اصطلاحات سهام خصوصی

بودجه ای که برای پشتیبانی از یک خرید یا مجموعه ای از کسب ، که می تواند در قالب بدهی یا حقوق صاحبان سهام باشد ، مستقر شده است.

یک اصطلاح کلی برای توصیف انواع غیر سنتی کلاس دارایی ، از جمله سهام خصوصی.

فرایندی که یک شرکت از طریق برنامه ای از خرید چندگانه - در محصولات/خدمات ، مشتریان یا جغرافیاها به رشد و اندازه و مقیاس - در محصولات/خدمات ، مشتریان یا جغرافیاها می رسد. این در بخش های صنعت تکه تکه شده که فرصتی برای ادغام وجود دارد ، رایج است. بیشتر بخوانید

هر سرمایه گذاری در جایی که یک شرکت یا شرکت تابعه از سهامداران خود بدست می آید. همچنین به "خرید مدیریت" و "خرید ثانویه" مراجعه کنید.

تفاوت بین قیمت خرید و فروش دارایی ، جایی که قیمت فروش بیشتر است. سود سرمایه با نرخ پایین تر از سایر اشکال درآمد مالیات می شود.

سرمایه گذار سرمایه گذاری یا سرمایه گذار سهام خصوصی که متعلق به یک موسسه مالی بزرگتر ، مانند بانک است.

یک شرکت شرکتی یک تجارت را قادر می سازد تا از شرکت مادر خود جدا شود و تیم مدیریتی خود را آزاد کند و به آنها اجازه دهد تا در یک جهت جدید حرکت کنند. غالباً ، یک شرکت سهام خصوصی مستقیماً با تیم مدیریت موجود برای خرید تجارت و کمک به پیشبرد آن همکاری خواهد کرد. بیشتر بخوانید

DD به طور خلاصه ، این فرایندی است که توسط سرمایه گذاران بالقوه - که اغلب از اشخاص ثالث استفاده می کنند - برای تجزیه و تحلیل زمینه ها و کارکردهای مختلف یک تجارت و بازار آن قبل از هر معامله انجام می شود. زمینه های DD شامل مالی ، تجاری ، بیمه ، فناوری اطلاعات ، حقوقی و مدیریت است. در برخی از معاملات ، با احتیاط از فروشنده به عنوان بخشی از فرآیند تهیه شده و به سرمایه گذاران بالقوه ارائه می شود.

درآمد قبل از بهره ، مالیات ، استهلاک و استهلاک. این یک معیار سودآوری اساسی است - که اغلب توسط سهام خصوصی استفاده می شود - که نشان می دهد سطح واقعی تولید پول نقد در یک تجارت پس از حذف این عناصر نشان می دهد. متفاوت از EBIT و PTP.

علاقه مالکیت در یک شرکت ، معمولاً در سهام یا گزینه های اشتراک گذاری.

فرایندی که با استفاده از آن یک مالک یا صاحبان یک تجارت ، با تأمین سرمایه گذاری شخص ثالث ، برخی از سهامداران خود را به پول نقد تبدیل می کنند.

طرحی که چگونگی فروش سرمایه گذار و تیم مدیریتی سهام خود را به منظور تولید حداکثر بازده تعیین می کند. یک استراتژی را می توان با عوامل مختلف هدایت کرد ، از شرایط سرمایه گذاری گرفته تا روند صنعت گرفته تا انواع خریداران احتمالی که برای یک تجارت وجود دارد. استراتژی های خروج معمولی شامل "فروش تجارت" ، "خرید ثانویه" و "پیشنهادات عمومی اولیه" است.

همچنین از آن به عنوان سرمایه توسعه یاد می شود ، این به یک سرمایه گذاری اقلیت اشاره دارد که در آن سرمایه برای تأمین بودجه گسترش یک تجارت مستقر استفاده می شود. این می تواند شامل خرید ، افزایش سرمایه در گردش ، خرید دارایی یا توسعه محصولات و خدمات جدید باشد. سرمایه رشد همچنین می تواند برای تأمین بدهی بانکی استفاده شود. بیشتر بخوانید

IRR یا نرخ بازده داخلی

اندازه گیری معمولی که توسط شرکتهای سهام خصوصی برای مقایسه سودآوری سرمایه گذاری های خود استفاده می شود.

پیشنهاد عمومی اولیه (IPO)

فروش سهام در یک شرکت برای اولین بار از طریق بازار سهام مانند بورس یا AIM لندن یا AIM. IPO فرصتی را برای سرمایه گذاران موجود فراهم می کند تا ارزش سرمایه گذاری خود را تحقق بخشند. بیشتر بخوانید

سازمان هایی که به صورت حرفه ای سرمایه گذاری می کنند ، مانند شرکت های بیمه ، صندوق های بازنشستگی ، شرکت های سرمایه گذاری و صندوق های تامینی.

