تسلط بر بازار

تسلط باید با اشاره به بازار مربوطه ، یک بار مشخص و تعریف شود. تسلط به عنوان موقعیتی از قدرت اقتصادی که توسط یک تعهد از آن برخوردار است ، تعریف شده است ، که این امکان را برای جلوگیری از حفظ رقابت مؤثر در بازار مربوطه فراهم می کند ، با این کار قدرت رفتار تا حد قابل ملاحظه ای ، مستقل از رقبا و مشتریان خود را فراهم می کند.

تعهد غالب به طور معمول در موقعیتی برای تعیین قیمت ها قرار دارد. این امر به میزان قابل توجهی در بازار نسبت به قیمت هایی که ممکن است هزینه کند ، محدود نمی شود ، به همان روشی که در جایی که رقابت مؤثر وجود داشته باشد اعمال می شود. این موقعیت ممکن است تعهد غالب را برای جلوگیری از ورود رقبا به بازار فراهم کند. این ممکن است در موقعیتی باشد که موانع ورود توسط رقبای بالقوه را افزایش دهد. بر این اساس ، ممکن است بتواند تسلط خود را ادامه دهد.

در تعیین وجود قدرت بازار ، مسئله سهم بازار اساسی است. سهم بازار لزوماً به معنای قدرت بازار نیست ، اما این دو معمولاً همزمان خواهند بود. اگر سهم بازار با گذشت زمان متفاوت باشد ، این ممکن است قدرت بازار کمتری را نشان دهد. همه چیز برابر است ، سهم بازار نیز بیشتر است ، احتمال اینکه رقابت محدود شود ، بیشتر خواهد بود.

سهم بیش از 70 ٪ از بازار مربوطه ممکن است به اصطلاح "تسلط فوق العاده" ایجاد کند. کمیسیون اتحادیه اروپا چنین تعهداتی را برای اعمال مسئولیت افزایش یافته و در یک بازار در حال حاضر ضعیف دستکاری نمی کند.

در سطح سهم بازار بین 50 تا 70 درصد ، احتمالاً منجر به یافتن تسلط خواهد شد. چنین سهم بسیار بزرگی حتی ممکن است در صورت عدم وجود شرایط استثنایی ، غالب باشد. شرایط استثنایی ممکن است منعکس کننده رقابت از داخل یا خارج از بازار باشد. هرچه سهم بازار طولانی تر و ماندگار تر باشد ، احتمال یافتن تسلط بیشتر وجود دارد.

ممکن است تسلط با سهم بازار به میزان قابل توجهی زیر 50 ٪ باشد. این ممکن است در جایی رخ دهد که یک نهاد سهم (مثلاً) 40 ٪ داشته باشد ، اما در جایی که سایر شرکت کنندگان در بازار سهام قابل توجهی کوچکتر دارند. در مقابل ، یافتن تسلط در جایی که سایر شرکت کنندگان در بازار دارای سهام بازار مشابه یا سهام بازار هستند که به این سطح نزدیک می شوند ، کمتر است. کمیسیون اروپا این تصور را می کند که اگر سهم بازار این شرکت زیر 40 ٪ باشد ، تسلط به طور کلی احتمالاً نیست.

موانع ورود

تسلط ممکن است موقتی باشد به گونه ای که مدت زمان یا مدت زمان آینده آن در نظر گرفته شود. سهولت ورود رقبای جدید در نظر گرفته می شود. هرچه موانع ورود ، اعم از قانونی ، عملی و یا مبتنی بر هزینه ، کمتر باشد ، یافتن تسلط کمتر خواهد بود. هرچه موانع ورود کمتر باشد ، احتمال ورود دیگران به بازار بیشتر می شود. این به خودی خود تأثیر رقابتی دارد. بازار قادر به رقابت است.

در مواردی که مجوز ، حقوقی ، هزینه و سایر موانع مؤثر برای راه اندازی و ورود وجود داشته باشد ، به احتمال زیاد این مورد وجود دارد که یک شرکت موجود حاکم است. میزان موانع ورود مرتبط است. کمیسیون یک بازه زمانی کوتاه و میان مدت را در نظر می گیرد تا در نظر بگیرد که ورود واقع بینانه به بازار چقدر ممکن است باشد.

موانع ممکن است از نظر هزینه های تنظیم شده ، سرمایه گذاری مورد نیاز و عوامل خطر وجود داشته باشد. ممکن است اقتصاد مقیاس وجود داشته باشد ، به گونه ای که تجارت فقط با سهم قابل توجهی از بازار ممکن است به طور مؤثر انجام شود. این امر معمولاً در مورد خدمات عمومی و مشاغل مشابه بوجود می آید. برخی از بازارها ممکن است برای تأسیس نیاز به امور مالی و سرمایه گذاری قابل توجهی داشته باشند. عدم دسترسی به سرمایه و امور مالی ممکن است مانعی برای ورود باشد.

