نوسانات قیمت دارایی برای سرمایه گذاری در تجارت چقدر مهم است؟

توسط ماریوس کرباربونیس و کوشال پاتل

رکودهای قبلی در ایالات متحده برای اقتصاددانان و سیاست گذاران نشان می داد که ممکن است شرایط اقتصادی اقتصادی ضعیف با پریشانی مالی بدتر شده باشد. اقتصاددانان این تئوریک را بیان کرده اند که این انجمن با کاهش قیمت دارایی های فیزیکی که اغلب پیش از رکود اقتصادی هستند توضیح داده می شود. هنگامی که قیمت دارایی فیزیکی کاهش می یابد ، بنگاه ها دارایی های کمتری را به بانک ها می دهند ، که باعث می شود بانک ها وام را کاهش دهند. در نتیجه ، بنگاه ها قادر به تأمین مالی سرمایه گذاری های خود نیستند ، که این باعث کاهش فعالیت کلی اقتصادی می شود. در این مقاله ، ما ادبیات اخیر را مرور می کنیم که ممکن است نشان دهد که این مکانیسم ضعیف تر از آن است که قبلاً اعتقاد داشته باشد.

قیمت دارایی در بازار مسکن یا بورس اوراق بهادار غالباً پیش از رکود اقتصادی شدید است:

• قبل از رکود بزرگ 2007-09 ، قیمت خانه در سال 2006 کاهش یافت.
• رکود بزرگ با فروپاشی بازار سهام بی سابقه در سال 1929 آغاز شد.
• سقوط بازار سهام Dot. com درست قبل از رکود سال 2001 رخ داد.

چگونه می توان کاهش قیمت دارایی های مالی یا واقعی منجر به چنین اختلال گسترده و سیستماتیک در فعالیت های اقتصادی شد؟یکی از محبوب ترین توضیحات از مقاله "چرخه اعتباری" در سال 1997 توسط Nobuhiro Kiyotaki و John Moore گرفته شده است. استدلال اصلی آن این است که بنگاه ها به طور معمول می توانند با تعهد دارایی ها به عنوان وثیقه ، وجوه خارجی را بدست آورند ، که به غلبه بر فقدان بودجه داخلی برای گسترش و رشد کمک می کند. با این حال ، کاهش قیمت دارایی ، توانایی بنگاهها را برای صدور بدهی و انجام سرمایه گذاری های سودآور محدود می کند. بنابراین ، یک شوک اقتصادی اقتصادی نسبتاً خفیف ممکن است منجر به رکود شدید از طریق "حلقه بازخورد قیمت دارایی" شود.

در حالی که از نظر تئوری قابل قبول است ، آیا شواهد تجربی برای حمایت از این مکانیسم وجود دارد؟و بنگاهها به ویژه برای تأمین بودجه خارجی به دارایی های فیزیکی به ویژه متکی هستند؟در این مقاله ، ما در مورد مطالعات دانشگاهی اخیر بحث می کنیم که به ارتباط حلقه بازخورد قیمت دارایی برای سرمایه گذاری در تجارت و همچنین شیوع انواع مختلف وام که بر قدرت این کانال تأثیر می گذارد ، روشن می کند.

کانال وثیقه سرمایه گذاری شرکت

در مقاله 2012 "کانال وثیقه: شوک های املاک و مستغلات بر سرمایه گذاری شرکت ها تأثیر می گذارد؟" ، نویسندگان به صورت تجربی آزمایش می کنند که آیا کاهش قیمت دارایی باعث انقباض در هزینه های سرمایه گذاری می شود. بر اساس نمونه ای از شرکتهای دولتی ، آنها دو تحلیل انجام می دهند:

• اول اینکه آیا شرکت هایی که دارای املاک و مستغلات هستند هزینه سرمایه گذاری خود را بیشتر از شرکت هایی که در صورت کاهش قیمت املاک و مستغلات کاهش نمی دهند، کاهش می دهند.
• دوم، در میان مجموعه ای از شرکت هایی که مالک املاک و مستغلات هستند، آیا هزینه های سرمایه گذاری برای شرکت هایی که بیشترین کاهش در قیمت املاک و مستغلات را دارند، بیشتر کاهش می یابد.

این مطالعه نشان می دهد که در مجموع، سرمایه گذاری به ازای هر یک دلار افزایش در ارزش وثیقه، 6 سنت افزایش می یابد. این تأثیر با توجه به اندازه بخش املاک و مستغلات و بزرگی تغییرات قیمت قبل یا در طول دوره های شدید اقتصادی می تواند بزرگ باشد.

