امید به زندگی

امید به زندگی معیار اصلی برای ارزیابی سلامت جمعیت است. گسترده تر از معیار باریک مرگ و میر نوزاد و کودک ، که فقط در سنین جوانی به مرگ و میر متمرکز می شوند ، امید به زندگی مرگ و میر را در کل دوره زندگی به تصویر می کشد. این میانگین سن مرگ در یک جمعیت را به ما می گوید.

برآوردها حاکی از آن است که در یک دنیای پیش از مدرن ، فقیر ، امید به زندگی در تمام مناطق جهان حدود 30 سال بود.

امید به زندگی از سن روشنگری به سرعت افزایش یافته است. در اوایل قرن نوزدهم ، امید به زندگی در کشورهای اولیه صنعتی در حالی که در سایر نقاط جهان پایین ماند ، افزایش یافت. این امر منجر به نابرابری بسیار بالا در نحوه توزیع سلامت در سراسر جهان شد. سلامتی در کشورهای ثروتمند و سلامتی مداوم در کشورهایی که فقیر مانده اند. طی دهه های گذشته این نابرابری جهانی کاهش یافت. هیچ کشوری در جهان نسبت به کشورهایی که بیشترین امید به زندگی در سال 1800 را دارند ، امید به زندگی کمتری ندارند. بسیاری از کشورهایی که چندی پیش از سلامت بد رنج نمی بردند ، به سرعت در حال افزایش هستند.

از سال 1900 ، میانگین امید به زندگی جهانی بیش از دو برابر شده است و اکنون بالاتر از 70 سال است. نابرابری امید به زندگی هنوز در سراسر و در داخل کشورها بسیار زیاد است. در سال 2019 ، این کشور با کمترین امید به زندگی ، جمهوری آفریقای مرکزی با 53 سال است ، در امید زندگی ژاپن 30 سال بیشتر است.

تحقیقات مرتبط:

نمودارهای تعاملی در مورد امید به زندگی

• تعداد سالانه مرگ و میر توسط منطقه جهانی
• تفاوت بین امید به زندگی زن و مرد در 45 سالگی
• تفاوت بین امید به زندگی زن و مرد
• تفاوت در امید به زندگی زن و مرد در بدو تولد
• تفاوت در امید به زندگی منطقه ای تر از ملی است
• امید به زندگی تخمین زده شده و پیش بینی شده در بدو تولد
• سالهای پیش بینی شده از زندگی با معلولیت یا بار بیماری
• امید به زندگی زن و مرد در بدو تولد
• منهای امید به زندگی مرد در مقابل میزان مرگ و میر بیماری غیر واگیر
• نسبت امید به زندگی زن به مردانه
• پیش بینی های امید به زندگی آینده
• تفاوت جنسیتی در امید به زندگی
• امید به زندگی سالم و سالهای زندگی با معلولیت
• امید به زندگی سالم در مقابل هزینه های سلامت سرانه
• امید به زندگی داده های بانک جهانی
• امید به زندگی
• امید به زندگی
• امید به زندگی در 15 سالگی
• امید به زندگی در 15 سالگی توسط رابطه جنسی
• امید به زندگی در 45 سالگی
• امید به زندگی در هنگام تولد داده های OECD
• امید به زندگی در بدو تولد توسط رابطه جنسی
• امید به زندگی توسط منطقه جهانی
• امید به زندگی زنان در مقابل امید به زندگی مردان
• امید به زندگی در مقابل تولید ناخالص داخلی سرانه
• امید به زندگی در مقابل دموکراسی لیبرال
• سن متوسط
• سهم در فقر شدید در مقابل امید به زندگی در بدو تولد
• سهم زن و مرد که انتظار می رود در سن 65 سالگی زنده بماند
• امید به زندگی زنان در بدو تولد
• سالها با معلولیت در مقابل هزینه های سلامت سرانه زندگی می کردند

چگونه امید به زندگی با گذشت زمان تغییر کرد؟

در این بخش

دو بار طولانی تر - امید به زندگی در سراسر جهان

این سه نقشه تاریخ جهانی امید به زندگی را در طی دو قرن گذشته نشان می دهد. 1

تحقیقات دموگرافیک نشان می دهد که در آغاز قرن نوزدهم ، هیچ کشوری در جهان بیش از 40 سال امید به زندگی نداشته است. 2 هر کشور به رنگ قرمز نشان داده شده است. تقریباً همه در جهان در فقر شدید زندگی می کردند ، ما دانش پزشکی بسیار کمی داشتیم و در همه کشورها اجداد ما مجبور بودند برای مرگ زودرس آماده شوند.

