عملیات بازار آزاد چیست؟ابزارهای سیاست پولی ، توضیح داده شده است

عملیات بازار آزاد چیست؟این بدان معناست که بانک مرکزی به عنوان راهی برای اجرای سیاست های پولی ، اوراق بهادار را در بازار آزاد خریداری یا می فروشد.

مشهورترین نقش فدرال رزرو تعیین سیاست های پولی است.

بانک مرکزی ایالات متحده از ابزارهای مختلفی - از جمله خرید و فروش اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده - برای ارتقاء حداکثر اشتغال و قیمت های پایدار در اقتصاد استفاده می کند.

همه چشم ها روی اظهارات صادر شده پس از جلسات نهاد سیاست گذاری پولی فدرال رزرو ، کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) متمرکز شده است. مردم در انتظار تصمیم FOMC برای تأثیر آن بر نرخ بهره ای که ما برای وام های خانگی و سایر اشکال اعتبار استفاده می کنیم.

در حالی که بیانیه FOMC به خود توجه می کند ، این اتفاقاتی است که پس از آن اتفاق می افتد که واقعاً در مورد اقتصاد در مورد اقتصاد بیان می کند. این امر از طریق فرایندی که هر روز از طریق بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک با نام Oper Market Operations انجام می شود ، انجام می شود.

عملیات بازار آزاد به خرید یا فروش اوراق بهادار دولتی به منظور گسترش یا قرارداد پول در سیستم بانکی و تأثیرگذاری بر نرخ بهره ، به خریدهای بانک مرکزی یا فروش اوراق بهادار دولتی مراجعه می کند.

این پست وبلاگ توضیح می دهد:

• چگونه نرخ وجوه فدرال و عملیات بازار آزاد کار می کند.
• چگونه عملیات بازار آزاد یکی از ابزارهای فدرال رزرو برای تأثیرگذاری بر حرکت نرخ بهره و تأمین اعتبار است.
• چگونه اقدامات سیاست پولی تأثیر گسترده تری بر اقتصاد در این دنیای رکود اقتصادی پس از رشد می گذارد.

اول ، بیایید نرخ صندوق های فدرال را درک کنیم

FOMC به طور معمول سالانه هشت بار در سال برای ارزیابی وضعیت اقتصاد ایالات متحده و تصمیم گیری در مورد سیاست پولی ، از جمله اینکه آیا تغییر محدوده هدف برای نرخ صندوق های فدرال را تغییر می دهد ، ملاقات می کند.

نرخ صندوق های فدرال نرخ بهره است که بانک ها برای وام های یک شبه یکدیگر را پرداخت می کنند.

بانکها ممکن است در بازار صندوق های فدرال وام بگیرند تا اطمینان حاصل کنند که ذخایر کافی برای تأمین نیازهای پرداخت خود دارند. برای برآورده کردن الزامات نظارتی ، مانند حداقل نیازهای مربوط به ذخایر و نقدینگی. و برای دریافت سود پرداخت شده در مانده رزرو توسط فدرال رزرو.

حرکت در صندوق های فدرال نرخ هدف بیشترین تأثیر را بر سایر نرخ بهره کوتاه مدت ، مانند صورتحساب خزانه داری سه ماهه تأثیر می گذارد. اما همچنین می تواند بر سایر نرخ بهره در اقتصاد ، مانند نرخ وام های مصرف کننده و تجاری و بدهی های طولانی مدت تأثیر بگذارد.

FOMC ممکن است برای افزایش محدوده هدف برای نرخ صندوق های فدرال ، کاهش دامنه هدف یا ترک آن بدون تغییر رای دهد.

این تصمیمات سیاست پولی می تواند به نوبه خود بر تصمیمات مصرف کننده و تولید کننده تأثیر بگذارد که در نهایت بر میزان اشتغال و تورم در اقتصاد ایالات متحده تأثیر می گذارد.

اکنون ، چگونه عملیات بازار آزاد کار می کند

درک این نکته مهم است که فدرال رزرو می تواند اوراق بهادار از جمله اوراق بهادار دولتی مانند اوراق خزانه را خریداری یا بفروشد. این معاملات خرید و فروش "عملیات" است.

