هزینه پایه

هزینه پایه مبلغی است که در نتیجه هرگونه درآمد حاصل از آن مقایسه می شود تا مشخص شود که آیا سود یا ضرر سرمایه تحقق یافته است.

برای دارایی هایی که در تاریخ ارزیابی (1 اکتبر 2001) که قبل از آن تاریخ به دست آمده است ، برابر با "ارزش تاریخ ارزیابی" دارایی به علاوه هرگونه هزینه واجد شرایط دیگری که در آن تاریخ یا بعد از آن تاریخ انجام شده است ، است (بند 20 و 25 از آن. برنامه هشتم).

برای دارایی های به دست آمده در تاریخ ارزیابی یا بعد از آن ، هزینه پایه دارایی به طور کلی شامل هزینه های انجام شده در دستیابی به دارایی و بهبود آن است. بند 20 برنامه هشتم مشخص می کند که هزینه های آن بخشی از هزینه پایه است.

همچنین می توان یک دارایی را برای یک هزینه پایه برابر با ارزش بازار دارایی در زمان خرید به دست آورد (به عنوان مثال ، اگر دارایی با کمک مالی یا برای قیمت غیر بازوی از یک شخص متصل به دست آورد (بند 38 برنامه هشتم).

هزینه پایه شامل هزینه هایی است که در واقع در دستیابی ، افزایش یا دفع دارایی که به عنوان کسر درآمد مجاز نیست ، متحمل شده است. بنابراین ، هزینه پایه سهام معاملات به طور کلی صفر خواهد بود زیرا هزینه آن از درآمد کسر می شد.

هزینه ها در واقع در دستیابی یا ایجاد دارایی متحمل شده است. به عنوان مثال ، این هزینه ها می تواند شامل هزینه خرید دارایی یا هزینه احداث ساختمان باشد. هزینه نباید در برابر درآمد ادعا می شد.

• • هزینه های اتفاقی کسب و دفع

  هر یک از هزینه های زیر در واقع به عنوان هزینه هایی که مستقیماً با خرید یا دفع یک دارایی مرتبط است ، متحمل شده است.

  • پاداش یک نقشه بردار ، ارزشمند ، حراج ، حسابدار ، کارگزار ، نماینده ، مشاور یا مشاور حقوقی ، برای خدمات ارائه شده
  • هزینه های انتقال
  • وظیفه تمبر ، وظیفه انتقال ، مالیات بر اوراق بهادار یا وظیفه یا مالیات مشابه
  • هزینه های تبلیغاتی برای پیدا کردن فروشنده یا یافتن خریدار
  • هزینه انتقال دارایی از یک مکان به مکان دیگر
  • هزینه نصب دارایی ، از جمله هزینه پایه ها و ساختارهای پشتیبانی
  • بخشی از مالیات کمکهای مالی که مطابق فرمول پرداخت می شود
  • اگر این دارایی با استفاده از گزینه (به غیر از استفاده از گزینه ای که قبل از تاریخ ارزیابی به دست آمده است) به دست آورد یا دفع شود ، هزینه در واقع در دستیابی به گزینه انجام شده است
  • مالیات بر ارزش افزوده به عنوان کسر ورودی مجاز نیست (بخش 23C)
  • هزینه های سرمایه برای ایجاد ، حفظ یا دفاع از عنوان یا حق دارایی

  به عنوان مثال ، این هزینه ها شامل هزینه های حقوقی در رابطه با اختلاف دادگاه در رابطه با حفظ حق یا عنوان شما به دارایی شما است.

  • هزینه پیشرفت یا پیشرفت
  • بهبود یا تقویت هنوز باید در زمان دفع آن در حالت دارایی یا طبیعت منعکس شود.
  • ارزش تاریخ ارزیابی یک گزینه
  • یک سوم از علاقه های موجود در دستیابی به سهام ذکر شده یا اعتماد واحد
  • مقادیر خاصی که در درآمد و مبالغ ناشی از آن در نتیجه ترتیب تغییر ارزش گنجانده شده است.

  آنها معمولاً به عنوان کسر درآمد مجاز هستند یا برای مصارف شخصی متحمل می شوند و به عنوان بخشی از هزینه پایه مجاز نیستند.

  هزینه پایه - کسب کامپوزیت

  دارایی ها گاهی اوقات به عنوان بخشی از یک جمع آوری کامپوزیت با سایر دارایی ها به دست می آیند. به عنوان مثال ، یک قرارداد خرید واحد ممکن است با قیمت فراگیر که دارای چندین دارایی است ، وارد شود. در این شرایط ، قیمت خرید باید با مراجعه به ارزشهای بازار آنها در تاریخ خرید به طور گسترده ای به دارایی های مربوطه تقسیم شود. برای توجیه هرگونه تخصیص بر روی مالیات دهندگان استوار است.

