قانون تعداد زیادی در صنعت بیمه

شان راس یک مشاور استراتژیک در 1031x.com ، مشارکت کننده Investopedia ، و بنیانگذار و مدیر Free Lances Ltd.

شارلین راینهارت متخصص حسابداری ، بانکی ، سرمایه گذاری ، املاک و مستغلات و امور مالی شخصی است. او یک CPA ، CFE ، رئیس کمیته مالیاتی فردی جامعه CPA ایلینویز است و به عنوان یکی از 50 زن برتر در حسابداری به عنوان یکی از تمرین های احتمالی شناخته شد. او بنیانگذار زنان ثروت روزانه و نویسنده است.

Yarilet Perez یک روزنامه نگار با تجربه چندرسانه ای و دانشکده با کارشناسی ارشد علوم در روزنامه نگاری است. او در چندین شهر کار کرده است که اخبار ، سیاست ، آموزش و موارد دیگر را شامل می شود. تخصص وی در امور مالی و سرمایه گذاری شخصی و املاک و مستغلات است.

شرکت های بیمه برای کمک به برآورد ارزش و فراوانی مطالبات آینده که به دارندگان پرداخت می کنند ، به قانون تعداد زیادی متکی هستند. هنگامی که کاملاً کار کند ، شرکت های بیمه یک تجارت پایدار را اداره می کنند ، مصرف کنندگان حق بیمه عادلانه و دقیقی را پرداخت می کنند و کل سیستم مالی از اختلال جدی جلوگیری می کند. با این حال ، مزایای نظری از قانون تعداد زیادی همیشه در دنیای واقعی وجود ندارد.

غذای اصلی

• قانون تعداد زیادی نظریه این نظریه را بیان می کند که میانگین تعداد زیادی از نتایج از نزدیک مقدار مورد انتظار را آینه می دهد و با معرفی نتایج بیشتر ، اختلاف باریک می شود.
• در بیمه ، با تعداد زیادی از دارندگان ، ضرر واقعی در هر رویداد با ضرر مورد انتظار در هر رویداد برابر خواهد بود.
• قانون تعداد زیادی با بیمه سلامت و آتش سوزی که در آن دارندگان مستقل از یکدیگر هستند ، کمتر مؤثر است.
• با وجود تعداد زیادی از بیمه گران انواع مختلفی از پوشش ، تقاضا برای تنوع افزایش می یابد و باعث می شود قانون تعداد زیادی سودمند باشد.

اکنون تماشا کنید: قانون تعداد زیادی چیست؟

قانون تعداد زیادی چیست؟

قانون تعداد زیادی از نظریه احتمال در آمار ناشی می شود. پیشنهاد می کند که با افزایش نمونه از مشاهدات ، تغییر در اطراف مشاهده کاهش می یابد. به عبارت دیگر ، مقدار متوسط قدرت پیش بینی کننده را بدست می آورد.

به عنوان مثال ، یک آزمایش ساده را در نظر بگیرید که در آن شخص یک چهارم می چرخد. هر بار که چهارم به سر می رود ، شخص یک امتیاز را ثبت می کند. وقتی به عنوان دم فرود آمد ، هیچ امتیاز ثبت نمی شود. مقدار مورد انتظار یک تلنگر سکه در این آزمایش 0. 5 امتیاز است زیرا تنها 50 ٪ احتمال وجود دارد که این سه ماهه به عنوان رئیس فرود بیاید.

اگر فقط دو بار سکه را بچرخانید ، میانگین مقدار می تواند به دور از مقدار مورد انتظار تمام شود. سرهای متوالی مقدار متوسط یک امتیاز را تولید می کنند در حالی که دو دم دارای مقدار متوسط صفر هستند. افزایش تعداد مشاهدات به احتمال زیاد مقدار متوسط را به مقدار مورد انتظار نزدیک تر می کند. اگر در طول 100 تلنگر 53 سر و 47 دم وجود داشته باشد ، میانگین مقدار 0. 53 خواهد بود که بسیار نزدیک به مقدار 0. 5 مورد انتظار است.