طی 150 سال آینده ، برخی از نقاط جهان به پیشرفتهای قابل توجهی در سلامت دست یافتند. شکاف جهانی افتتاح شد. در سال 1950 ، امید به زندگی برای نوزادان بیش از 60 سال در اروپا ، آمریکای شمالی ، اقیانوسیه ، ژاپن و بخش هایی از آمریکای جنوبی بود. اما در جای دیگر یک نوزاد فقط می توانست انتظار داشته باشد که حدود 30 سال زندگی کند. نابرابری جهانی در سلامت در سال 1950 بسیار زیاد بود: مردم در نروژ امید به زندگی 72 سال داشتند ، در حالی که در مالی این 26 سال بود. آفریقا به طور کلی تنها 36 سال امید به زندگی داشته است ، در حالی که مردم مناطق جهان دیگر می توانند انتظار داشته باشند که بیش از دو برابر بیشتر از این زندگی کنند.

کاهش مرگ و میر کودکان برای افزایش امید به زندگی مهم بود ، اما همانطور که در ورود خود به امید زندگی توضیح می دهیم افزایش امید به زندگی قطعاً فقط مربوط به سقوط مرگ و میر کودک نبود - امید به زندگی در همه سنین افزایش یافته است.

چنین پیشرفت هایی در امید به زندگی - علی رغم اینکه منحصر به کشورهای خاص است - نشانه بارز پیشرفت بود. این اولین بار در تاریخ بشر بود که ما برای کل جمعیت به پیشرفت های پایدار در سلامت دست یافتیم. 3 پس از هزاره رکود در شرایط بهداشتی وحشتناک ، سرانجام مهر و موم شکسته شد.

اکنون ، به تغییر از سال 1950 نگاه می کنیم. بسیاری از ما دیدگاه جهانی خود را به روز نکرده ایم. ما هنوز تمایل داریم که جهان را به همان اندازه که در سال 1950 تقسیم شده است فکر کنیم. اما در سلامتی - و بسیاری از جنبه های دیگر - جهان پیشرفت سریع کرده است. امروزه بیشتر مردم جهان می توانند انتظار داشته باشند تا زمانی که در سال 1950 در بسیار ثروتمندترین کشورها زندگی کنند ، زندگی کنند. سازمان ملل متحد امید به زندگی جهانی 72. 6 سال برای سال 2019 را تخمین می زند - میانگین جهانی امروز بالاتر از هر کشوری در سال 1950 استطبق تخمین سازمان ملل متحد ، این کشور با بهترین سلامتی در سال 1950 نروژ با امید به زندگی 72. 3 سال بود.

این سه نقشه خلاصه تاریخ جهانی امید به زندگی در طول دو قرن گذشته را خلاصه می کند: در سال 1800 یک نوزاد تازه متولد شده فقط می توانست یک زندگی کوتاه را انتظار داشته باشد ، مهم نیست که در جهان متولد شده است. در سال 1950 نوزادان اگر به اندازه کافی خوش شانس باشند که در مکان مناسب به دنیا می آیند ، زندگی طولانی تر داشتند. در دهه های اخیر ، همه مناطق جهان پیشرفت بسیار قابل توجهی داشتند و این مناطقی بودند که در سال 1950 بدتر شدند و از آن زمان به بزرگترین پیشرفت دست یافتند. دنیای تقسیم شده سال 1950 باریک شده است.

در سطح جهانی امید به زندگی از کمتر از 30 سال به بیش از 72 سال افزایش یافته است. بعد از دو قرن پیشرفت می توانیم انتظار داشته باشیم که بیش از دو برابر اجداد ما زندگی کنیم. و این پیشرفت در چند مکان حاصل نشد. در هر منطقه جهانی امروز مردم می توانند انتظار داشته باشند که بیش از دو برابر بیشتر زندگی کنند.

نابرابری های جهانی در سلامتی که امروز می بینیم نیز نشان می دهد که می توانیم خیلی بهتر عمل کنیم. پیشرفت تقریبا باورنکردنی که کل جهان در طی دو قرن گذشته به دست آورده است ، باید به اندازه کافی تشویق شود تا ما بتوانیم آنچه را که ممکن است تحقق بخشد.

