ارزش اقتصادی زندگی در ایران: رویکرد سرمایه انسانی

این کار تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-Noncommercial 4. 0 (https://creativeecommons. org/licenses/by-nc/4. 0/) مجوز دارد. استفاده های غیر تجاری از کار مجاز است ، مشروط بر اینکه کار اصلی به درستی ذکر شود.

خلاصه

زمینه:

ارزش زندگی بشر از مهمترین چالش های ارزیابی اقتصادی سلامت است. این محدودیت امکان استفاده از روش هزینه و فایده را در ارزیابی مداخلات و سیاست های بهداشتی کاهش داده است. با استفاده از رویکرد سرمایه انسانی و ارزش تخفیف درآمدهای آینده ، مطالعه حاضر سرمایه انسانی گروههای سنی مختلف را محاسبه کرد.

مواد و روش ها:

داده های مورد نیاز با استفاده از داده های "درآمد و مخارج خانوارهای ایرانی" در سال 2015 از مرکز آماری ایران ، که شامل اطلاعات مربوط به خانوارهای شهری 19380 بود ، بدست آمد.

نتایج:

با توجه به محاسبه سرمایه انسانی ، حداکثر ارزش یک سال زندگی آماری در گروه با درآمد بالا مربوط به گروه سنی 30-34 سال (223،286 دلار برابر با 9378 میلیون ریال ایرانی) بود. کمترین ارزش در هر سه گروه از درآمد بالا ، متوسط و کم مربوط به گروه سنی 85 و بالاتر است. علاوه بر این ، ارزش اقتصادی سال زندگی آماری برای مردان به عنوان بالاتر از زنان محاسبه شده است ، با این حال ، در گروه های سنی بالاتر ، سرمایه انسانی هر دو جنس همگرا بوده است.

نتیجه:

ارزش اقتصادی زندگی برای جوانان بین 20 تا 30 سال بالاتر از سایر گروه های جمعیتی بود. یافته های این تحقیق به ارائه یک پایه دقیق تر برای تجزیه و تحلیل هزینه و فایده سیاست های بهداشتی و اجتماعی کمک می کند. با توجه به ارزش اقتصادی زندگی آماری برای گروه های سنی مختلف ممکن است اولویت های سیاست را در زمینه های مربوط به بهداشت و زندگی انسان تغییر دهد.

واژه های کلیدی: ارزش اقتصادی ، سال زندگی آماری ، سرمایه انسانی ، تجزیه و تحلیل هزینه و سود ، ارزیابی اقتصادی

معرفی

در میان مباحث مربوط به سیاست های عمومی ، خطرات مرتبط با سلامت و ایمنی انسان با حساسیت بیشتر دنبال می شود. ارزیابی پولی سالهای مختلف زندگی بشر یکی از مهمترین عوامل مورد نیاز در ارزیابی اقتصادی سیاست های بهداشتی و مداخلات است. پذیرش این دیدگاه غالب که ارزش زندگی انسان را با پول نمی توان محاسبه کرد ، انجام تجزیه و تحلیل دقیق از سیاست های مؤثر بر زندگی افراد غیرممکن می شود. بیش از چهار دهه از تخمین ارزش اقتصادی سال زندگی آماری (Evsly) انسان گذشت. این ارزش توسط محققان در زمینه های مختلف مانند بیمه عمر ، آموزش ، حقوق و بهداشت استفاده شده است (1). EVSLY ، در چند روش مختلف محاسبه می شود تا ارزش دقیقی از بهره وری فردی را تخمین بزنند. این روشها به عنوان ابزاری برای اندازه گیری مزایای اجتماعی برنامه ها برای پیشگیری یا درمان بیماری ها استفاده می شود (2). محاسبه evsly در متون اقتصادی مفهوم جدیدی نیست. این روش برای ارزیابی نیروی کار برده ها در زمان های باستان سازگار شد (3). به طور کلی ، دو روش اصلی برای محاسبه EVSly وجود دارد.

