مدل سازی مالی چیست؟

مدل سازی مالی استفاده از اندازه گیری های حسابداری، مالی و تجاری برای ایجاد نمایش های انتزاعی از وضعیت مالی یک سازمان است.

با این حال، این تعریف ساده واقعاً توضیح نمی دهد که مدل سازی مالی چیست یا چرا ابزاری حیاتی برای تصمیم گیرندگان تجاری است. بهترین راه برای نشان دادن مدل سازی مالی، ذکر مثال هایی از این است که چگونه مدل ها تقریباً تمام جنبه های عملیات تجاری روزانه را هدایت می کنند.

• یک شرکت از مدل رگرسیون خطی برای تعیین اینکه آیا افزایش بودجه تبلیغاتی آن منجر به افزایش درآمد شده است استفاده می کند.
• یک تحلیلگر مالی از مدل جریان نقدی تنزیل شده (DCF) برای یافتن ارزش فعلی یک دارایی و همچنین ارزش بالقوه آن در آینده استفاده می کند.
• یک بانکدار سرمایه گذاری از مدل قیمت گذاری عرضه اولیه عمومی (IPO) برای تعیین قیمت IPO یک شرکت بر اساس تجزیه و تحلیل شرکت های قابل مقایسه استفاده می کند.

تحلیلگران مالی برای پیش بینی رویدادهای آتی و تأثیر آن رویدادها بر کسب وکارها و سیستم های مالی بر مدل های مالی تکیه می کنند. قدرت مدل های مالی برای پیش بینی آینده افزایش می یابد، زیرا مدل ها پیچیده تر می شوند و داده هایی که مدل ها استفاده می کنند به موقع و مرتبط تر می شوند.

این راهنما چندین مدل مالی محبوب را توضیح می دهد، نقش های شرکتی را توضیح می دهد که بر استفاده از مدل های مالی تکیه دارند، و چگونگی ساخت و استفاده از مدل های مالی برای طیف وسیعی از کاربردهای تجاری را بررسی می کند.

نحوه استفاده از مدل های مالی در تجارت

مدل های مالی ارزیابی های کمی و مبتنی بر داده ها را در اختیار تصمیم گیرندگان تجاری قرار می دهند که شرکت آنها امروز در چه جایگاهی قرار دارد و بازار و موقعیت مالی آن در آینده چگونه خواهد بود. کسب وکارها و خدمات مالی از مدل های مالی برای مدیریت تقریباً تمام جنبه های عملیات خود استفاده می کنند: انتخاب سرمایه گذاری. قیمت گذاری اوراق بهادار؛و برنامه ریزی خرید، ادغام، و واگذاری.

موارد زیر از جمله روش هایی است که تصمیم گیرندگان تجاری از مدل های مالی استفاده می کنند:

برآورد عملکرد مالی

مدل های مالی از صورت های مالی شرکت برای پیش بینی عملکرد آن با ساختن یک مدل پیش بینی کننده برای حمایت از تصمیم های تجاری استفاده می کنند. به عنوان مثال، با افزایش فروش یک شرکت، هزینه های مورد نیاز برای ایجاد افزایش نیز افزایش می یابد. مدل های پیش بینی بازده درآمدزایی افزایش سرمایه گذاری در عملیات فروش شرکت را محاسبه می کنند.

تعیین ارزش یک شرکت یا یک دارایی

مدل های مالی مختلفی برای یافتن ارزش دارایی امروز و آینده استفاده می شود:

• تجزیه و تحلیل DCF
• مدل های قیمت گذاری گزینه
• قابل مقایسه

این مدل ها از اقدامات عینی و ذهنی برای تعیین ارزش دارایی های ثابت مانند تجهیزات ، املاک و سایر دارایی های سرمایه و همچنین دارایی های نامشهود مانند مارک ها ، مالکیت معنوی و حسن نیت استفاده می کنند.

تجزیه و تحلیل سرمایه گذاری های سهام

ارزش سهام ارزش یک شرکت یا سهام آن را محاسبه می کند ، به طور معمول از یکی از سه مدل مالی مختلف استفاده می کند.

• مدل DCF ، یا هزینه ساخت جایگزینی (comps) چه از طریق چند برابر بازار مشترک یا معاملات مشابه بازار هزینه دارد

در حالی که مقایسه ای می تواند بنگاه هایی را که کم ارزش یا بیش از حد ارزیابی شده اند برجسته کند ، اما یافتن شرکت هایی که به اندازه کافی مشابه دارایی هستند برای ارائه یک مقایسه معتبر ، دشوار است. همچنین مهم است که استفاده از چند برابر یا رو به جلو برای محاسبه تأثیر عملکرد و چشم انداز اخیر شرکت برای آینده.

مدیران در همه حوزه های سازمانی برای حمایت از تصمیمات خود به مدلهای مالی متکی هستند. اینها از جمله امور تجاری است که مدل سازی مالی به روشن شدن کمک می کند ، طبق گفته اکسل در اکسل: بودجه ریزی برای مدت کوتاه و طولانی ، افزایش سرمایه از طریق بدهی یا حقوق صاحبان سهام ، دستیابی به یک تجارت یا برخی از دارایی های آن ، فروش یا واگذاری دارایی یا واحدهای تجاری ،گسترش به بازارهای جدید یا باز کردن شاخه های جدید ، تعیین ارزش یک تجارت و اولویت بندی پروژه ها برای دریافت سرمایه.

