پروفسور آبرن می گوید سقوط بانک دره سیلیکون همه چیز در مورد مدیریت ریسک ناکام است ...

کارشناس پاسخ می دهد و ستون ها نشان دهنده تخصص و نظرات اعضای هیئت علمی است و لزوماً نمایانگر یک سیاست یا موقعیت رسمی دانشگاه نیستند.

مقاله

1. خطر بودجهمربوط به اندازه ، منبع ، سرعت و ویژگی های سپرده هایی است که یک بانک برای تأمین بودجه عملیات خود انجام می دهد. در یک چارچوب مدیریت ریسک قوی ، یک بانک سپرده ها و سپرده گذاران خود را مشخص می کند - همه سپرده ها دارای همان سطح ریسک نیستند. برخی از آنها تحت ضمانت سپرده گذاری FDIC 250،000 دلار قرار می گیرند در حالی که برخی بسیار بزرگتر و از نظر فنی تضمین نمی شوند. نکته مهم این است که در مورد بانکهای تجاری ، مدت زمانی که انتظار می رود که این سپرده های بزرگ در بانک نیز باقی بمانند ، در هنگام وقوع ، در مشخصات سپرده گذار نیز عوامل مهمی در مشخصات سپرده گذار هستند.
2. خطر ناسازگارنتایج حاصل از تطبیق ضعیف مدت زمان یا بلوغ دارایی ها و بدهی ها. وقتی صحبت از بانک ها می شود - که سپرده هایی را می گیرند که می توانند بدون اطلاع قبلی پس گرفته شوند و از بخش بزرگی از آن پول برای سرمایه گذاری برای مدت طولانی استفاده کنند - خطر عدم داشتن پول کافی در هنگام درخواست سپرده گذاران نیاز به پروفایل دارد وبه طور منظم ارزیابی می شود.
3. خطر نرخ بهرهمربوط به تأثیر بر ارزش بازار سرمایه گذاری های یک بانک ناشی از نوسانات نرخ بهره است. بنابراین ، یک بانک همیشه به دنبال نرخ بهره معیار است که فدرال رزرو احتمالاً برای تعیین تأثیر احتمالی تغییر نرخ تغییر احتمالی بر ارزش بازار سرمایه گذاری های خود تعیین می کند. این خطر برای تصمیمات در مورد انواع و سررسید دارایی که در آن یک بانک سرمایه گذاری می کند و بدهی ها - یعنی سپرده ها - که این دارایی ها را تأمین می کند ، بسیار مهم است. این خطر در دوره هایی شدت می یابد که نرخ بهره معیار تعیین شده توسط فدرال رزرو به طور مکرر و در حاشیه های بزرگ همانطور که در حال حاضر تغییر می کند تغییر می کند.
4. تأمین بودجه نقدینگیاین خطر است که یک بانک ممکن است پول نقد نداشته باشد وقتی سپرده گذاران تصمیم به برداشت خود دارند - صرف نظر از این دلیل. در این موارد ، یک بانک دارای دو گزینه است - یا با وام بیشتر پول ، پول نقد مورد نیاز را از طرف مسئولیت ترازنامه خود پیدا کنید یا با فروش برخی از دارایی های خود ، آن پول نقد را تولید کنید. هر تصمیم پیامدهایی دارد که باید به طور مناسب ارزیابی و مدیریت شوند. این خطر به راحتی با خطر عدم تطابق در هم تنیده می شود و بنابراین هر دو باید با هم مدیریت شوند.
5. خطر نقدینگی بازاراشاره به ضرر احتمالی است که یک بانک ممکن است به دلیل ناامیدی از پول نقد و جلوگیری از خسارات بیشتر ، از فروش دارایی با قیمت بدتر رنج ببرد. هنگامی که ابزارهای مالی بلند مدت مانند خزانه داری یا اوراق قرضه مجبور به فروش قبل از سررسید می شوند ، بانک ها باید ارزش فعلی بازار آن دارایی ها را بپذیرند تا ارزش تمام چهره آنها. در این موارد ، ارزش فعلی این دارایی ها می تواند بسیار پایین تر از آنچه در صورت بلوغ نگه داشته می شود ، باشد.

به نظر می رسد که تمام این دسته از ریسک ها هنگام صحبت از SVB در حال بازی بوده اند ، زیرا احتمالاً تجزیه و تحلیل بیشتر نشان می دهد.