اصطلاح "بازار آزاد" به این واقعیت اشاره دارد که فدرال رزرو اوراق بهادار را مستقیماً از خزانه داری ایالات متحده خریداری نمی کند. در عوض ، فروشندگان اوراق بهادار بر اساس قیمت ، ارائه پیشنهادات یا پیشنهادات به میز تجارت فدرال فدرال فدرال از طریق یک سیستم حراج الکترونیکی ، در بازار آزاد رقابت می کنند.

اگر FOMC تصمیم بگیرد محدوده هدف را برای نرخ صندوق های فدرال تغییر دهد ، باتوم به شکل یک دستورالعمل سیاست به میز معاملات منتقل می شود. این بخشنامه شامل محدوده هدف برای نرخ صندوق های فدرال و دستور خرید یا فروش اوراق بهادار دولتی برای رسیدن به آن هدف است.

استفاده از عملیات بازار آزاد به عنوان یک ابزار سیاست پولی در نهایت به فدرال رزرو کمک می کند تا با تأثیرگذاری بر عرضه ذخایر در سیستم بانکی ، وظیفه دوگانه خود را - محاسبه اشتغال ، ارتقاء قیمت های پایدار - دنبال کند ، که منجر به تغییر نرخ بهره می شود.

توجه: بیشتر عملیات خریدهای آشکار یا فروش معاملات نیست بلکه معاملات خرید مجدد یا خرید معکوس است. توضیح دهنده اجرای سیاست پولی فدرال نیویورک این "repos" یا "معاملات repo معکوس" را با جزئیات بیشتر توصیف می کند.

نمونه هایی از عملیات بازار آزاد

ضربه زدن به شتاب دهنده: سیاست پولی انبساط

هنگامی که میز تجارت اوراق بهادار دولتی مانند اوراق خزانه را خریداری می کند ، فدرال رزرو وجوه را به حساب های بانکی فروشندگان سپرده می دهد.

این پرداخت بخشی از مانده های ذخیره ای است که بانکهای تجاری در فدرال رزرو نگه می دارند. این باعث افزایش میزان وجوهی است که بانک ها برای وام در دسترس دارند.

این تزریق ذخایر به سیستم بانکی فشار رو به پایین بر نرخ صندوق های فدرال وارد می کند ، که سپس فشار رو به پایین بر سایر نرخ های بهره وارد می کند و بنابراین وام های بیشتر در سراسر اقتصاد را ترغیب می کند.

سیاست گذاران از این امر به عنوان "تسکین" یا سیاست پولی گسترده یاد می کنند - فشار دادن به پدال گاز برای سوخت بیشتر به اقتصاد و تشویق فعالیت های اقتصادی ، مانند زمان رشد کندتر اشتغال یا رکود احتمالی اقتصادی.

ضربه زدن به ترمزها: سیاست پولی انقباضی

هنگامی که فدرال رزرو برخی از اوراق بهادار دولتی را که در اختیار دارد ، به فروش می رساند ، خریداران از حساب های بانکی خود پرداخت می کنند. این وجوهی را که بانک ها برای وام در دسترس دارند ، کاهش می دهد.

این فشار رو به بالا بر نرخ صندوق های فدرال ایجاد می کند ، زیرا بانک ها کمتر ذخایر در دسترس برای وام دارند و هزینه بیشتری برای وام دادن به آنها خواهند داشت.

با افزایش نرخ صندوق های فدرال ، نرخ های دیگر نیز انجام دهید. افراد و مشاغل پس از آن کمتر احتمال دارد وام بگیرند ، زیرا گران تر است و ممکن است احتمالاً پس انداز خود را پس انداز کرده و به این سود بالاتر برسند.

سیاستگذاران این سیاست را "محکم کننده" یا سیاست پولی انقباضی می نامند-ترمزها را برای کند کردن خودرو و محدود کردن هزینه های خود در هنگام ثبات قیمت به دلیل تورم بالاتر از حد در معرض خطر قرار می دهند.

سیاست پولی در اقتصاد پس از رعایت

عملیات بازار آزاد یکی از ابزارهای مختلفی است که فدرال رزرو برای تصویب و حفظ سیاست های پولی از آن استفاده می کند ، همراه با تغییر شرایط و ضوابط وام گرفتن در پنجره تخفیف و تنظیم نسبت های مورد نیاز ذخیره.

این ابزارها از قبل از بحران مالی بوده اند.

