مبارزه با سقف بدهی می تواند اقتصاد را غرق کند. اینگونه است که ما به اینجا رسیدیم

رئیس جمهور بایدن و جمهوریخواهان در کنگره در طی یک دوره برخورد حزبی در مورد بالا بردن سقف بدهی قرار دارند - محدودیت قانونگذاری در مورد میزان وام ایالات متحده می تواند وام بگیرد. و ساعت در حال تیک است. سقف 31. 4 تریلیون دلاری در حال حاضر به دست آمده است ، بنابراین اکنون وزارت خزانه داری برای پرداخت صورتحساب دولت از حرکات حسابداری - یا "اقدامات خارق العاده" استفاده می کند. اما اگر کنگره نتواند عمل کند ، دولت می تواند از اول ژوئن به طور پیش فرض باشد ، جنت یلن ، وزیر خزانه داری هشدار داده است.

سیاست

ایالات متحده می تواند برای پرداخت قبض های خود تا اول ژوئن ، از پول نقد خارج شود ، یلن به کنگره هشدار می دهد

فقط چه چیزی در معرض خطر است؟عواقب یک پیش فرض می تواند از نظر اقتصادی فاجعه بار باشد - ارسال امواج شوک از طریق بازارهای مالی جهانی. از آنجا که نبرد بر سر سقف بدهی شدت می یابد ، در اینجا همان چیزی است که شما باید بدانید که بدهی ملی را درک کنید - از کجا آمده است ، چه کسی صاحب آن است و چگونه تأمین مالی می شود.

سقف بدهی چیست و چرا وجود دارد؟

سقف بدهی محدودیتی در کل وام دولت است. برای اولین بار توسط کنگره در طول جنگ جهانی اول به کار گرفته شد ، منظور از این بود که مجوز پتو را برای وزارت خزانه داری به دست آورد تا مبلغ مشخصی را وام بگیرد.

سیاست

چرا ما سقف بدهی داریم و چرا ممکن است این سفر به آستانه متفاوت باشد

بلند کردن سقف بدهی زمانی رای نسبتاً معمول بود. از سال 1960 ، کنگره 78 بار سقف را بالا برد - 49 بار تحت روسای جمهور جمهوریخواه و 29 بار تحت روسای جمهور دموکرات. با این حال ، در سالهای اخیر ، این بحث در میان شکاف رو به رشد حزبی در کنگره به ویژه دلهره آور تبدیل شده است. سقف بدهی آخرین بار در سال 2021 به 31. 4 تریلیون دلار افزایش یافته است ، جایی که در حال حاضر در آن قرار دارد.

بدهی ملی چیست؟

تقریباً هر سال ، دولت بیشتر از آنچه در مالیات جمع می کند صرف می کند - این کسری است. برای ایجاد تفاوت ، پول را وام می گیرد ، که با گذشت زمان جمع می شود. این بدهی است.

بدهی از کجا می آید؟

هزینه های کسری و بدهی ملی همه راه را به تأسیس جمهوری باز می گرداند.

در نیم قرن گذشته، تنها چند سال بوده است که دولت بیش از آنچه در مالیات جمع آوری کرده است، هزینه نکرده است. افزایش های بزرگ در سال های اخیر نه تنها از هزینه های مبارزه با کووید-19 و جنگ های افغانستان و عراق، بلکه برای پوشش هزینه های فزاینده پزشکی جمعیت سالخورده و تأمین مالی همه خدمات دیگری که دولت ارائه می کند - ازساخت بزرگراه به پارک های ملی

در همین حال، درآمد مالیاتی همگام با این هزینه ها نبوده است، تا حدی به دلیل کاهش مالیات های تصویب شده در دولت جورج دبلیو بوش (و در برخی موارد توسط دولت اوباما تمدید شد) و دولت ترامپ. در مقابل، افزایش مالیات در اولین دولت بوش تصویب شد و دولت کلینتون زمینه را برای یکی از آن مازادهای بودجه نادر بین سال های 1998 و 2001 فراهم کرد.

بیشترین مشارکت در بدهی چیست؟

بزرگترین برنامه های فدرال، مانند تامین اجتماعی و مدیکر، به عنوان "هزینه های اجباری" شناخته می شوند، زیرا آنها به صورت خودکار عمل می کنند و نیازی به تایید هر سال ندارند. هزینه های اجباری 63 درصد از کل بودجه را تشکیل می دهد. سایر برنامه ها تحت هزینه های "اختیاری" قرار می گیرند که حدود 30٪ را تشکیل می دهد. با هزینه های اختیاری، قانون گذاران هر ساله تصمیم می گیرند که آیا به برنامه های خاصی ادامه دهند یا خیر و چه مقدار. تا کنون، بزرگترین بخش از مخارج اختیاری - تقریبا نیمی از آن - برای دفاع است. سهم عمده دیگر سود بدهی است.

چه میزان سود به بدهی پرداخت می شود؟

این سریعترین بخش از بدهی است. اخیراً در سال 2021، به پایین ترین حد خود رسید - فقط 1. 6٪. الان حدود 6 درصد است. با این حال، تقریباً به اندازه اواسط دهه 1990 که به 15 درصد رسید، نیست.