تعیین قیمت

مدل سازی قیمت مستلزم دانستن روانشناسی بازار و ارزشی است که مشتریان و مشتریان بالقوه شما در محصولات و خدمات قرار می دهند. در حالی که یک استراتژی قیمت داخلی است و براساس هزینه تأمین محصول ، حاشیه سود و نشانه گذاری ، یک مدل قیمت خارجی است و براساس نحوه ارائه محصول به مصرف کنندگان.

مدلهای مالی برای تعیین فاکتور قیمت در درک مشتری از قیمت (لوکس یا ارزان) ، هزینه های فروشنده و سود مورد انتظار و قیمت سایر فروشندگان برای محصولات مشابه تعیین می کنند. مدل ها همچنین باید تغییر ارزش محصول را با گذشت زمان ، فصلی و سایر تغییرات در شرایط بازار در نظر بگیرند.

انجام تجزیه و تحلیل حساسیت

تجزیه و تحلیل حساسیت در مدل های مالی برای تعیین چگونگی تغییر ارزش ها در مجموعه متغیرهای مستقل از متغیر وابسته ، مانند قیمت سهم شرکت یا تأثیر افزایش بر نرخ بهره استفاده می شود. این تکنیک همچنین به عنوان تجزیه و تحلیل IF گفته می شود و برای تخمین تأثیر عدم اطمینان در مدل استفاده می شود.

این روش در طیف وسیعی از موقعیت های مدل سازی استفاده می شود ، از جمله برای شناسایی نقاط یکنواخت ، آزمایش سناریوهای خاص ، ارزیابی خطر و درک رابطه بین متغیرهای ورودی خاص و متغیرهای خروجی. علاوه بر امور مالی ، تجزیه و تحلیل حساسیت ابزاری مهم برای رشته های علوم و مهندسی است.

افزایش سرمایه از طریق حقوق بدهی

دو راه اصلی برای ایجاد سرمایه ، تأمین اعتبار بدهی و تأمین اعتبار عدالت است:

• تأمین مالی بدهی به وجوه دریافت شده از یک بانک یا وام دهنده دیگر متکی است و به وام گیرنده اجازه می دهد کنترل روزانه بر تجارت را حفظ کند. سود پرداخت شده به وام به عنوان هزینه تجارت کسر مالیات است.
• تأمین اعتبار سهام از سرمایه گذاران در ازای سهم سود کسب و کار دریافت می شود. در حالی که سرمایه گذاری سهام عدالت لازم نیست بازپرداخت شود ، ممکن است سرمایه گذاران قبل از تصمیم گیری در مورد تجارت نیاز به مشورت داشته باشند.

مدل های مالی برای افزایش سرمایه از طریق بدهی یا حقوق صاحبان سهام ، در نظر بگیرید که هر نوع بودجه چقدر قابل دسترسی است ، جریان نقدی فعلی و آینده شرکت و چقدر برای شرکت مهم است که کنترل خود را بر تصمیمات مربوط به تجارت حفظ می کند. نسبت بدهی به سهام به یک شرکت این امکان را می دهد تا بداند که چگونه می تواند تمام بدهی های معوقه را با استفاده از سهامدار سهامدار به تنهایی در صورت رکود اقتصادی پوشش دهد.

کسب یا واگذاری مشاغل یا دارایی

شرکت ها هنگام در نظر گرفتن اینکه آیا دارایی یا تجارت را به دست می آورند ، به چندین اندازه گیری مالی کلیدی نگاه می کنند:

• بازده سرمایه گذاری (ROI): نسبت سود خالص در یک دوره به هزینه سرمایه گذاری
• سودآوری و هزینه: هزینه یک محصول توسط هر منطقه از شرکت و میانگین صنعت تقسیم می شود
• برنامه ریزی ظرفیت: چگونگی تغییر تقاضای محصول بر عملکرد و امور مالی تأثیر می گذارد
• پیش بینی مالی: فرضیه هایی در مورد آینده برای یافتن نتایج مالی بر اساس سناریوهای مختلف
• بودجه بندی و تجزیه و تحلیل جریان نقدی: درآمد و هزینه هایی

توزیع منابع مالی

بخش اعظم موفقیت یک شرکت بستگی به این دارد که سرمایه برای تحقق اهداف کوتاه مدت و بلند مدت خود چقدر کارآمد است. از جمله گزینه های توزیع منابع مالی یک شرکت ، بازگشت پول نقد به سهامداران در قالب سود سهام ، خرید مجدد سهام سهام یا افزایش عملیات تحقیق و بازاریابی است.

بازده سرمایه سرمایه گذاری شده (ROIC) چگونه یک شرکت سرمایه را به سود تبدیل می کند. ROIC نسبت درآمد را قبل از مالیات یا هزینه بهره بدهی به کل تأمین بدهی و تأمین اعتبار سهام خود محاسبه می کند ، که مبلغ آن ساختار سرمایه آن نامیده می شود.

مدیریت ریسک

تمام تصمیمات سرمایه گذاری مستلزم یک عنصر ریسک است ، بنابراین مدیریت این ریسک بخشی از مدلهای مالی است که در آن تصمیمات گرفته می شود. مدیریت ریسک با شناسایی ، تجزیه و تحلیل ، پذیرش یا کاهش عدم اطمینان پیرامون تصمیمات تجاری ، مدل هایی را برای تعیین کمیت پتانسیل مربوط به سرمایه گذاری های خاص اعمال می کند.

