ارتباطات رو به بالا در مقابل ارتباطات نزولی

ارتباطات قوی و مؤثر در هر محیط کار بسیار مهم است و نقش مهمی در بقای طولانی مدت هر سازمان ایفا می کند. مجموعه راست ارتباطات از میز سمت راست در زمان مناسب ، لرزهای مثبت را در سراسر سازمان گسترش می دهد. بسیاری از مواقع مکالمه یک ارتباطات تجاری در اطراف برندسازی شرکت و تأثیر آن بر مصرف کننده است. برای اینکه یک سازمان در خدمت مصرف کننده کارآمد باشد ، آنها باید روی روشهای تقویت دیالوگهای داخلی نیروی کار خود تمرکز کنند. هر سازمان حاوی نیروی کار با تنوع انواع شخصیت ها و سبک های مختلف پردازش ارتباطات است.

در هر سازمانی ، ارتباطات رسمی در مجموعه ای از رشته ها کار می کند و بسیار ساختار یافته است. هنگامی که اعلامیه ها و تصمیمات مهم به پرسنل منتقل می شوند ، ممکن است از پایین به بالا جریان یابد که شکایات و انتقادات به مدیریت عالی یا از بالا به پایین منتقل شود. درک انواع مختلف ارتباطی در تعیین جهت ارتباطات کمک می کند. در این مقاله دو شکل اصلی ارتباطی مورد بحث قرار خواهد گرفت که بر محیط کار داخلی ، ارتباطات به سمت بالا و نزولی حاکم است.

ارتباطات رو به بالا و رو به پایین برای عملکرد صاف فعالیت در سازمان بسیار مهم است. در هر دو شکل ارتباطی ، اطلاعات به صورت عمودی در سازمان جریان می یابد. مهمترین و اصلی ترین تفاوت بین این دو شکل در این است که در ارتباطات رو به بالا ، پیام ها از زیردستان به مافوق و در ارتباطات رو به پایین ارسال می شود ، پیام ها از مافوق به زیردستان ارسال می شوند. در این مقاله ، این اشکال ارتباطی به طور مفصل به همراه سایر تفاوت های کلیدی آنها مورد بحث قرار خواهد گرفت.

تعاریف و توضیحات

ارتباط صعودی

در ارتباطات رو به بالا ، کارمندان تعامل با مدیران و مدیران را آغاز می کنند. اینها با گزارش مدیریت سطح برتر شکایات ، شکایات و مشاوره با ایده های نوآوری یا پیشنهادی که می تواند برای تقویت بیشتر عملیات آنها استفاده شود ، طبقه بندی می شوند. این نوع ارتباطات در سازمانهایی که از یک محیط فراگیر و دموکراتیک ارزش قائل هستند که به کارمندان اطمینان می دهد تا نظرات خود را در مورد فعالیت هایی که در سازمان به صورت پویا اتفاق می افتد ، متداول می کنند.

ارتباطات رو به بالا منبع اطلاعاتی بسیار حیاتی و اساسی برای مدیریت عالی برای تصمیم گیری در مورد تجارت خود است. به آنها کمک می کند تا در مورد تغییرات مورد نیاز در سازمان ، به ارشد بیشترین مدیریت را هشدار دهند. مدیران می توانند از کارمندان که می توانند در تقویت توسعه سازمان کمک کنند ، بازخورد کسب کنند. کارمندانی که انگیزه دارند و از آنها خواسته می شوند بازخورد را ارائه دهند ، احساس تعلق دارند و احترام می گذارند که نظر آنها اهمیت دارد. کارمندان خط مقدم ، که هر روز کار می کنند ، معمولاً می توانند به مدیران بگویند که آیا یک عمل یا فعالیت خاص کار می کند یا کار نمی کند. کارمندان می توانند عامل مؤثر در ایجاد سیاست های جدید یا اصلاح برنامه های منسوخ باشند. بنابراین ، ارتباطات رو به بالا می تواند برای یک سازمان بسیار مفید باشد.

ارتباط رو به پایین

در این نوع ارتباطات ، پیام های رسمی از طریق زنجیره ای از فرمان به کارمندان منتقل می شوند. ارتباطات رو به پایین اساساً برعکس ارتباطات رو به بالا است. این روند ارسال پیام از مدیریت سطح عالی به کارمندان است. این پیام ها معتبر هستند و به طور معمول حاوی اطلاعات مربوط به رویه ها ، سیاست ها و اطلاعیه های حیاتی هستند که برای سازمان مهم هستند. مدیریت سطح بالا می تواند به روش های مختلفی که شامل یادداشت ها ، جلسات ، سخنرانی ها و پیام ها با کمک رسانه های دیجیتال است ، به کارمندان دسترسی پیدا کند. هدف اصلی این است که کل نیروی کار سازمان را در توافق با پیام های منتقل شده در توافق بگذارد. در هر سازمانی ، سفارشات مدیران به کارمندان شکل بسیار اساسی ارتباطات نزولی است. اینها می توانند به صورت یادداشت ها ، ارائه های شفاهی ، کتابچه ها ، سیاست ها یا کتابچه راهنما باشند.