علاوه بر این، نویسندگان، شرکت ها را در امتداد معیارهای مختلف محدودیت های اعتباری، مانند پرداخت سود سهام، اندازه شرکت و رتبه بندی اوراق، به عنوان دارای محدودیت مالی یا بدون محدودیت طبقه بندی می کنند. مطابق با مفاهیم مکانیسم حلقه بازخورد قیمت دارایی، نویسندگان دریافتند که شرکت های دارای محدودیت مالی دو برابر بیشتر از شرکت های بدون محدودیت مالی نسبت به تغییرات قیمت های ارزش املاک حساس هستند.

ترتیب دقیق علیت چیست؟

با این حال، یک مشکل شناسایی در این نوع تحلیل وجود دارد: قیمت خانه و فعالیت های کلان اقتصادی به طور مشترک در تعادل تعیین می شوند. به عنوان مثال، خانوارها ممکن است زمانی که ثروت مسکن کاهش می یابد، هزینه های مصرف کننده را کاهش دهند.

طبق کتاب "خانه بدهی" در سال 2015، این مکانیسم به ویژه برای خانوارهای بدهکار با نسبت وام به ارزش بالا در وام مسکن خود قوی است. در اصطلاح اقتصاد کلان، تمایل حاشیه ای به مصرف ثروت خارج از مسکن برای خانوارهای دارای بدهی بالا بیشتر است. در واقع، نویسندگان ترکیبی از کاهش شدید قیمت مسکن و بدهی بالای خانوارها در طول دوره 2005 تا 2007 را به عنوان دلیل اصلی عقب نشینی در مخارج مصرف کننده قبل و در طول رکود بزرگ برجسته می کنند. بنابراین، این امکان وجود دارد که محققان ارتباط بین کاهش قیمت مسکن و سرمایه گذاری تجاری را نه به دلیل ناتوانی شرکت ها در استقراض وجوه، بلکه به دلیل تغییرات منفی در الگوهای تقاضای مصرف کننده پیدا کنند.

در واقع، چگونگی تأثیر بدهی خانوار بر اثر ثروت مسکن بر تقاضای مصرف کننده موضوع بحث اخیر بوده است. مقاله 2021 "اثرات ثروت مسکن: دیدگاه بلند" نشان می دهد که تأثیر ثروت مسکن بر فعالیت های اقتصادی در دوره پس از 2000 نسبت به دوره قبل از 2000 بیشتر نبوده است، زمانی که خانوارها رشد زیادی را تجربه نکرده اند. بدهی های آنها

برای حمایت از استدلال در برابر این نوع درون زا ، نویسندگان مقاله "کانال وثیقه" از اطلاعات مربوط به محدودیت های عرضه زمین محلی استفاده می کنند. این یک تکنیک متداول است که هدف آن تحریک حرکات قیمت خانه است که مستقل از چرخه تجارت محلی تا حدی است. 1

در مقاله بعدی سال 2022 با عنوان "کمیت شواهد کاهش یافته در مورد محدودیت های وثیقه" ، نویسندگان کاغذ "کانال وثیقه" مدلی را با شرکت هایی که با محدودیت های وام گرفتن روبرو هستند ، می سازند. آنها تمرینی را انجام می دهند که در آن دو اقتصاد را شبیه سازی می کنند: یکی با محدودیت وام و دیگری بدون آن محدودیت ها. نسبت به اقتصادی که با چنین اصطکاک های مالی روبرو نیست ، محدودیت های وام باعث کاهش ضرر در حدود 7 درصد از طریق کاهش سرمایه گذاری و تقاضای نیروی کار می شود.

آغازگر محدودیت های وام

اگرچه از نظر تئوریکی سالم و از نظر تجربی مرتبط است ، حلقه بازخورد قیمت دارایی فرض می کند که شرکت ها در درجه اول با تعهد دارایی های فیزیکی (مانند املاک و مستغلات) به عنوان وثیقه وام می گیرند. مقاله 2021 "آناتومی محدودیت های وام شرکت" توسط چن لیان و یوران نشان می دهد که تنها 20 درصد از وام گرفتن توسط شرکتهای (به طور معمول بزرگ) با تعهد دارایی های فیزیکی (تعریف شده توسط نویسندگان به عنوان وام مبتنی بر دارایی) صورت می گیرد. بخش قابل توجهی از صدور بدهی در واقع بر اساس توانایی شرکت در تولید جریان نقدی به جلو (به نام وام مبتنی بر جریان نقدی) است.

در مورد وام های مبتنی بر دارایی ، وام توسط دارایی های فیزیکی خاص تضمین می شود. این دارایی ها شامل املاک و مستغلات ، موجودی ها ، دارایی های ثابت یا حساب های دریافتنی است. اگر یک تجارت نتواند پرداخت خود را انجام دهد و ورشکستگی کند ، طلبکاران براساس ارزش انحلال این دارایی ها جبران می شوند. بنابراین ، ظرفیت مبتنی بر این مقادیر انحلال است.