در رویکرد سرمایه انسانی ، هر فرد به عنوان جریانی از تولید در نظر گرفته می شود که براساس درآمد آنها ارزش دارد. بیماری و مرگ نیروی کار یک منبع اقتصادی ارزشمند را از بین می برد زیرا باعث می شود افراد وقت و اثربخشی کار و سایر فعالیتهای تولیدی خود را از دست دهند (1). در این رویکرد ، درآمد مورد انتظار با تخفیف در طول عمر مهمترین تعیین کننده EVSLY (4) است. با استفاده از رویکرد سرمایه انسانی به ارزش زندگی بشر ابتدا در آثار پتی و فار (5 ، 6) مورد توجه قرار گرفته است. این موضوع در مطالعات بعدی (7-10) مورد مطالعه و توسعه یافته و از لحاظ تئوری و تجربی مورد مطالعه قرار گرفته و توسعه یافته است. در رویکرد سرمایه انسانی ، ارزش زندگی هر شخص به درآمد بالقوه وی در آینده بستگی دارد (11). معمولاً در این روش ، درآمد مورد انتظار افراد با استفاده از نرخ تخفیف به ارزش فعلی تبدیل می شود. پارامتری که برای اجرای رویکرد سرمایه انسانی بسیار مهم است ، انتخاب تخفیف اجتماعی مناسب است. این نرخ نقش اساسی در تبدیل درآمد غیر نماینده به ارزش فعلی دارد (12). رویکرد سرمایه انسانی به دلیل تخمین EVSLY مورد انتقاد قرار گرفته است. این روش زندگی انسان را با استفاده از درآمد بازار ارزیابی می کند ، بنابراین ارزش های بسیار کمی را برای کودکان و افراد سالخورده بازنشسته اختصاص می دهد (1).

رویکرد دوم ، که به عنوان تمایل به پرداخت (WTP) شناخته می شود ، بر کاهش خطر مرگ متمرکز است. در این چارچوب ، تمام آنچه که بر بهزیستی افراد تأثیر می گذارد ، مانند درآمد منفعل ، ریسک ریسک ، ارزش زمان آزاد و ارزش جلوگیری از درد ، در نظر گرفته می شود (13 ، 14). به عنوان مثال ، تمایل به پرداخت هزینه 0. 2 ٪ در معرض خطر مرگ حدود 76 دلار آمریکا تخمین زده می شود. بر این اساس ، او ارزش زندگی هر شخص را 38000 دلار آمریکا تخمین می زند (15). در یک مطالعه دیگر ، ارزش زندگی و صدمات با استفاده از تمایل به پرداخت عابر پیاده تخمین زده می شود و محاسبه می کند که EVSLY 699،434 یورو و ارزش اقتصادی تخمین زده شده صدمات به عابران پیاده حدود 20. 077 یورو (16) است. نظرسنجی انجام شده توسط مرکز تحقیقات پلیس راهنمایی و رانندگی ایران در سال 2015 نشان می دهد که تمایل به پرداخت هزینه برای جلوگیری از مرگ در اثر تصادفات اتومبیل حدود 19. 7 میلیارد ریال ایرانی (518. 421 دلار آمریکا در مورد نرخ رسمی ارز) بوده است. افرادی که دارای تعدیل بیشتر ، تحصیلات عالی و درآمد بالاتر هستند ، تمایل بالاتری برای پرداخت (17 ، 18) ابراز کرده اند. ارزیابی زندگی می تواند چارچوبی برای اولویت بندی سیاست های اجتماعی فراهم کند (19) ، اما با توجه به وضعیت متغیرهای کلان اقتصادی در هر جامعه (مانند درآمد سرانه ، خطر مرگ و میر ، نرخ تخفیف اجتماعی و غیره) ، EVSLY در هر کشورمتفاوت است ، و این مقدار حتی ممکن است برای یک کشور با گذشت زمان متفاوت باشد. با توجه به این موضوع ، این مطالعه سعی در محاسبه ارزش اقتصادی سال زندگی آماری برای شهروندان ایران در گروه های مختلف سن و جنس است. نتایج این تحقیق می تواند در مطالعات آینده مورد استفاده قرار گیرد که سعی در تجزیه و تحلیل هزینه و فایده مداخلات و سیاست های بهداشتی دارند.

مواد و روش ها

در این مطالعه ، اطلاعات مورد نیاز برای محاسبات تحقیقاتی از بررسی درآمد و هزینه خانوارهای ایرانی در سال 2015 استخراج شده است که با توزیع پرسشنامه در بین خانوارهای شهری 19830 انجام شده است. اطلاعات مورد استفاده مربوط به درآمد افراد پس از مالیات است و شامل کلیه اشکال درآمد (مانند دستمزد و کلیه درآمد مربوط به غیر کار است ، این منبع خوبی برای محاسبه سرمایه انسانی خواهد بود. ارزش خدمات خانه داری و غیر-فعالیت های مارک های افرادی که در تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) محاسبه نمی شوند ، در این مطالعه نیز مورد توجه قرار نگرفتند.