از کجا باید شروع کنیم زیرا گرد و غبار شروع به پاکسازی می کند و توجه می کند تا اطمینان حاصل شود که این نوع شکست بانکی دیگر اتفاق نمی افتد؟

مکینتاش: نکته ای که من در پوشش این شکست بانکی متوجه شده ام این است که توجه کمی به دسته اول ریسک ذکر شده در اینجا - خطر بودجه - در مقایسه با دیگران است. چرا این موضوع مهم است؟از آنجا که ، به نظر من ، عدم ارزیابی دقیق خطرات بودجه یکی از مهمترین خطاهای مدیریت SVB و هیئت مدیره آنها در طی سه سال گذشته است که به سوختن به مرگ نهایی این بانک کمک کرده است. همه چیز از آنجا شروع شد. این غول خواب بود.

این بدان معناست که منبع این کاهش واقعاً در سمت مسئولیت غالباً مورد غفلت بوده است ، نه آنقدر سمت دارایی ، همانطور که بسیاری از آنها روی آن متمرکز شده اند. این انواع سپرده ها ، غلظت سپرده ها و رشد سریع آن سپرده هایی بود که آنها را انجام می داد.

در سال 2020 ، SVB پذیرش ده ها میلیارد دلار در طی یک دوره بسیار کوتاه با نرخ ثابت و مطلوب کم - به طور مؤثر 0 ٪. این بانک به دور خود چرخید و آن وجوه را در ابزارهای مالی بلند مدت سرمایه گذاری کرد ، که ارزش آن بر اساس عوامل بی شماری فراتر از کنترل آنها در حال نوسان است.

مشکل این سناریوی بودجه این است که با شروع رشد هندسی خود در سپرده ها و چگونگی تغییر این عوامل ، نتوانست مجموعه منحصر به فردی از شرایط اقتصادی در محل کار را در نظر بگیرد. به طور خلاصه ، آنها نتوانستند تشخیص دهند که اکثریت قریب به اتفاق این سپرده های جدید "سپرده های ناخوشایند" بودند ، همانطور که به آنها خوانده می شوند. این سپرده های بزرگ - که گاه به میلیون ها و حتی میلیارد ها دلار - به طور چشمگیری با سپرده های بسیار کوچکتر که اکثر افراد و مشاغل به طور معمول ایجاد می کنند ، متفاوت بودند. بسیاری از این سپرده ها از سرمایه داران سرمایه گذاری ، شرکت های سهام خصوصی ، شرکت های نوپا و سایر شرکت های نوظهور بودند که برای بازه های زمانی نسبتاً کوتاه "پارک شده" بودند-گاهی اوقات فقط برای چند ماه.

داشتن یک چارچوب مدیریت ریسک قوی چه چیزی به آنها امکان پذیر است؟

مکینتاش: من نمی توانم بگویم که آیا آنها این علائم هشدار دهنده را نادیده نگرفتند یا تصمیم نگرفتند - من در اتاق نبودم. اما یک چارچوب رسمی و مؤثر در مدیریت ریسک می تواند سؤالاتی مانند "این سپرده گذاران" چه کسانی را ایجاد کند؟آیا آنها سپرده گذاران اصلی هستند که احتمالاً برای مدت طولانی پول خود را در بانک ما ترک می کنند؟آیا می توانیم روی آنها حساب کنیم تا پول خود را با ما حفظ کنند آیا باید با اوقات چالش برانگیز روبرو شویم؟در چه صنایعی فعالیت می کنند؟احتمال بروز هرگونه خطر جدی در آن صنایع که ممکن است باعث شود آنها بلافاصله و در چه بزرگی وجوه خود را بکشند ، چه اتفاقی می افتد؟آیا دیگران با برداشت خودشان از آنها پیروی می کنند؟و اگر آنها سپرده های خود را بکشند ، اگر سعی کنیم آنها را با سایر سپرده گذاران جایگزین کنیم ، در ترازنامه ما چه خواهد شد؟آیا می توانیم به طور منطقی انتظار داشته باشیم که حتی اگر بخواهیم می توانیم به سرعت جایگزین سپرده های این بزرگ شویم؟در صورت نیاز به منابع دیگر نقدینگی/بودجه می توانیم از کجا و با چه سهولت استفاده کنیم؟ "

آنها می توانند تأثیر پاسخ به همه این سؤالات را در سلامت مالی بانک خود آزمایش کنند و سناریوها و مجموعه ای از اقدامات روشن را قبل از گرفتن این سپرده ها توسعه دهند. یک چارچوب مؤثر در مدیریت ریسک می تواند تمام این خطرات را مشخص کند ، تمام آن خطرات را اندازه گیری کند ، تمام این خطرات را با گذشت زمان کنترل کند و ابزارهای اجرا شده برای کنترل آنها طراحی شده است. نکته مهم این است که هیئت مدیره از مشخصات ریسک ناشی از آن تأیید می شود تا بتواند تصمیمات عملیاتی و استراتژیک مناسب اتخاذ شود.