در وام های مبتنی بر جریان نقدی-که شامل صدور بدهی شرکت ها و سایر انواع وام گرفته شده از وام است-طلبکاران در کل ادعا می کنند. بازپرداخت ها بر اساس جریان نقدی حاصل از ادامه فعالیت های یک شرکت است. بنابراین ، ظرفیت براساس اقدامات درآمد فعلی و آینده است.

با استفاده از ناپیوستگی در قوانین حسابداری ، نویسندگان دریافتند که صدور بدهی برای هر 1 دلار افزایش درآمدهای یک شرکت 28 درصد افزایش می یابد ، و این نشان می دهد که درآمد نقش مهمی در تعیین ظرفیت وام دارد.

تمایز بین وام های مبتنی بر دارایی و پول نقد نشان می دهد که افت در ارزش انحلال دارایی های فیزیکی ممکن است به اندازه یک محدودیت مالی برای شرکت ها مهم نباشد همانطور که مدل کیوتاکی و مور نشان می دهد. لیان و کارشناسی ارشد این کار را با ایجاد دو نسخه از مدل Kiyotaki و Moore آزمایش می کنند.

نسخه اول مدل آنها محدودیت وام سنتی را تحمیل می کند ، که در آن شرکت ها می توانند تا بخش مشخصی از ارزش انحلال دارایی های فیزیکی خود وام بگیرند. در نسخه دوم ، آنها یک محدودیت وام را در نظر می گیرند که در آن شرکت ها می توانند تا چند مورد از درآمد عملیاتی خود را وام بگیرند. سپس نویسندگان تأثیر شوک بر بودجه داخلی یک شرکت را در این دو مدل مقایسه می کنند.

نتایج نشان می دهد که تأثیر بر سرمایه و تولید بنگاهها با محدودیت های سنتی وام گرفتن ، 10 برابر قوی تر است ، به این معنی که شیوع محدودیت های مبتنی بر جریان نقدی به طور قابل توجهی مکانیسم حلقه بازخورد قیمت دارایی را کاهش می دهد.

تمایزهای اضافی بین انواع صدور بدهی

تمایز بین بدهی مبتنی بر دارایی و نقدی مبتنی بر جریان جدا از تمایز بین بدهی های امن و ناامن است. تمایز قبلی مبتنی بر بازپرداخت طلبکاران است:

• در وام مبتنی بر دارایی ، بازپرداخت با ارزش انحلال دارایی های فیزیکی تعهد شده تعیین می شود.
• در وام مبتنی بر جریان نقدی ، آنها با ارزش شرکت به عنوان یک کل تعیین می شوند.

تمایز دوم در مورد اولویت است: بدهی ایمن نسبت به بدهی ناامن اولویت دارد. همانطور که در مقاله کار سال 2022 "وثیقه و بدهی امن (PDF)" به تفصیل شرح داده شده است ، بدهی امن به صراحت وثیقه است و دارای یک علاقه امنیتی کامل در دارایی های خاص است. منافع امنیتی کامل هرگونه علاقه تضمین شده به دارایی است که توسط هیچ یک از طرفین نمی توان ادعا کرد.

با این حال ، بدهی ناامن به طور ضمنی وثیقه است و علاقه امنیتی کامل ندارد. هنوز هم میثاق هایی وجود دارد که به وام دهندگان در مورد دارایی های شرکت عاری از ادعاهای طلبکار یا وثیقه می پردازد ، اما ادعاهای مربوط به این نوع دارایی ها به اندازه قوی نیست.

اگرچه متمایز است ، بین این مفاهیم همپوشانی طبیعی وجود دارد. بدهی مبتنی بر دارایی عمدتاً تضمین شده است و در صورت پیش فرض ، ارزش انحلال دارایی های خاص را به طلبکاران می پردازد. از نظر انتقادی ، بدهی مبتنی بر جریان نقدی نیز می تواند تضمین شود ، همانطور که به عنوان مثال با وام های پتو ، جایی که طلبکاران نسبت به جریان جریان پول اولویت دارند. علاوه بر این ، یک شرکت ممکن است بدهی شرکتی (که به عنوان وام مبتنی بر جریان نقدی طبقه بندی می شود) در سطوح مختلف ارشد (یا اولویت) صادر کند. تمایز بین دارایی در مقابل بدهی مبتنی بر جریان نقدی برای حلقه بازخورد قیمت دارایی از اهمیت بیشتری برخوردار است تا اینکه بدهی ایمن باشد یا ناامن باشد.