ممکن است موانع مالکیت معنوی برای ورود وجود داشته باشد. مهمترین اعطای انحصار حقوق فکری ، مانند حق ثبت اختراع است. ممکن است الزامات مجوز وجود داشته باشد که غیرقابل تحمل باشد ، جایی که در این مورد ، در این مورد ، متعهد بازار دارای حقوق مربوطه است. دولت ها به دلایل سیاست ممکن است مجوزهای محدود و جیره بندی را محدود کنند. قانون حق ثبت اختراعات و قانون رقابت ممکن است به اعطای اجباری مجوزهای IP نیاز داشته باشد.

درجه بیشتری از تمایز محصول (و کاهش مربوط به قابل تعویض) ممکن است مانعی برای ورود ایجاد کند. این ممکن است ناشی از وفاداری به برند و سایر ویژگی های نامشهود باشد.

تسلط و الیگوپولی

رفتار تعهد ممکن است نشانگر تسلط باشد. شرکت کنندگان در بازار که در رابطه با رقبای بالقوه اقدام به اقدامات درنده را انجام می دهند ، بیشتر در موقعیت غالب قرار دارند.

تسلط بر خود هیچ مجازاتی را به خود جلب نمی کند. با این حال ، اقدامات یک اقدام غالب مشمول بررسی خاص است. استدلال هایی مطرح شده است که تأثیر این بررسی و الزام برای نظارت بر اقدامات ممکن است در انجام آن انجام شود ، که در غیر این صورت کارآمد و به نفع مصرف کنندگان خواهد بود.

الیگوپولی جایی است که تعدادی از شرکت کنندگان در بازار با هم موقعیت غالب دارند. آنها ممکن است به طور جمعی از قدرت بازار استفاده کنند به گونه ای که در صورت داشتن یک نهاد واحد ، غالب تلقی می شوند. ممکن است رقابت قیمت محدودی وجود داشته باشد. الیگوپولی ها در بسیاری از بخش ها یافت می شوند که تحت سلطه تعداد کمی از شرکت کنندگان قدرتمند (به عنوان مثال زنجیره های اصلی سوپر مارکت) هستند.

الیگوپولیست ها ممکن است به شدت با قیمت رقابت نکنند. آنها می توانند با کاهش قیمت ها فروش را به میزان قابل توجهی افزایش دهند ، اما در عمل ، رقبای آنها به احتمال زیاد به طور موازی از آنها پیروی می کنند. به همین ترتیب ، افزایش قیمت ممکن است منجر به از دست دادن قابل توجه سهم بازار و درآمد شود. الیگوپولیست ها غالباً از اقدامات یکدیگر بسیار آگاه هستند.

تئوری بازی سناریوهایی را توصیف می کند که در آن رفتار یک شرکت کننده در بازار عواقب دیگری برای دیگران و خود دارد. از آن برای تجزیه و تحلیل رفتار و مشوق های روبرو الیگوپولیست ها استفاده می شود. این پیش بینی می کند که هر یک از شرکت کنندگان با افزایش قیمت در کنار دیگران ، به حداکثر رساندن سود خود با تدریج انگیزه می کنند. هر یک درآمد را افزایش می دهد ، اما سهم بازار را حفظ می کند. هماهنگی ممکن است به صورت خودجوش و بدون هیچ گونه توافق ، تبانی یا شیوه های هماهنگ اتفاق بیفتد ، به طوری که ماده 101 پیمان اتحادیه اروپا را نقض نکند.

این کمیسیون اختیاراتی را برای مقابله با تسلط جمعی ایجاد کرده است. عبارت ماده 102 به سوءاستفاده اشاره دارد "توسط یک یا چند تعهد از یک موقعیت غالب. در ابتدا ، دادگاه ها این تفسیر را رد كردند و اظهار داشتند كه سوء استفاده از یك عمل غالب یك جانبه مورد نیاز است. با این حال ، موارد بعدی اظهار داشت که در مورد تسلط جمعی می تواند سوءاستفاده از موقعیت غالب ایجاد شود. ممکن است تسلط جمعی وجود داشته باشد که شرکت ها به عنوان یک نهاد واحد وارد بازار شوند و نه به طور جداگانه. این علاوه بر این احتمال وجود دارد که این ترتیب ممکن است ماده 101 را به عنوان توافق نامه کارتل/ضد رقابتی نقض کند.

دیوان عدالت اروپا (ECJ) تصریح کرده است که هیچ چیز در اصل برای جلوگیری از دو یا چند نهاد اقتصادی مستقل در یک بازار خاص از طریق چنین پیوندهای اقتصادی متحد شده است به گونه ای که آنها در کنار هم موقعیت غالب دارند ، نسبت به سایر شرکت کنندگان در این کشورهمان بازارپیوندها ممکن است باشد ، اما نیازی به توافق نامه یا ترتیب رسمی نیست.

