راهنمای استانداردهای دسترسی به ADA

این راهنما الزامات در استانداردهای ADA برای سطوح کف و زمین را توضیح می دهد. مشخصات سطوح کف و زمین به خصوصیات سطح ، فرش ، دهانه و تغییر در سطح می پردازد. آنها به:

• مسیرهای در دسترس داخلی و بیرونی ، از جمله سطوح پیاده روی ، رمپ ، آسانسور و آسانسور
• راه پله هایی که بخشی از وسیله ای برای خروج هستند
• ترخیص های مورد نیاز ، از جمله فضای کف پاک ، فضای صندلی صندلی چرخدار ، فضای چرخشی و ترخیص کالا از طریق مانور درب
• فضاهای پارکینگ در دسترس ، راهروهای دسترسی و مناطق بارگیری مسافر در دسترس.

نکات نشانه گذاری برای کاربران نرم افزار خواندن صفحه نمایش دنبال کنید. در این سند - اینچ اینچ را نشان می دهد و ′ پا را نشان می دهد. برخی از تصاویر با نت های بصری پنهان جفت می شوند. & nbsp این حاشیه نویسی ها با یادداشت های شروع و پایان تصویر از پیش تنظیم می شوند.

استحکام ، ثبات و مقاومت لغزش

سطوح کف و زمین در دسترس باید پایدار ، محکم و مقاوم در برابر لغزش باشد. سطوح پایدار در برابر حرکت مقاومت می کنند ، در حالی که سطوح محکم در برابر تغییر شکل نیروهای اعمال شده مقاومت می کنند. سطوح در دسترس توسط نیروهای خارجی ، اشیاء یا مواد بدون تغییر باقی می مانند.

مواد سخت شده مانند بتن ، آسفالت ، کاشی و چوب برای دسترسی به اندازه کافی محکم و پایدار هستند.

بیشتر مواد سست ، از جمله شن ، این الزامات را برآورده نمی کنند ، مگر اینکه به درستی تحت درمان قرار گیرند تا یکپارچگی و مقاومت کافی در سطح کافی داشته باشند. اتصال دهنده ها ، تلفیق ، تراکم و اشکال شبکه ممکن است برخی از این مواد را قادر به انجام رضایت بخش کند اما نیاز به نگهداری مکرر دارد.

مقاومت در برابر لغزش

سطوح در دسترس باید مقاوم در برابر لغزش باشد تا خطرات مربوط به معلولیت را به حداقل برساند ، به ویژه آنهایی که سرپایی یا نیمه آمیز هستند یا از عصا ، عصا و سایر وسایل پیاده روی استفاده می کنند. با این حال ، استانداردها حداقل سطح مقاومت لغزش (ضریب اصطکاک) را مشخص نمی کنند زیرا یک روش اجماع برای مقاومت در برابر لغزش گریزان است. در حالی که دستگاه ها و پروتکل های مختلف اندازه گیری در طول سالها برای استفاده در آزمایشگاه یا میدان ساخته شده اند ، روشی که به طور گسترده پذیرفته شده است پدیدار نشده است. از آنجا که سیستم های رتبه بندی منحصر به فرد از روش آزمایش هستند ، سطح خاصی از مقاومت در برابر لغزش فقط با توجه به یک پروتکل اندازه گیری خاص قابل مشخص است. برخی از محصولات کفپوش بر اساس یک روش آزمایش آزمایشگاهی دارای رتبه مقاومت در برابر لغزش هستند.

رعایت استانداردها نیاز به مشخص کردن مواد سطحی ، بافت ها یا اتمام دارد که در شرایطی که احتمالاً روی سطح یافت می شود ، از لغزش جلوگیری می کند یا به حداقل می رسد. شیوه های استاندارد برای به حداقل رساندن لغزندگی کف یا زمین احتمالاً رعایت استانداردها را برآورده می کند زیرا مقاومت در برابر لغزش نه فقط برای دسترسی بلکه برای ایمنی عمومی نیز مهم است. برنامه ها و پایان های مورد استفاده برای افزایش مقاومت در برابر لغزش مواد سطحی ممکن است نیاز به ادامه نگهداری یا استفاده مجدد داشته باشد.

صافی سطح

استانداردها تغییرات در سطح و دهانه ها را در سطوح کف و زمین محدود می کند ، اما آنها بیشتر به صافی سطح نمی پردازند. سطوح خشن متشکل از سنگفرش ها ، بلوک های بلژیکی و مواد مشابه می تواند به دلیل ارتعاشاتی که ایجاد می کنند ، مذاکره با وسایل تحرک چرخ دار دشوار و گاه دردناک باشد.

سنگفرش ها و سایر سطوح خشن ، سفر ویلچر را دشوار و ناراحت کننده می کند.

توصیه: از مواد یا روش های ساختمانی که باعث ایجاد سطوح پررنگ و ناهموار در مناطق و در طول مسیرهای مورد نیاز برای دسترسی است ، خودداری کنید.

فرش

فرش هایی که ضخیم ، کوسن یا شل است ، دسترسی به خصوص مانور ویلچر را مختل می کند. استانداردها حداکثر ارتفاع شمع (1/2 ″ اندازه گیری شده به پشتی ، کوسن یا پد) و بافت (سطح یا حلقه بافتی ، شمع برش سطح یا شمع برش سطح/ناپاک) را مشخص می کند و به پشتیبان محکم نیاز دارد. کوسن ها یا لنت ها نیز باید محکم باشند یا برای اطمینان از استحکام بیشتر از آنها جلوگیری می شود.