ارتباطات رو به پایین از سلسله مراتب سازمان پیروی می کند ، این بدان معنی است که انطباق عضو و نظم و انضباط سازمانی برای حفظ آن آسان تر است. همچنین این مهارت را ارائه می دهد زیرا اطلاعات و دستورالعمل ها از مدیریت عالی که در قدرت هستند و می توانند فعالیت ها را در سازمان مدیریت کنند ، ارائه می شود. سپس کارمندان از مافوقانی که آن فعالیت ها را مدیریت می کنند ، بازخورد دریافت می کنند. با کمک ارتباطات رو به پایین ، مدیریت سطح بالا می تواند به راحتی اهداف و مسئولیت های تخصیصی را برای دستیابی به آن اهداف برقرار کند.

تفاوت بین ارتباطات رو به بالا و ارتباط رو به پایین

نکات اصلی تفاوت بین ارتباطات رو به بالا و ارتباطات رو به پایین در زیر ذکر شده است:

1. معنی

در ارتباطات رو به بالا ، پیام ها یا اطلاعات از پایین ساختار سازمانی به بالای سازمان منتقل می شود ، در حالی که در ارتباطات رو به پایین ، پیام ها یا اطلاعات از بالای ساختار سازمانی به پایین سازمان منتقل می شود.

2. هدف

هدف از ارتباطات صعودی ، آگاهی از مدیریت سطح بالا شکایات ، شکایات ، انتقاد و ارائه ایده ها یا پیشنهادات جدید برای بهبود عملکرد آنها است. در ارتباطات رو به پایین ، مدیریت سطح بالا دستورالعمل ها ، سفارشات ، اعلامیه ها ، مسئولیت های جدید را به کارمندان خود می دهد.

3. طبیعت

ارتباطات رو به بالا به طور کلی شامل شکایات و پیشنهادات و غیره است ، بنابراین از نظر طبیعت غیر مستقیم است. ارتباطات رو به پایین شامل مشاوره ، دستورالعمل ، سفارشات و غیره است ، بنابراین این دستورالعمل در طبیعت است.

4. کاربرد

ارتباطات صعودی در محیط مشارکتی و دموکراتیک پیروز می شود. از طرف دیگر ، ارتباطات رو به پایین در وضعیت اقتدارگرا و استبدادی حاکم است.

5. فرکانس

از ارتباطات رو به بالا کمتر از ارتباطات رو به پایین استفاده می شود. این به طور مکرر اتفاق نمی افتد. در مقابل ، ارتباطات رو به پایین بیشترین الگوی ارتباطی است. چندین بار برای سفارش ، راهنمایی و مشاوره به کارمندان انجام می شود. این اتفاق اغلب برای فعال و صاف بودن عملکردهای سازمانی اتفاق می افتد.

6. ابتکار عمل

در ارتباطات رو به بالا ، ابتکار عمل برای برقراری ارتباط توسط کارمندان سطح پایین انجام می شود ، در حالی که در ارتباطات رو به پایین ، مدیریت سطح بالا ابتکار عمل را برای شروع ارتباطات انجام می دهد.

7. روشها

ارتباطات رو به بالا از روش هایی مانند گزارش ، سیاست درب باز ، جلسه ، سیستم پیشنهاد ، جعبه شکایت ، مشاوره و غیره استفاده می کند. ارتباطات رو به پایین از روش هایی مانند بروشور ، بخشنامه ها ، بولتن ها ، تلفن ، سفارشات ، یادداشت ها و غیره استفاده می کند.

ارتباطات به سمت بالا در مقابل ارتباطات رو به پایین - مقایسه جدولی

مقایسه ارتباطات رو به بالا و ارتباطات رو به پایین به شکل جدولی در زیر آورده شده است:

نتیجه گیری - ارتباطات رو به بالا در مقابل ارتباطات رو به پایین

ارتباطات یک عنصر بسیار مهم در هر سازمان است زیرا بر عملکرد کارمند و نگرش آنها نسبت به سازمان تأثیر می گذارد. هم مدیریت سطح عالی و هم کارمندان باید برای انجام عملکرد خوب ، اطلاعات روشنی در مورد سیاست سازمان ، شرایط کار ، خدمات ارائه شده و غیره داشته باشند. موفقیت ارتباطات نزولی با ارتباطات رو به بالا تعیین می شود. این کارآیی برنامه ها ، سیاست ها و استراتژی های اجرا شده توسط مدیریت سطح عالی را با کمک پاسخ کسانی که در سطح پایین تر سازمان کار می کنند ، ارزیابی می کند.

پست های مرتبط:

1. ارتباطات داخلی در مقابل ارتباطات خارجی
2. ارتباط رسمی در مقابل غیررسمی
3. بازاریابی در مقابل ارتباطات بازاریابی یکپارچه (IMC)
4. تفاوت بین تمرکز و عدم تمرکز
5. ارزیابی عملکرد در مقابل مدیریت عملکرد
6. مدیر در مقابل کارمندان غیر مدیریتی
7. ذینفعان داخلی در مقابل ذینفعان خارجی