تعریف اوراق بهادار سرمایه گذاری ، انواع مختلف ، نحوه کار آنها

جیمز چن ، CMT یک معامله گر متخصص ، مشاور سرمایه گذاری و استراتژیست بازار جهانی است.

به روز شده در 26 اکتبر 2020 بازبینی شده بوسیله بررسی شده توسط مایکل جی بویل

مایکل بویل یک متخصص مالی باتجربه است و بیش از 10 سال با برنامه ریزی مالی ، مشتقات ، سهام ، درآمد ثابت ، مدیریت پروژه و تجزیه و تحلیل کار می کند.

اوراق بهادار سرمایه گذاری چیست؟

اوراق بهادار سرمایه گذاری دسته ای از اوراق بهادار است - دارایی های مالی قابل استفاده مانند سهام یا ابزارهای درآمدی ثابت - که با هدف نگه داشتن آنها برای سرمایه گذاری خریداری می شوند. برخلاف اوراق بهادار سرمایه گذاری ، به طور کلی ، اوراق بهادار توسط یک دلال دلال یا سایر واسطه ها برای فروش مجدد سریع خریداری می شود.

اوراق بهادار سرمایه گذاری از طریق ماده 8 کد تجاری یکنواخت (UCC) منوط به حاکمیت است.

غذای اصلی

• اوراق بهادار سرمایه گذاری دسته ای از اوراق بهادار است - دارایی های مالی قابل استفاده مانند سهام یا ابزارهای درآمدی ثابت - که با هدف نگه داشتن آنها برای سرمایه گذاری خریداری می شوند.
• بانک ها اغلب برای نگه داشتن اوراق بهادار خود ، اوراق بهادار قابل فروش را خریداری می کنند. اینها معمولاً یکی از دو منبع اصلی درآمد به همراه وام است.
• اوراق بهادار سرمایه گذاری که توسط بانک ها به عنوان وثیقه نگهداری می شود می تواند به شکل سهام (سهام مالکیت) در شرکت ها یا اوراق بهادار بدهی باشد.

درک اوراق بهادار سرمایه گذاری

بانک ها اغلب برای نگه داشتن اوراق بهادار خود ، اوراق بهادار قابل فروش را خریداری می کنند. اینها معمولاً یکی از دو منبع اصلی درآمد به همراه وام است. اوراق بهادار سرمایه گذاری را می توان در دارایی های ترازنامه بسیاری از بانک ها ، که با ارزش کتاب استهلاک شده حمل می شوند (به عنوان هزینه اصلی استهلاک کمتر تا تاریخ فعلی تعریف شده است).

تفاوت اصلی وام و اوراق بهادار سرمایه گذاری در این است که وام ها به طور کلی از طریق فرآیند مذاکره مستقیم بین وام گیرنده و وام دهنده به دست می آیند ، در حالی که کسب اوراق بهادار سرمایه گذاری به طور معمول از طریق یک کارگزار یا فروشنده شخص ثالث است. اوراق بهادار سرمایه گذاری در بانک ها مشمول محدودیت های سرمایه است. به عنوان مثال ، تعداد اوراق بهادار نوع II یا اوراق بهادار صادر شده توسط دولت ایالتی به 10 ٪ از سرمایه و مازاد کلی بانک محدود می شود.

اوراق بهادار سرمایه گذاری علاوه بر سود حاصل از سود سرمایه تحقق یافته در هنگام فروش این ، از مزایای نقدینگی استفاده می کند. اگر آنها درجه سرمایه گذاری باشند ، این اوراق بهادار سرمایه گذاری اغلب قادر به کمک به بانک ها هستند که الزامات تعهد خود را برای سپرده های دولتی برآورده کنند. در این مثال ، اوراق بهادار سرمایه گذاری می تواند به عنوان وثیقه تلقی شود.

انواع اوراق بهادار سرمایه گذاری

سهام عدالت

مانند همه اوراق بهادار ، اوراق بهادار سرمایه گذاری که توسط بانک ها به عنوان وثیقه نگهداری می شود می تواند به شکل سهام (سهام مالکیت) در شرکت ها یا اوراق بهادار بدهی باشد. سهام سهام می تواند به صورت سهام ترجیحی یا مشترک باشد - اگرچه بسیار مهم است که آنها در این مورد اندازه گیری ایمنی را ارائه دهند. اوراق بهادار پرخطر و بالا ، مانند تخصیص اولیه عمومی (IPO) یا شرکت های رشد شکاف کوچک ، ممکن است برای اوراق بهادار سرمایه گذاری مناسب نباشد. برخی از شرکت ها سهام کلاس دوگانه را ارائه می دهند ، که حق رأی متمایز و پرداخت سود سهام را ارائه می دهند.

اوراق بهادار بدهی

اوراق بهادار بدهی می تواند اشکال مشترک بدهی های شرکت های امن یا ناامن را به خود اختصاص دهد.(بدهی های شرکت های امن می توانند توسط دارایی های شرکت مانند وام مسکن یا تجهیزات شرکت پشتیبانی شوند). در این سناریو ، بدهی ایمن (که به آن درجه سرمایه گذاری نیز گفته می شود) ترجیح داده می شود. اوراق بهادار خزانه داری یا صورتحساب خزانه داری و اوراق قرضه شهرداری (ایالت ، ایالت ، مسائل شهرداری) نیز گزینه هایی برای سبد سهام اوراق بهادار سرمایه گذاری یک بانک است. باز هم ، این اوراق باید درجه سرمایه گذاری باشد.

در حالی که اوراق بهادار ، به طور کلی ، شامل اوراق بهادار مشتق شده است-مانند اوراق بهادار تحت حمایت وام ، که ارزش آنها از دارایی (های) اساسی ابزار مالی مشتق شده است-این ریسک بالاتر است و اغلب به بخشی از نمونه کارها اوراق بهادار سرمایه گذاری یک بانک تشویق نمی شوند.

اوراق بهادار بازار پول

انواع دیگر اوراق بهادار سرمایه گذاری می تواند شامل اوراق بهادار بازار پول برای تبدیل سریع به پول نقد باشد. اینها به طور کلی به شکل مقاله تجاری (بدهی های نا امن و کوتاه مدت شرکت ها که در 270 روز یا کمتر از آن بالغ می شوند) ، توافق نامه های خرید مجدد ، گواهینامه های قابل مذاکره سپرده (CD) ، پذیرش بانکداران و/یا بودجه فدرال می گیرند.