یکی از محبوب ترین روشهای مورد استفاده در مدیریت ریسک ، انحراف استاندارد است که نشان می دهد مقادیر در یک مجموعه داده از میانگین نمونه فاصله دارند: هرچه انحراف بیشتر باشد ، سرمایه گذاری بی ثبات تر خواهد بود. برخی از سرمایه گذاری ها بر اساس پتانسیل بازده بالا ، تحمل بالاتری برای نوسانات نسبت به سایرین دارند.

چه کسی از مدلهای مالی استفاده می کند؟

مدیران در تمام بخش های یک سازمان در کارهای روزانه خود به مدلهای مالی متکی هستند.

• تحلیلگران مالی به طور معمول به صفحات گسترده پیچیده طراحی شده برای ارائه یک هدف خاص ، مانند پیش بینی های فروش ، تخصیص بودجه و ارزیابی دارایی متکی هستند.
• برنامه ریزان مالی با استفاده از مدل هایی برای برآورد درآمد بازنشستگی ، پیش بینی جریان نقدی ، محاسبات ارزش خالص و اهداف میراث ، نگرانی های مالی بلند مدت خانواده ها و افراد را برطرف می کنند.
• افسران ارشد مالی مسئولیت به روزرسانی مدل تجاری سازمان را برای اطمینان از منابع مورد نیاز برای دستیابی به اهداف خود دارند. آنها از مدل های مالی برای شناسایی موانع رشد ، خطرات در حال ظهور و فرصت های جدید استفاده می کنند.
• مدیران تجارت از مدل های مالی برای تهیه بودجه و تهیه برنامه های استراتژیک استفاده می کنند. با اصلاح متغیرها در مدل ها ، مدیران می توانند عملکرد تجارت را تحت سناریوهای مختلف پیش بینی کنند.
• مدیران پروژه ضمن برنامه ریزی و اجرای پروژه ها برای اطمینان از جریان کافی نقدی ، مدیریت منابع و برنامه های پروژه و شبیه سازی سناریوهای مختلف پروژه ، از مدل های مالی استفاده می کنند. بسیاری از مدیران پروژه از ویژگی های مدل سازی ساخته شده در تکنیک ارزیابی و بررسی برنامه (PERT) استفاده می کنند.
• بانکداران سرمایه گذاری و مدیران نمونه کارها برای تعیین ارزش منصفانه یا ذاتی سهام یک شرکت ، تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری بر اساس آن ارزیابی ها و شناسایی نامزدهای ادغام و کسب ، به مدلهای مالی بستگی دارند.
• مدیران ریسک استفاده خود را از مدل های مالی گسترش داده اند تا خطرات مرتبط با شبکه هایی را که شرکا و سایر اشخاص ثالث در استفاده از زنجیره تأمین جهانی است ، شامل شود. مدلهای مالی به بنگاهها اجازه می دهد روند ریسک را اندازه گیری کرده و سریعتر به تهدیدات پاسخ دهند و مسئولیت کاهش ریسک را ارتقا دهند.
• حسابداران می توانند از استفاده خود از مدل های مالی برای گسترش نقش خود در سازمان ها فراتر از حسابداری استفاده کنند تا شامل تجزیه و تحلیل داده ها و پشتیبانی از تصمیم گیری مالی شوند.

انواع مدل های مالی

استفاده از مدل های مالی در سالهای اخیر با توجه به داده های مرتبط و به موقع تر و با رسیدن ابزارهای مدل سازی که یادگیری و استفاده آسان است ، رشد کرده است. علاوه بر کمک به شرکت ها ، هزینه های پروژه های جدید و ادامه کار را برآورد می کند ، این مدل ها برای پیش بینی تأثیر نوسانات بازار و سایر تغییرات اقتصادی اعمال می شوند.

ابزارهای مدل سازی مالی در ردیابی شاخص های کلیدی عملکرد یک شرکت (KPI) از جمله حاشیه ناخالص و خالص مؤثر هستند. پیش بینی های آنها در ترازنامه شرکت و صورتهای جریان نقدی استفاده می شود و از برنامه ریزی پروژه ها و کارمندان پشتیبانی می کنند. اینها از جمله متداول ترین انواع مدل های مالی است.

مدل مالی سه ایستگاه

این مدل مالی سه ایستگاه به طور گسترده در تجارت و امور مالی مورد استفاده قرار می گیرد زیرا به عنوان پایه و اساس اکثر پیش بینی ها و فرمول های پیش بینی کننده خدمت می کند. سه جمله ای که این مدل را تشکیل می دهند ترازنامه شرکت ، بیانیه جریان نقدی و بیانیه درآمد است:

• ترازنامه تصویری از منابع مالی تجارت ، از جمله دارایی ، بدهی و مانده سهام سهامداران را ارائه می دهد.
• بیانیه جریان نقدی میزان ورود و خروج پول نقد را در یک دوره خاص در دسته بندی هایی که شامل عملیات ، سرمایه گذاری و فعالیت های تأمین مالی است ، نشان می دهد.
• بیانیه درآمد درآمد و هزینه های تجارت را در یک دوره خاص خلاصه می کند.

