اجتناب نه تنها بر تنظیم سیاست تأثیر می گذارد ، بلکه ارتباطات سیاست گذاران را نیز پیچیده می کند ، که یکی از کلیدهای مؤثر در سیاست گذاری است ...

italeave: مادر همه بحران های مالی

پس از سالها آرامش ، ترس از تجدید ارز-که توسط نگرش به اتحادیه پولی احزاب فعلی ایتالیا و پتانسیل دور دیگری از انتخابات اولیه-که هفته گذشته تلاطم در بازارهای ایتالیا را تجدید می کرد ، ساخته شده است. ما در گذشته هشدار داده ایم که خروج ایتالیایی از یورو نه تنها برای ایتالیا بلکه برای بسیاری دیگر فاجعه بار خواهد بود (به پست قبلی ما مراجعه کنید).

و با توجه به بدهی عمومی بالای ایتالیا ، کاهش چشمگیر موضع مالی آن در اتحادیه پولی می تواند بی ثباتی مالی را زنده کند ، نه اینکه رشد اقتصادی را تقویت کند. سپرده گذاران از ترس از معرفی ارز موازی (برای تأمین مالی محرک مالی) انگیزه ای برای انتقال بانکهای ایتالیایی به حوزه های قضایی "ایمن تر" دارند. تجربه آرژانتین در سال 2001 ، هنگامی که معرفی شبه پول توسط مقامات مالی کنترل پولی را تضعیف کرد ، آموزنده است ...

ایجاد قدرت غیر منتخب

از طریق چه وسیله اداری باید یک جامعه دموکراتیک در یک اقتصاد پیشرفته آیین نامه را اجرا کند؟در عمل ، دولت های دموکراتیک راه حل های مختلفی را برای این چالش انتخاب می کنند. از نظر تاریخی ، این رویکردها با تخصیص قدرت به مقامات منتخب که قوانین را تنظیم می کنند یا مستقیماً بر نمایندگان خود نظارت می کنند ، مشروعیت خود را به دست آورد.

با این حال ، به طور فزاینده ، دولت ها تصمیم به اجرای سیاست از طریق آژانس هایی با درجات مختلف استقلال از طرف مجلس قانونگذاری و اجرایی داشتند. در چه شرایطی در یک دموکراسی معقول است که قدرتها را به مقامات منتخب آژانس های مستقل (IA) که از نفوذ سیاسی محافظت می کنند ، واگذار کند؟چگونه باید این قدرتها را برای اطمینان از مشروعیت و پایداری اختصاص داد؟

اینها موضوعات مهمی است که پل تاکر در کتاب بلندپروازانه و گسترده خود با نام قدرت انتخاب نشده به آن می پردازد. تاکر علاوه بر پیشنهاد مناطقی که نمایندگی بیش از حد پیش رفته است ، دیگران را برجسته می کند - مانند حفظ مقاومت مالی (FR) - جایی که آژانس ها ممکن است به اندازه کافی از نفوذ سیاسی محافظت کنند تا از مدیریت مؤثر اطمینان حاصل کنند. تجزیه و تحلیل وی سؤالات مهمی را در مورد چارچوب نظارتی در ایالات متحده ایجاد می کند.

در این پست ، ما در مورد اصول تاکر برای تفویض اختیار به IA بحث می کنیم. یک فرض مهم - که ما با تاکر به اشتراک می گذاریم - این است که حاکمیت بهتر می تواند به جایگزینی کمک کند که قوانین ساده سیاست برای تصمیمات بهینه کافی نباشد ...

تولید ناخالص داخلی در معرض خطر

برای چندین دهه، بانک های مرکزی مدیران اصلی ریسک برای اقتصاد و سیستم مالی بوده اند. با این حال، آنها در پیش بینی و جلوگیری از بحران مالی 2007-2009 به طرز چشمگیری شکست خوردند. اصلاحات نظارتی مالی از زمان بحران - نیازمندی های سرمایه و نقدینگی، رژیم های حل وفصل، تجدید ساختار بازارهای مشتقات، و رویکردی در حال تحول برای ارزیابی ریسک سیستمی و مقررات (کلان احتیاطی) - همگی در جهت بهبود انعطاف پذیری سیستم برای کمک به پایداری قوی بوده اند. و رشد اقتصادی پایداردر نتیجه، احتمال سقوط دیگری در تولید ناخالص داخلی ناشی از بحران امروز بسیار کمتر از یک دهه پیش است.

اما هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن داریم. ما در مراحل اولیه ساخت چارچوب سیاست ثبات مالی هستیم که با چارچوب هدف گذاری تورم که اساس سیاست پولی را تشکیل می دهد، مطابقت دارد. چنین چارچوبی به اهداف ثبات مالی قابل اندازه گیری نیاز دارد که شبیه به شاخص قیمت، ابزارهای قابل مقایسه با نرخ بهره و مدل های پویا هستند که به ما در درک ارتباط بین این دو کمک می کنند.

در این پست، ما یک گام رو به جلو در توسعه چنین چارچوبی را شرح می دهیم: مفهوم و اندازه گیری تولید ناخالص داخلی در معرض خطر.

دستاورد ثبات قیمت فدرال رزرو

در طول دهه گذشته، منتقدان از همه جهات به سیاست پولی فدرال رزرو حمله کرده اند. در یک انتهای طیف، برخی استدلال کردند که سیاست ترازنامه انبساطی فدرال رزرو خطر کاهش ارزش پول و تورم بالا را به همراه دارد. در حالی که برخی از این منتقدان صرفاً به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست های جاری بودند، برخی دیگر خواستار جایگزینی کامل فدرال رزرو و بازگرداندن استاندارد طلا شدند. و سپس کسانی بودند که نظارت بر عملیات سیاست پولی را ترویج می کردند که به طور قابل توجهی استقلال بانک مرکزی را کاهش می داد.

از سوی دیگر، مجموعه متفاوتی از منتقدان نگران کاهش شدید تورم بودند: طبق میانگین های ماهانه Google Trends، از سال 2004، جستجوهای ایالات متحده برای کاهش تورم دو برابر بیشتر از جستجوهای ابرتورم بوده است. برخی از اقتصاددانان خواستار افزایش نرخ تورم شدند. در اردوگاه دوم، مقامات داخل سیستم فدرال رزرو ردیاب های احتمال کاهش تورم مانند این را توسعه دادند (اینجا یکی دیگر از بانک فدرال رزرو آتلانتا است).

این دیدگاه های متنوع پس زمینه گزارش امسال مجمع سیاست پولی ایالات متحده (USMPF) را تشکیل می دهند که با همکاری مایکل فروولی، پیتر هوپر و آنیل کاشیاپ تهیه شده است. در آن مقاله، ما مستند می کنیم که روند تورم ایالات متحده از اوایل دهه 1990 به طور قابل توجهی پایین و باثبات بوده است.