  اگر یک دارایی قبل از تاریخ ارزیابی به دست آورد ، چه می شود؟

  برای یک دارایی که قبل از تاریخ ارزیابی به دست آمده و پس از آن تاریخ دفع می شود ، CGT فقط در مورد سود سرمایه قابل توجه به دوره پس از تاریخ ارزیابی قابل پرداخت خواهد بود. به عبارت دیگر ، هر گونه سود حاصل از دوره قبل از ارزیابی مشمول CGT نیست. سود حاصل از دوره مالکیت یک دارایی قبل از تاریخ ارزیابی ، با ایجاد "ارزش تاریخ ارزیابی" خود در تاریخ 1 اکتبر 2001 با استفاده از یکی از سه روش: ارزش بازار در 1 اکتبر 2001 ، تقسیم زمان و 20 ٪ از CGT حذف می شود. درآمد حاصلیک روش چهارم ، یعنی متوسط هزینه پایه ، برای برخی از دارایی های یکسان مانند سهام ذکر شده و اعتماد واحد در دسترس است

  من واحدها را در یک واحد اعتماد از طریق یک شرکت مدیریتی نگه می دارم که هزینه ماهانه را به من پرداخت می کند. آیا این هزینه از هرگونه سود سرمایه ای که ممکن است انجام دهم قابل کسر است؟

  من واحدهایی را در اختیار دارم که در درآمد و اعتماد واحد های زرق و برق دار نگه داشته می شوند. این سود پرداخت (که در آن مالیات بر درآمد پرداخت می شود) ، و سرمایه گذاری مجدد می شود. با فروش این واحدها آیا باید CGT را در مورد تفاوت بین مبلغ اصلی سرمایه و مبلغ بازخرید شده در نظر داشته باشم که این مبلغ افزایش یافته شامل مبلغ سود سرمایه گذاری شده ای است که مالیات بر درآمد قبلاً پرداخت شده است؟

  خیر، درآمد سرمایه گذاری مجدد در واحد تراست برای خرید واحدهای اضافی استفاده می شود که هزینه پایه خود را دارد. به عنوان مثال، فرض کنید که شما 100000 واحد با هزینه کل پایه 50000 روپیه دارید و بهره 5000 R5 برای خرید 800 واحد اضافی مجددا سرمایه گذاری می شود. کل هزینه پایه به 55000 روپیه افزایش خواهد یافت و اگر 10800 واحد به قیمت 75000 روپیه فروخته شود، سود سرمایه 20000 روپیه خواهد بود نه 25000 روپیه.

  اگر بعد از 1 اکتبر 2001، یک سرمایه گذار قرار باشد ماهانه به واحدهای یک صندوق امانی که قبل از تاریخ ارزیابی خریداری شده است اضافه کند و سپس همه واحدها را بفروشد زیان / سود چگونه محاسبه می شود؟

  دو ویژگی این قانون باعث کاهش ثبت سوابق مورد نیاز یک سرمایه گذار ماهانه در یک واحد تراست می شود.

  روش میانگین موزون بهای تمام شده یکی از سه روش شناسایی دارایی برای تعیین بهای تمام شده پایه دارایی های یکسان مانند اعتماد واحد است. روش های مجاز دیگر عبارتند از شناسایی خاص و اولین ورود، اولین خروج (FIFO).

  در اصل، این روش شامل نگه داشتن مجموع تعداد واحدهای خرید و فروش شده در یک صندوق خاص است. بهتر است از طریق یک مثال توضیح داده شود.

  تاریخ	تعداد واحدها	هزینه هر واحد	هزینه
  1 اکتبر 2001	100	ساعت 15. 00	1500
  1 نوامبر 2001	50	ساعت 16. 00	800
  1 دسامبر 2001	150	ساعت 17. 00	2550
  1 ژانویه 2002	100	13. 50	1350
  تعادل	400		6200

  تاریخ	تعداد واحدها	هزینه هر واحد	هزینه
  تعادل	400	15. 50	6200
  28 فوریه 2002	-125	15. 50	-1937. 50
  تعادل	275		4262. 50

  اگر در 1 آوریل 2002، 100 واحد اضافی به قیمت 18. 00 روپیه خریداری شود، میانگین موزون هزینه ممکن است به صورت زیر محاسبه شود:

  تاریخ	تعداد واحدها	هزینه هر واحد	هزینه
  تعادل	275		4262. 50
  1 آوریل 2002	100	ساعت 18. 00	1800. 00
  	375		6062. 50

  اگر قبل و بعد از تاریخ ارزیابی واحدها را خریداری کرده اید، ورودی افتتاحیه در 1 اکتبر 2001 در هر گونه محاسبه، تعداد سهام مالکیت در آن تاریخ و ارزش بازار سهام در آن تاریخ خواهد بود. پس از آن خرید و فروش می تواند به روش عادی ثبت شود.

