تجارت و سرمایه گذاری 2023 چین با ایران: روند توسعه

رئیس جمهور ایران ، ابراهیم ریزی از 14 تا 16 فوریه به چین سفر می کند. سیاست خارجی ایران غالباً به اشتباه بیان می شود. این شامل روابط آن با چین است ، جایی که تجارت در سال 2022 بیش از سال 2021 7 ٪ افزایش یافته است. با این وجود تنش هایی در مورد روابط چین با سایر کشورهای خاورمیانه وجود داشته است در حالی که خود ایران تحت تحریم ها و استرس های اعتراضی داخلی است. بازدید ریشی سعی خواهد کرد برخی از نقاط چسبناک را کاهش دهد. در این مقاله ، ما در مورد تجارت دو جانبه و تفاوت های ژئوپلیتیکی در روابط بین دو کشور بحث می کنیم.

تجارت دو جانبه

ایران و چین در سال 2022 15. 795 میلیارد دلار کالا معامله کردند ، 7 ٪ بالاتر از سال 2021. این رقم تقریباً بیش از 1 میلیارد دلار بیشتر از مستند در سال 2021 است. این رشد در صادرات چین به ایران در سال 2022 در مقایسه با سال 2021 است. برای رسیدن به 9. 44 میلیارد دلار آمریکا. از این تعداد ، چین 8. 258 میلیارد دلار کالا به ایران صادر کرد.

به صورت ماهانه اخیر ، در دسامبر سال 2022 ، چین 893 میلیون دلار آمریکا صادر کرد و 312 میلیون دلار از ایران وارد کرد و در نتیجه تعادل تجاری مثبت 581 میلیون دلار و نشانگر تغییر تجارت دو جانبه است زیرا چین خریداری می کند و منابع نفت و انرژی بیشتری را خریداری می کند. از کشورایران ، اگرچه در مورد صنعت انرژی هسته ای خود به شدت توسط ایالات متحده تحریم شده است ، اما چهارمین نفت بزرگ و دومین ذخایر بزرگ گاز در جهان را دارد.

صادرات چین به ایران

صادرات برتر چین به ایران عمدتاً مربوط به صنعت خودکار است و وسایل نقلیه موتوری هستند. قطعات و لوازم جانبی ، اجسام وسیله نقلیه (از جمله کابین) موتورهای جرقه جرقه ای موتورهای برقی و قطعات مؤلفه موتور.

واردات چین از ایران

واردات برتر چین از ایران عبارتند از: پلیمرهای اتیلن ، مس تصفیه شده ، آلومینیوم خام ، سنگ آهن و الکل های اسکلی ، اگرچه انتظار می رود این ترکیب با وارد کردن هیدروکربن های بیشتر چین تغییر کند.

تجارت غیر نفتی ایران و چین در سال 2021 14. 8 میلیارد دلار بود که در مقایسه با سال 2020 کمتر از 1 ٪ کاهش یافته است که در آن این رقم 14. 9 میلیارد دلار آمریکا گزارش شده است.

در مورد صادرات غیر نفتی ایران به چین ، کاهش 2 درصدی در سال 2022 در مقایسه با 2021 ثبت شد. پیش بینی های سال 2023 متفاوت است ، اما آنچه که انتظار می رود این است که صادرات غیر روغن ایران تا پایان پایان به 52 میلیارد دلار برسدسال

سهم ایران در کل تجارت جهانی چین در سال 2022 تنها 0. 25 درصد بود. تجارت جهانی چین در سال 2022 به 6. 308 تریلیون دلار رسید که از این تعداد 3. 593 تریلیون دلار صادرات و واردات 2. 715 تریلیون دلار آمریکا بود.

در همین حال ، صادرات ایران به 145 مختلف می رسد اما تقریباً 86 ٪ از این موارد فقط به 10 کشور از جمله چین ، عراق ، ترکیه ، امارات متحده عربی ، هند ، روسیه و دیگران رسیده اند. چین با بیش از 11. 854 میلیارد دلار واردات از ایران ، وارد کننده شماره یک محصولات ایران است که حدود 27. 51 ٪ از کل کالاهای برون مرزی جمهوری اسلامی را تشکیل می دهد.

تمرکز بر روی روغن

صادرات نفت ایران تا پایان سال 2022 با روند ادامه در ماه های اول سال 2023 به صورت تصاعدی رشد کرد. به عنوان مثال ، صادرات خام ایرانی در نوامبر 1. 23 میلیون BPD بود ، بالاترین میزان از اوت 2022 و نزدیک به آمار از آوریل 2019 - 1. 27میلیون BPDهمه اینها علیرغم تحریم های سنگین ایالات متحده و لفاظی های ناچیز به دست آمده است که به دلیل امید به یک معامله هسته ای بالقوه و پتانسیل اقتصادی و تجاری ایران ، بد می شود.

