زندگی و عزت انسان

کلیسای کاتولیک اعلام می کند که زندگی بشر مقدس است و عزت انسان ، پایه و اساس یک دیدگاه اخلاقی برای جامعه است. این عقیده پایه و اساس همه اصول آموزش اجتماعی ما است. در جامعه ما ، زندگی بشر تحت حمله مستقیم از سقط جنین و اتانازی قرار دارد. ارزش زندگی بشر با کلونینگ ، تحقیقات سلولهای بنیادی جنینی و استفاده از مجازات اعدام تهدید می شود. هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان در جنگ یا حملات تروریستی همیشه اشتباه است. آموزش کاتولیک همچنین از ما می خواهد تا برای جلوگیری از جنگ کار کنیم. ملل باید با یافتن راههای فزاینده مؤثر برای جلوگیری از درگیری و حل و فصل آنها با وسایل مسالمت آمیز ، از حق زندگی محافظت کنند. ما معتقدیم که هر شخص با ارزش است ، مردم از چیزها مهمتر هستند و اندازه گیری هر نهاد این است که آیا زندگی و عزت انسان را تهدید می کند یا تقویت می کند.

کتاب مقدس

پیدایش 1: 26-31 خدا زن و مرد را در تصویر خود آفرید.

تثنیه 10: 17-19 خدا عاشق یتیم ، بیوه و غریبه است.

مزامیر 139: 13-16 خدا هر یک از ما را تشکیل داد و ما را از نزدیک می شناسد.

ضرب المثل 22: 2 خداوند سازنده ثروتمند و فقیر است.

لوقا 10: 25-37 ساماری خوب عزت را در دیگری تشخیص داد و به زندگی خود اهمیت می داد.

یوحنا 4: 1-42 عیسی برای احترام به عزت زن ساماری با آداب و رسوم اجتماعی و مذهبی شکست.

رومیان 12: 9-18 عاشق یکدیگر هستند ، به نیازهای دیگران کمک می کنند ، با همه صلح آمیز زندگی می کنند.

1 قرنتیان 3:16 شما مقدس هستید ، زیرا شما معبد خدا هستید و خدا در شما ساکن است.

غلاطیان 3: 27-28 همه مسیحیان در مسیح عیسی یکی هستند.

1 یوحنا 3: 1-2 ببینید پدر چه چیزی را برای ما دوست دارد ، که ما باید فرزندان خدا خوانده شود.

1 یوحنا 4: 7-12 بگذارید یکدیگر را دوست داشته باشیم زیرا عشق از جانب خداست.

سنت

وی گفت: "جهان برای همه وجود دارد ، زیرا همه ما با همان عزت متولد شدیم. تفاوت رنگ ، دین ، استعداد ، محل تولد یا محل زندگی و بسیاری دیگر ، نمی توان برای توجیه امتیازات برخی از حقوق همه استفاده کرد. ما به عنوان یک جامعه ، ما وظیفه داریم اطمینان حاصل کنیم که هر شخصی با عزت زندگی می کند و فرصت های کافی برای پیشرفت یکپارچه خود دارد. "(پاپ فرانسیس ، برادران و خواهران به ما [Fratelli Tutti] ، شماره 118)

وی گفت: "عزت دیگران در هر شرایطی مورد احترام قرار می گیرد ، نه به این دلیل که این عزت چیزی است که ما اختراع کرده ایم یا تصور می کنیم ، بلکه به این دلیل است که انسان دارای یک ذاتی است که دارای ارزش برتر از اشیاء مادی و موقعیت های احتمالی است. این امر مستلزم آن است که با آنها متفاوت رفتار شود. اینکه هر انسانی دارای یک عزت غیرقابل انکار است ، حقیقت است که جدا از همه تغییرات فرهنگی با طبیعت انسان مطابقت دارد. به همین دلیل ، انسان در هر عصر تاریخ از همان عزت غیرقابل انکار برخوردار است و هیچ کس نمی تواند خود را در شرایط خاص مجاز به انکار این محکومیت یا عمل علیه آن در نظر بگیرد. "(پاپ فرانسیس ، برادران و خواهران به ما [Fratelli Tutti] ، شماره 213)

