فراتر از عدم تحرک ، نگهداری وب سایت در حال انجام پروژه های نگهداری وب سایت ممکن است منجر به قطع سیستم مختصر سیستم و سایر مشکلات جزئی شود (مانند چند صفحه مفقود شده یا مشکلات موتور جستجو). ما از این مشکل عذرخواهی می کنیم و در اسرع وقت به صورت آنلاین باز خواهیم گشت. 1/30/2023

چالش بیش از حد قطبش در زمینه حل و فصل مناقشه: یک بحث مشترک BI/CRQ BI و فصلنامه حل و فصل مناقشه شما را به شرکت در اکتشاف آنلاین از آنچه که افراد دارای تخصص درگیری و ایجاد صلح می توانند برای کمک به دفاع از دموکراسی های لیبرال و تشویق آنها به صورت زنده دعوت کنند ، دعوت می کنند. تا آرمان های آنها

BI و بحث قطبش بیش از حد در خبرنامه جدید Substack BI را دنبال کنید.

The Constructive Conflict Initiative homepage is currently experiencing problems. Use this temporary link .>در حال حاضر کمک های مالی حداقل بودجه لازم برای حفظ و توسعه BI را فراهم نمی کند. در حالی که ما برای کاهش هزینه ها سخت تلاش می کنیم ، ما هنوز به حمایت مالی شما نیاز داریم.

>در حال حاضر کمک های مالی حداقل بودجه لازم برای حفظ و توسعه BI را فراهم نمی کند. ما به حمایت مالی شما احتیاج داریم.

>در حال حاضر کمک های مالی حداقل بودجه لازم برای حفظ و توسعه BI را فراهم نمی کند. ما به حمایت مالی شما احتیاج داریم.

توالی استراتژی ها و تاکتیک ها

مذاکره کنندگان و واسطه گر که با درگیری های اجتماعی بسیار بزرگ سر و کار دارند ، باید به طرز ماهرانه ای مجموعه ای از چالش های بسیار پیچیده و متنوع را مدیریت کنند. برای انجام این کار ، این افراد باید در مورد بهترین راه برای سفارش یا توالی مسائل در یک درگیری خاص فکر کنند. تعدادی از مدل ها وجود دارد که یک مذاکره کننده یا واسطه گر را قادر می سازد تا از پیچیدگی خارج شود و بهترین فرآیند را طراحی کند تا سعی در رسیدگی به موضوعات درگیری داشته باشد. با توجه به این واقعیت که بسیاری از فرآیندهای مذاکره/میانجیگری اغلب قبل از دستیابی به توافق مورد نیاز است ، از مدل های ارائه شده در زیر در یک ظرفیت مستقل یا به صورت احتمالی استفاده می شود. به عنوان مثال ، معمول است که چند فرآیند داشته باشید که سعی در استفاده از رویکرد تدریجی دارند و سپس با انتخاب فرآیندهای قبلی ، استراتژی دیگری مانند تخته سنگ در جاده تلاش می شود.

توجه: استراتژی در اینجا به عنوان برنامه کلی برای نزدیک شدن به یک موضوع تعریف شده است ، در حالی که تاکتیک ها اقدامات مفرد برای دستیابی به اهداف مطلوب یک استراتژی انجام می شود.

مدل های توالی عمومی

در حالی که تغییرات زیادی وجود دارد ، مدل های زیر تمایل دارند که روشی باشد که مذاکره کنندگان و واسطه گر به درگیری های بزرگ اجتماعی نزدیک می شوند:

تدریجی (همچنین به عنوان افزایشی نامیده می شود ، یا استراتژی های مذاکره را ببینید)

روش تدریجی با یک استراتژی هدفمند مشخص می شود که به موجب آن واسطه سعی می کند طرفین را از موضوعات ساده تر به موضوعات پیچیده تر منتقل کند (همانطور که توسط طرفین تعریف شده است). این رویکرد با تلاش های وزیر امور خارجه آمریكا هنری كیسینجر در خاورمیانه و همچنین روند اخیر اسلو بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها محبوب شد. منطق این رویکرد این است که اعتماد کم است و بنابراین طرفین برای ایجاد اعتماد اولیه و/یا ایجاد یک فضای مثبت ، باید اقدامات کوچکی انجام دهند به گونه ای که ممکن است موضوعات حیاتی متعاقب آن مورد تجاوز قرار گیرد.

• این منطقی ترین و عملی ترین استراتژی های توالی است.
• این ذاتاً محتاط است ، که ممکن است احساس سهولت را در بین احزاب مورد مناقشه ایجاد کند.
• همزمان به واسطه و طرفین اجازه می دهد تا در فواصل مختلف پیشرفت کنند.
• انعطاف پذیر استدر صورت لزوم قابل تغییر است.
• ظاهراً هرچه توافق بیشتر اجرا شود ، تغییر "واقعیت های موجود در زمین" دشوارتر خواهد شد (به عبارت دیگر ، از این تغییرات دور شوید).