موقعیت غالب ممکن است از ماهیت و شرایط توافق یا ترتیب ، از نحوه اجرای آن ناشی شود و از پیوندها یا شیوه هایی که ناشی از ارتباط بین تعهدات است یا نتیجه می گیرد. وجود توافق یا پیوندهای رسمی دیگر برای یافتن تسلط جمعی ضروری نیست. این ممکن است بر اساس سایر عوامل اتصال دهنده باشد که ممکن است نیاز به ارزیابی اقتصادی از ساختار بازار داشته باشد.

برای ایجاد تسلط جمعی ، ECJ نشان داده است که باید عوامل زیر در نظر گرفته شود. هر یک از اعضای الیگوپولی غالب باید بداند که دیگران چگونه رفتار می کنند. باید نظارت متقابل بر اقدامات انجام شود. باید انگیزه ای برای الیگوپولیست ها برای حفظ یک سیاست واحد وجود داشته باشد. واکنشهای قابل پیش بینی رقبا ، حال و آینده و مصرف کنندگان به طور کلی زنبور عسل مانند تأثیرگذاری بر مزایای سیاست مشترک نخواهد بود.

نهادهای دولتی

شرکتهای تحت حمایت دولت ممکن است حاکم باشند. انحصارهای دولتی ممکن است رقابت را به خطر بیندازند. آنها طبق قانون اتحادیه اروپا به طور مضاعف قابل اعتراض هستند ، به این ترتیب که ممکن است منجر به تقسیم و تقسیم بازار اتحادیه اروپا شود و مانع عملکرد بازار داخلی شود.

مقررات ایالتی طبق ماده 102 ممنوع نیست. دولتها منوط به تعهدات خودداری می كنند كه از اقداماتی كه فقط می توانند دستیابی به هدف اتحادیه اروپا را به خطر بیندازند ، خودداری كنند. این کمیسیون اختیاراتی برای اجرای این تعهدات دارد ، جایی که آنها بر رقابت تأثیر منفی می گذارند.

نهادهای دولتی و تعهداتی که به عملکرد خدمات عمومی اقتصادی یا داشتن شخصیت انحصار تولید درآمد واگذار می شوند ، منوط به قوانین رقابت هستند ، اما فقط تا آنجا که این امر مانع عملکردهای اختصاص داده شده به آنها نمی شود. به طور گسترده ، ایالت ها نباید چنین تعهداتی را در موقعیتی قرار دهند تا آنچه را که با رفتار خودشان نتوانستند انجام دهند ، بدون نقض ماده 102 انجام دهند.

ماده 102 (سوءاستفاده از موقعیت غالب) در مورد انحصارهای ایالتی اعمال شده است. ممکن است نقض شود ، هنگامی که اقدامات ایالتی حقوقی ایجاد می کند که به ناچار منجر به سوءاستفاده از یک موقعیت غالب می شود. در حالی که ، با وجود تقاضای ناراضی ، رقبا از ورود منع می شوند ، ممکن است سوء استفاده از یک موقعیت غالب وجود داشته باشد. نهادها باید آشکارا نتوانند تقاضای بازار را برآورده کنند. ممکن است مقررات و محدودیت های قانونی برای رقبا وجود داشته باشد.

در مورد تعهدات دولتی ، که به عملکرد خدمات عمومی اقتصادی واگذار شده اند یا شخصیت انحصارهای تولید کننده درآمد را دارند ، قوانین رقابت اعمال می شود ، تا آنجا که درخواست آنها مانع عملکرد قانون یا در واقع آنها نمی شودکار یا عملکرد خاص.

دادگاه ها این استثنا را کاملاً تفسیر کرده اند. رفتار ضد رقابتی برای انجام وظایف عمومی باید لازم باشد. این کافی نیست که آن کارها را تسهیل کند.

دفاع ممکن است در دسترس باشد یا در جایی که خدمات با اهمیت اقتصادی عمومی باشد ، ممکن است توسط رقبایی که به دنبال انتخاب عناصر سودآور تجارت هستند ، تهدید شود ، بدون اینکه هزینه های ارائه خدمات عمومی را داشته باشد. با این حال ، قوانین قانون رقابت باید غالب شود ، مگر به حدی که خدمات عمومی به خطر بیفتد.