"به عنوان مثال ، دفاع ما از بیگناه متولد نشده ، باید واضح ، محکم و پرشور باشد ، زیرا در معرض خطر ، عزت یک زندگی انسانی است که همیشه مقدس است و صرف نظر از مرحله پیشرفت خود ، عشق به هر شخص را می طلبد. بشربا این حال ، به همان اندازه مقدس ، زندگی فقیر ، کسانی که قبلاً متولد شده اند ، بی بضاعت ، متروکه و محروم ، آسیب پذیر و سالخورده در معرض اتانازی پنهانی ، قربانیان قاچاق انسان ، اشکال جدید برده داری و هر شکلطرد شدن.[84] ما نمی توانیم از ایده آل تقدس حمایت کنیم که بی عدالتی را در دنیایی که برخی از آنها لذت می برد ، نادیده می گیرد ، با رها کردن و زندگی فقط برای آخرین کالاهای مصرفی ، حتی وقتی دیگران از دور نگاه می کنند ، زندگی می کنند و تمام زندگی خود را در فقر زندگی می کنند. "(پاپ فرانسیس ، خوشحال شوید و خوشحال شوید [Gaudete et exsultate] ، شماره 101)

"انسان ها نیز موجوداتی از این جهان هستند ، از حق زندگی و خوشبختی لذت می برند و دارای عزت بی نظیر هستند. بنابراین ما نمی توانیم تأثیراتی را در زندگی افراد از وخامت محیط زیست ، مدل های فعلی توسعه و فرهنگ پرتاب در نظر بگیریم. "(پاپ فرانسیس ، در مراقبت از خانه مشترک ما [Laudato Si '] ، شماره 43).

هنگامی که ما نتوانیم به عنوان بخشی از واقعیت ، ارزش یک فرد فقیر ، یک جنین انسانی ، یک فرد دارای معلولیت را تصدیق کنیم - فقط چند نمونه را ارائه دهیم - شنیدن فریاد خود طبیعت دشوار می شود. همه چیز به هم وصل شده است.(پاپ فرانسیس ، در مراقبت از خانه مشترک ما [Laudato Si '] ، شماره 117)

درست همانطور که فرمان "شما نمی خواهید بکشید" برای محافظت از ارزش زندگی بشر ، محدودیت روشنی را تعیین می کند ، امروز نیز باید بگوییم "شما نمی خواهید" به اقتصاد محرومیت و نابرابری. چنین اقتصادی می کشد. چگونه ممکن است این باشد که وقتی یک فرد بی خانمان سالخورده در معرض قرار گرفتن در معرض قرار می گیرد ، یک خبر نیست ، اما این خبر است که بازار سهام دو امتیاز را از دست می دهد؟این یک مورد محرومیت است. آیا می توانیم هنگام پرتاب غذا در هنگام گرسنگی ، به ایستادگی خود ادامه دهیم؟این یک مورد نابرابری است. امروز همه چیز تحت قوانین رقابت و بقای Fittest قرار می گیرد ، جایی که قدرت قدرتمند از ناتوان ها تغذیه می شود. در نتیجه ، توده های مردم خود را مستثنی و حاشیه می دانند: بدون کار ، بدون امکان و بدون هیچ وسیله فرار. انسان خود کالاهای مصرفی محسوب می شود که مورد استفاده قرار می گیرند و سپس دور ریخته می شوند. ما یک فرهنگ "پرتاب" ایجاد کرده ایم که اکنون در حال گسترش است. این دیگر به سادگی در مورد استثمار و ظلم نیست ، بلکه چیز جدیدی نیست. محرومیت در نهایت مربوط به آنچه به معنای بخشی از جامعه ای است که در آن زندگی می کنیم ارتباط دارد. موارد مستثنی دیگر در زیر جامعه یا حاشیه های آن یا محرومیت از آن نیستند - آنها دیگر حتی بخشی از آن نیستند. محرومیت ها "مورد سوءاستفاده" نیستند بلکه "باقیمانده" هستند.(پاپ فرانسیس ، شادی انجیل [اوانجلی گودیوم] ، شماره 153)

عزت فرد و خواسته های عدالت ، به ویژه امروز ، نیاز به انتخاب اقتصادی ایجاد نابرابری در ثروت به شکلی بیش از حد و اخلاقی غیرقابل قبول نمی کند.(پاپ بندیکت شانزدهم ، خیریه در حقیقت [Caritas in Veritate] ، شماره 32)

انسان توسط خدا اراده شده است. آنها با تصویر خدا ساخته شده اند. عزت آنها از کارهایی که انجام می دهند ناشی نمی شود ، بلکه از افراد آنها هستند.(سنت جان پل دوم ، در سال صدم [Centesimus Annus] ، شماره 11)

مبنای تمام آنچه که کلیسا در مورد ابعاد اخلاقی زندگی اقتصادی به آن اعتقاد دارد ، دیدگاه آن از ارزش متعالی - مقدس بودن - انسانها است. عزت انسان ، که در جامعه با دیگران تحقق یافته است ، معیار است که باید تمام جنبه های زندگی اقتصادی اندازه گیری شود.

