چقدر تنوع در سبد سهام کافی است؟

مرزی کارآمد ویلیام جی برنشتاین

اسطوره تنوع 15 سهام

یکی از خطرناک ترین شاه بلوط های سرمایه گذاری این ایده است که شما می توانید با موفقیت با تعداد نسبتاً کمی از سهام ، نمونه کارها را متنوع کنید ، تعداد جادویی معمولاً حدود 15 است. به عنوان مثال ، بن گراهام ، در سرمایه گذار هوشمند ، نشان می دهد که تنوع کافی می تواند باشدبا 10 تا 30 نام بدست آمده است. در یک قطعه کلاسیک در مجله مالی در سال 1968 ، ایوانز و آرچر دریافتند که پرتفوی با تعداد کمی از 10 اوراق بهادار دارای ریسک است ، که به عنوان انحراف استاندارد اندازه گیری می شود ، تقریباً با بازار. در طی چند دهه ، "راه حل متنوع سازی 15 سهام" در متون و مونوگرافی های مختلف ، مشهورترین در یک پیاده روی تصادفی در وال استریت گنجانیده شده است:

تا زمانی که این نمونه کارها نزدیک به 20 مسئله مساوی و متنوع داشته باشد ، ریسک کل (انحراف استاندارد بازده) از نمونه کارها 70 درصد کاهش می یابد. افزایش بیشتر در تعداد دارایی ها باعث کاهش خطر قابل توجهی نمی شود.

برای تأکید بر این نکته ، آقای ملکیل داده هایی را از مقاله ای از برونو سولنیک جمع آوری کرد و کاهش خطر ابتلا به اوراق بهادار داخلی و بین المللی را در یک نمودار nifty ترکیب کرد:

در مقاله ای که اخیراً برای انتشار در مجله دارایی آقای Malkiel ET پذیرفته شده است. هموضعیت دانش ما را در مورد تنوع نمونه کارها و نوسانات بازار گسترش و به روز کنید. این یک قطعه شگفت انگیز ، نوشته شده و کاملاً قابل درک است و به چهار نتیجه گیری جذاب می رسد:

این همه چیزهای عمیق و مهم است. و متأسفانه بسیار گمراه کننده است. برای صاف بودن ، اگر فکر می کنید می توانید کار کافی را برای به حداقل رساندن ریسک نمونه کارها با 15 یا 30 سهام انجام دهید ، پس آینده مالی خود و آینده کسانی را که به شما وابسته هستند ، تحمیل می کنید. دلیل آن ساده است: ابعاد بسیار مهمی از ریسک نمونه کارها فراتر از انحراف استاندارد وجود دارد. مهمترین آنها به اصطلاح پراکندگی ثروت ترمینال (TWD) است. به عبارت دیگر ، کاملاً ممکن است (در واقع ، همانطور که به زودی خواهیم دید ، بسیار آسان است) که یک نمونه کارها 15 سهام یا 30 سهام را با SD بسیار کم جمع کنید ، اما بازده های بدشانسی شما را در خانه فقیر قرار می دهد.

این موضوع زیاد مورد بررسی یا بحث قرار نگرفته است. یکی از پیشگامان این زمینه ادوارد اویل از آبرن است که چند سال در یک بخش در مجله تحلیلگران مالی ژورنال به عنوان تابعی از تعداد صندوق های متقابل به TWD نگاه کرد. داده های وی نشان می دهد که خطر TWD به عنوان 1/sqrt (n) کاهش می یابد. به عبارت دیگر ، یک نمونه کارها از چهار صندوق متقابل نیمی از ریسک پذیر است. با این حال ، من از هیچ مطالعه قطعی از TWD به عنوان تابعی از تعداد سهام آگاه نیستم.

به منظور بررسی این مشکل ، من به سهام تشکیل دهنده S& P 500 از 11/30/99 نگاه کردم و 98 پرتفوی 15 سهام به طور مساوی با وزن 15-سهام را برای دوره برگزاری 10 ساله 12/89-11/99 تشکیل دادم. در زیر یک هیستوگرام از بازده نمونه کارها سالانه:

"بازده بازار" (تمام 500 سهام که به نسبت مساوی برگزار می شود) 24. 15 ٪ بود. این به طور قابل توجهی بالاتر از بازگشت 18. 94 ٪ S& P واقعی به دو دلیل است: اول ، S& P یک نمونه کارها با وزن و وزن برابر نیست. دوم ، و بسیار مهمتر ، بسیاری از سهام موجود در S& P در تاریخ 11/30/99 در ابتدای دوره در شاخص نبودند. سهام اخیراً اضافه شده بازده بسیار بالاتری نسبت به شرکتهایی که جایگزین آنها شده بودند ، و به سمت بالا و کل سری بازده ها را مغرضانه می کردند. با این وجود ، این نقص در روش شناسی نتیجه گیری اساسی را تغییر نمی دهد. TWD این پرتفوی 15 سهام مبهوت کننده سه چهارم از آنها نتوانستند "بازار" را شکست دهند.(اگر این مطالعه با سهام S& P در تاریخ 12/1/99 انجام شده است ، به نظر می رسد که Kurtoskewness مثبت نمونه حاضر با یک Kurtoskewness منفی قابل توجه جایگزین یک توصیف کننده بسیار مهم تر از خطر می شود. اگر کسی می خواهدبرای اینکه یک پایگاه داده S& P عاری از تعصب برای من برای 10 سال گذشته به من بدهد ، مودم و صندوق پستی من در حالت کار خوبی قرار دارند.) حتی در این صورت ، پراکندگی بازده بسیار زیاد بود ، با بیش از چند پرتفوی زیر "بازار"5 ٪ -10 ٪ در سال.

دلیل این امر ساده است: کسری کاملاً نامتناسب از کل بازده از تعداد کمی از "سوپراستورهای" مانند Dell Computer ناشی می شود که بیش از 550 بار ارزش آن را افزایش داده است. اگر یکی از نیمی از این موارد را در نمونه کارها خود ندارید ، پس از آن به شدت از بازار عقب مانده اید.. اما متأسفانه ، در سرمایه گذاری ، اغلب درست است که همان چیزهایی که شانس ثروتمند شدن شما را به حداکثر می رسانند ، شانس شما برای فقیر شدن را به حداکثر می رسانند.

اگر داده های O�neal برای سهام قابل تعمیم باشد ، و من معتقدم که آنها هستند ، حتی 100 سهام تقریباً برای از بین بردن این منبع بسیار مهم ریسک مالی کافی نیستند.

بنابراین ، بله ، ویرجینیا ، شما می توانید ریسک نمونه کارها را غیرقانونی ، همانطور که توسط تئوری نمونه کارها مدرن تعریف شده است ، با سهام نسبتاً کمی از بین ببرید. فقط این است که خطر غیر سیستماتیک تنها بخش کوچکی از معما است. پانزده سهام کافی نیست. سی کافی نیست. حتی 200 نیز کافی نیست. تنها راه برای به حداقل رساندن خطرات مالکیت سهام ، داشتن کل بازار است.

کپی رایت © 2000 ، ویلیام جی برنشتاین. کلیه حقوق محفوظ است.