چگونه استارتاپ ها می توانند "خروج" و سرمایه گذاران درآمد کسب کنند؟

طی چند هفته گذشته در StartUpxplore ، ما تلاش های خود را برای توضیح گزینه های تأمین مالی موجود برای استارتاپ ها و همچنین تجزیه و تحلیل معیارهای مورد استفاده سرمایه گذاران که به دنبال استارتاپ هستند ، متمرکز کرده ایم. در این پست ها ما دو ایده اصلی را توضیح داده ایم:

1. تأمین مالی راه اندازی بسته به مراحل مختلف زندگی یک شرکت متفاوت است.
2. سرمایه گذاران با توجه به یک هدف در شرکتها پول می گیرند: برای بازده سرمایه گذاری خود.

نقطه شماره دو باید توسط استارتاپ هایی که به دنبال بودجه هستند درک شود ، زیرا این ممکن است بر روابط آنها با سرمایه گذاران تأثیر بگذارد. سرمایه داران سرمایه گذاری ، فرشتگان تجاری و انواع دیگر سرمایه گذاران در چند سال اول استارتاپ به دنبال خروج نیستند ، اما سال 5 تا 10 می آیند ، اگر نوعی رویداد انحلال در چشم نباشد ، احتمالاً شروع به اضطراب می کنند.

بنابراین ممکن است از خود بپرسید ، گزینه ها و استراتژی های خروج برای استارتاپ ها و سرمایه گذاران چیست؟بیایید از روی آنها برویم.

گزینه های خروج برای استارتاپ ها و سرمایه گذاران

خرید استارتاپ

استراتژی اصلی خروج برای استارتاپ ها فروش شرکت به یک شرکت بزرگتر برای سود است. در مورد سرمایه گذاران نیز همین اتفاق می افتد.

خریدار با استفاده از پول نقد یا سهام به عنوان جبران خسارت ، استارتاپ را به عهده می گیرد و مدیران و کارمندان کلیدی از زمان استارتاپ اغلب برای یک دوره زمانی در این شرکت می مانند تا بتوانند از سهام خود پول بگیرند و سهام خود را جلیقه کنند. خروج ها سرمایه را برای سرمایه گذاران نوپا فراهم می کند ، که می تواند پول را به شرکای محدود خود (در مورد سرمایه داران سرمایه گذاری) یا خود سرمایه گذاران (در مورد فرشتگان تجاری) بازگرداند.

کسب استارتاپ در ایالات متحده بسیار بیشتر از اروپا است ، اما اخیراً تعداد قابل توجهی در کسب و کار اروپایی افزایش یافته است: طبق گفته Tech. eu در نیمه اول سال 2014 131 خروج در اروپا وجود داشته است.

نوع دیگری از کسب که در دره سیلیکون بسیار متداول است ، Acquihires (کسب + استخدام) است. در این حالت ، خریدار به همان اندازه که در تیم است ، علاقه ای به محصول ندارد ، استعداد ، جایی که داشتن یک شریک توسعه با تیم مقیاس پذیر نیز مهم است. Acquihires اغلب منجر به بسته شدن محصولات و خدماتی که به دست آمده و کارمندان در نهایت به یک شرکت منتقل می شوند ، معمولاً پاداش های استخدامی قابل توجهی دریافت می کنند.

Acquihires در مقایسه با خرید بزرگ استارتاپ در مرحله اولیه اتفاق می افتد ، به این معنی که آنها اغلب سرمایه کمتری را برای فرشتگان تجاری و سرمایه داران سرمایه گذاری فراهم می کنند.

بیایید در بازار سهام شناور شویم: IPO به عنوان یک استراتژی خروج

همانطور که در هفته های قبل ذکر کردیم ، زمان شرکت های فناوری بالغ و مستقر وجود دارد که جمع آوری سرمایه بیشتر از VCS یا شرکت های سهام خصوصی دیگر گزینه ای نیست. خوب ، بعد چه می آید؟IPO

IPO مخفف "پیشنهاد عمومی اولیه" است و اساساً به این معنی است که یک شرکت شروع به شناور در بورس سهام می کند و تعداد قابل توجهی از سهام خود را در این فرآیند به سرمایه گذاران نهادی و غیر مؤسسه می فروشد. این شرکت های بزرگ این است که VC ها رویای خود را در خواب می بینند ، زیرا آنها اغلب مبالغ زیادی از سرمایه را برای کلیه بخش های درگیر (بنیانگذاران ، کارمندان اولیه و سرمایه گذاران) فراهم می کنند.