هزینه دولت برای استقراض پول با توجه به اندازه کلی بدهی و نرخ بهره متفاوت است. در بسیاری از دهه گذشته، این نرخ پایین بوده است، که عمدتاً به دلیل پایین ماندن نرخ های فدرال رزرو از لحاظ تاریخی پایین بوده است.

سیاست

4 راه برای دور زدن بحران سقف بدهی - و چرا آنها ممکن است کار نکنند

اما با افزایش شدید نرخ بهره توسط فدرال رزرو در تلاش برای مهار تورم، دولت بیشتر به بدهی پرداخت می کند و این به معنای پول کمتری است که برای خرج کردن باقی می ماند.

در طول سال مالی گذشته، دولت فدرال بیش از مجموع خدمات حمل و نقل، مسکن یا غذا و تغذیه برای پرداخت بهره هزینه کرد. در سه ماهه پایانی سال 2022، 213 میلیارد دلار سود پرداخت کرد که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل 63 میلیارد دلار بود.

بدهی چگونه تأمین می شود؟

از طریق خزانه های ایالات متحده - اوراق قرضه دولتی که توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده حمایت می شود - که به سرمایه گذاران در داخل و خارج از ایالات متحده فروخته می شود.

چه کسی صاحب بدهی است؟

حدود 75 ٪ از آن متعلق به سرمایه گذاران داخلی یا خارجی از جمله ملل خارجی است. بدهی متعلق به دولت های خارج از کشور تقریباً یک سوم این بدهی عمومی را تشکیل می دهد که ژاپن و چین در صدر این لیست قرار دارند.

چه اتفاقی می افتد اگر ایالات متحده به بدهی پیش فرض شود؟

اگرچه هرگز اتفاق نیفتاده است ، ایالات متحده به پیش فرض نزدیک شده است. به عنوان مثال ، در آگوست 2011 ، آژانس های رتبه بندی ایالات متحده را از رتبه برتر اعتباری AAA خود به AA+ در میان بحث های طولانی در کنگره مبنی بر افزایش سقف بدهی ، کاهش دادند. این بازارها را به یک سقوط آزاد فرستاد.

اکثر اقتصاددانان موافق هستند. نه تنها ایالات متحده احتمالاً دوباره کاهش می یابد ، بلکه کارگران دولتی و دریافت کنندگان تأمین اجتماعی - در میان بسیاری دیگر - بدون پرداخت هزینه می شوند. بازارهای مالی می توانند به شدت مورد اصابت قرار گیرند. برای مشاغل و متوسط آمریکایی ها ، وام گرفتن پول دشوار می شود. بدون دسترسی به اعتبار ، رکود اقتصادی همه به جز قطعی خواهد بود ، بسیاری از اقتصاددانان موافق هستند.

وضعیت جهانی دلار ایالات متحده به عنوان یک ارز ذخیره و اوراق خزانه ایالات متحده به عنوان یک سرمایه گذاری "پناهگاه امن" نیز ممکن است به چالش کشیده شود.

چگونه بدهی ایالات متحده با سایر کشورها مقایسه می شود؟

اندازه کامل بدهی در ارقام دلار می تواند دشوار باشد. با این حال ، اکثر اقتصاددانان موافق هستند که اندازه گیری بدهی در برابر ارزش کل کالاها و خدمات تولید شده در یک اقتصاد ، نشانگر بهتری از توانایی یک کشور در پرداخت تعهدات خود است. با این اقدام-به عنوان نسبت تولید بدهی به تولید داخلی (تولید ناخالص داخلی)-ایالات متحده بهتر از ژاپن و ایتالیا و تقریباً مشابه کانادا ، فرانسه و انگلستان است.

آیا پرداخت بدهی چیز خوبی است؟

با کمال تعجب ، جواب چندان ساده نیست. ما اکنون بدهی بیش از حد داریم ، اکثر اقتصاددانان موافق هستند ، اما پرداخت آن به سرعت می تواند به دلیل اتکا به سرمایه گذاری در خزانه های ایالات متحده ، اقتصادهای داخلی و جهانی را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دهد.

اقتصاددانان به طور کلی فکر می کنند برخی بدهی ها مهم است. بخش بانکی برای فروش به افراد ، سازمانها ، وفاداران و سرمایه گذاران شرکت به خزانه داری نیاز دارد. بدون آنها ، اقتصاد ایالات متحده به سادگی متوقف می شود.

به عنوان مثال ، در اواخر دهه 1990 ، برخی از اقتصاددانان نگران این بودند كه دولت فدرال خیلی سریع بدهی خود را پرداخت كند. آنها بعداً فقدان خزانه های موجود در ایالات متحده را به دلیل سوق دادن سرمایه گذاران به انواع خاصی از اوراق بهادار تحت حمایت وام ، که به عنوان ایمن اما بعداً سمی اثبات شده بودند ، مقصر دانستند. فروپاشی این اوراق بهادار در نهایت خطرناک باعث کاهش بازار در سال 2008 شد.