با مک ماهون قانونی تماس بگیرید

دسته بندی ها

• توافق نامه اتحادیه اروپا (85)
  • تجارت کالا (13)
  • موسسات و اختلافات (6)
  • زمین بازی سطح (9)
  • همکاری پلیس (9)
  • مقررات (8)
  • بخش (9)
  • خدمات (19)
  • توضیح دهندگان کوتاه (21)
• جنبش آزاد و حقوق شهروندان (137)
  • مسائل Brexit (27)
  • منطقه سفر مشترک (3)
  • اتحادیه اروپا 26 شهروند در انگلستان (11)
  • حقوق جنبش آزاد اتحادیه اروپا (19)
  • قوانین مهاجرت اتحادیه اروپا (21)
  • پیشنهادات مهاجرت انگلیس (32)
  • ملیت و ویزای انگلیس (29)
• مقررات عمومی اتحادیه اروپا (366)
  • شرکت ها (30)
  • رقابت (30)
  • حفاظت از مصرف کننده (23)
  • داده ها و اطلاعات (31)
  • دیجیتال (29)
  • مالیات مستقیم (18)
  • اشتغال (25)
  • محیط زیست (76)
  • مسائل مربوط به حقوق بشر (19)
  • مالکیت معنوی (40)
  • عدالت (54)
  • تهیه (3)
• کالاها - گمرک و تجارت (216)
  • گمرک - یک مرور کلی (33)
  • فرم های گمرک (15)
  • رویه های گمرک (37)
  • سیستم گمرک (18)
  • صادرات (2)
  • واردات (13)
  • قوانین مبدا (12)
  • ترانزیت (17)
  • کد گمرک انگلیس (پست Brexit) (57)
  • مدل مرزی جدید انگلیس (24)
• کالاها - بازار واحد (321)
  • محصولات کشاورزی (24)
  • حرکت آزاد کالاهای اتحادیه اروپا (7)
  • مالیات غیر مستقیم (19)
  • غذا و کشاورزی (44)
  • استانداردهای هماهنگ (55)
  • خطرات و مواد شیمیایی (8)
  • مجوزها و کنترل ها (57)
  • داروها (49)
  • تجارت و حمل و نقل (20)
  • مالیات بر ارزش افزوده (45)
• رابطه جدید EU-UK (128)
  • مواضع مذاکره اتحادیه اروپا (19)
  • برخی از روابط تجاری اتحادیه اروپا (19)
  • روابط ویژه انگلیس (14)
  • مسائل مربوط به توافق نامه تجارت (40)
  • پیشنهادات تجاری انگلیس (22)
  • قوانین WTO (16)
• ایرلند شمالی (133)
  • شماره های Ni Brexit (27)
  • گمرک NI (24)
  • استانداردهای کالاهای نیکل (4)
  • NI حاکمیت (21)
  • پروتکل NI (28)
  • تجارت نیکل (51)
  • NI مالیات بر ارزش افزوده و مالیات غیر مستقیم (10)
  • روابط ویژه اتحادیه اروپا (9)
• گزارش های مجلس و دولت (272)
  • جلسه توجیهی عوام (78)
  • کمیته های عوام (46)
  • گزارش های موسسات اتحادیه اروپا (41)
  • یادداشت های توجیهی Lords (34)
  • کمیته های لرد (36)
  • گزارش های مجمع NI (16)
  • گزارش پارلمانی در مورد هیچ معامله (28)
• یادداشت های پس از اظهارات اتحادیه اروپا و انگلیس (694)
  • یادداشت های آمادگی اتحادیه اروپا (67)
  • اعلامیه های آمادگی اتحادیه اروپا [2019] (30)
  • اعلامیه های آمادگی اتحادیه اروپا [2020] (67)
  • راهنمایی های منتشر شده پس از تجارت بریتانیا (137)
  • یادداشت های راهنمایی پس از اظهارات انگلیس [2020] (393)
• مسائل بخش (403)
  • کشاورزی و غذا (103)
  • ارتباطات (23)
  • آموزش (30)
  • انرژی (44)
  • شیلات (18)
  • سلامتی (54)
  • حمل و نقل جاده ای (22)
  • گزارش های تأثیر بخشی (35)
  • حمل و نقل (74)
• خدمات و بازار واحد (113)
  • خدمات تجاری (6)
  • خدمات مالی (53)
  • شناخت صلاحیت ها (18)
  • حقوق ارائه دهندگان خدمات (16)
  • مسائل بخش خدمات (7)
  • مالیات بر ارزش افزوده در خدمات (16)
• اتحادیه اروپا (81)
  • توسعه و تاریخ (6)
  • موسسات اتحادیه اروپا (21)
  • قانون اتحادیه اروپا (22)
  • مالی و بودجه (18)
  • امنیت و سیاست خارجی (14)
• عقب نشینی (134)
  • زمینه برای برداشت (7)
  • علل رأی Brexit (8)
  • همه پرسی برای خروج (13)
  • روند عقب نشینی (30)
  • توافق نامه برداشت (64)
  • قانون برداشت (14)