این مدل به طور معمول با بیانیه درآمد و به دنبال آن صورتحساب جریان نقدی و ترازنامه آغاز می شود و نتایج هر تجزیه و تحلیل در دیگری قرار می گیرد. دانستن نحوه استفاده از مدل سه ایستگاه ، پیش نیاز بسیاری از موقعیت های مالی و مدیریتی است.

مدل جریان نقدی تخفیف

مدل DCF ارزش فعلی یک شرکت را بر اساس ارزش فعلی خالص (NPV) جریان نقدی آینده خود ارزیابی می کند. براساس این مدل ، ارزش کسب و کار کل تمام جریان های نقدی رایگان آینده (نقدی که منهای جریان نقدی برای هزینه های عملیاتی ایجاد می شود) است. سرمایه گذاران و شرکت های دستیابی از این مدل برای تعیین ارزش خرید بالقوه استفاده می کنند و مدیران از آن برای تهیه بودجه سرمایه و هزینه های عملیاتی خود استفاده می کنند.

مدل های پیش بینی

مدل های پیش بینی تلاش می کنند به "چرا" که نتایج سایر مدلهای مالی ارائه می شود ، پاسخ دهند. دو دسته کلی از مدل های پیش بینی کمی (خط مستقیم ، میانگین حرکت ، رگرسیون خطی و سری زمانی) و کیفی هستند (تحقیقات بازار و روش دلفی که به نظرات متخصصان متکی است). از آنجا که هیچ مدل پیش بینی نمی تواند کاملاً دقیق باشد ، هدف مدل ها این است که به طور کلی در قاب تصمیم گیری های تجاری قابل اعتماد و مفید باشد.

مدل تجزیه و تحلیل شرکت قابل مقایسه

روش تجزیه و تحلیل شرکت قابل مقایسه تلاش می کند تا ارزش یک شرکت را بر اساس عملکرد سایر شرکت ها با اندازه مشابه در همان صنایع مرتبط یا مرتبط ایجاد کند. پس از تعیین گروه همسالان برای نشان دادن ارزش شرکت ، ارزش سازمانی (EV) بر اساس ارقام مالی از رقبای خود یافت می شود. اقدامات ارزیابی شامل ارزش شرکت به فروش (EV/s) ، نسبت قیمت به درآمد (P/E) ، نسبت قیمت به کتاب (P/B) و نسبت قیمت به فروش (P/S) است. اگر نسبت ارزیابی شرکت از همسالان خود بالاتر باشد ، بیش از حد ارزش دارد و اگر نسبت ارزیابی کمتر از همسالان خود باشد ، کم ارزش است.

مدل جمع بندی

مدل جمع بخش ها ارزش یک شرکت را بر اساس آنچه که هر یک از بخش های آن یا قطعات تشکیل دهنده آن در صورت جداگانه به فروش می رسد ، تعیین می کند. این مدل کل را تنظیم می کند تا بدهی خالص شرکت و سایر دارایی ها و هزینه های غیر عملیاتی را به حساب آورد. مقدار هر واحد جداگانه با استفاده از روش DCF یا روش ارزیابی دیگر محاسبه می شود. معمولاً تجارت این شرکت در صنایع مختلفی گسترش یافته است ، و ممکن است در نظر گرفتن کارآمدتر شدن یک بازسازی باشد. این مدل همچنین به عنوان یک دفاع احتمالی در برابر یک تلاش برای تصاحب خصمانه عمل می کند.

مدل مدیریت دارایی و مسئولیت

هدف از مدل دارایی و مدیریت مسئولیت (ALM) کاهش خطرات ناشی از استفاده شرکت از دارایی ها و جریان های نقدی است ، مانند اطمینان از پرداخت صورتحساب به موقع برای جلوگیری از مجازات. این روش اغلب هنگام مدیریت اوراق بهادار وام بانکی و برنامه های بازنشستگی اعمال می شود. بنگاهها ممکن است دریابند که دارایی ها و بدهی های آنها به دلیل افزایش یا کاهش نرخ بهره یا نوسانات به نفع یک بانک که سپرده ها را در مقابل سود حاصل از وام می پردازد ، متناسب نیست. مدل ALM به ویژه برای برنامه ریزی مالی دوربرد مفید است.

مدل بودجه بندی سرمایه

مدل بودجه بندی سرمایه به شرکتها کمک می کند تا تعیین کنند که آیا هرگونه هزینه ای برای دارایی ثابت یا نامشهود منجر به سود خواهد شد. این مدل دوره بازپرداخت (PB) ، نرخ داخلی بازده (IRR) و NPV را محاسبه می کند. اگر هر سه این معیارها نشان دهند که خرید سودآور خواهد بود ، تصمیم خرید ساده تر می شود. با این حال ، هنگامی که مدل ها اختلاف نظر دارند ، مدیران می توانند تأکید بیشتری بر این مناطق داشته باشند تا بینش بیشتری در مورد نتیجه بالقوه خرید کسب کنند.

مدل خرید اهرم

خرید اهرم (LBO) کسب یک شرکت یا بخشی از شرکتی است که در درجه اول با بدهی تأمین می شود. مدل LBO ارزیابی "کف" را برای دارایی تعیین می کند که میزان بدهی را که شرکت خرید می تواند با چشم انداز دریافت ROI کافی داشته باشد ، متعادل می کند. این روش برای یافتن حداکثر قیمت خرید برای تجارت هدف بر اساس بدهی (اهرم) و سهام (بازده) استفاده می شود.