• مستعد ابتلا به طرفین ، به ویژه طرف قدرتمندتر است ، زیرا می تواند روند را راحت تر کنترل کند.
• در برابر اسپویلرهایی که هدف آنها اختلال در روند است ، آسیب پذیر است.
• این امر به صبر و شکیبایی نیاز دارد و این واقعیت را نادیده می گیرد که جمعیت ها به سرعت تغییر ملموس می خواهند.
• یک عقیده غالب وجود دارد که هیچ کس برای عقب نشینی پیشرفتی که در مورد سایر موضوعات مصرف شده است ، بیش از حد مهم نیست. بنابراین ، مسائل دشوارتر که نمی توان آنها را حل کرد ، به طور مداوم به برخی از تاریخ های آینده منتقل می شود یا به طور نامحدود به تعویق می افتد.

تخته سنگ در جاده

رویکرد "تخته سنگ در جاده" به بهترین وجه می تواند برعکس رویکرد تدریجی توصیف شود. این پیشنهاد می کند که ابتدا به موضوعات پیچیده تر بپردازید ، در نتیجه "تخته سنگ" یا بزرگترین مانع را جابجا کنید ، که این امر امکان حل آسان تر از موضوعات باقی مانده را فراهم می کند. به نظر می رسد این رویکرد از بعضی جهات ضد انعطاف پذیر به نظر می رسد زیرا مسائل اصلی گیج شده است و از این رو شهرک را برای سالها و حتی دهه ها مسدود کرده است. با این حال ، مرحله درگیری و اینکه آیا درگیری برای حل و فصل به دلیل یک بن بست متقابل و یا فرصتی جذاب برای متقابل است - می تواند این موضع جسورانه و احتمالی را مطلوب ترین ایجاد کند.

• این یک استراتژی عالی است.
• این یک استراتژی جسورانه است که از ابتدا اهداف احزاب درگیری را به چالش می کشد.
• این مانع از دستکاری طرفین از توافق های کوچک به روشی می شود که نشانگر عدم حسن نیت است.
• این تلاش می کند تا طرفین را به روند صلح متصل کند و بنابراین به سرعت صداقت احزاب درگیر را تعیین می کند.

• این یک استراتژی پرخطر است. اگر در روند مذاکره شکست وجود داشته باشد ، نتیجه به احتمال زیاد خشونت یا حتی جنگ آشکار تجدید می شود.
• مذاکره کنندگان/واسطه ها ممکن است این رویکرد را به سادگی در نظر نگیرند زیرا به نظر می رسد غیر واقعی است ، به ویژه اگر بازخورد منفی اولیه را از طرف طرفین متناقض دریافت کنند.
• در صورت عدم موفقیت این استراتژی ، ممکن است شروع به کار شود ، مگر اینکه تغییرات قابل توجهی دیگر رخ دهد. بسیاری از احزاب غالباً اگر معتقدند هیچ توافقی در مورد دشوارترین مسائل وجود ندارد ، نکته کمی در ادامه یا امتحان کردن هر رویکرد دیگر می بینند.

کمیته

مذاکره کنندگان/واسطه گر به جای استفاده از یک سکانس آسان یا آسان برای آسان ، مسائل سخت را که احزاب مختلف برجسته می کنند و طرفین را به کمیته ها تقسیم می کنند ، برای مقابله با هر شماره ، می گیرند. این کمیته ها به طور همزمان روی موضوعات خاص در گروه های کوچکتر کار می کنند و سپس قطعنامه های آنها به گروه بزرگتر ارائه می شود. همه کمیته ها تمایل دارند که تحت مانترا کار کنند که تا زمانی که همه چیز به توافق نرسد ، هیچ چیز توافق نمی شود.

• در مذاکره در مورد بسیاری از درگیری ها ، یک یا هر دو طرف اغلب خواستار بحث در مورد موضوعات خاص هستند ، و ادعا می کنند که هیچ چیز دیگری برای مذاکره در مورد و از این رو بهانه ای برای متوقف کردن مشورت ها وجود ندارد. اما رویکرد کمیته بدون ایجاد ایجاد در مذاکرات ، چنین خواسته هایی را برآورده می کند.
• طرفین اساساً مجبور به نگرش تعاونی در مورد موضوعاتی هستند که قبلاً غیر قابل مذاکره تلقی می شدند.
• توانایی آن در جدا کردن مسائل پیچیده ، پرداختن به آنها به صورت منزوی - بنابراین سایر موضوعات کوچکتر نمی توانند روند حل مسائل بحث برانگیز را گل آلود کنند.
• این به دنبال مانترا "هیچ چیز توافق نمی شود تا همه چیز توافق شود" و بنابراین مستقل و در عین حال انعطاف پذیر است.

• مذاکره کنندگان بخشی از بحث های مختلف کمیته کوچکتر نیستند و در نتیجه ، آنها درک نمی کنند که چگونه توافق های خاص به دست آمده و تصمیم گرفته می شوند.
• هماهنگی بین کمیته های مختلف زیر مجموعه چالش برانگیز است.
• فرصت کمتری برای پیوند یا بسته بندی مشکلات برای حل مشکل وجود دارد زیرا طرفین در حال جدا کردن مسائل اصلی هستند.
• کمیته های کوچک به تیم میانجیگری نیاز دارند که در یک الگوی مشابه نیز تقسیم شوند. این به طور بالقوه مشکل ساز است زیرا همه واسطه ها به همان شیوه کار نمی کنند.