مواد و روش ها

تحقیقات فعلی از یک رویکرد سرمایه انسانی برای محاسبه EVSLY استفاده کرد. در این روش ، درآمد عمر افراد به عنوان پروکسی سرمایه انسانی در نظر گرفته می شود (20 ، 21). با این حال ، بررسی درآمد اعضای جامعه به مرور زمان بسیار وقت گیر و پرهزینه است. بنابراین ، در این مطالعه ، خانوارها با توجه به سن سرپرست خانواده در گروه های سنی طبقه بندی شده از 20 تا بیش از 85 سال طبقه بندی شدند. سپس ، میانگین درآمد سالانه برای هر گروه سنی بر اساس داده های خام محاسبه شده است. بنابراین ، سرمایه انسانی یک فرد برابر با کل درآمدی است که فرد در طول زندگی خود کسب می کند یا به دست می آورد (22 ، 23). با این حال ، ارزش های اقتصادی مربوط به دوره های مختلف به راحتی نمی توان ترکیب کرد. این درآمد در دوره های مختلف به دست می آید. ارزش فعلی این درآمد ابتدا باید محاسبه و سپس جمع شود (24). برای محاسبه ارزش فعلی درآمدها ، از روش جریان نقدی با تخفیف به شرح زیر استفاده می شود:

در این فرمول ، DIF ارزش فعلی تخفیف درآمد افراد در دوره های مختلف است ، اگر₁درآمد اسمی افراد در دوره اول و R نرخ تخفیف است. برای محاسبه سرمایه انسانی ، لازم است نرخ تخفیف مناسب را برای محاسبه ارزش فعلی درآمد در نظر بگیرید. از لحاظ تئوریکی ، این نرخ نشان دهنده هزینه فرصت دارایی ها است و خطرات مختلف سرمایه گذاری را نشان می دهد. انتخاب نرخ تخفیف مناسب مستلزم ارائه این سؤال است که میانگین نرخ بازده دارایی در اقتصاد چقدر است. نرخ تخفیف اجتماعی برای اقتصاد ایران 7. 2 ٪ با استفاده از نرخ رشد سرانه واقعی ، خاصیت خاصیت میزان مصرف و نرخ تخفیف مربوط به مرگ و میر تخمین زده می شود (25). تحقیقات دیگر شامل نرخ اجتماعی اولویت زمانی است و نرخ تخفیف اجتماعی برای ایران را در 5. 12 (26) محاسبه می کند. مطالعه حاضر ، بر اساس جدید بودن مطالعه بعدی ، از نرخ تخفیف اجتماعی 5. 12 در محاسبه استفاده کرده است. علاوه بر این ، با توجه به اینکه داده های گزارش شده توسط مرکز آمار ایران به شکل ارز ملی بوده است ، برای تبدیل ارقام به دلار آمریکا ، نرخ ارز رسمی بانک مرکزی ایران با نرخ 1 دلار در هر 38000 ریال استفاده شده استواد

نتایج

همراه با گروه بندی سنی، گروه بندی درآمد و جنسیت انجام شد و EVSLY بر اساس درآمد و جنسیت محاسبه شد. همه موارد در سه گروه پردرآمد (سه دهک بالاترین درآمد)، متوسط درآمد (چهار دهک متوسط درآمد) و کم درآمد (سه دهک پایین تر درآمد) طبقه بندی شده اند. همچنین میانگین درآمد هر گروه سنی به تفکیک دختران و پسران محاسبه شد. محاسبه سرمایه انسانی گروه های سنی مختلف نشان می دهد که در تمامی گروه های درآمدی، بیشترین سرمایه انسانی مربوط به گروه های جوان و میانسال بوده است (جدول 1). بالا بودن نرخ تنزیل اجتماعی در محاسبات (به دلیل ویژگی های اقتصاد ایران)، درآمد سال های جاری برای هر گروه سنی وزن بالایی در سرمایه انسانی آن گروه دارد. بدین ترتیب سرمایه انسانی با افزایش سن در تمامی مقوله ها کاهش یافت. به عبارت دیگر، نرخ تنزیل بالا منجر به کاهش شدید ارزش سود دوره های گذشته یا آینده خواهد شد.