امید به زندگی در 1800 ، 1950 و 2015 4

امید به زندگی در سطح جهان بهبود یافته است

این تجسم افزایش چشمگیر امید به زندگی در چند قرن گذشته را به عنوان یک نمودار خط نشان می دهد. برای انگلستان-کشوری که ما طولانی ترین سریال های زمانی را داریم-می بینیم که قبل از قرن نوزدهم هیچ روندی برای امید به زندگی وجود نداشت: امید به زندگی بین 30 تا 40 سال نوسان داشت.

در طول 200 سال گذشته ، مردم در همه کشورهای جهان به پیشرفت چشمگیر در سلامت دست یافته اند که منجر به افزایش امید به زندگی می شود. در انگلستان ، امید به زندگی دو برابر شد و اکنون بالاتر از 80 سال است. در ژاپن سلامت بعداً بهبود یافت ، اما این کشور به سرعت با انگلیس گرفتار شد و در اواخر دهه 1960 از آن پیشی گرفت. در کره جنوبی سلامت بعداً به پیشرفت خود ادامه داد و این کشور حتی سریعتر از انگلیس و ژاپن به پیشرفت خود رسید. در حال حاضر امید به زندگی در کره جنوبی از امید به زندگی در انگلستان فراتر رفته است.

این نمودار همچنین نشان می دهد که در گذشته امید به زندگی در بعضی از کشورها چقدر کم بود: یک قرن پیش امید به زندگی در هند و کره جنوبی به اندازه 23 سال کم بود. یک قرن بعد ، امید به زندگی در هند تقریباً سه برابر شده است و در کره جنوبی تقریباً چهار برابر شده است.

برای مقایسه امید به زندگی در سراسر کشورها می توانید به نمای نقشه بروید. این دیدگاه نشان می دهد که هنوز هم بین کشورها تفاوت های زیادی وجود دارد: مردم در بسیاری از کشورهای کشورها امید به زندگی کمتر از 60 سال دارند ، در حالی که در ژاپن از 80 نفر فراتر می رود.

افزایش امید به زندگی در سراسر جهان

در پیش از مدرن ، امید به زندگی در جهان فقیر در تمام مناطق جهان حدود 30 سال بود. برآوردهای مورخ جیمز رایلی که در اینجا نشان داده شده است نشان می دهد که بین مناطق مختلف جهان تنوع وجود دارد ، اما در همه مناطق جهان امید به زندگی زیر 40 سال بود. 5

برآوردهای تاریخی با عدم اطمینان قابل توجهی همراه است - ارزش خواندن کار توسط رایلی را برای درک محدودیت ها و نقاط قوت تخمین ها دارد. 6 اما مطمئناً این عدم قطعیت ها از آن زمان بسیار کوچکتر از افزایش بسیار زیاد در امید به زندگی است.

بیماری های عفونی در همه نقاط جهان رو به رو شد و همانطور که در ورود به مرگ و میر کودک نشان می دهیم تقریبا نیمی از همه کودکان قبل از رسیدن به بزرگسالی درگذشت. و آنهایی که زنده مانده بودند اغلب به زودی درگذشت. بدون اقدامات بهداشت عمومی و بدون داروهای مؤثر ، بیماری ها بیشتر افراد را در سنین بسیار جوانی کشته می کردند.

این واقعیت برای بشریت تا همین اواخر بود. امید به زندگی در هر منطقه از جهان برای بیشتر تاریخ نسبتاً پایدار مانده است تا اینکه بشریت فقط چند نسل پیش در برابر سلامت ضعیف پیشرفت کرد. اپیدمیولوژیست ها به این دوره اشاره می کنند که در آن امید به زندگی به عنوان "انتقال سلامت" قابل ملاحظه ای افزایش یافته است.

این نمودار نشان می دهد که انتقال سلامت در زمان های مختلف در مناطق مختلف جهان آغاز شد. اقیانوسیه در حدود سال 1870 شاهد افزایش امید به زندگی بود ، در حالی که آفریقا تا حدود سال 1920 شروع به افزایش شاهد نمی کند.

از آن زمان امید به زندگی در همه مناطق جهان دو برابر شد.