ایران مشتاق است که از صنعت هیدروکربن های خود متنوع شود و به جای آن انرژی هسته ای را توسعه دهد و برنامه خود را در این زمینه حفظ کرده است که برای اهداف "صلح آمیز" است. مطمئناً مشتری های بالقوه فقیر انرژی در آستان خود در پاکستان و بسیاری از کشورهای آسیای میانه وجود دارد. با این حال ، موضع سیاسی فعلی آن در مورد اسرائیل همچنان مشکل ساز است و تحریم های شدید ایالات متحده را متحمل شده است.

گفته می شود ، افزایش صادرات نفت ایران با وجود تحریم های سنگین که توسط دونالد ترامپ در سال 2018 بازسازی شده است و با جدیت توسط دولت بایدن دنبال می شود. این امر با هدف مهار صادرات نفت ایران به عنوان ابزاری برای انکار درآمد دولت اسلامی و مجبور کردن تغییر رژیم وجود دارد.

اکنون چین به طور فزاینده ای به عنوان یک حیات اصلی برای ایران انجام می شود که عمدتاً از طریق خرید نفت ایران انجام می شود که از زمان ورود رئیس جمهور ایالات متحده در سال 2021 به 47 میلیارد دلار رسیده است. گرچه تعداد فعلی پایین تر از 2. 5 میلیون بشکه در روز است که ایران ارسال می کنددر اوایل سال 2018 ، به مراتب بیشتر از سال 2020 است که صادرات به کمتر از 500000 بشکه در روز کاهش می یابد.

چین بزرگترین مشتری نفت ایران است. برای رسیدن به تحریم ها ، بیشتر صادرات خام ایران به چین به عنوان خام از سایر کشورها مجدداً مورد استفاده قرار می گیرد. به عنوان مثال ، در سال 2021 چین فقط 28 ٪ از کل صادرات نفت ایران را تشکیل می داد ، با روسیه ، نفت مالزی و سایر کشورها مانند امارات و سوریه را تغییر داد. بنابراین در نظر گرفته می شود که تعداد رسمی ممکن است منعکس کننده ماهیت واقعی صادرات نفتی نفت ایران به چین نباشد و نفت ارسال شده به مالزی ممکن است مجدداً مورد استفاده قرار گیرد تا از مجازات ها برای ورود ایمن به بازار چین استفاده شود.

میزان وابستگی ایران به درآمد نفت در بودجه دولت اخیراً رونمایی شده برای 2023 منعکس شده استیک بشکه. نکته مهم برای ایران این است که در حال حاضر فقط 1 میلیون بشکه در روز صادر می کند و رسیدن به اهداف اقتصادی خود را دشوار می کند.

تخمین های دیگر بیان می کند که ایران قادر به رسیدن به رقم 1 میلیون بشکه در روز نخواهد بود ، به این معنی که تهران ممکن است قصد دارد نفت را با قیمت بالاتر از 85 دلار در هر بشکه بفروشد. پیش بینی های فعلی نشان می دهد که این کار به دلیل رکود جهانی مورد انتظار در طول سال 2023 به طور فزاینده ای دشوار خواهد بود.

با این حال دیگران می دانند که هدف قیمت تهران به همان اندازه منطقی تر است زیرا انتظار می رود قیمت نفت خام برنت بین 80 تا 100 دلار در هر بشکه در سال 2023 باشد ، در حالی که تقاضای مصرف افزایش می یابد ، در بازارهای آسیا کاهش نمی یابد. این بدان معنی است که ایران فروش نفت خود را به چین و جاهای دیگر افزایش می دهد. در حالی که غیرممکن نیست ، این کشور با رقابت سختی از روسیه روبرو خواهد شد که همچنین سعی کرده است با نفت خود با قیمت نسبتاً کم به بازار چین بفروشد.

یکی دیگر از سردردهای تهران این است که چین بعید است که از 85 دلار در هر بشکه از ایران نفت بخرد ، بلکه با قیمت قابل ملاحظه ای پایین است. این در حال حاضر در مورد تجارت چین و روسیه در نفت و گاز است که پکن در نتیجه تحریم های غربی به نقاط ضعف مسکو ضربه زد.

سرمایه گذاری چینی در ایران

روسیه اکنون به عنوان بزرگترین سرمایه گذار در ایران از چین پیشی گرفته است. این به دنبال درگیری مسکو با اوکراین از اواخر فوریه سال گذشته است که در نتیجه ایران و روسیه روابط اقتصادی و سرمایه گذاری خود را تقویت کرده اند. امارات ، افغانستان ، ترکیه و چین بزرگترین سرمایه گذاران بعدی هستند. اگرچه چین که در ایران سرمایه گذار اصلی بود ، پکن در سال 2022 قرار گرفتن در معرض خود را کاهش داد و بیشتر در سرمایه گذاری در زیرساخت های ابتکار کمربند و جاده مانند مراکز لجستیک ، تأسیسات مرزی و غیره متمرکز شد. و منطقه

جریان سرمایه گذاری خارجی به ایران از سال 2012-13 کاهش یافته است که حجم آن 4. 5 میلیارد دلار آمریکا بود. کمترین سطح در سال 2015-16 با تنها 945 میلیون دلار از جریان FDI ثبت شد. UNCTAD تخمین زد که حجم ورود FDI به ایران 3. 372 میلیارد دلار ، 5. 019 میلیارد دلار آمریکا ، 2. 373 میلیارد دلار آمریکا و 1. 508 میلیارد دلار از سال 2016 تا 2019 بود.