اینگونه است که قانون تعداد زیادی کار می کند.

درک قانون تعداد زیادی در بیمه

در صنعت بیمه ، قانون تعداد زیادی بدیهی خود را تولید می کند. با افزایش تعداد واحدهای قرار گرفتن در معرض (دارندگان سیاست) ، احتمال اینکه ضرر واقعی در هر واحد قرار گرفتن در معرض برابر باشد با ضرر پیش بینی شده در واحد قرار گرفتن در معرض برابر خواهد بود. برای بیان آن به زبان اقتصادی ، بازده هایی برای تولید بیمه وجود دارد.

از نظر عملی ، این بدان معنی است که تعیین حق بیمه صحیح و در نتیجه کاهش قرار گرفتن در معرض خطر برای بیمه گذار آسانتر است زیرا سیاست های بیشتری در یک کلاس بیمه داده شده صادر می شود. یک شرکت بیمه بهتر است به جای 150 بیمه نامه آتش سوزی ، 500 را صادر کند ، با فرض توزیع احتمال پایدار و مستقل برای قرار گرفتن در معرض ضرر.

برای دیدن این روش دیگر ، فرض کنید یک شرکت بیمه درمانی کشف می کند که پنج نفر از 150 نفر در طی یک سال معین دچار آسیب جدی و گران خواهند شد. اگر شرکت فقط 10 یا 25 نفر را بیمه کند ، با خطرات بسیار بیشتری روبرو است تا اینکه بتواند 150 نفر را تضمین کند. این شرکت می تواند اطمینان بیشتری داشته باشد که 150 صاحبخانه به طور جمعی حق بیمه کافی را برای پوشش مطالبات از پنج مشتری که دچار صدمات جدی می شوند ، پرداخت می کنند.

ملاحظات خاص

براساس اعلام انجمن ملی کمیساریای بیمه ، تقریباً 5،965 حامل بیمه در ایالات متحده وجود داشته است. برخی از حامل ها نسبت به سایرین که انواع و اقسام پوشش مشابهی را ارائه می دهند موفق تر هستند. اگر بازده فزاینده ای به مقیاس بیمه وجود داشته باشد ، به لطف قانون تعداد زیادی ، پس چرا بسیاری از شرکت های بیمه وجود دارند نه چند غول که بر صنعت مسلط هستند؟

اول ، همه شرکت های بیمه به همان اندازه در زمینه ارائه بیمه مهارت ندارند. این شامل حفظ راندمان عملیاتی ، محاسبه حق بیمه مؤثر و کاهش قرار گرفتن در معرض ضرر پس از تشکیل ادعا است. بیشتر این ویژگی ها بر قانون تعداد زیادی تأثیر نمی گذارد.

با این حال ، قانون تعداد زیادی که دارندگان خطرات ریسک مستقل از یکدیگر هستند ، کمتر مؤثر می شوند. این به راحتی در صنایع بیمه سلامت و آتش سوزی دیده می شود زیرا بیماری ها و آتش سوزی می توانند در صورت عدم وجود صحیح از یک دارنده به دیگری گسترش یابد. این مشکل به عنوان مسری شناخته می شود.

همچنین خطرات بالقوه بیمه ای وجود دارد که قانون تعداد زیادی از نظر تئوری می تواند مفید باشد ، اما مشتریان بالقوه کافی برای کار کردن وجود ندارند. در نظر بگیرید که سعی کنید شهری را در برابر خطر جنگ هسته ای یا بیولوژیکی بیمه کنید. این هزاران یا میلیون ها شهر بزرگ برای جبران هزینه های یک خطر تحقق یافته ، حق بیمه را پرداخت می کند. شهرهای کافی در جهان وجود ندارد که بتواند آن را عملی کند.

سرانجام ، هر مصرف کننده بیمه دارای ترجیح خطر ، ترجیح زمان و نقطه قیمت برای بیمه است. با افزایش تنوع در تقاضا ، سود بالقوه از قانون تعداد زیادی کاهش می یابد زیرا تعداد کمتری از افراد می خواهند انواع مشابهی از پوشش را بخواهند.