فرش باید به طور ایمن به آن متصل شود تا در برابر ترافیک چرخ دار تغییر نکند یا دست و پنجه نرم نکند. در صورت استفاده ، کوسن ها یا لنت ها نیز برای مقاومت در برابر حرکت باید به درستی ایمن شوند. نورد یا کمانش هنگامی رخ می دهد که فرش به درستی ایمن نباشد و مانور ویلچر را بسیار دشوار کند.

لبه های در معرض باید در کل طول لبه در معرض تر و تمیز داشته باشند و برای جلوگیری از پیچ و خم به کف چسبانده شوند. تریم باید مشخصات مربوط به تغییرات در سطح را برآورده کند ، از جمله الزامات مربوط به لبه های حاشیه ای که ارتفاع بیش از اینچ است. حداکثر ارتفاع ½ اینچ است.

درمان لبه فرش 1/2 ″ حداکثر ارتفاع ، 1: 2 حداکثر لبه لبه دار

فرش به کاشی تغییرات انتقال در سطح 1/4 ″ حداکثر لبه عمودی مجاز بالا

دهانه

دهانه های موجود در سطوح زمین و کف ، مانند رنده ها ، برای جلوگیری از عبور از کره قطر ½ ، از نظر عرض محدود هستند. کاستورهای ویلچر می توانند در دهانه های وسیع تر گود شوند.

باز شدن سطح (مقطع)

دهانه های دراز ، مانند اکثر رنده ها ، باید جهت گیری شوند تا بعد طولانی عمود بر جهت سفر غالب باشد. در مکانهایی که هیچ الگوی جریان غالب وجود ندارد ، دهانه ها باید در هر دو بعد به ½ ″ محدود شوند. در جایی که یک مسیر در دسترس برای دور زدن به طور کامل در دسترس است ، می توان آنها را از هر جهت جهت یابی کرد.

تغییرات در سطح

اگر در سطح با شیب بدون شیب و بدون شیب تر از 1: 2 باشد ، می تواند تا ¼ ″ و ½ ″ باشد. تغییرات در سطح بالاتر از یک ½ باید به عنوان یک رمپ یا سطح شیب دار درمان شود (یا در صورت دستیابی به شیب بدون شیب تر از 1:20). این مشخصات برای کلیه بخشهای مسیرهای در دسترس از جمله آستانه و تر و تمیز فرش اعمال می شود.

حداکثر تغییر در سطح 1/4

1/2 ″ حداکثر تغییر در سطح

سوالات رایج

آیا باید سطوح قابل دسترسی آسفالت شود؟

بتن ، آسفالت و سایر سطوح آسفالت شده با اطمینان بیشتری دارند ، اما سایر مواد مانند چوب و روش های ساخت و ساز می توانند برای تأمین سطوح محکم و پایدار استفاده شوند. مواد گشاد مانند ماسه به اندازه کافی انجام نمی شود مگر اینکه به اندازه کافی توسط اتصال دهنده ها ، تراکم یا سایر تیمارها تثبیت شود و به احتمال زیاد نیاز به نگهداری مکرر دارد.

حداقل سطح مقاومت در برابر لغزش مورد نیاز استانداردها چقدر است؟

استانداردها به سطوح زمین و کف نیاز دارند تا مقاوم در برابر لغزش باشند ، اما حداقل سطح مقاومت در برابر لغزش یا ضریب اصطکاک را مشخص نمی کنند. این مقدار با توجه به روش اندازه گیری و پروتکل های مورد استفاده متفاوت است. برخی از محصولات با یک سطح دارای رتبه بندی شده اند ، اما در صورت عدم وجود یک روش آزمایش اجماع ، استانداردها حداقل مقدار را تعیین نمی کنند. روشهای استاندارد برای جلوگیری یا به حداقل رساندن لغزندگی در مشخصات مواد کف ، بافت ها ، برنامه ها و اتمام ممکن است برای رعایت استانداردها کافی باشد.

آیا حداقل فاصله بین تغییرات در سطح وجود دارد؟

استانداردها به حداقل جدایی افقی بین تغییرات در سطح ½ ″ یا کمتر نیاز ندارند. چنین تغییرات سطح ممکن است در مجاورت نزدیک باشد ، مانند آستانه های مطرح شده (در غیر این صورت جدایی حداقل 48 ″ فضای ویلچر کافی را فراهم می کند به طوری که فقط یک تغییر عمودی در یک زمان مورد مذاکره قرار می گیرد). برای افزایش تغییرات عمودی بیشتر از ½ ، ، باید دارای سطح زمین و ترخیص در قسمتهای تاپ و پایین هر اجرا باشد تا جداسازی کافی و فواصل استراحت بین سطوح شیب دار فراهم شود.

دهانه های سطحی دراز باید عمود بر جهت غالب سفر باشد ، اما اگر جهت غالب سفر وجود نداشته باشد ، چه می شود؟

هنگامی که هیچ جهت غالب از ترافیک متقابل وجود ندارد ، دهانه ها باید در هر دو بعد به ½ محدود شوند. در جایی که فضا به مسیرهای در دسترس اجازه می دهد تا به طور کامل منطقه را با دهانه ها دور بزنند ، دهانه های دراز می توانند از هر جهت جهت یابی شوند.