این همان کاری است که یک پروفایل سپرده گذار انجام می دهد - این بینش و استدلال عینی را برای تصمیم گیری در مورد دارایی/مسئولیت صحیح ارائه می دهد. شاید SVB سپرده ها را تحت پوشش قرار دهد یا میزان پذیرش آنها را کند کند ، یک چارچوب مدیریت ریسک قوی - کامل با پروفایل سپرده گذار - وجود داشته است.

باز هم ، ما هنوز نمی دانیم که با شروع این رشد بی سابقه در سپرده ها ، عملکرد مدیریت ریسک در SVB چقدر کوشا بود ، اما می دانیم که نقش مدیر ارشد ریسک در SVB برای بیشتر سال گذشته خالی بود. این واقعیت به تنهایی باید یک پرچم قرمز بزرگ بود.

شما ذکر کردید که "چارچوب حاکمیت" نیز در این همه نقش اساسی دارد. آیا می توانید توضیح دهید که این چیست و چرا اهمیت دارد؟

مکینتاش: اینجاست که جنبه نهایی یک چارچوب مدیریت ریسک صوتی وارد می شود - گزارش. اگر عملکرد ریسک تمام آنچه را که باید انجام دهد ، تیم اجرایی SVB یافته های خود را به هیئت مدیره گزارش می داد ، و هیئت مدیره همه این شماره ها را می دید ، آنها از آنها بازجویی می کردند و از تیم مدیریت می پرسند که چگونه قصد آماده سازی برای سناریوهای مختلف را دارندشناخته شده است. اگر سیاستهای مؤثر در مدیریت ریسک وجود داشته باشد ، این حسابرسی داخلی کفایت کنترل ریسک را بررسی کرده و از هرگونه زیاده روی در محدوده/آستانه ریسک گزارش شده است. این پاسخگویی نهایی را مستقیماً در دست هیئت مدیره قرار می دهد.

آیا در مورد نقش هیئت مدیره در جلوگیری از چنین فروپاشی چیزی می توانید بگویید؟

مکینتاش: ما باید ابتدا به یاد داشته باشیم که به عنوان یک نهاد حقوقی جداگانه ، هیئت مدیره SVB برای مدیریت بانک کار نمی کند ، به نمایندگی از سهامداران بانک کار می کند. آنها یک عملکرد نظارتی را انجام می دهند. چقدر خوب آنها در مورد SVB کار خود را انجام دادند ، البته از آنجا که سهامداران SVB و برخی از صاحبان اوراق امن بانک احتمالاً همه چیز را از دست می دهند ، سؤال می شود.

نظر شما در مورد هیئت مدیره و پاسخگویی چیست؟و مقررات فعلی چیست؟آیا آنها همانطور که در نظر گرفته شده کار کردند؟

MCINTOSH: سهامداران و صاحبان اوراق قرضه ناامن باید واقعاً هیئت مدیره را پاسخگو باشند ، و ما در حال حاضر با تشکیل پرونده اخیر یک دادخواست اقدام طبقاتی علیه شرکت مادر SVB ، مدیرعامل آن و مدیر ارشد مالی آن ، این موضوع را مشاهده می کنیم. من امیدوارم که روند قضایی ببیند که پاسخگویی به سهامداران برای اقدامات/عدم تحرکات خود در اینجا به طور گسترده ای در هیئت مدیره قرار می گیرد.