مدل ادغام و کسب

مدل ادغام و کسب در نظر گرفته شده است تا ارزش یک ادغام یا کسب احتمالی برای هر شرکت را پیدا کند. پس از ایجاد پیش بینی برای هر دو شرکت ، این مدل دامنه ای را برای قیمت های بالقوه خرید تعیین می کند. اگر این معامله اتفاق نیفتاد و ارزش آن پس از اتمام خرید یا ادغام پیشنهادی ، ارزش هر نهاد را نشان می دهد. نتیجه به نظر می رسد که به ارزش شرکت ترکیبی ، همخوانی یا رقیق کننده باشد.

مدلهای مالی خاص صنعت

مدل های مالی که برای صنایع خاص طراحی شده اند نسبت به مدلهای مورد نظر برای استفاده در صنایع و بخشهای تجاری ، دقیق تر و پیچیده تر هستند. از جمله صنایعی که از مدلهای مالی سفارشی بهره مند می شوند ، سوخت های فسیلی ، املاک و مستغلات و استخراج مواد معدنی هستند. استفاده از این مدل ها به طور کلی نیاز به دانش عمیق در مورد صنعت هدف دارد ، بنابراین مدل ها از فرضیات دقیق و مرتبط بهره مند می شوند.

مدل قیمت گذاری گزینه

از مدل های قیمت گذاری گزینه برای تعیین قیمت گزینه های سهام بر اساس ارزش آنها به مرور زمان و عوامل مختلف خطر استفاده می شود. محبوب ترین مدل قیمت گذاری گزینه مدل Black-Scholes است که مربوط به مدل Black-Scholes-Merton (BSM) است و در ابتدا در سال 1973 تهیه شده است. این مدل بر اساس پنج متغیر ورودی است:

• قیمت اعتصاب گزینه (قیمتی که در آن گزینه قرار دادن یا تماس - حق فروش یا خرید سهام - قابل استفاده است)
• قیمت سهام فعلی
• زمان انقضا
• نرخ عاری از ریسک
• نوسانات گزینه

مدل استاندارد BSM فقط برای قیمت گذاری گزینه های اروپایی استفاده می شود زیرا در نظر نمی گیرد که گزینه های ایالات متحده قبل از تاریخ انقضا قابل استفاده باشد. مدل سیاه اسکول ها فرضیات بسیاری را ایجاد می کند ، از جمله اینکه هیچ سود سهام در طول عمر گزینه پرداخت نمی شود ، در هنگام خرید گزینه هیچ هزینه معامله ای اعمال نمی شود و نرخ و نوسانات بدون ریسک گزینه شناخته شده و ثابت است.

منابع مربوط به انواع مدل های مالی

• -مدل های مالی شرح داده شده شامل پیش بینی مالی از پایین به بالا و از بالا به پایین ، پیش بینی همبستگی ، پیش بینی آماری ، پیش بینی دلفی و پیش بینی ALM است.- یک مدل مالی پویا برای استفاده در صنعت منابع طبیعی برای افزایش صحت تصمیمات مالی مربوط به مدیریت منابع طبیعی ارائه شده است.

در واقع و پیش بینی ZIP گزارش می دهد که استفاده اصلی از مدلهای مالی پیش بینی وقایع آینده است ، با وجود عدم قطعیت های ذاتی در مدل ها. دو نوع مدل پیش بینی کیفی هستند ، که مبتنی بر داوری ، شهود و احساسات و کمی است که کاملاً مبتنی بر روشهای ریاضی و دیگر است. مدل های کیفی شامل پیش بینی نیروی فروش است ، جایی که کارکنان فروش بینش در مورد روند مشتری را ارائه می دهند. روش دلفی ، که به اجماع متخصصان می رسد. و تحقیقات بازار ، که مبتنی بر بازخورد مستقیم مشتریان است. مدل های کمی شامل تجزیه و تحلیل رگرسیون است ، که رابطه بین یک متغیر وابسته و یک یا چند متغیر مستقل را نشان می دهد. تجزیه و تحلیل سری زمانی ، که مبتنی بر داده های تاریخی است و فرض می کند روندهای گذشته در آینده تکرار می شود. و الگوی اقتصاد سنجی ، که از معادلات برای توضیح روابط بین عوامل اقتصادی استفاده می کند.

نحوه ساخت مدل های مالی

دانستن چگونگی ایجاد مدلهای مالی تقریباً برای همه موقعیت های تحلیلگر و مدیریت در تجارت و امور مالی به یک مهارت مورد نیاز تبدیل شده است. این امر منجر به افزایش شیوه های مدیریت مدلینگ مالی برای اطمینان از یکپارچگی مدل ها از طریق توسعه ، اجرای و نظارت شده است. تجربه رسمی مدل سازی مالی ، مسئولیت یک شرکت را به دلیل شیوه های مدل سازی نادرست یا گمراه کننده کاهش می دهد.

