در دنیای آشفته ، تنوع برای اقتصادهای آفریقا بسیار مهم است

در دنیای آشفته ، تنوع برای اقتصادهای آفریقا بسیار مهم است

مطالعه OSAA-OECD-NEPAD پرچم های سیاست های قوی دولت و ارتقاء بخش خصوصی از نوسازی آفریقا: رسانه های آفریقا آنلاین / فلیکس ماسی

کنیا در حال موفقیت در موفقیت های خود در باغبانی است و امیدوار است که به یک مرکز تجارت منطقه ای آفریقای شرقی تبدیل شود.

عکس: رسانه های آفریقا آنلاین / فلیکس ماسی

اقتصاد آفریقا از سال 2000 به سرعت و پیوسته رشد کرده است و در مواجهه با بحران جهانی مالی و اقتصادی ، مقاومت قابل توجهی نشان داده است. اما وابستگی قاره به صادرات منابع طبیعی و کالاهای اولیه به طور صریح در معرض بحران قرار گرفت. کاهش تقاضا و قیمت نفت و مواد معدنی تا حد زیادی مسئول کاهش نرخ رشد آفریقا با حدود 4 درصد در بین سالهای 2008 تا 2009 بود. این اعتماد به نفس بیش از حد به چند کالا و فقط یک یا دو بخش بر لزوم چیزهای زیادی تأکید می کندتنوع اقتصادی بیشتر.

چگونه این قاره می تواند اقتصاد خود را بهتر متنوع کند ، موضوع یک مطالعه جدید ، تنوع اقتصادی در آفریقا است: بررسی کشورهای منتخب ، که در اکتبر 2010 به طور مشترک توسط دفتر مشاور ویژه سازمان ملل در آفریقا (OSAA) ، کشورهای صنعتی صادر شده است. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و مشارکت جدید آژانس برنامه ریزی و هماهنگی توسعه آفریقا (NEPAD) ، برنامه ای از اتحادیه آفریقا.* ابراهیم مایاکی ، مدیر اجرایی NEPAD ، گفت که این مشارکت "نمایانگر همکاری واقعی و سازنده است که ارائه اطلاعات قابل اعتماد در مورد پیشرفت در اجرای اولویت های توسعه قاره را تسهیل می کند."

"کمتر آسیب پذیر"

با دستیابی به تنوع بیشتر اقتصادی ، معاون وزیر امور خارجه و مشاور ویژه در آفریقا ، چیک سیدی دیاره در آغاز گزارش گفت ، به معنای ضرب "بخش هایی است که یک اقتصاد به آن بستگی دارد تا یک کشور در برابر شوک های خارجی آسیب پذیر شود."

برای ترسیم عوامل مؤثر بر تنوع ، این گزارش بر پنج کشور متمرکز است. آفریقای جنوبی ، کنیا و تونس همه استراتژی های تنوع پیچیده ای دارند. آفریقای جنوبی یک چارچوب سیاست های صنعتی را برای پشتیبانی از بخش هایی مانند فرآیند کشاورزی ، پلاستیک ، مواد شیمیایی و داروسازی ، پوشاک و منسوجات و گردشگری اتخاذ کرده است. کنیا بر موفقیت های خود در باغبانی ایجاد می کند و سرمایه گذاری در زیرساخت های منطقه ای را برای قرار دادن کشور به عنوان قطب تجاری منطقه ای برای شرق آفریقا انجام می دهد. تونس چهار هدف را برای تنوع مشخص کرده است: اجزای هوایی و خودرو ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، منسوجات و پردازش مواد غذایی.

در مقابل ، آنگولا اخیراً از دهه های جنگ پدید آمده است. رشد آن به شدت به مواد معدنی بستگی دارد و تلاش های آن برای متنوع سازی تاکنون محدود به ارتقاء زیرساخت ها بوده است. بنین به شدت به کشاورزی وابسته است ، اگرچه دارای یک محیط سیاست مطلوب و سابقه ای از حاکمیت خوب است که می تواند منجر به توسعه و سرمایه گذاری در بخش خصوصی در سایر بخش ها شود.

"رانندگان" متنوع سازی

این مطالعه شش "راننده" اصلی تنوع را مشخص می کند:

• دولت ها باید یک محیط دوستانه تجاری ، از جمله یک چارچوب نظارتی حمایتی ، تسهیل تجارت بین المللی و پشتیبانی از مراکز اقتصادی که به تنوع کمک می کنند ، ایجاد کنند.
• بخش خصوصی آفریقا به دلیل مقیاس کوچک و دشواری در دسترسی به سرمایه ، به حمایت دولت برای به دست آوردن فرصت ها ، هدایت نوآوری و گسترش به فعالیت های جدید نیاز دارد.
• پردازش محلی بیشتر منابع طبیعی می تواند به تنوع کمک کند و درآمد معدن می تواند از سایر بخش ها پشتیبانی کند.
• برای غلبه بر اندازه کوچک بازارهای داخلی ، ادغام منطقه ای از طریق وسیله ای مانند کاهش موانع تجارت منطقه ای و سرمایه گذاری در زیرساخت های منطقه ای ضروری است.
• ظرفیت های نهادی و منابع انسانی باید توسعه یابد.
• از طریق همکاری های گسترده تر بین المللی ، هم شرکای سنتی و هم نوظهور می توانند بازارهای محصولات آفریقایی را گسترش دهند.

دیوید مهدی حامام رئیس واحد تحلیل سیاست است و جولیت واوا-مگامبوا یک افسر امور اقتصادی در دفتر مشاور ویژه سازمان ملل در آفریقا است.