آنجا: باعث خوشحالی می شود

خود را در یک قایق در خلیج مکزیک تصور کنید ، و آب های عمیق و آبی دریایی لوئیزیانا جنوبی را ماهیگیری کنید. شما در زیر یک دکل روغنی بلند 20 مایل از خانه نشسته اید و از دریاهای آرام و شرکت دوستان خوب لذت می برید.

هیچ کس اعتراض نمی کند که ماهی Triggerfish یک موجود غیرمعمول ترین موجود است.

حال تصور کنید ، اگر می توانید ، هر بار که یک خط را از کنار آن رها می کنید ، یک ماهی سخت جنگنده را می گیرید. نه هر دهم یا هر بار پنجم یا هر بار دیگر.

شما میگو را روی یک جیغ قرار می دهید ، آن را به پایین می کشید که خط را از حلقه خود بکشید ، سپس در جایی در اواسط عمق ، 50 ، 60 پا به پایین ، یک ماهی آن را به سمت بالا بکشید ، میله شما کمر می کند ، در حال تعظیم شما است و نبرد دیگری روشن استبشر

اینها ماهی سیسی نیستند. آنها با یک روحیه دلخراش-من-اگر-شما می جنگند. و در حالی که شما در حال ورود به آن هستید ، فکر می کنید ، "این همان چیزی است که یک رنگ آبی در صورت وزن 5 پوند می جنگد."

حال تصور کنید که همه آن ماهی ها برای خوردن خوب هستند و همه بین 2 تا 8 پوند وزن دارند.

شما تعداد بچه های کوچک را که به عقب انداخته اید از دست داده اید ، اما در پایان روز ، شما و دوستان ماهیگیری خود در کولر آشفتگی نگهبانان دارید. یکی از دوستان شما گفت: "من هرگز فکر نمی کردم که روز را ببینم ،" من واقعاً از گرفتن ماهی خسته شدم. "

من هرگز فکر نمی کردم آن روز را ببینم. اما این دقیقاً همانطور که در سناریوی فوق توضیح داده شد اتفاق افتاد.

ماهی هایی که گرفتار شدیم ماهی Triggerfish بود ، و ما تقریباً هر بار که یک خط را بیرون می کشیم ، یکی را قلاب می کردیم.

ممکن است شما با ماهی Triggerfish آشنا نباشید. اندکی در مورد آن در مجلات در فضای باز نوشته شده است ، و احتمالاً فقط چند مرجع فنی در کتابخانه پیدا کرده اید.

با این وجود ، Triggerfish به سرعت به یکی از محبوب ترین ماهی های بازی خلیج و به دلایل خوب تبدیل می شود.

وقتی در نظر می گیرید که ماهی Triggerfish در یک لیگ با Snapper Red و Grouper به عنوان کرایه لذیذ در یک لیگ قرار دارد ، وقتی در نظر دارید که ماهی Triggerfish بسیار سرگرم کننده است و اقدامات زیادی را ارائه می دهد ، حتی اگر سایر ماهی های محبوب تر Lockjaw را داشته باشند ، وقتی فکر می کنید که بسیار مورد علاقه تر استماهی های بازی اخیراً در زیر تجهیزات روغن نازک شده اند ، به راحتی می توان فهمید که چرا ماهی Triggerfish یک منبع فراوان و در عین حال کم مصرف به سمت صورتحساب ستاره می رود.

دو گونه از ماهی های ماشه در آبهای خلیج فارس ماهی قشری خاکستری (Balistes capriscus) و ماهی قشری اقیانوس (Canthidermis sufflamen) گرفتار شده اند.

به نظر می رسد عجیب و غریب ، با بدن فشرده و تقریباً الماس ، چشمان بلند ، یک "منقار" ضخیم و سر که شامل یک سوم طول کل ماهی است. بدن با پوست خشن و چرمی پوشانده شده است ، از این رو نام خانوادگی مشترک "Leatherjackets" است. سایر اعضای خانواده شامل ملکه ، Finescale ، Redtail ، Rough و Sargassum Triggerfish هستند.