در مورد اینکه آیا مقررات فعلی طبق برنامه ریزی شده عمل می کند یا اگر به قوانین سختگیرانه تری نیاز داریم ، نمی گویم این آیین نامه شکست خورده است ، اما جزئیات مربوط به اینکه بانک ها مشمول آنها هستند به همان اندازه که می توانند به درستی تعریف نشده باشند. مشکل این است که اصطلاح "موسسه مالی مهم سیستماتیک" است که به طور معمول تفسیر می شود که صرفاً در مورد اندازه موسسه اعمال شود بدون اینکه جنبه های اتصال بانک یا هرگونه خطرات احتمالی احتمالی را در سراسر صنعت مالی جهانی کاملاً بهم پیوسته که ممکن است منجر شود ، اعمال شود. از شکست آن

عدم موفقیت SVB در زنده ماندن مقررات امروز چیست؟

مکینتاش: در پایان ، مسئله فروپاشی SVB اساساً نظارتی نیست. اما توضیحات خاصی از مقررات فعلی ما باید در نظر گرفته شود:

• • • در حالی که ما باید تا حد ممکن از عجله برای ایجاد تغییرات ارتجاعی در چنین مقررات مهم جلوگیری کنیم ، ما باید در تعریف بهتر آنچه "حضور ریسک سیستمیک" به معنای "وجود ریسک سیستمیک" است و قبل از شکست آنها ، مؤسسات مالی را طبقه بندی می کنیم ، فعال باشیم.

    این دور از بی سابقه است. در حقیقت ، این دقیقاً استدلال مورد استفاده توسط FDIC ، فدرال رزرو و وزارت خزانه داری ایالات متحده است که آنها موافقت کردند که از "استثناء خطر سیستمیک" قانون بهبود شرکت بیمه سپرده فدرال در سال 1991 یا FDICIA در تصمیم گیری خود استفاده کنند. برای پوشش سپرده های بیمه نشده SVB.

    • • • یکی دیگر از عوامل مورد توجه این است که ساختار بیمه سپرده مبتنی بر ریسک (متغیر) که توسط FDICIA در سال 1991 تصویب شده است ، حق بیمه را در بانک ها بر اساس پروفایل های ریسک خود در حالی که همزمان یک پرداخت حداکثر (ثابت) پرداخت بیمه سپرده را تعیین می کند که به آن حساس نیست. خطر بودجه بانک.

        این معضل در اینجا آمده است: اکثر حساب های سپرده گذاری در یک بانک تجاری خاص به طور معمول از حد 250،000 دلار فراتر می رود ، به این معنی که درصد بالایی از این بانکها سپرده گذاران بیمه نشده ای خواهند داشت که احتمالاً در صورت عدم اطمینان در مقایسه با سپرده گذاران کوچکتر ، 100 ٪ از وجوه خود را پس می گیرندکه کاملاً توسط بیمه سپرده FDIC محافظت می شوند و از این رو ، توسط آنها در نظر گرفته می شود.

        به این دلیل است که ریسک بودجه یک بانک (مشخصات سپرده) با احتمال یک مسئله نقدینگی که باعث اجرای آن در آن بانک می شود ، مرتبط است. این به ما می گوید که یک پرداخت حداکثر ثابت و ثابت که برای انواع حساب های سپرده - صرف نظر از ویژگی های حساب سپرده - ممکن است مناسب ترین روش نباشد. یک ساختار پرداخت سپرده گذاری که به مشخصات ریسک سپرده گذار متصل و گره خورده و در محاسبه حق بیمه مربوط به سپرده های مربوط به آنها یکپارچه شده است ، ممکن است بسیار مناسب تر برای اطمینان از سپرده گذاران و به حداقل رساندن وقوع و تأثیر فعالیت های بالقوه بانکی باشد.

        درسی که در اینجا آموخته می شود این است که اولین قدم در اجرای یک چارچوب مؤثر مدیریت ریسک برای بانک ها و سایر موسسات سپرده گذاری ، ایجاد یک فرایند پروفایل سپرده قوی و روش پیگیری در حال نظارت بر نظارت است.

        از این گذشته ، این جایی است که مشکلات SVB در وهله اول آغاز شد.< Pan> به این دلیل است که ریسک بودجه یک بانک (مشخصات سپرده) با احتمال یک مسئله نقدینگی که باعث اجرای آن در آن بانک می شود ، مرتبط است. این به ما می گوید که یک پرداخت حداکثر ثابت و ثابت که برای انواع حساب های سپرده - صرف نظر از ویژگی های حساب سپرده - ممکن است مناسب ترین روش نباشد. یک ساختار پرداخت سپرده گذاری که به مشخصات ریسک سپرده گذار متصل و گره خورده و در محاسبه حق بیمه مربوط به سپرده های مربوط به آنها یکپارچه شده است ، ممکن است بسیار مناسب تر برای اطمینان از سپرده گذاران و به حداقل رساندن وقوع و تأثیر فعالیت های بالقوه بانکی باشد.