فرمول (که به آن توافق نامه نیز گفته می شود)

این رویکرد شامل دستیابی به توافق کلی در اوایل فرآیند با هدف انجام جزئیات در مرحله بعدی است. این توافق کلی به منظور نگه داشتن طرفین در جدول ، عمداً مبهم است ، لحن مثبتی را برای بقیه فرآیند تنظیم کرده و باعث ایجاد حرکت می شود.

• این به اندازه کافی کلی است که طرفین احتمالاً بدون اینکه متعهد شوند بیش از حد به طور مشخص متعهد شوند ، به توافق اولیه برسند.
• این به طور کلی لحن مثبتی برای همکاری با هم نشان می دهد و طرفین را که می توانند همکاری کنند نشان می دهد.
• این امر به اندازه کافی برای تفسیر احزاب و رهبران مختلف فراهم می کند.

• این اغلب در مرحله توافق کلی گیر می کند - شیطان در جزئیات است.
• این مبهم و برای تفسیر باز است ، بنابراین احزاب ممکن است فکر کنند که وقتی واقعاً اینگونه نیستند ، موافقت کرده اند ، یا به مشکلات تفسیر می پردازند.
• این ممکن است به طور زودرس امیدوار باشد که توافق ساده تر از آنچه قبلاً تصور می شد باشد.

تاکتیک های مربوط به توالی

در استراتژی های مختلف تاکتیک ها وجود دارد ، یا اقدامات خاص مذاکره کنندگان یا واسطه ها ممکن است برای پیشبرد استراتژی کلی خود انجام دهند. در حالی که یک تاکتیک خاص به هیچ وجه به یک استراتژی خاص محدود نمی شود ، اما در هنگام استفاده از یک استراتژی خاص ، تاکتیک های خاصی تمایل به استفاده از آنها دارند. به عنوان مثال ، کسری (شکستن مسائل بزرگ به قطعات کوچکتر یا "کسری") بیشتر با استراتژی تدریجی ارتباط دارد. در زیر برخی از تاکتیک های متداول استفاده شده است:

کسری (یا کسری): فرایند تقسیم دشوارترین مسائل به قسمت های کوچکتر به منظور جلوگیری از تشدید وضعیت و در نتیجه باعث می شود مسائل قابل کنترل تر شود. همانطور که واسطه برنارد مایر توضیح می دهد ، "هنر کسری ، تقسیم یک درگیری به تکه های قابل کنترل است که نه خیلی کوچک و نه خیلی بزرگ هستند و هیچ مسئله اصلی را به شکلی جدا نمی کنند که باعث می شود تا حل مسئله خلاق سخت تر شود."

جامع گرایی: روند پرداختن به مسائل در کل آنها بدون شکستن آنها به عناصر کوچکتر. این کار به ویژه با موضوعاتی انجام می شود که خود را به راحتی تجزیه نمی کنند.

تعهدات غیرقابل برگشت: روند ساخت امتیاز که از بین بردن آن تقریباً غیرممکن است. این مورد استفاده می شود تا طرفین را در این فرآیند به دام بیندازد و ترک جدول را برای آنها بسیار دشوار می کند.

پیوند: روند پیوستن یک مسئله با دیگری برای اهداف حل و فصل هر دو موضوع.

تا زمانی که همه چیز به توافق نرسد ، هیچ چیز توافق نمی شود: یک رویکرد فلسفی که برای طرفین برجسته می شود که باید احساس راحتی کنند تا انواع ایده ها را تولید کنند ، و تا زمانی که همه موضوعات مورد نظر توافق نشود ، به هیچ یک از آنها محدود نشود.

بسته بندی: روند مذاکره و پیوند چندین موضوع با هم به منظور دستیابی به توافق جامع.

برش سلامی: روند درگیری کل درگیری یا یک مسئله واحد در درگیری ، مشاهده آن به عنوان "سالامی" و تکه تکه کردن قطعات تا زمانی که کسی با کل مشکل روبرو شده باشد. تمرکز روی عناصر ساده تر یک مشکل خاص در ابتدا به طور کلی نحوه انجام این کار است.

برای استناد به این مقاله از موارد زیر استفاده کنید: ویس ، جوشوا N. و سارا روزنبرگ."استراتژی ها و تاکتیک های توالی."فراتر از تحریک پذیری. edsگای بورگس و هایدی بورگس. کنسرسیوم اطلاعات درگیری ، دانشگاه کلرادو ، بولدر. ارسال شده: سپتامبر 2003.< Pan> تا زمانی که همه چیز به توافق نرسد ، هیچ چیز توافق نمی شود: یک رویکرد فلسفی که برای طرفین برجسته می شود که باید احساس راحتی کنند تا انواع ایده ها را تولید کنند ، و تا زمانی که همه موضوعات مورد نظر مورد توافق قرار نگیرند ، توسط هیچ یک از آنها موظف نیستند.