بخشی از تلاش برای رسمی سازی فرایند مدل سازی مالی ، تلاش برای القای بهترین شیوه ها در توسعه مدل است. در زیر شش مرحله در روند ایجاد و استفاده از مدلهای مالی وجود دارد:

مرحله 1: جمع آوری داده های تاریخی

مدل های مالی حداقل به سه سال داده های مالی یک شرکت نیاز دارند. هرچه داده های موجود در مدل کمتر تاریخی باشد ، نتایج مدل کمتر خواهد بود. با مهندسی معکوس داده ها ، تحلیلگران می توانند نرخ رشد درآمد ، حاشیه ناخالص و هزینه های متغیر و ثابت را محاسبه کنند. نتایج برای تکمیل فرضیات مربوط به دوره پیش بینی استفاده می شود.

مرحله 2: نسبت ها و معیارها را محاسبه کنید

داده های تاریخی همچنین به عنوان پایه ای برای تعیین نسبت ها و معیارهای تاریخی ، از جمله حاشیه رشد و نرخ ها ، تغییرات موجودی و نسبت گردش مالی دارایی ها عمل می کند. چهار نوع نسبت که از تصمیمات تجاری و مالی پشتیبانی می کنند ، نسبت سودآوری هستند. نسبت نقدینگی ؛نسبت های پرداخت بدهی ؛و نسبت های ارزیابی ، که به آنها نیز چند برابر می گویند. برای جلوگیری از نسبت های انتخاب گیلاس که امور مالی یک شرکت را در بهترین نور ارائه می دهد ، نسبت ها به طور معمول در ترکیب استفاده می شوند تا نمای جامع از زوایای مختلف را ارائه دهند.

مرحله 3: فرضیات آگاهانه انجام دهید

داده های تاریخی ، نسبت ها و معیارها به عنوان پایه ای برای تدوین فرضیات در مورد آینده مالی یک شرکت هستند. این فرضیات به تحلیلگران کمک می کند تا حاشیه رشد آینده و نرخ رشد ، گردش بالقوه دارایی و تغییرات احتمالی موجودی را محاسبه کنند. از جمله فرضیات ایجاد شده موارد مربوط به درآمدها و هزینه ها و همچنین روزهای کاری در یک سال و واریانس فصلی است.

مرحله 4: پیش بینی ایجاد کنید

ترکیب داده های تاریخی ، نسبت ها ، معیارها و فرضیات منجر به تدوین پیش بینی خاص از جریان نقدی آینده ، درآمد و ترازنامه های آینده شرکت می شود. پیش بینی ها معمولاً سعی در پاسخگویی به یک سؤال واحد دارند ، مانند امکان سنجی مالی یک خرید یا هزینه سرمایه ، یا اینکه تعطیل یا خارج از عملیات برخی از عملیات را برون سپاری کنید. آنها همچنین برای سنجش سطح ریسک درگیر در یک معامله خاص استفاده می شوند.

مرحله 5: تعیین ارزش برای شرکت یا دارایی

پس از اتمام پیش بینی مالی ، می توان از مدل های مختلفی برای یافتن ارزش یک شرکت ، یک بخش یا دارایی استفاده کرد ، به طور معمول با استفاده از روش DCF یا ارزش فعلی جریان های نقدی رایگان.

• مدل DCF فرض می کند که این شرکت مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد و به فروش محصولات خود بدون کاهش تقاضا ادامه خواهد داد ، بنابراین یک جریان پولی ثابت را تضمین می کند.
• ارزش فعلی جریان نقدی رایگان فرض می کند که مدیریت شرکت سرمایه خود را به روشهایی که جریان نقدی خود را حفظ می کند هزینه می کند و ارزش جریان نقدی فعلی از ارزش سهام شرکت فراتر می رود.

مرحله ششم: سناریوهای مختلف حاصل را مرور و مقایسه کنید

هرچه سناریوهای بیشتر از این مدل بسازند ، تصویر آینده ای که مدل مالی تولید می کند ، واضح تر می شود. به نظر می رسد که مدلی که طیف وسیعی از نتایج احتمالی آینده را ایجاد می کند ، دقیق تر از مدلی در نظر گرفته می شود که یک پیش بینی واحد ایجاد می کند ، اما مدل سازی سناریو به تحلیلگران اجازه می دهد تا بسیاری از وقایع بالقوه را مقایسه کنند و نه تنها مدل که به احتمال زیاد یا به احتمال زیاد مشخص می کندبهترین مورد

منابع مربوط به نحوه ساخت مدل های مالی

• - منابع شامل برنامه ریزی و تجزیه و تحلیل سناریو ، استفاده از هوش مصنوعی (AI) در مدل های مالی و ایجاد یک مدل مالی برای یک برنامه تلفن همراه است.-نکات شامل هدف قرار دادن مدل به مخاطبان مورد نظر خود ، فونت های کد کننده رنگ و سایر عناصر طرح بندی و ایجاد منطقه ای برای فرضیات و درایورهای اصلی است.

تکنیک های مدل سازی مالی رایج

تکنیک ها و ابزارهای مدل سازی مالی که در تجارت مورد استفاده قرار می گیرند ، از Microsoft Excel طولانی مدت تا آخرین ابزارهای مدل سازی AI است. تحلیلگران مالی با وجود رشد در ابزارهای مدل سازی مالی که برای بهبود تصمیمات تجاری طراحی شده و به شرکتها کمک می کنند تا با سرعت در حال تغییر صنعت و شرایط اقتصادی سازگار شوند ، از اکسل برای ایجاد مدلهای مالی اساسی استفاده می کنند.

