آیا به آن توجه می شود؟

نظرات در مورد آیا توجه به آن اهمیت دارد؟چاپ توییت ایمیل

آلبرتو روسی استادیار دانشگاه مریلند است. این پست بر اساس مقاله ای است که در بررسی مطالعات مالی توسط پروفسور روسی و آنتونیو گارگانو، مدرس ارشد دانشگاه ملبورن منتشر شده است.

مدل های استاندارد اقتصادی فرض می کنند که سرمایه گذاران به طور مستمر تمام اطلاعات موجود را در تصمیم های مالی خود پردازش و ترکیب می کنند. با این حال، در واقعیت، سرمایه گذاران فردی ظرفیت پردازش اطلاعات محدودی دارند و توجه محدودی از خود نشان می دهند. مدل های اقتصادی منطقی پیش بینی می کنند که سرمایه گذاران محدود به توجه باید از توجه سود ببرند و باید تا جایی توجه کنند که منافع توجه بیش از هزینه ها باشد. از سوی دیگر، حجم وسیعی از ادبیات رفتاری نشان می دهد که سرمایه گذاران فردی در معرض بسیاری از سوگیری های رفتاری هستند و مستعد اشتباهات سرمایه گذاری هستند. این ادبیات نشان می دهد که توجه ممکن است برای سرمایه گذاران مضر باشد تا سودمند.

در حالی که ادبیات مملو از چارچوب های نظری است که رابطه بین توجه و تصمیم های مالی را مطالعه می کنند، ادبیات هنوز پاسخ های رضایت بخشی برای سؤالات به ظاهر ساده ندارد، مانند اینکه سرمایه گذاران چقدر به سبد سرمایه گذاری خود توجه می کنند؟چه نوع افرادی کم و بیش به امور مالی خود توجه می کنند؟سرمایه گذاران تمایل دارند به چه سهامی توجه کنند؟و بالاخره آیا بین توجه سرمایه گذار و عملکرد سرمایه گذاری رابطه مثبت یا منفی وجود دارد؟

ما از مجموعه داده های حساب کارگزاری جدید و منحصر به فرد برای پاسخ به این سؤالات بهره برداری می کنیم. برای تقریباً 11000 دارنده حساب، ما اطلاعات ناشناس - در سطح فردی - در مورد ورود سرمایه گذاران به وب سایت حساب کارگزاری آنها داریم. ما همچنین صفحاتی را که هر سرمایه گذار در دامنه حساب کارگزاری بازدید می کند و مدت زمان صرف شده در هر صفحه را مشاهده می کنیم. ما از این داده ها برای ایجاد معیارهای مختلف توجه در سطح سرمایه گذار فردی و ترکیب آن با فعالیت های تجاری مشتریان و موقعیت های پرتفوی استفاده می کنیم.

ما ابتدا حقایق جدیدی را در مورد توجه سرمایه گذار ارائه می دهیم. به طور متوسط ، سرمایه گذاران ماهانه یک بار به حساب سرمایه گذاری خود وارد می شوند و برخی از سرمایه گذاران تقریباً هر روز وارد سیستم می شوند و برخی از سرمایه گذاران فقط یک بار در سال وارد سیستم می شوند. ما این ناهمگونی بزرگ را در توجه با استفاده از خصوصیات قابل مشاهده سرمایه گذاران توضیح می دهیم. بیشترین توجه سرمایه گذاران دارای اوراق بهادار سرمایه گذاری زیادی هستند و در سهام سرمایه های کوچک ، سهام رشد و سهام حرکت سرمایه گذاری می کنند. از طرف دیگر ، سرمایه گذاران که صندوق های مبادله ای را دارند (ETF) کمتر توجه می کنند. سرانجام ، مردان بیشتر از زنان توجه می کنند و با افزایش سن توجه مالی افزایش می یابد.

دوم ، ما مطالعه می کنیم که چگونه سرمایه گذاران توجه خود را اختصاص می دهند. سرمایه گذاران 31 سهام در سال-به طور متوسط-تحقیق می کنند و روی شرکت ها در فضای مصرف کننده و فناوری تمرکز می کنند. در میان 20 تیکت برتر تحقیق شده ، ما به ترتیب غول های فنی مانند فیس بوک و اپل را به ترتیب در رده اول و دوم قرار می دهیم. ما همچنین توییتر ، AT& T ، Verizon ، Tesla ، Microsoft ، Sirius XM و Netflix را پیدا می کنیم. در میان 20 تیکت برتر ، ما همچنین کنگلومرها و بانک های بزرگی مانند Bank of America ، Ford و General Electric را پیدا می کنیم. سرانجام ، ما چهار ETF را می یابیم: SPDR S& P 500 ETF ، SPDR Gold Trust ، SPDR Dow Jones ETF و بردارهای بازار ETF. از نظر ویژگی های سهام ، سرمایه گذاران بیشتر به شرکت هایی با هزینه های تحقیق و توسعه بالاتر ، نسبت بازار به کتاب ، سرمایه بازار و اهرم توجه می کنند ، و این نشان می دهد که سرمایه گذاران ترجیح می دهند از شرکتهای بزرگی تحقیق کنند که در حالی که خطرناک هستند ، از پتانسیل رشد بالایی برخوردار هستند.