میز 1:

ارزش سال زندگی آماری گروه های سنی مختلف (میلیون ریال)

محاسبه سرمایه انسانی برای گروه های درآمدی مختلف نشان می دهد که تفاوت این مقدار در سنین جوانی و میانسالی به بالاترین میزان خود رسیده است و در گروه های سنی بالاتر به تدریج فاصله بین گروه های درآمدی کاهش یافته است. همچنین مقایسه EVSLY برای سه گروه درآمدی نشان می دهد که بین گروه پردرآمد و دو گروه دیگر تفاوت معناداری وجود دارد.

EVSLY یک فرد در گروه سنی 20 تا 24 سال به ترتیب 2341 میلیون ریال ایران (61605 دلار آمریکا) و 4650 (122368 دلار آمریکا) میلیون ریال برای گروه کم درآمد و گروه متوسط درآمد بوده است. با این حال، EVSLY این فرد در گروه پردرآمد حدود 9201 میلیون ریال ایران (242131 دلار آمریکا) برآورد شده است.

به عبارت دیگر ، شکاف بین ارزش سال زندگی آماری در بین گروه با درآمد بالا و دو گروه دیگر معنی دار است (شکل 1). ارزش سرمایه انسانی گروههای سنی مختلف ، به طور جداگانه برای هر دو جنس محاسبه شده است. در همه گروه های سنی ، پایتخت انسانی مردان از زنان بالاتر بود. این شکاف به تدریج کاهش یافته است ، و در گروه های سنی بالاتر ، زنان و مردان تقریباً برابر می شوند (شکل 2).

ارزش سال زندگی آماری 14 گروه سنی بر اساس گروه درآمد (میلیارد ریال ایرانی)

ارزش سال زندگی آماری 14 گروه سنی بر اساس جنسیت (میلیارد ریال ایرانی)

بحث

نتایج ما نشان داد که در گروه های مختلف درآمدی ، در قرون و میانه ، که در آن افراد ظرفیت بالاتری از فعالیت اقتصادی دارند ، ارزش اقتصادی سال زندگی آماری بالاتر از سالهای گذشته زندگی است. امید به زندگی کمتر در سنین بالاتر و سقوط درآمد مورد انتظار برای این گروه ها دلیل اصلی این کاهش است. به عنوان دلیل دوم ، می توان در مقایسه با سنین میانه و جوان ، کاهش سطح درآمد در گروه های سنی بالاتر را ذکر کرد. بنابراین ، دو متغیر کاهش درآمد متوسط و کاهش در سالهای باقی مانده از زندگی منجر به کاهش سرمایه انسانی و EVSly در گروه های سنی بالاتر شده است. این یافته مطابق با مطالعاتی است که قبلاً انجام شده است (1 ، 4 ، 27).

EVSLY همچنین در بین گروه های مختلف درآمد متفاوت است. این مسئله عادی و قابل پیش بینی بوده است ، زیرا ملاک محاسبه این ارزش درآمد عمر مردم بود. نکته قابل توجه این است که فاصله قابل توجهی بین ارزش های سال زندگی آماری گروه با درآمد بالا با دو گروه دیگر است.

محاسبه سرمایه انسانی برای گروه های جنسیتی همچنین نشان می دهد که EVSLY برای مردان بالاتر از زنان بود ، اما با افزایش سن و در سنین سالمند ، ارزش محاسبه شده برای این دو گروه همگرایی بالایی داشته است. مطالعات قبلی محاسبه شده توسط جنسیت نیز تفاوت های مشابهی را گزارش کرده است (1 ، 11). مواد تشکیل دهنده محاسبه این تحقیق درآمد بوده و برخی از فعالیت های غیر بازار زنان (مانند فعالیت های مبتنی بر خانه) در محاسبات در نظر گرفته نمی شود (28 ، 29). بنابراین ، تفاوت به دست آمده در اینجا به دلیل پایین آمدن درآمد بازار زنان نسبت به مردان در جامعه است و در نظر گرفتن درآمد غیر بازار (تولید) می تواند محاسبات را به طور کامل تغییر دهد.