نمونه هایی از تکنیک های مدل مالی مبتنی بر اکسل شامل مدل های DCF و مدل های ارزیابی مانند مدل تخفیف سود سهام (DDM) و مدل مقایسه ای است. رویکرد استاندارد برای مدل سازی مالی در اکسل استفاده از محور x برای اندازه گیری یک دوره زمانی (به عنوان مثال چهارم یا سالها) و محور y برای نشان دادن درآمد ، هزینه کالاهای فروخته شده (COG) ، حاشیه ناخالص و موارد دیگر است. نتایج مالی. برآورد درآمد ممکن است در یک برگه جداگانه تولید شود.

نرم افزار صفحه گسترده اکسل مایکروسافت همچنان یک ابزار محبوب برای ایجاد مدل های مالی است. گزینه های سفارشی سازی تابع Forecast در نسخه های اخیر اکسل شامل موارد زیر است. Forecast Start: زمان شروع پیش بینی را تعیین می کند. فاصله اطمینان: اطمینان پیش بینی را با اندازه فاصله نشان می دهد. فصلی بودن: الگوهای فصلی را به طور خودکار تشخیص می دهد. Values Range: محدوده مورد استفاده برای سری مقادیر را تنظیم می کند. محدوده خط زمانی: با محدوده مقادیر مطابقت دارد. Fill Missing Points Using: نقاط از دست رفته را با استفاده از میانگین وزنی تکمیل می کند. جمع آوری تکراری با استفاده از: به طور خودکار چندین مقدار را با همان مهر زمانی میانگین می دهد. Include Forecast Statistics: اطلاعات آماری مربوط به پیش بینی را در یک کاربرگ جدید اضافه می کند.

موارد زیر از جمله ابزارهای مدل سازی مالی است که به طور گسترده در تجارت استفاده می شود:

برنامه ریزی شده

Planful یک برنامه برنامه ریزی و تحلیل مالی (FP& A) است که بر اساس مفهوم برنامه ریزی مستمر در تمام زمینه های سازمان از جمله بودجه، هزینه های سرمایه ای، نیروی کار و هزینه های عملیاتی است. این برنامه به مدیران کسب و کار امکان دسترسی به اطلاعات مالی کاملی که روزانه به روز می شوند و توانایی تولید گزارشات سریع و ساده را می دهد.

پروفیکس

Prophix به عنوان یک "تحلیلگر مالی مجازی" در نظر گرفته شده است که بسیاری از جنبه های بودجه بندی و برنامه ریزی، گزارش و تجزیه و تحلیل، مدیریت مالی و اتوماسیون گردش کار را خودکار می کند. این سیستم تمام اطلاعات مالی یک شرکت را در یک مکان واحد قرار می دهد تا مدیران مجبور نباشند چندین صفحه گسترده اکسل مختلف را برای دسترسی به آن باز کنند. با این حال، برخی از کاربران گزارش می دهند که به خوبی با اکسل ادغام نمی شود.

DataRails

DataRails یک راه حل مدیریت عملکرد شرکتی (CPM) است که صورت های سود و زیان (P& L)، ترازنامه ها و جریان های نقدی را از ارقام استخراج شده از پایگاه های داده شرکت در زمان واقعی تولید می کند. این برنامه عمدتاً توسط شرکت های متوسط برای بودجه بندی و برنامه ریزی، ردیابی هزینه های سرمایه و عملیاتی، و خودکارسازی محاسبه ارزش گذاری و استهلاک استفاده می شود.

آناپلان

Anaplan خود را به عنوان یک پلتفرم برای ساخت مدل های فوق مقیاس می داند که به مدیران دید 360 درجه از عملیات خود را به سطح تراکنش می دهد. این پلتفرم در درجه اول برای شرکت ها در نظر گرفته شده است تا به مدیران کمک کند تا پیش بینی ها را سریع و دقیق انجام دهند. از جمله ویژگی های محبوب این پلتفرم می توان به پیش بینی، مدل سازی سناریو، داشبورد شخصی سازی شده و گزارش مدیریت اشاره کرد.

برنامه ریزی تطبیقی روز کاری

برنامه ریزی تطبیقی روز کاری یکی دیگر از ابزارهای برنامه ریزی سازمانی است که مدل سازی مالی را از طریق رابط داشبورد خودکار می کند. این برنامه با بسیاری از سیستم های اصلی تجارت مانند Salesforce ، Oracle ، SAP و Sage Intacct ادغام می شود. مشتریان گزارش می دهند که ویژگی های برنامه ریزی تطبیقی روز کاری مورد علاقه آنها پیش بینی ، بودجه بندی مالی ، برنامه ریزی مالی بلند مدت و گزارشگری مدیریت است.

برنامه ریزی Centage Maestro

برنامه ریزی Centage برنامه ریزی و تجزیه و تحلیل مالی MAESTRO از برنامه ریزی سناریو ، بودجه بندی ، پیش بینی مالی ، گزارش دهی و تجزیه و تحلیل از طریق رابط داشبورد بصری پشتیبانی می کند. سرویس مبتنی بر ابر برای ارائه ویژگی های مدل سازی سطح سازمانی برای مشاغل کوچک و متوسط در نظر گرفته شده است. از جمله ویژگی های آن ، 40 گزارش از پیش ساخته است که مطابق با اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) و استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) است که می توانند به سیستم های اکسل و لجر عمومی صادر شوند.