خرید اهرم (LBO)

کسب و کار که از سهام عدالت و بدهی استفاده می کند ، با استفاده از شرکت از جریان نقدی برای بازپرداخت بدهی استفاده می کند.

یادداشت وام یک تعهد بدهی فرعی است که در پشت بدهی ارشد در ساختار شما قرار دارد اما پیش از حقوق عادی است.

برای فرآیند ادغام و خرید.

خرید مدیریت (MBO)

سرمایه گذاری که در آن تیم مدیریت یک شرکت یا شرکت تابعه منجر به کسب آن می شود ، غالباً با یک شرکت سهام خصوصی سرمایه گذاری می کند و در ازای یک سهامداری سرمایه گذاری می کند. این به طور معمول تصور می شود که با توجه به اینکه تیم با دانش و تخصص در تجارت باقی مانده است ، یک سرمایه گذاری ریسک پایین تر است. این مقایسه با خرید مدیریت-جایی که یک تیم مدیریتی جدید سرمایه گذاری می کند-و خرید نهادی-جایی که یک موسسه سرمایه گذاری می کند و یک تیم مدیریتی را تعیین می کند. بیشتر بخوانید

ارزش کل همه سهام برجسته در یک شرکت. این به عنوان تعداد سهام ضرب شده با قیمت فعلی در هر سهم محاسبه می شود.

معامله ای که دو یا چند شرکت را مشاهده می کند ، غالباً برای دستیابی به حضور در بازار و راندمان در تجارت بزرگ شده ، با هم ترکیب می شوند.

mezzanine نوعی امور مالی است که می تواند به عنوان بدهی فرعی یا ارزش سهام ترجیحی ساخته شود. این غالباً به عنوان یک شکل گران قیمت تر از بدهی های سنتی یا بدهی سنتی در نتیجه تابع بودن در ساختار سرمایه یک شرکت دیده می شود ، و بنابراین در صورت پیش فرض کمتر بازپرداخت می شود.

این یک معیار ارزیابی است که ارزش شرکت یک شرکت را با "EBITDA" خود تقسیم می کند. مشاغل مختلف با چند مورد از درآمد خود به دست می آیند و به فروش می رسند که چند برابر بالاتر نشانگر کیفیت دارایی است.

غیر اجرایی می تواند مدیر (NED یا NXD) یا رئیس (NEC یا NXC) شرکتی باشد که عضو هیئت مدیره است اما نه کارمند است و نه بخشی از تیم مدیریت اجرایی. به طور معمول این افراد با تجربه هستند که تخصص استراتژیک و عملیاتی را به یک تیم مدیریت موجود اضافه می کنند.

این به ارزیابی یک شرکت بلافاصله پس از سرمایه گذاری یا جمع آوری کمک های مالی اشاره دارد.

این به ارزیابی یک شرکت قبل از سرمایه گذاری یا جمع آوری کمک های مالی اشاره دارد. معیارهای مختلفی برای تعیین این مقدار مانند نسبت P/E تخفیف و جریان نقدی آینده استفاده می شود.

نوعی از سرمایه گذاری - یا کلاس دارایی - که شامل سهام در شرکت هایی است که متعلق به خصوصی هستند و در بازار سهام معامله نمی شوند. در مورد نحوه عملکرد سهام خصوصی بیشتر بخوانید.

این به سازماندهی مجدد ساختار سرمایه یک شرکت اشاره دارد ، که نسبت عدالت به بدهی است.

خرید ثانویه (SBO)

این به یک سرمایه گذاری در یک شرکت پشتیبان سهام خصوصی موجود اشاره دارد ، که می تواند سرمایه گذار فعلی را قادر به تحقق ارزش سرمایه گذاری خود کند. بیشتر بخوانید

یک برگه ترم یک توافقنامه غیر اتصال است که شرایط و ضوابط اساسی را که تحت آن سرمایه گذاری می شود ، تعیین می کند. این به عنوان یک الگوی برای تهیه اسناد دقیق تر الزام آور تر خدمت می کند. هنگامی که طرفین درگیر به توافق نامه ای در مورد جزئیات مندرج در برگه ، توافق نامه الزام آور یا قراردادی که مطابق با جزئیات برگه است ، رسیدند.

هنگامی که سهام شرکت در یک شرکت به یک شرکت بازرگانی دیگری فروخته می شود که یک شرکت سرمایه گذاری نیست.

نوعی از حقوق صاحبان سهام که به طور معمول به سرمایه مستقر در مشاغل راه اندازی یا اوایل مرحله ای اشاره دارد ، بر خلاف سهام خصوصی که به طور معمول با شرکت های تأسیس شده تر همراه است.