همچنین اتصال این مفاهیم به روشهای مختلفی که طلبکاران دریافت وام های پیش فرض را که در قوانین ورشکستگی ایالات متحده بیان شده است ، مفید است.(بحث های زیر در مورد فصل 7 و فصل 11 عمدتا از مقاله Investopedia "فصل 7 در مقابل فصل 11: تفاوت را بدانید")

شرکت هایی که برای فصل 7 پرونده می کنند ، به طور معمول دارایی های خود را نقدینگی می کنند. یک دادگاه ورشکستگی به یک متولی اختصاص می دهد تا اطمینان حاصل کند که طلبکاران در دستور صحیح پرداخت می شوند ، به دنبال قوانین "اولویت مطلق". به طور خاص ، بدهی امن نسبت به بدهی های ناامن اولویت دارد و طلبگرانی که دارای قراردادهای بدهی امن هستند ، ابتدا پرداخت می شوند. دارایی ها و پول نقد باقیمانده در کنار هم جمع می شوند و با بدهی های ناامن به طلبکاران توزیع می شوند.

بنگاه هایی که برای فصل 11 پرونده می گیرند می توانند طلبکاران را با پول نقد از عملیات در حال انجام سازماندهی و بازپرداخت کنند. هنگامی که فصل 11 آغاز می شود (یا توسط شرکت یا طلبکاران) ، این شرکت طرحی را برای سازماندهی مجدد امور مالی خود و ادامه فعالیت های خود ایجاد می کند. این ممکن است شامل کاهش هزینه ، مذاکره مجدد بدهی و فروش دارایی باشد. این برای شرکت های بدون دارایی های فیزیکی قابل توجه (مانند تولید کنندگان نرم افزار) مهم است ، زیرا آنها می توانند در صورت پیش فرض ، جریان نقدی آینده را به عنوان بازپرداخت به طلبکاران قول دهند. در همین حال ، طلبکاران اطمینان دارند که از طریق روند بازسازی فصل 11 بازپرداخت می کنند.

درمجموع ، تمایز اصلی بین دو روش ورشکستگی ، نحوه دریافت طلبکاران در هنگام پیش فرض شرکت ها در وام های خود است.

نتیجه

کانال وثیقه سرمایه گذاری یکی از اصلی ترین راه های اتصال اقتصاددانان نوسانات قیمت دارایی و رکود اقتصادی است. هنگامی که قیمت دارایی ها فروپاشی می کنند ، مقادیر انحلال شرکتها از دارایی ها کاهش می یابد ، بنابراین بنگاه ها در تأمین وام بیشتر مشکل دارند. داده های شرکت های دارای لیست عمومی این نتیجه را تأیید می کنند: وقتی قیمت املاک و مستغلات کاهش می یابد ، شرکت هایی که دارای املاک و مستغلات هستند ، هزینه های سرمایه گذاری خود را بیشتر از شرکت هایی که انجام نمی دهند ، کاهش می دهند. اما قدرت این نتیجه به محبوبیت وام مبتنی بر دارایی در بین مشاغل متکی است. از آنجا که بسیاری از شرکت ها بر اساس جریان نقدی وام می گیرند ، نوسانات قیمت دارایی ممکن است عامل کمتری در رکود اقتصادی داشته باشد.

ماریوس کرباربونیس یک اقتصاددان است و کوشال پاتل همکار تحقیقاتی در بخش تحقیقات در بانک مرکزی فدرال رزرو ریچموند است.

برای استناد به این خلاصه اقتصادی ، لطفاً از قالب زیر استفاده کنید: پاتل ، کوشال ؛و Karabarbounis.(فوریه 2023) "نوسانات قیمت دارایی برای سرمایه گذاری در تجارت چقدر مهم است؟"بانک مرکزی فدرال رزرو مختصر اقتصادی ریچموند ، شماره 23-05.

این مقاله ممکن است به طور کامل از آن استفاده شود یا چاپ مجدد شود. لطفاً به نویسندگان ، منبع و بانک فدرال رزرو ریچموند اعتبار دهید و بیانیه ایتالیایی را در زیر درج کنید.

v iews بیان شده در این مقاله ، نویسندگان است و نه لزوماً از بانک مرکزی فدرال رزرو ریچموند یا سیستم ذخیره فدرال.

مشترک در مختصر اقتصادی

هنگام ارسال خلاصه اقتصادی به صورت آنلاین ، یک اعلان دریافت کنید.

با تشکر از شما برای ثبت نام!

به عنوان یک مشترک جدید ، شما باید درخواست خود را برای دریافت اعلان های ایمیل از Fed Richmond تأیید کنید. لطفاً برای فعال کردن درخواست خود ، روی لینک اشتراک تأیید شده در ایمیل کلیک کنید.

اگر ایمیل تأیید دریافت نکردید ، پوشه ناخواسته یا هرزنامه خود را بررسی کنید زیرا ممکن است ایمیل منحرف شده باشد.