ماهی Triggerfish خاکستری ، که به عنوان ماهی Triggerfish رایج یا خال خال نیز شناخته می شود ، گونه ای است که معمولاً توسط ماهیگیران خلیج فارس گرفته می شود. این در آبهای ساحلی خلیج فارس و در اقیانوس اطلس از نوا اسکوشیا تا غرب هند یافت می شود. همانطور که از نام آن پیداست ، معمولاً به رنگ خاکستری است. رگه ها و لکه های فیروزه ای و زمرد باله ها.

ماهی Triggerfish یا اقیانوس های اقیانوس در نزدیکی پایین ، دورتر از خارج از کشور یافت می شود تا جایی که ماهی خاکستری خانه خود را در خانه خود قرار می دهد. معمولاً در آب رخ می دهد که حداقل 100 فوت عمق دارد.

از طرف دیگر ، ماهی های خاکستری نیز گاهی اوقات در تعداد و اندازه های اندک در خلیج های داخلی یافت می شوند. بزرگسالان بزرگتر در اطراف سکوهای روغن که از حدود 40 فوت آب شروع می شود ، رایج است.

ماشه اقیانوس به اندازه خاکستری ، معمولاً قهوه ای تیره و دارای طرفین لکه دار رنگارنگ نیست. هر دو گونه به طول دو پا می رسند و ممکن است 10 پوند در صدر باشد. خاکستری همه گیر ، رکورد جهانی ، که در مورلز ورودی در کارولینای جنوبی گرفتار شد ، وزن آن 13 پوند ، 9 اونس بود. ماهی قشرهای اقیانوس رکورد جهانی در ساحل پومپانو در فلوریدا گرفته شد و وزن آن 11 پوند وزن داشت.

ستون فقرات تیز در پشت نام خود را به ماهی می دهد. دو ستون فقرات جلوی جلو به صورت قائم قفل می شوند تا از ماهی در برابر شکارچیان محافظت کنند. این ستون فقرات نمی توانند پایین بیایند مگر اینکه ستون فقرات در پشت آنها ماشه کشیده شود.

برای جلوگیری از ستون فقرات ، ماهیگیران باید ماهی های ماشه را با دقت اداره کنند. آنها همچنین باید از دندانهای تیز ماشه و فک های قدرتمند مراقبت کنند. برای ماهی های بزرگ غیر معمول نیست که از طریق ساق یک قلاب نیش بزنید.

محرک ها در قسمت جلوی هر فک ، دندانهای شبیه اسکنه مانند دارند که از آنها برای هک کردن سوراخ ها در انبار ، صدف و سایر صدف هایی که می خورند استفاده می کنند و اگر بی دقتی باشید ، می توانند با یک ضربه محکم و ناگهانی انگشت خود را از بین ببرند. همیشه برای از بین بردن قلاب یک جفت انبردست.

ماهی Triggerfish معمولاً در اطراف دکل های روغن ، خراب ها و صخره های ساخته شده توسط انسان یافت می شود. آنها کاملاً یک ماهی آب شور هستند ، بدون تحمل آب شکننده یا باتلاق. آنها می توانند در طول سال در طیف گسترده ای از طعمه ها گرفتار شوند و از قایق و انسان ترس نداشته باشند.

برخی از ماهیگیران برای ماهیگیری در آب شور از قلاب های سنگین استفاده می کنند ، اما این باعث می شود که از ابتلا به ماهی Triggerfish لذت ببرید.

در سفرهای خود، از وسایل ماهیگیری باس دهان بزرگ مورد علاقه خود که با نخ 10 تا 20 پوندی قرقره شده اند استفاده می کنیم. اگر یکی دارید، از میله ای با دسته بلند استفاده کنید. این به شما اهرمی در هنگام بازی ماهی می دهد. اگر از میله ای با قبضه تپانچه استفاده می کنید، چیز زیادی برای چسبیدن ندارید و می توانید خیلی سریع از چرخیدن در ماهی خسته شوید.