پس از کاهش هدف وجوه فدرال نزدیک به صفر در طول بحران مالی ، FOMC به نوع دیگری از سیاست برای تأمین نقدینگی به سیستم مالی و تشویق بهبودی تبدیل شد: خرید مقادیر زیادی از اوراق بهادار خزانه داری طولانی مدت و تحت حمایت وام مسکناوراق بهادار ، همچنین از طریق عملیات بازار آزاد.

چنین عملیات در مقیاس بزرگ به طور گسترده ای به عنوان تسکین کمی گفته می شود ، که به طور قابل توجهی اندازه ترازنامه فدرال رزرو را در طول بحران و بهبودی متعاقب آن گسترش می دهد.

فدرال رزرو با اضافه کردن وجوه برای سپرده گذاری ، این خریدها را پرداخت کرد و در نتیجه تعادل ذخیره بیش از حد قانونی بانک ها بود.

در طول بحران مالی و رکود اقتصادی ، سیاست گذاران پولی فراتر از عملیات سنتی بازار آزاد برای تأثیرگذاری بر نرخ صندوق های فدرال بودند.

فدرال رزرو فرایندی - گاهی اوقات به عنوان سفت شدن کمی - برای باز کردن سمت دارایی ترازنامه خود انجام داد. اما با داشتن ذخایر کافی از طرف بدهی ها ، عملیات بازار آزاد تکامل یافت.

با چنین مقدار زیادی ذخایر در سیستم بانکی ، فدرال رزرو دیگر نمی تواند با تغییرات اندک در تأمین ذخایر ، بر نرخ صندوق های فدرال تأثیر بگذارد.

به عنوان مثال ، وی گفت ، افزایش نسبتاً اندک در ذخایر نرخ بهره را کاهش نمی دهد و همچنین کاهش نسبتاً کمی در ذخایر باعث افزایش نرخ بهره کوتاه مدت نمی شود.

فدرال رزرو استراتژی سیاست پولی خود را اصلاح کرده است تا ابزاری جدید را که توسط کنگره در طول بحران مالی تهیه شده است ، درج کند: پرداخت بهره به ذخایر که بانک ها بیش از الزامات قانونی در فدرال رزرو نگه می دارند ، و سپس تغییر آن نرخ بهره به صورت دوره ای برای سهولت یا قراردادخط مشی. این ابزار اغلب به عنوان نرخ IOER (یا علاقه به ذخایر اضافی) گفته می شود.

فدرال رزرو می تواند نرخ پرداخت شده در ذخایر اضافی را برای ترغیب بانکها به وام دادن به ذخایر خود یا افزایش نرخ برای ترغیب بانکها به نگه داشتن ذخایر اضافی کاهش دهد.

ولا خاطرنشان كرد: "فدرال رزرو [نرخ وجوه فدرال] را به محدوده هدف تعیین شده توسط FOMC در درجه اول با تنظیم نرخ IOER منتقل می كند."

یک تلاوت سریع

اقدام سیاست های پولی انبساط: میز تجارت در فدرال فدرال نیویورک به منظور اطمینان از اینكه نرخ صندوق های فدرال در محدوده پایین جدیدی كه توسط FOMC تعیین می شود ، در عملیات بازار آزاد از جمله خرید اوراق بهادار دولتی انجام می شود.

اقدام سیاست پولی انقباضی: این میز به منظور اطمینان از معاملات نرخ صندوق های فدرال در محدوده بالاتر جدید مجموعه FOMC ، به فعالیت در بازار آزاد از جمله فروش اوراق بهادار دولتی هدایت می شود.

در دنیای رکود اقتصادی پس از رشد: در طول بحران مالی و رکود اقتصادی ، سیاست گذاران پولی فراتر از عملیات سنتی بازار آزاد برای تأثیرگذاری بر نرخ صندوق های فدرال بودند. فدرال رزرو برای ترغیب به بهبود اقتصادی ، خریدهای بازار آزاد در مقیاس بزرگ را انجام داد.

اخیراً ، فدرال رزرو ، سود پرداخت شده در ذخایر اضافی را برای بازگرداندن نرخ صندوق های فدرال به سطح عادی تر تنظیم کرده است. در حالی که نرخ بهره در ذخایر اضافی به فدرال فدرال ابزاری اضافی برای انجام سیاست های پولی می دهد ، عملیات بازار آزاد نیز ابزاری کلیدی است.