براساس کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد ، ایران حدود 1. 425 میلیارد دلار سرمایه گذاری مستقیم خارجی را در سال 2021 جذب کرده است تا در حدود 6 ٪ افزایش در مقایسه با 1. 342 میلیارد دلار در سال 2020 ثبت کند. در سال 2022 ، با این حال ، و با وجود تحریم ها ، این مجازات ها. حجم کل سرمایه گذاری های جذب شده به ایران 5. 95 میلیارد دلار آمریکا. شرکت های چینی از این رقم فقط حدود 185 میلیون دلار سرمایه گذاری کرده اند.

تنظیم ژئوپلیتیکی

برخی از سرخوردگی ها در ایران در مورد چین وجود دارد - رهبران سیاسی بسیار نگران بیانیه مشترک اخیر صادر شده توسط پکن و کشورهای خلیج فارس هستند. شورای همکاری خلیج فارس و طرف چینی به سه جزیره کوچک در خلیج فارس اشاره کردند که ایران در سال 1971 به عنوان قلمرو تاریخی خود در نظر گرفت ، اما امارات متحده عربی ادعا می کند. فراتر از آن ، تهران همچنین نگران موقعیت ناراحت کننده چین در برنامه هسته ای ایران و مذاکرات متوقف شده با The Collective West است.

تحلیلگران و سیاستمداران ایرانی نیز استدلال می کنند که توافق نامه جامع سرمایه گذاری 25 ساله که اغلب به آن اشاره شده است ، چیزی نیست که ایران از آن سود می برد. این یک مقاله صرفاً برای فریب دادن ایران به تأثیر چین است که در آن دومی مایل به انجام بخشی از کار خود نیست ، یعنی سرمایه گذاری در زیرساخت های نفت/گاز و راه آهن/بنادر ایران. تهران اکنون نگران چگونگی ارزیابی مجدد سیاست خارجی خود است که طی سالهای گذشته در مورد ایده یافتن یک زمینه مشترک با قدرتهای اوراسیا ساخته شده است.

در رابطه با روسیه پیشرفت قابل توجهی در روابط وجود دارد ، همانطور که در مورد ترکیه نیز وجود دارد ، و به نظر می رسد این مورد در مورد چین نیز وجود دارد. با این حال ، اینگونه معلوم نشده است - از یک جنبه مهم ، چین آشکارا با کشورهای خلیج فارس کنار رفت. ایران همچنین با آذربایجان مشکلات جدی ایجاد کرده است.

با این حال ، سیاست خارجی ایران غالباً نادرست است. تهران به دنبال وابستگی به کشور دیگری نیست ، بلکه یک بازی متعادل را دنبال می کند. همین مسئله در رابطه با چین نیز اتفاق می افتد. ایران در تلاش است تا در جستجوی روابط نزدیک با چین خیلی ناامید نشود. درک در تهران وجود دارد که چالش برای نظم لیبرال انگیزه بسیار بیشتری برای همکاری چین و ایران است و این که واقعیت پکن که به اندازه کافی سرمایه گذاری در ایران نیست ، مانعی است ، اما دلیلی برای وقفه اساسی در روابط دو جانبه نیست.

این همچنین بدان معنی است که در طولانی مدت ایران وقتی صحبت از چین می شود عملی خواهد بود. انتظارات بالا دستکاری خواهد شد ، اما یک فشار کلی (محوری آسیایی تهران) ، هرچند ظریف تر ، بدون تغییر باقی می ماند. چین از سمت خود ، رویکرد محتاطانه خود را به روابط ایران خود ادامه خواهد داد که کاملاً با دانستن اینکه دومی انتخاب های کمی دارد اما به پکن و مسکو می چسبد و به عنوان تعادل مناسب برای فشارهای سیاسی غربی.

Emil Avdaliani یک تحلیلگر اوراسیایی است و ممکن است با emilavdaliani@yahoo. com تماس گرفته شود

خواندن مرتبط

• ایران چهار بزرگراه intc خط بین دریای خلیج خلیج خلیج فارس را تکمیل می کند
• روسیه 4 میلیارد دلار قرارداد برای توسعه هفت میدان نفتی ایران امضا می کند ، مسیرهای زنجیره تأمین را از طریق INSTC به هند ایجاد می کند