برای مدت طولانی Nasdaq و Wall Street بازارهای اصلی استارتاپ های اروپایی هستند که به دنبال IPO هستند. با این حال ، در زمان های اخیر شرکت هایی مانند Edreams Odigeo ، Zalando یا Rocket Inteet ، بورس اوراق بهادار مادرید ، فرانکفورت یا لندن را انتخاب کرده اند تا عمومی شوند. طبق گفته Tech. eu ، در شش ماه اول سال 2014 11 IPO در اروپا وجود داشت.

یک روند علاقه مند در دنیای استارتاپ وقتی صحبت از عموم می شود این است که شرکت های بیشتر و بیشتری به IPO می روند. این یک نتیجه از مقدار بالای سرمایه موجود در بازار استارتاپ از سرمایه داران سرمایه گذاری ، شرکت های سهام خصوصی و سایر موسسات سرمایه گذاری است.

ادغام و کسب

همچنین معمولاً به عنوان M& AS شناخته می شود ، این معاملات معمولاً حاکی از ادغام با یک شرکت مشابه و بزرگتر است. این نوع خروج اغلب توسط شرکت های بزرگ انتخاب می شود که به دنبال مهارت های تعارف در بازار هستند و خرید یک استارتاپ کوچکتر راهی بهتر برای تولید یک محصول از ایجاد آن در خانه است.

M & AS کمتر از IPO ها و تمایلات مستقیم متداول هستند. در نیمه اول سال 2014 فقط 4 ادغام و ادغام در اروپا وجود داشت.

عدم فروش استارتاپ: شیر دادن به گاو

به همان روشی که هر استارتاپی نیازی به جمع آوری پول از VCS و فرشتگان تجاری ندارد (Bootstrapping یک جایگزین مناسب است) ، هر راه اندازی نیازی به فروش خود به یک شرکت بزرگتر ندارد تا بتواند به بنیانگذاران ، کارمندان و سرمایه گذاران بازپرداخت کند.

شرکت هایی که قادر به ایجاد یک مدل و مقیاس تجاری محکم هستند ، می توانند مستقل بمانند و سود موجود در شرکت را دوباره سرمایه گذاری کنند. بخشی از این سود همچنین می تواند در بین سرمایه گذاران به عنوان سود سهام توزیع شود و ضمن اجتناب از بازارهای عمومی و تعهداتی که با آن انجام می شود ، نقدینگی را برای شرکای خارجی فراهم می کند.

سوال بزرگ: چه زمانی زمان مناسب برای خروج است؟

این سؤالی است که اغلب در کنفرانس ها و جلسات خصوصی بین سرمایه گذاران و استارتاپ ها پرسیده می شود. چه زمانی باید شرکت خود را بفروشم؟چه زمانی زمان مناسبی برای جستجوی خریداران است؟به عنوان یک سرمایه گذار ، چه زمانی باید به دنبال بازده سرمایه گذاری خود باشم؟

آیا ترجیح می دهید شرکت خود را با 20 میلیون یورو بفروشید وقتی که سهام زیادی دارید یا 200 میلیون یورو وقتی که به اندازه آن ندارید؟

و حقیقت این است که هیچ پاسخ جهانی برای همه موارد فوق وجود ندارد. استارتاپ ها می خواهند تا حد امکان پول بفروشند (سرمایه گذاران نیز همینطور هستند) و خریداران می خواهند تا حد ممکن هزینه کنند ، بنابراین هر دو طرف باید تعادل پیدا کنند. عقل سلیم می گوید برای استارتاپ ها برای به حداکثر رساندن قیمت فروش خود باید در صورت افزایش نرخ رشد آنها به جای اینکه بسیار سودآور باشد ، به دنبال خروج باشند.

با این حال ، همانطور که Business Insider اخیراً توضیح داده است "استارتاپ های با ارزش پایین زمان کمتری برای مقیاس و کمتر VC پول برای سوخت دارند ، این بدان معنی است که بنیانگذاران احتمالاً هنگام فروش ، درصد بالاتری از شرکت های خود را دارند."این بدان معنی است که این بنیانگذاران ممکن است به جای اینکه منتظر برچسب قیمت 200 میلیون یورویی باشند ، به قیمت 20 میلیون یورو بهتر بفروشند ، زیرا تا آن زمان ممکن است درصد کمی از سهام را در اختیار داشته باشند.

هر کارآفرین و سرمایه گذار باید شرایط سرمایه گذاری خود را در نظر بگیرند و بر اساس آن تصمیمی بگیرند. هیچ فرمول پنهانی وجود ندارد ، اما آنچه برای این مسلم است این است که کارآفرینان و سرمایه گذاران ، دیر یا زود ، به دنبال خروج خواهند بود.