بنابراین ، تمام انسانها توسط مؤسساتی که اقتصاد را تشکیل می دهند ، به پایان می رسد ، نه به معنای سوءاستفاده برای اهداف دقیق تر. شخصیت بشر باید با تکریم مذهبی احترام گذاشته شود. وقتی با یکدیگر سر و کار داریم ، باید این کار را با حس ترس و وحشت که در حضور چیزی مقدس و مقدس بوجود می آید ، انجام دهیم. زیرا این همان چیزی است که انسان ها هستند: ما در تصویر خدا آفریده شده ایم (GN 1:27).(کنفرانس اسقف های کاتولیک ایالات متحده ، عدالت اقتصادی برای همه ، شماره 28)

هر فرد ، دقیقاً به دلیل رمز و راز کلام خدا که گوشت ساخته شده است (رجوع کنید به Jn 1:14) ، به مراقبت از مادران از کلیسا واگذار می شود. بنابراین هر تهدیدی برای عزت و زندگی انسان لزوماً باید در قلب کلیسا احساس شود. این نمی تواند او را در هسته اصلی ایمان به تجسم رستگاری پسر خدا تحت تأثیر قرار دهد و او را در رسالت خود برای اعلام انجیل زندگی در تمام دنیا و هر موجودی درگیر کند (رجوع کنید به MK 16:15).(سنت جان پل دوم ، انجیل زندگی [Evangelium vitae] ، شماره 3)

همانطور که صریحاً تدوین شده است ، دستور "شما نباید بکشید" به شدت منفی است: این نشانگر حد شدید است که هرگز نمی توان از آن فراتر رفت. با این حال ، به طور ضمنی ، نگرش مثبت احترام مطلق به زندگی را تشویق می کند. این امر منجر به ارتقاء زندگی و پیشرفت در طول عشق می شود که می دهد ، دریافت می کند و در خدمت آن است.(سنت جان پل دوم ، انجیل زندگی [Evangelium vitae] ، شماره 54)

این تدریس به یک اصل اساسی بستگی دارد: انسانهای فردی پایه و اساس ، علت و پایان هر موسسه اجتماعی هستند. این لزوماً اینگونه است ، زیرا مردان از نظر طبیعت موجودات اجتماعی هستند.(سنت جان XXIII ، مادر و معلم [Mater et Magistra] ، شماره 219)

همچنین نابرابری های گناه آور وجود دارد که میلیون ها زن و مرد را تحت تأثیر قرار می دهد. اینها در تضاد آشکار انجیل قرار دارند: عزت مساوی آنها به عنوان افراد خواستار تلاش برای شرایط عادلانه تر و انسانی تر است. نابرابری اقتصادی و اجتماعی بیش از حد بین افراد و مردمان یک نژاد بشر منبع رسوایی و شبه نظامیان علیه عدالت اجتماعی ، عدالت ، کرامت انسانی و همچنین صلح اجتماعی و بین المللی است.(کاتکیزم کلیسای کاتولیک ، شماره 1938)

هر چه توهین به کرامت انسانی ، مانند شرایط زندگی زیر انسانی ، حبس خودسرانه ، تبعید ، برده داری ، فحشا ، فروش زنان و کودکان باشد. و همچنین شرایط کار شرم آور ، جایی که مردان به عنوان ابزار صرفاً به عنوان افراد آزاد و مسئول رفتار می شوند. همه این چیزها و سایر موارد مانند آنها در واقع مأموریت هستند. آنها جامعه بشری را مسموم می کنند ، اما به کسانی که آنها را تمرین می کنند آسیب بیشتری نسبت به کسانی که از آسیب دیدگی رنج می برند ، آسیب می رسانند.(شورای دوم واتیکان ، کلیسا در دنیای مدرن [Gaudium et spes] ، شماره 27)