در صفحه

ONPLAN در درجه اول برای پیش بینی فروش و بودجه ریزی طراحی شده است. این قابلیت استفاده از صفحات گسترده را با سرعت نرم افزار برنامه ریزی مالی و تحلیل مالی سفارشی ترکیب می کند. مدیران می توانند از نحو اکسل برای ایجاد مدل های خود استفاده کنند و در عین حال از تجسم و تولید سناریو نیز بهره مند شوند. از جمله ویژگی های برنامه ، پیش بینی های مالی ، مدیریت الگو ، بودجه بندی ، ردیابی عملکرد و مدیریت نقش ها و مجوزها است.

اوراکل Essbase و Hyperion

سیستم توسعه پایگاه داده Oracle Essbase با راه حل مدیریت مالی Hyperion Oracle کار می کند تا ابزارهای هوش تجاری (BI) را با الگوی مالی داده های کشیده شده از پایگاه داده های اوراکل ارائه دهد. به گفته کاربران ، یکی از قوی ترین ویژگی های رویکرد اوراکل به مدل سازی مالی ، امکان انجام تجزیه و تحلیل های چند بعدی بسیار ساده تر از هنگام استفاده از یک پایگاه داده رابطه ای است.

منابع تکنیک های مدل سازی مالی

• - شرح چندین نوع مدل مالی و تفاوت بین مدل سازی مالی و پیش بینی مالی.- بررسی روند ایجاد یک الگوی پیش بینی تاریخی و مالی که داده های تاریخی را به طور مستقیم پیش بینی می کند ، بنابراین عملکرد مالی را می توان با گذشت زمان دقیق تر ردیابی کرد.

نحوه یادگیری مدل سازی مالی

دو روش متداول که مدیران کسب و کار از الگوسازی مالی یاد می گیرند با گذراندن دوره های آنلاین و با ثبت نام در یک تجارت یا یک برنامه مدرک مالی است.

• گزینه های موجود برای دوره های مدل سازی مالی آنلاین از مواردی است که می توانند طی چند ساعت به برنامه هایی که ماه ها برای تکمیل نیاز دارند تکمیل شوند. موضوعات تحت پوشش این دوره ها شامل مهارت های اکسل ، آمار و تجزیه و تحلیل تجارت و مدل سازی مالی برای استارتاپ ها و مشاغل کوچک است.
• در حالی که دانشکده ها و دانشگاه های سنتی به ندرت برنامه های مدرک را در مدل سازی مالی ارائه می دهند ، تحلیلگران مالی و مدیران تجارت معمولاً حداقل دارای مدرک لیسانس در خدمات مالی یا یک موضوع مرتبط هستند. دوره های موجود در چنین برنامه هایی به طور معمول شامل آمار تجاری ، تجزیه و تحلیل اوراق بهادار و تکنیک های سرمایه گذاری ، برنامه ریزی مالی و مدیریت نمونه کارها است.
• از جمله گواهینامه های مدل سازی مالی می توان به اعتبار سنجی الگوی مالی و ارزیابی مالی موسسه مالی شرکت (FMVA) و گواهینامه بین المللی مالی مدلینگ مالی بین المللی (PFM) اشاره کرد.

مهارت های مدل سازی مالی مورد نیاز برای موقعیت های تحلیلگر مالی

وظایف تحلیلگران مالی شامل تعیین ارزش یک شرکت با بررسی صورتهای مالی آن ، طبق اعلام دفتر آمار آمریكا آمریكا (BLS) است. از جمله مهارتهای لازم برای واجد شرایط بودن در مشاغل تحلیلگر مالی می توان به ریاضیات ، نرم افزار تحلیل مالی ، تجزیه و تحلیل ، تصمیم گیری و ارتباطات اشاره کرد.

• شرکت های سمت خرید شرکت های سرمایه گذاری هستند که وجوه خود را مدیریت می کنند.
• شرکت های سمت فروش از تحلیلگران برای تهیه گزارش های تحقیقاتی که بر تصمیمات خرید و فروش سرمایه گذاران تأثیر می گذارد ، استفاده می کنند.
• بانک های سرمایه گذاری و شرکت های سهام عدالت برای الگوبرداری از ادغام ها و ادغام های احتمالی ، IPO ها و سایر معاملات مالی بین شرکت ها به تحلیلگران متکی هستند.

منابعی در مورد نحوه یادگیری مدل سازی مالی

• - روشها شامل آموزش های ویدئویی ، آموزش کلاس مجازی ، استفاده از مطالعات موردی و یادگیری از راه دور است.- دارای دوره های آنلاین با تمرکز بر بانکداری سرمایه گذاری ، مدل سازی در اکسل و الگوبرداری برای مشاغل کوچک و استارتاپ ها است.

مدل سازی مالی: یک مهارت اساسی برای تحلیلگران مالی

از آنجا که بنگاه ها از انواع و اندازه ها به طور فزاینده ای برای حمایت از تصمیمات تجاری خود به مدلهای مالی پیشرفته متکی هستند ، ارزش مهارت های مدل سازی مالی Skyrockets. هرکسی که علاقه مند به دنبال کردن حرفه ای به عنوان یک تحلیلگر مالی یا برنامه ریز مالی باشد ، می فهمد که داشتن توانایی ساخت ، اجرای و تجزیه و تحلیل مدلهای مالی می تواند به آماده سازی آنها برای طیف وسیعی از موقعیت های مالی و مدیریتی کمک کند.