• در اقیانوسیه امید به زندگی از 35 سال قبل از انتقال سلامت به 79 سال در سال 2019 افزایش یافته است.
• در اروپا از 34 تا 79 سال.
• در قاره آمریکا از 35 تا 77 سال.
• در آسیا از 27. 5 تا 73. 6.
• و در آفریقا از 26 سال تا 63 سال.

در سطح جهانی امید به زندگی از میانگین 29 به 73 سال در سال 2019 افزایش یافته است.

امید به زندگی در همه کشورهای جهان افزایش یافته است

در نمودار زیر - نسبتاً غیرمعمول - اطلاعات زیادی وجود دارد. در محور x سهم تجمعی از جمعیت جهان را می یابید. و تمام کشورهای جهان در امتداد صعود محور X با امید به زندگی جمعیت سفارش داده می شوند. در محور y ، امید به زندگی هر کشور را می بینید.

برای 1800 (خط قرمز) می بینید که کشورهای سمت چپ - هند و همچنین کره جنوبی - در حدود 25 مورد امید به زندگی دارند. در همان راستا می بینید که در سال 1800 هیچ کشوری امید به زندگی بالاتر از 40 نداشت (بلژیک بالاترین میزان را داشتامید به زندگی فقط با 40 سال).

در سال 1950 امید به زندگی همه کشورها از سال 1800 بالاتر بود و کشورهای ثروتمندتر در اروپا و آمریکای شمالی بیش از 60 سال امید به زندگی داشتند - در طول نوسازی و صنعتی شدن ، سلامت جمعیت به طرز چشمگیری بهبود یافته است. اما نیمی از جمعیت جهان - به هند و چین نگاه می کنند - فقط پیشرفت کمی داشتند. بنابراین جهان در سال 1950 در سطح زندگی بسیار نابرابر بود - به وضوح بین کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه منحرف شد. این بخش به پایان می رسد: به تغییر بین سالهای 1950 و 2012 نگاه کنید! اکنون این کشورهای در حال توسعه سابق - کشورهایی است که در سال 1950 بدترین وضعیت را داشتند - که به سرعت ترین پیشرفت دست یافتند. در حالی که برخی از کشورها (بیشتر در آفریقا) فاقد عقب هستند. اما بسیاری از کشورهای در حال توسعه سابق دست و پنجه نرم کرده اند و ما به کاهش چشمگیر نابرابری بهداشت جهانی دست یافتیم.

جهان از سلامت به همان اندازه ضعیف در سال 1800 تا نابرابری بزرگ در سال 1950 و بازگشت به برابری بیشتر امروز - اما برابری در سطح بسیار بالاتر.

نحوه خواندن نمودار زیر: در محور x شما سهم تجمعی از جمعیت جهان را پیدا می کنید. کشورها در امتداد محور x صعود با امید به زندگی جمعیت سفارش داده می شوند.

امید به زندگی جمعیت جهان ، 1800 ، 1950 و 2012 7

مرگ و میر و امید به زندگی بر اساس سن

در این بخش

این فقط مربوط به مرگ و میر کودکان نیست - امید به زندگی با سن

اغلب استدلال می شود که امید به زندگی در سراسر جهان فقط به این دلیل افزایش یافته است که مرگ و میر کودک کاهش یافته است. اگر این درست بود ، این بدان معنی است که ما در جلوگیری از مرگ کودکان خردسال بسیار بهتر شده ایم ، اما برای بهبود بقای کودکان بزرگتر ، نوجوانان و بزرگسالان به هیچ وجه دست نیافته ایم. پس از کودکی گذشته ، از مردم انتظار می رود که از همان طول عمر که قرن ها پیش انجام می دادند ، لذت ببرند.

این ، همانطور که در داده های زیر مشاهده خواهیم کرد ، غیر واقعی است. امید به زندگی در همه سنین افزایش یافته است. یک فرد متوسط می تواند انتظار داشته باشد زندگی طولانی تری نسبت به گذشته داشته باشد ، صرف نظر از سن آنها.

امید به زندگی بر اساس سن در انگلیس و ولز

تجسم امید به زندگی در انگلیس و ولز را در طول سه قرن گذشته نشان می دهد.

خط قرمز امید به زندگی برای یک نوزاد را نشان می دهد. تا اواسط قرن نوزدهم ، نوزاد نوزاد می توانست انتظار داشته باشد که حدود 40 سال زندگی کند. در بعضی مواقع ، حتی کمتر.