نتایج را می توان در دو جنبه مختلف برای سیاست گذاری مورد استفاده قرار داد. جنبه اول مربوط به کمیت کردن منابع منافع بسیاری از سیاست های اجتماعی (از جمله سیاست های بهداشتی)، هزینه بیماری ها و مشکلات اجتماعی (مانند مصرف دخانیات یا آلودگی محیط زیست) و تصمیمات مداخله ای است. هزینه سیاست ها (به عنوان هزینه های مالی و بودجه ای بیان می شود) اغلب برای تصمیم گیرندگان قابل مشاهده و ملموس است. اما مزایای اجتماعی سیاست ها، به ویژه در حوزه های مرتبط با سلامت و زندگی انسان ها، بسیار مبهم و چالش برانگیز است. به عنوان مثال، چگونه می توان تصمیم گرفت که آیا تخصیص 100000 دلار آمریکا برای پیشگیری از ایدز در مدارس یک تصمیم کارآمد اقتصادی است؟یا کاشتن قلب مصنوعی 130000 دلاری برای یک جوان 18 ساله می تواند توجیه منطقی (نه اخلاقی) داشته باشد؟بنابراین، یافته های حاضر می تواند تا حدودی پاسخ به سؤالات فوق را حداقل از نظر اقتصادی تسهیل کند. جنبه دوم که اتفاقاً بسیار مهمتر از جنبه اول است، مربوط به مقایسه و انتخاب سیاست های مختلف با هزینه ها و منافع متفاوت است. در صورتی که دو سیاست با هزینه های متفاوت بر سلامت یا امید به زندگی گروه های مختلف جمعیتی تأثیر مثبت یا منفی داشته باشند، با استفاده از نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر می توان این اثرات را به مقادیر کمی و قابل اندازه گیری تبدیل کرد. مقایسه این اثرات با هزینه های سیاست های مربوطه به سیاست گذاران در انتخاب بهترین سیاست کمک می کند. به عنوان مثال، دولت در نظر دارد به یکی از دو سیاست «نصب فیلتر در سیستم اگزوز خودروها» یا «نصب ایربگ در خودرو» یارانه هایی را به میزان مشخص اختصاص دهد. مزایای سیاست اول عمدتاً شامل سالمندان و نوزادان (30 و 31) و مزایای سیاست دوم عمدتاً شامل جوانان و افراد میانسال است (32 و 33). اگر هر دو سیاست منجر به نجات جان 1000 نفر در سال شود، کدام سیاست مزایای اجتماعی بیشتری خواهد داشت؟مسلماً از منظر اخلاقی نمی توان به این سؤالات پاسخ داد، زیرا محدودیت منابع، سیاست گذاران را وادار می کند تا یکی از آنها را انتخاب کنند. بنابراین جایگزینی جز اولویت دادن به زندگی گروه های مختلف وجود ندارد. اما انتخاب سیاست دوم از نظر اجتماعی نیز می تواند به عنوان یک سیاست اخلاقی تلقی شود، زیرا انتخاب این سیاست مقرون به صرفه است و جامعه از انتخاب دوم سود بیشتری خواهد برد.

اگرچه این مطالعه ارقام کمی برای ارزش زندگی بشر در محیط اقتصادی اقتصادی ایران ارائه می دهد ، اما برخی از انتقادات نیز می تواند در مورد این رویکرد اعمال شود. یکی از مهمترین این انتقادات این است که ارزش زندگی را مانند یک دارایی مالی محاسبه می کند. علاوه بر این ، این رویکرد به دلیل بهره وری پایین تر ، برای زندگی کودکان و افراد سالخورده ارزش بسیار کمی دارد.

نتیجه

این مطالعه اطلاعاتی را برای دستیابی به درک جامع از تأثیرات و پیامدهای اقتصادی و فرصت برای انتخاب بهترین در بین سیاست های مختلف ، به محققان و سیاست گذاران ارائه می دهد. رویکرد سرمایه انسانی در محاسبه از سنین مختلف به قرار دادن برنامه ها و سیاست ها در صدر دستور کار کمک می کند ، که در آن جامعه بیشترین سود را از آنها کسب می کند. ارزیابی اقتصادی صرفاً نباید به عنوان یک معیار قطعی برای تصمیم گیری در نظر گرفته شود. زیرا این رویکرد نگاهی کاملاً اقتصادی به زندگی بشر دارد. با این حال ، استفاده از تجزیه و تحلیل دقیق اقتصادی می تواند مبنای غیرقابل انکار برای تخصیص منابع بهینه ، به ویژه در بخش بهداشت باشد و این مطالعه می تواند گامی برای این جهت در نظر گرفته شود.