بخش دوم مقاله به بررسی رابطه توجه و عملکرد سرمایه گذاری هم در نمونه کارها و هم در سطح معاملات فردی می پردازد. در سطح نمونه کارها ، ما یک رابطه مقطعی مثبت بین توجه و عملکرد می یابیم که سرمایه گذاران با توجه بیشتر عملکرد با ریسک و نسبت های شارپ پرتفوی بالاتری دارند ، حتی پس از کنترل سبک سرمایه گذاری. نتایج پایه ما نشان می دهد که افزایش تغییر استاندارد در توجه کلی با افزایش 1. 5 درصدی بازده سالانه تنظیم ریسک و افزایش 0. 09 در نسبت شارپ سالانه سرمایه گذاران همراه است. این آزمایشات مقطعی نمی تواند تشخیص دهد که آیا برخی از سرمایه گذاران بهتر عمل می کنند ، زیرا آنها توجه بیشتری به گزینه دیگری می کنند که سرمایه گذاران توجه بیشتری به آنها می دهند زیرا نمونه کارها آنها بهتر عمل می کند. برای جدا کردن دو اثر ، ما تخمین های رگرسیون پانل را انجام می دهیم که مربوط به سطح نمونه کارها - در عملکرد در تغییرات در توجه است. رگرسیون پانل این مزیت اضافی را دارد که به ما اجازه می دهد مهارت های خاص سرمایه گذار را با استفاده از اثرات ثابت و شرایط کلی بازار با استفاده از اثرات زمانی کنترل کنیم. در افق یک ماهه ، می فهمیم که افزایش تغییر یک استاندارد در توجه با افزایش سالانه عملکرد تنظیم شده با ریسک نمونه کارها 0. 38 ٪ همراه است. این اثر در افق دو ماهه به 0. 62 ٪ افزایش می یابد و در افق سه ماهه کمی به 0. 55 ٪ کاهش می یابد. این نشان می دهد که توجه به توجه به سرمایه گذاران انفرادی در کوتاه مدت عملکرد نمونه کارها خود را بهبود می بخشد ، نشان می دهد که بهبود عملکرد به سرمایه گذاران توجه که قادر به خرید (فروش) سهام هستند که در کوتاه مدت - نسبتاً بزرگ مثبت (منفی) را درک می کنند. برمی گردد

از آنجا که نتایج نمونه کارها ممکن است تصمیمات مدیریتی فعال سرمایه گذاران را به خود جلب نکند ، ما همچنین توجه به عملکرد معاملات فردی را نشان می دهیم. توجه به عملکرد آینده سهام خریداری شده تا چهار ماه پس از قرار دادن تجارت ، رابطه مثبت دارد. در افق سه ماهه ، افزایش تغییر استاندارد واحد باعث افزایش میانگین بازده تعدیل شده سالانه سهام خریداری شده 2. 13 ٪ می شود. از طرف دیگر ، هیچ تأثیر قابل توجهی از توجه به عملکرد سهام فروخته شده پیدا نمی کنیم. برای درک مکانیسم اساسی ، تعدادی تمرین کمکی را انجام می دهیم. اول ، ما نشان می دهیم که عملکرد برتر سرمایه گذاران با توجه بالا بوجود می آیند زیرا آنها سهام جلب توجه را خریداری می کنند که در گذشته قدردانی کرده اند و عملکرد آنها تا شش ماه ادامه دارد. دوم ، ما نشان می دهیم که وقتی سرمایه گذاران با عدم اطمینان زیاد تجارت می کنند ، توجه به ویژه سودآور است ، اما اطلاعات عمومی زیادی در دسترس است. سوم ، ما نشان می دهیم که نتیجه اودیان (1999) مبنی بر اینکه سهام فروخته شده توسط افراد از افراد خریداری شده بهتر است برای معاملات با توجه بالا ناپدید می شود ، اما برای معاملات کم توجه بسیار قوی است. برای معاملات با توجه بالا ، میانگین بازده غیر طبیعی سه ماهه سالانه سهام خریداری شده برابر با 3. 16 ٪ است ، یکی برای سهام فروخته شده برابر با 4. 20 ٪ است و تفاوت آنها از نظر آماری ناچیز است. از طرف دیگر ، برای معاملات کم توجه ، میانگین بازده غیر طبیعی سه ماهه سالانه سهام خریداری شده برابر با 0. 28 ٪ است ، یکی از سهام های فروخته شده برابر با 3. 08 ٪ است و تفاوت آنها از نظر آماری معنی دار است.