دکل مورد علاقه ما یک قلاب سرب بدون حاشیه است که به خط بسته شده است. یک تکه میگو یا ماهی مرکب روی قلاب جیگ طعمه ای عالی می سازد.

ماشه ماهی ها نیبلز هستند، بنابراین ماهیگیران باید به دقت به خط خود نگاه کنند تا ماهی گاز گرفته را تشخیص دهند. اجازه دهید طعمه بیفتد تا زمانی که ببینید که خط منقبض می شود یا سست می شود. محرک ها اغلب تغذیه می شوند. یعنی طعمه را می گیرند و با آن شنا می کنند. تنها چیزی که ممکن است متوجه شوید کمبود وزن در خط است.

اگر فکر می کنید ماهی روشن است، برای تنظیم قلاب تکان نخورید. دلیلش این است که دهان ماشه استخوانی است، و اگر تکان بخورید، قلاب آنقدر سریع می لغزد که چیزی برای نگه داشتن آن پیدا نمی کند. کاری که می خواهید انجام دهید این است که فقط میله خود را بالا بیاورید و فشار را ثابت نگه دارید. اگر ماشه ای وجود داشته باشد، آن را قلاب می کنید.

ماهی هامورها، خرچنگ ها و سایر ماهی های ته نشین اغلب هنگام صید ماهی ماشه ای به زمین می آیند، اما هیچ کدام از این ماهی ها سرسخت این ماهی که کمتر شناخته شده است را ندارند. وقتی قلاب می شود، ماهی ماشه ای در مارپیچ های محکم با قدرت کافی به اطراف می چرخد تا فکر کنید ماهی بسیار بزرگ تری در خط است.

حتی کوچکترها 2 تا 3 پوندی یک مبارزه خشمگینانه به راه انداختند. این ماهی ها فوق العاده قوی هستند و می توانند به یک ماهی گیر چاشنی تمام آنچه را که می خواهد در تکل های سبک بدهند.

در فلوریدا، وضعیت ماهی ماشه به عنوان ماهی لذیذ خوردن به خوبی تثبیت شده است. قایق های چارتر در اطراف صخره ها جمع می شوند و رستوران ها با افتخار از آن ها به عنوان «ماهی روز» یاد می کنند.

با این حال، در امتداد بیشتر سواحل خلیج فارس، ماهی گیران هنوز آنها را به دریا می اندازند و ادعا می کنند که «تمیز کردن آن ها خیلی سخت است» و «گوشت کافی برای ارزش تلاش کردن وجود ندارد». اتفاقاً اینها همان ماهیگیرانی هستند که نیمی از شب را صرف پوست کندن 10 پوند پاهای خرچنگ یا خرچنگ برای چند اونس گوشت می کنند.

در واقع، حدود یک چهارم ماهی ماشه خوراکی است، و فیله کردن یکی از آنها خیلی سخت نیست. ترفند این است که از دم به آبشش برش دهید، نه برعکس، سپس گوشت را از پوست فیله کنید. از یک چاقوی تیز و محکم برای برش دادن پوست چرمی استفاده کنید.

فیله های ضخیم، سفت و سفید روی گریل عالی هستند یا کبابی یا سرخ شده یا سیاه شده. در واقع، هر کاری که می توانید با اسنپر، ماهی قرمز یا هامور انجام دهید، با ماهی ماشه ای هم خوب است یا بهتر است.

هیچ محدودیتی برای ماهی ماشه ای در بیشتر مناطق وجود ندارد، اما اگر تعداد فزاینده ماهیگیران ماشه ای برای کمک به حفظ این منبع خارق العاده با هم کار نکنند، این می تواند تغییر کند.

ماهیگیران باید فقط آنچه را که می توانند بخورند در یک بازه زمانی معقول نگه دارند و بقیه را رها کنند.

ما خوش شانس هستیم که جمعیت محرک های سالمی داریم، و اگر به حفظ محیط زیست فکر کنیم، می توانیم آن را به همین شکل حفظ کنیم.