خطوط رنگین کمان به رنگ رنگین کمان نشان می دهد که یک شخص چه مدت می تواند انتظار داشته باشد که پس از رسیدن به آن ، سن و سال پیرتر شود. به عنوان مثال ، خط سبز روشن ، امید به زندگی برای کودکانی است که به 10 سالگی رسیده بودند.

برجسته ترین پیشرفتی که می بینیم افزایش چشمگیر امید به زندگی از اواسط قرن نوزدهم است. امید به زندگی در بدو تولد از حدود 40 سال به بیش از 81 سال دو برابر شد. 8 این دستاورد محدود به انگلیس و ولز نبود. از اواخر قرن نوزدهم ، امید به زندگی در همه مناطق جهان دو برابر شد.

در حالی که انگلیس و ولز تنها منطقه ای نیستند که به این پیشرفت دست یافته اند ، 150 سال گذشته تنها زمانی است که بشریت به هر چیزی دست پیدا کرده است. شواهدی که ما برای سلامت جمعیت قبل از دوران مدرن داریم نشان می دهد که حدود یک چهارم از نوزادان در سال اول زندگی جان باختند و تقریباً نیمی از آنها قبل از رسیدن به پایان بلوغ جان باختند (اینجا را ببینید) و پیش از این هیچ روندی برای امید به زندگی وجود نداشتپیشرفت مدرن در سلامت: در قرن ها قبل از این نمودار ، امید به زندگی بین 30 تا 40 سال در نوسان است و هیچ افزایش قابل توجهی وجود ندارد.

امید به زندگی در همه سنین افزایش یافته است

یک انتقاد متداول از این جمله که امید به زندگی دو برابر شده است این است که این "فقط به دلیل مرگ و میر کودک کاهش یافته است". من فکر می کنم که ، حتی اگر این واقعیت داشته باشد ، این یکی از بزرگترین دستاوردهای بشریت خواهد بود ، اما در واقع ، این ادعا نیز کاملاً اشتباه است. میزان مرگ و میر کاهش یافته و در نتیجه امید به زندگی برای همه گروه های سنی افزایش یافته است.

داده های نشان داده شده در این نمودار این مسئله را روشن می کند.

بیایید ببینیم که امید به زندگی بدون در نظر گرفتن پیشرفت های گسترده در مرگ و میر کودک بهبود یافته است. مرگ و میر کودک به عنوان سهم کودکانی که قبل از رسیدن به 5 سالگی خود می میرند تعریف می شود. بنابراین ما باید به امید زندگی یک کودک 5 ساله نگاه کنیم تا ببینیم مرگ و میر بدون در نظر گرفتن مرگ و میر کودک تغییر کرده است. این توسط خط زرد نشان داده شده است. در سال 1841 یک کودک 5 ساله می توانست 55 سال زندگی کند. امروز یک کودک 5 ساله می تواند 82 سال زندگی کند. افزایش 27 سال

در مورد هرگونه برش سن بالاتر نیز همین موضوع صادق است. به عنوان مثال ، یک 50 ساله می تواند انتظار داشته باشد که تا 71 سالگی زندگی کند. امروز ، یک 50 ساله می تواند انتظار داشته باشد که در سن 83 سالگی زندگی کند. سود 13 ساله.

این در مورد کشورهای جهان صادق است. در اینجا داده های مربوط به امید به زندگی افراد 15 ساله در سراسر جهان آورده شده است.

دومین ویژگی جالب توجه این تجسم ، کاهش بزرگ امید به زندگی در سال 1918 است. این بیماری در اثر بیماری همه گیر آنفلوانزای جهانی بسیار بزرگ ، همه گیر آنفولانزای اسپانیا ایجاد شده است. من تأثیر این بیماری همه گیر را مورد مطالعه قرار داده ام و به ویژه تأثیر دیفرانسیل برای گروههای سنی مختلف-امید به زندگی افراد مسن به سختی تغییر یافته است که نمودار نشان می دهد-در متنی در مورد این همه گیر.

بله ، کاهش مرگ و میر کودکان برای امید به زندگی بسیار اهمیت دارد. اما همانطور که دیدیم ، دستاوردها خیلی فراتر از این می روند. همانطور که در اینجا دیدیم ، نه تنها کودکانی بودند که از این پیشرفت بهره مند شدند بلکه در هر سنی مردم بودند.