  به منظور ساده تر شدن موضوع، مسئولیت ارائه بازده فروش واحدها توسط سرمایه گذاران به شرکت های مدیریت واگذار شده است. این بازده ها مشابه بازده سالیانه سود کسب شده است که قبلاً توسط شرکت های مدیریت تهیه شده است و فاش می کند:

  • تعداد واحدهای دفع شده توسط دارنده واحد؛
  • بهای تمام شده آن واحدها بر اساس میانگین موزون تعیین می شود.
  • درآمد حاصل از دفع آن واحدها؛و
  • سود ناشی از واگذاری آن واحدها یا زیان ناشی از آن.

  دارندگان واحدی که مایل به استفاده از روش متوسط هزینه وزن برای تعیین سود سرمایه در دفع واحدهای خود نیستند ، محدود به این بازده نیستند. با این حال ، آنها باید سوابق لازم را برای پشتیبانی از گزینه ای که انتخاب می کنند ، حفظ کنند.

  دارندگان واحدی که روش متوسط وزنی را اتخاذ می کنند ، موظفند این روش را برای تمام واحدهای خود در اعتماد واحد های مختلف که در آن علاقه دارند ، اتخاذ کنند. به عنوان مثال اگر یک دارنده واحد واحدهایی را در سه اعتماد واحد مختلف نگه داشته و میانگین وزنی را برای یکی از آنها اتخاذ کند ، وی همچنین مجبور است از این روش برای دو مورد دیگر استفاده کند.

  من سهام لیست شده را در سال 1999 برای هر R100 خریداری کردم. میانگین قیمت در تاریخ شروع CGT (1 اکتبر 2001) R60 است. سپس این سهام را در تاریخ بعد از 1 اکتبر 2001 برای R70 می فروشم. آیا من اکنون مسئولیت CGT در R10 را دارم که تفاوت بین قیمت تحقق یافته و ارزش تاریخ ارزیابی وقتی در واقع من از دست دادن واقعی R30 برای هر سهم استفاده کردم؟

  اگر روش شناسایی اول یا خاص را برای شناسایی سهام که از سهام خود استفاده کرده اید ، اتخاذ کرده اید ، ارزش تاریخ ارزیابی شما در بند 27 (3) (الف) از برنامه هشتم به R70 بازگردانده می شود. بنابراین ، هیچ سود و زیان سرمایه ای در این معامله وجود نخواهد داشت. یک اصل مشابه در بند 26 (3) اعمال می شود که یک دارایی کمتر از ارزش بازار تاریخ ارزیابی خود فروخته می شود اما بیشتر از هزینه کسب تاریخی آن است.

  اگر روش شناسایی متوسط وزنی را اتخاذ کرده اید ، افزایش ارزش بازار R10 (R70 - R60) باید به حساب بیاید. دلیل این امر این است که این روش از ارزش بازار سهام شما در 1 اکتبر 2001 به عنوان نقطه شروع آن استفاده می کند. اگر این روش را اتخاذ کنید ، قوانین محدودیت سود و ضرر اعمال نمی شود.

  آیا پاراگراف های 26 و 27 در مورد سهام و واحدهای ذکر شده در یک واحد اعتماد اعمال می شود؟

  • سهام ذکر شده خارجی و اعتماد واحد خارجی که برای آنها ارزش بازار را تعیین نکرده اید. یا
  • هنگامی که شما روش متوسط وزنی را برای تعیین هزینه پایه دارایی های مربوطه اتخاذ کرده اید.

  آیا می توان علاقه ای که در کسب سهام در یک شرکت خصوصی ایجاد شده است به هزینه پایه اضافه شود؟

  خیر - این به طور خاص توسط بند 20 (2) (الف) برنامه هشتم ممنوع است. در مورد سهام ذکر شده و اعتماد واحد ، پاراگراف 20 (1) (g) اجازه می دهد تا یک سوم از علاقه های متحمل شده به هزینه پایه اضافه شود.

  چرا روش تساوی زمان در سناریوهای مندرج در زیر نتایج متفاوتی ارائه می دهد؟

  یک فرد 16 سال قبل از 1 اکتبر 2001 برای R250 000 بلوک اداری را به دست آورد. مجموعه ای از انبارها با هزینه R60 000 دو سال قبل از 1 اکتبر 2001 اضافه شد. یک بال جدید با هزینه R300 000 ، یک سال پس از آن اضافه شد. 1 اکتبر 2001. بلوک دفتر برای 000 000 R2 ، دو سال پس از 1 اکتبر 2001 فروخته شد.

  همان حقایق اما هزینه اضافه کردن فروشگاه و بال جدید همه یک سال قبل از 1 اکتبر 2001 متحمل شده است. چرا اگر در یک دوره متحمل شوید ، سود شما بالاتر از آن است که یک بار متحمل شوید؟