چگونه می توان تغییرات در ارزش بازار دارایی های مختلف ثابت را به حساب آورد

آدام هیز ، دکتری ، CFA ، یک نویسنده مالی با 15+ سال تجربه وال استریت به عنوان یک معامله گر مشتقات است. علاوه بر تخصص گسترده تجارت مشتق ، آدم متخصص اقتصاد و امور مالی رفتاری است. آدم کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتری خود دریافت کرد. از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون در جامعه شناسی. او یک منشور CFA و همچنین مجوزهای FINRA سری 7 ، 55 و 63 است. وی در حال حاضر تحقیق و آموزش جامعه شناسی اقتصادی و مطالعات اجتماعی امور مالی در دانشگاه عبری در اورشلیم است.

به روز شده در 16 مه 2021

یک شرکت می تواند با انجام ارزیابی مجدد دارایی های ثابت ، تغییر در ارزش بازار دارایی های مختلف ثابت خود را به حساب آورد. ارزیابی مجدد یک دارایی ثابت ، فرایند حسابداری افزایش یا کاهش ارزش حمل دارایی ثابت یک شرکت یا گروه دارایی های ثابت است تا هرگونه تغییر عمده در ارزش بازار منصفانه خود را به خود اختصاص دهد.

در ابتدا ، یک دارایی ثابت یا گروه دارایی های ثابت در ترازنامه یک شرکت با هزینه پرداخت شده برای دارایی ثبت می شود. پس از آن ، دو روش برای پاسخگویی به تغییر در ارزش دارایی یا دارایی های ثابت وجود دارد.

غذای اصلی

• بعضی اوقات ، دارایی های ثابت یک شرکت - مانند ملک ، کارخانه و تجهیزات - تغییرات قابل توجهی در قیمت بازار خود را تجربه خواهد کرد.
• هنگامی که این اتفاق بیفتد ، شرکت باید با استفاده از روش هزینه یا تکنیک های ارزیابی مجدد ، تغییرات ارزش را به حساب آورد.
• قوانین حسابداری امکان هر یک از روش ها را فراهم می کند ، بنابراین باید از اختیار مدیریت برای انتخاب مناسب ترین مدل استفاده شود.

مدل هزینه

ساده ترین رویکرد حسابداری مدل هزینه است. با استفاده از مدل هزینه ، دارایی های ثابت یک شرکت با هزینه تاریخی آنها حمل می شود ، منهای استهلاک انباشته شده و ضررهای اختلال در انباشته مرتبط با آن دارایی ها. مدل هزینه امکان تنظیم صعودی در ارزش دارایی را بر اساس ارزش بازار منصفانه فراهم نمی کند.

دلیل اصلی شرکت ها ممکن است رویکرد هزینه برای ارزیابی را انتخاب کند این است که تعداد حاصل از آن بسیار بیشتر از یک محاسبه ساده با ذهنیت بسیار کمتری است. با این حال ، این رویکرد راهی برای رسیدن به یک ارزش دقیق برای دارایی های غیر جریان ارائه نمی دهد زیرا احتمالاً قیمت دارایی ها با گذشت زمان تغییر می کنند-و قیمت همیشه پایین نمی آید. اغلب اوقات ، آنها بالا می روند. این امر به ویژه در مورد دارایی هایی مانند ملک یا املاک و مستغلات صادق است.

مدل ارزیابی مجدد

رویکرد حسابداری دوم مدل ارزیابی مجدد است. با استفاده از مدل ارزیابی مجدد ، یک دارایی ثابت در ابتدا با هزینه ثبت می شود ، اما مقدار حامل دارایی ثابت بسته به ارزش بازار عادلانه دارایی ثابت ، معمولاً یک بار در سال می تواند افزایش یا کاهش یابد. اگر دارایی ارزش را کاهش دهد ، گفته می شود که نوشته شده است. طبق استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) ، دارایی هایی که به ارزش بازار منصفانه آنها نوشته شده است ، می توانند برعکس شوند ، در حالی که تحت اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) ، دارایی هایی که نوشته شده اند مختل شده و نمی توانند برعکس شوند.

مزیت اصلی این رویکرد این است که دارایی های غیر جاری در ارزش واقعی بازار خود در صورتهای مالی نشان داده می شوند. در نتیجه ، مدل ارزیابی مجدد تصویر مالی دقیق تری از یک شرکت را نسبت به مدل هزینه ارائه می دهد. با این حال ، ارزیابی مجدد باید در فواصل منظم دوباره انجام شود ، و گاهی اوقات مدیریت ممکن است مغرضانه باشد و یک تجدید نظر بالاتر از آنچه برای بازار معقول است اختصاص دهد.

تجدید ارزیابی در مقابل هزینه: چگونه انتخاب می کنید؟

تصمیم انتخاب بین روش هزینه یا روش ارزیابی مجدد باید به صلاحدید مدیریت انجام شود. استانداردهای حسابداری هر دو روش را می پذیرند ، بنابراین عامل تصمیم گیری باید این باشد که کدام روش برای نیازهای منحصر به فرد تجارت مورد نظر مناسب است. اگر تجارت نسبت بیشتری از دارایی های ارزشمند غیر جاری داشته باشد ، ارزیابی مجدد ممکن است بیشترین حس را داشته باشد. اگر اینگونه نباشد ، ممکن است مدیریت برای آشکار کردن عوامل مورد نیاز برای تصمیم گیری بهترین تصمیم ، عمیق تر شود.

فقط به یاد داشته باشید که برای یک مدل ارزیابی مجدد به درستی ، باید به یک برآورد ارزش قابل اعتماد در بازار برسید. اگر مقایسه قابل اعتماد با دارایی های مشابه (مانند فروش گذشته املاک و مستغلات در یک محله) امکان پذیر باشد ، ذهنیت تجدید ارزیابی کاهش می یابد و قابلیت اطمینان تجدید ارزیابی افزایش می یابد.